What do you think?
Rate this book
زندگی نزیسته ات را زندگی کن
وقتي دهه سوم زندگي تمام مي شود كم كم احساس مي كنيم زمان با سرعت هرچه تمام تر مي گذرد. به سختي كار مي كنيم و بعضي جاها شايد فكر كنيم كه مسئوليت هاي شغلي همه زندگي را فرا گرفته و خسته كننده شده اند،شايد هم از كاري كه انجام مي دهيم احساس رضايت نكنيم.
Paperback
First published October 4, 2007
About the author
Robert A. Johnson
99 books848 followersRobert A. Johnson was a noted lecturer and Jungian analyst in private practice in San Diego, California. He studied at the Jung Institute in Switzerland and at the Sri Aurobindo Ashram in India.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 59 reviews
March 18, 2018
کارل یونگ، روانشناس سوئیسی، نوشته است: «سنگینترین باری که یک کودک باید به دوش بکشد، بار زندگی نزیستهی والدینش است». منظور او از این حرف این بود که سرپرستان ما هرکجا و هرگونه که در سیر تکاملی خود گیر کرده باشند، همانجا برای ما تبدیل به الگویی درونی میشود که در آن گیر میافتیم. اغلب اوقات ناگهان به خود میآییم و میبینیم که با مسائل حلنشدهی والدینمان سروکله میزنیم. گاهی ممکن است نسخهی دوم نیاکان خود باشیم، یا شاید شورش کنیم و سعی کنیم برخلاف آنها عمل کنیم. مخالفت با تأثیرات و نفوذ والدین بهطرز جالبی بههمان اندازه دست و پای ما را میبندد که موافقت با آن. در هرصورت، پیشینیان ما را محدود میکنند. شاید علت این امر در تذکر باستانی کتاب مقدس نهفته باشد که میگوید: «گناهان انسان، فرزندانِ فرزندان او را تا نسل سوم و چهارم آزار خواهند داد».
October 24, 2016
کتاب شروع طوفانی داشت. تقریبا فصل های اولش رو می تونستم کلمه به کلمه درک کنم و همین شروع طوفانی انتظارم رو برای ادامه کتاب بیشتر می کرد تا ببینم چه راهکارها و توصیه هایی ارائه خواهد شد.
ولی در ادامه کتاب کمی مایوس شدم. کتاب به طور کلی در مورد روانشناسی مکتب یونگ بود و اصول اون رو توضیح می داد به اضافه راهکارهای عملی به باور من غیرقابل اتکایی که بعضا لابه لای مطالب عنوان می شد. گرچه برخی از همین راهکارها به نظرم خوب و موثر می اومدن. در نهایت اینکه فقط از فصل های اول کتاب لذت بردم و بقیه کتاب رو به احترام همون فصل های اول به زور ادامه دادم.
به نظرم اسم کتاب که برآمده از مطالب فصول اول است کمی برای این کتاب گمراه کننده است.
با این وجود به خاطر همون چند فصل اول کتاب با قاطعیت می تونم خوندش رو به هر کسی که در آستانه 30 سالگی هست توصیه کنم.
ولی در ادامه کتاب کمی مایوس شدم. کتاب به طور کلی در مورد روانشناسی مکتب یونگ بود و اصول اون رو توضیح می داد به اضافه راهکارهای عملی به باور من غیرقابل اتکایی که بعضا لابه لای مطالب عنوان می شد. گرچه برخی از همین راهکارها به نظرم خوب و موثر می اومدن. در نهایت اینکه فقط از فصل های اول کتاب لذت بردم و بقیه کتاب رو به احترام همون فصل های اول به زور ادامه دادم.
به نظرم اسم کتاب که برآمده از مطالب فصول اول است کمی برای این کتاب گمراه کننده است.
با این وجود به خاطر همون چند فصل اول کتاب با قاطعیت می تونم خوندش رو به هر کسی که در آستانه 30 سالگی هست توصیه کنم.
August 10, 2019
«Ζήστε υπηρετώντας κάτι ανώτερο και ανθεκτικότερο, έτσι που, όταν τελικά έλθετε αντιμέτωποι με την τραγική παροδικότητα της ζωής, να αισθανθείτε ότι αυτό για το οποίο ζήσατε δεν θα χαθεί» Gilbert Murray
December 13, 2008
What I remember most from this book is the telling of the story of Procrustes. I had never before heard this story from Greek mythology about the man who invited travelers to sleep in his magical bed, which was always exactly the right size for each person--but only because he adjusted the size of the traveler to fit the bed, either by stretching the person on a rack or by chopping off his legs.
The image of one's legs being chopped off to fit the bed was graphic enough to shock me into understanding the authors' Jungian point, that this is exactly what we do with parts of ourselves that don't seem to fit the mold of who we think we ought to be.
Another useful insight I gained from the book was that we need not seek to be perfect. It is more realistic to think of ourselves like a thermostat--never achieving exactly the right temperature, but able to constantly adjust, turning on the furnace then things get a little too cold and turning it off then it gets a bit too hot.
I appreciate these two insights from the book, and perhaps a few others that may be affecting me positively at an unconscious level. If you feel like part of your life has been pinched off and not allowed to blossom, this is a great self-help book. As with most self-help books, however, the writing style is nothing to write home about.
The image of one's legs being chopped off to fit the bed was graphic enough to shock me into understanding the authors' Jungian point, that this is exactly what we do with parts of ourselves that don't seem to fit the mold of who we think we ought to be.
Another useful insight I gained from the book was that we need not seek to be perfect. It is more realistic to think of ourselves like a thermostat--never achieving exactly the right temperature, but able to constantly adjust, turning on the furnace then things get a little too cold and turning it off then it gets a bit too hot.
I appreciate these two insights from the book, and perhaps a few others that may be affecting me positively at an unconscious level. If you feel like part of your life has been pinched off and not allowed to blossom, this is a great self-help book. As with most self-help books, however, the writing style is nothing to write home about.
September 27, 2011
This is primarily an expansion of some of the themes of shadow from Johnson's book Owning Your Own Shadow. Specifically focuses on unlived, unexpressed desires. Don't be misled by this title: Johnson's advice isn't some shallow counsel to throw everything away and do what you wanted to do when you were a kid. It's deep, satisfying, and subtle.
September 26, 2012
I like Robert Johnson's other works, but this one is a bit wordy - a little editing would help. Overall, it was quite helpful for an intuitive - sensates may have trouble with this one. Did motivate me to be aware of the transcendent moment by moment and accept the paradoxes that are part of daily life. Try living by this quote for a day and see what happens:
"Embrace what happens in daily life. This implies taking the ego and investing it somewhere. If your power and freedom are invested fatefully, you will be saved from the constant anxiety of a split world. To remove this anxiety you need only say yes to what is. So simple, but not easily accomplished."
Followed by the story of the 2 laborers pushing their wheelbarrows; when one was asked what he was doing he said, "I'm pushing a wheelbarrow". When the other was asked the same question he said, "I'm building the Chartres Cathedral, performing the work of God."
Which one is living fatefully? Perspective is everything.
"Embrace what happens in daily life. This implies taking the ego and investing it somewhere. If your power and freedom are invested fatefully, you will be saved from the constant anxiety of a split world. To remove this anxiety you need only say yes to what is. So simple, but not easily accomplished."
Followed by the story of the 2 laborers pushing their wheelbarrows; when one was asked what he was doing he said, "I'm pushing a wheelbarrow". When the other was asked the same question he said, "I'm building the Chartres Cathedral, performing the work of God."
Which one is living fatefully? Perspective is everything.
July 25, 2013
Living your unlived life makes Jungian psychology easy to understand. The shadow that Jung talked about becomes easier to understand in Johnson and Ruhl's book. Here in this book the co-authors say that the unlived parts of us that are hidden in our unconscious should be allowed to surface in some form. Beyond unrealized dreams there are unrealized behaviors that are kept concealed in our being because the latter are not acceptable by society or they may cause tension and split between friends or among families and many other reasons following. Though we may not act these "hidden" behaviors out, the authors suggest that we must acknowledge them and find some ways to "live" them out. They gave a few exercises in their book.
May 22, 2018
در مسير زندگي هر انسان علاوه بر انتخاب ها و راهي كه پيموده است، چندين راه نپيموده وجود دارد.
تحقق كامل توان بالقوه هر انسان چندان ممكن نيست و همه ي ما انسان ها زندگي هاي نزيسته فراواني داريم، در اين اثر رابرت جانسون با رويكردي يونگي به تحليل اين مسائله و نحوه مواجه انسان (بخصوص بعد ميان سالي) با اين موضوع پرداخته است.
مواردي كه با انكار در ناخودآگاه فرد جمع شده و مي تواند بر روان و آگاهي او اثر بگذارد.
بيشتر اوقات راهي براي تجربه ي تمام راه هاي نرفته در دنياي بيروني وجود ندارد و براي حل موضوع بايد از خود ناخودآگاه كمك گرفت. مطالعه اين كتاب براي افرادي كه دغدغه ي تماميت وجود دارند، خالي از لطف نيست.
تحقق كامل توان بالقوه هر انسان چندان ممكن نيست و همه ي ما انسان ها زندگي هاي نزيسته فراواني داريم، در اين اثر رابرت جانسون با رويكردي يونگي به تحليل اين مسائله و نحوه مواجه انسان (بخصوص بعد ميان سالي) با اين موضوع پرداخته است.
مواردي كه با انكار در ناخودآگاه فرد جمع شده و مي تواند بر روان و آگاهي او اثر بگذارد.
بيشتر اوقات راهي براي تجربه ي تمام راه هاي نرفته در دنياي بيروني وجود ندارد و براي حل موضوع بايد از خود ناخودآگاه كمك گرفت. مطالعه اين كتاب براي افرادي كه دغدغه ي تماميت وجود دارند، خالي از لطف نيست.
November 1, 2014
It took longer that I finished the book so I lost connection with it but as much as I remember though it's written for the people who have mid-life crisis,It gives solutions for everybody who thinks they don't live fully.The book call it ''unlived life'' and it gives you alternative methods to live the life you've always dreamed about but never had a chance because of the fear of ruining your current life.And It has a different perspective about dreams too.It says we should analyze our dreams based on its symbols but we should search those symbols in ourselves.,to realize our weaknesses,wishes,the thoughts at subconscious mind,not to figure out our future.I found this method very useful actually.Of course I cant say finding alternatives to our problems works all the time but I feel I should give this book another chance and must re-read it carefully this time.
April 5, 2015
It felt like the authors were writing for other therapists rather than for those who are searching for the answers to these questions. Probably good from the 20000 foot level but not a lot of practical advice.
May 16, 2021
کتاب مفیدی هست مخصوصا فصل اول و دومش که بسیار روان و قابل فهم برای همه، ولی فصول بعدی کمی تخصصیتر شده. به نظر من خوندن دو فصل اول هم میتونه زنگ گذر عمر رو برامون به صدا دربیاره و یه هشداری بده، مخصوصا اگه قبل از پایان دههی سوم زندگی خوانده بشه میتونه مفیدتر هم واقع بشه.
همهی ما آدمها یک مسیری رو تو زندگیمون انتخاب میکنیم و بعضیامون هم به اجبار در یک مسیری قرار میگیریم و زندگی میکنیم، و از هزاران مسیر دیگری که میتوانستیم اونا رو دنبال کنیم ولی چون انتخابمون نبوده، غافل میمانیم. دههی سوم زندگی زمانیه که بعضی بحرانها و چالشها میاد سراغ آدما و اونا رو از خواب غفلت بیدار میکنه.
وقتی تو ذهنمون عقبگرد میکنیم میبینیم که زندگیمون رو فقط تو یه بُعد پیش بردهایم و تبدیل به یه آدم تکبعدی شدهایم. حتی گاهی از زندگیی که الان در آن هستیم احساس پشیمانی میکنیم و به یاد انتخابهایی میافتیم که میتونستیم داشته باشیم ولی نکردهایم.
هرچند نمیتونیم به گذشته برگردیم و مسیرهای نرفته را امتحان کنیم ولی میتونیم با فکر کردن به انتخابهایی که میتونستیم اما نکردیم، به زندگی نزیسته خود آگاهی پیدا کنیم و تواناییهای بالقوه خودمون رو بشناسیم و نیمه دوم عمرمون رو پربارتر کنیم.
شاید نشه گذشتهها رو جبران کنی ولی میشه وقتی به ایستگاه کمال رسیدی و به پشت سر نگاه کردی دیگه اون افسوسهای امروز سراغت نیاد، و از این بازه ی زندگیات احساس رضایت کنی.
در جبران زندگی نزیسته باید حواسمون به خیلی چیزها باشه؛ مثل اطرافیان و افراد زندگیمون، طوری نباشه که ناخودآگاه بخواهیم تمام چیزهایی که ما زندگی نکردهایم رو تو زندگی اونا پیاده کنیم.
«فقط وقتی ما کسی را به خاطر آنچه که هست دوست بداریم، به راستی دوستش داریم.»
زندگی دو سمت دارد، سمت اول آن فعالیتهای روزمره هست که مستلزم عمل کردن بی وقفه هست و سمت دیگر آن عشق و روابط هست که مستلزم بودن در لحظه.
در نیمه دوم عمر باید از مشغلهها و فعالیتهای مداوم و پیدرپی کمی فاصله بگیریم و هر روز زمانی را به تمرین در لحظه بودن اختصاص دهیم. زمان و مکانی را برای آرام شدن در نظر بگیریم و تنها روی نفس کشیدن؛ دم و بازدم خود تمرکز کنیم و یاد بگیریم در لحظه زندگی کنیم.
همهی ما آدمها یک مسیری رو تو زندگیمون انتخاب میکنیم و بعضیامون هم به اجبار در یک مسیری قرار میگیریم و زندگی میکنیم، و از هزاران مسیر دیگری که میتوانستیم اونا رو دنبال کنیم ولی چون انتخابمون نبوده، غافل میمانیم. دههی سوم زندگی زمانیه که بعضی بحرانها و چالشها میاد سراغ آدما و اونا رو از خواب غفلت بیدار میکنه.
وقتی تو ذهنمون عقبگرد میکنیم میبینیم که زندگیمون رو فقط تو یه بُعد پیش بردهایم و تبدیل به یه آدم تکبعدی شدهایم. حتی گاهی از زندگیی که الان در آن هستیم احساس پشیمانی میکنیم و به یاد انتخابهایی میافتیم که میتونستیم داشته باشیم ولی نکردهایم.
هرچند نمیتونیم به گذشته برگردیم و مسیرهای نرفته را امتحان کنیم ولی میتونیم با فکر کردن به انتخابهایی که میتونستیم اما نکردیم، به زندگی نزیسته خود آگاهی پیدا کنیم و تواناییهای بالقوه خودمون رو بشناسیم و نیمه دوم عمرمون رو پربارتر کنیم.
شاید نشه گذشتهها رو جبران کنی ولی میشه وقتی به ایستگاه کمال رسیدی و به پشت سر نگاه کردی دیگه اون افسوسهای امروز سراغت نیاد، و از این بازه ی زندگیات احساس رضایت کنی.
در جبران زندگی نزیسته باید حواسمون به خیلی چیزها باشه؛ مثل اطرافیان و افراد زندگیمون، طوری نباشه که ناخودآگاه بخواهیم تمام چیزهایی که ما زندگی نکردهایم رو تو زندگی اونا پیاده کنیم.
«فقط وقتی ما کسی را به خاطر آنچه که هست دوست بداریم، به راستی دوستش داریم.»
زندگی دو سمت دارد، سمت اول آن فعالیتهای روزمره هست که مستلزم عمل کردن بی وقفه هست و سمت دیگر آن عشق و روابط هست که مستلزم بودن در لحظه.
در نیمه دوم عمر باید از مشغلهها و فعالیتهای مداوم و پیدرپی کمی فاصله بگیریم و هر روز زمانی را به تمرین در لحظه بودن اختصاص دهیم. زمان و مکانی را برای آرام شدن در نظر بگیریم و تنها روی نفس کشیدن؛ دم و بازدم خود تمرکز کنیم و یاد بگیریم در لحظه زندگی کنیم.
July 27, 2012
Jungian analyst Robert Johnson provides much, much food for thought. He's the same Jungian personality as I am (INFP), and I experience his ideas as having extra resonance accordingly. Deserves multiple readings.
Two ideas stood out this pass:
* "Paradise consists of reality looked at from a different consciousness." (225)
* "Understood psychologically, reincarnation refers to the redemption of our unlived life, the necessity of addressing all our potentials before we can realize God (unity). There are thousands of potentialities within, all of which are calling simultaneously to be expressed and experienced. ... Reincarnation is not for another time, another place, another existence -- it is _now_. Understood at the proper level, we are in all our reincarnations simultaneously." (233-234)
Two ideas stood out this pass:
* "Paradise consists of reality looked at from a different consciousness." (225)
* "Understood psychologically, reincarnation refers to the redemption of our unlived life, the necessity of addressing all our potentials before we can realize God (unity). There are thousands of potentialities within, all of which are calling simultaneously to be expressed and experienced. ... Reincarnation is not for another time, another place, another existence -- it is _now_. Understood at the proper level, we are in all our reincarnations simultaneously." (233-234)
March 14, 2008
Like lots of people my age, I've been looking back at my life, and thinking a lot about the things I haven't done that I always meant to. I don't generally think reading self-help books is the solution, but this one had good reviews, so I thought I'd take a look at it. The problem is that after reading about 80 pages, I couldn't figure out where the authors were going. They keep trying to make connections to Greek myths, and somehow, I just can't make the leap. The book is also fairly religious (Christian) in focus.
September 22, 2009
Great mid-life crisis book.
August 29, 2026
Read at the side of the artificial lake in Tiranë, Albania, I found this book interesting and useful but not as fascinating as other books I've read of Johnson's. There's a lot of good advice here about what was once called the mid-life crisis, and some weird stuff as well - the spirituality stuff walks a fine line between helpful and woo in particular. Helpful were the prompts at the end of each chapter to do some independent thinking, though this shouldn't be mistaken by any means for a workbook of any stripe.
August 7, 2026
بالاخره تموم شد
اگر توان کنار گذاشتن کتاب نیمه خوانده شده رو داشتم قطعن از فصل دوم به بعد ادامه نمیدادم
اگر توان کنار گذاشتن کتاب نیمه خوانده شده رو داشتم قطعن از فصل دوم به بعد ادامه نمیدادم
June 4, 2020
کتاب جالب و عمیقی است خیلی سخت جلو رفتم و طول کشید تا تمام کنم ،بنظر من محوریت کتاب پرهیز دادن انسان از مطلق نمودن من است و اینکه در ورای انتخاب ها و رفتار های عقل گرایانه و استدلالی من،جهانی دیگر از تضاد ها وجود دارند که من ان ها را به ناخوداگاه رانده و بانها اجازه نمود و خودنمایی و تجربه شدن نمیدهد و کتاب معتقد است که باید تجدید نظر کرد و با ابزاری غیر از من ان ها را دید و تجربه نمود،در واقع سعی در دادن الگویی در جمع ضدین میدهد و بقول مولانا.
نگنجد در خرد وصفش که او را جمع ضدین است
چه بیترکیب ترکیبی عجب مجبور مختاری
و تمرین نگاه،پذیرش و زندگی ضدین کاری مشکل و نیازمند ممارست است،که هر چه سن انسان بالاتر میرود بشرط رشدیافتگی بهتر انسان میتواند انها را ببیند و تعامل کند در این صورت است که به یگانگی و وحدت وجود نزدیک میشود
نگنجد در خرد وصفش که او را جمع ضدین است
چه بیترکیب ترکیبی عجب مجبور مختاری
و تمرین نگاه،پذیرش و زندگی ضدین کاری مشکل و نیازمند ممارست است،که هر چه سن انسان بالاتر میرود بشرط رشدیافتگی بهتر انسان میتواند انها را ببیند و تعامل کند در این صورت است که به یگانگی و وحدت وجود نزدیک میشود
Read
December 18, 2022"Sigmund Freud said that no one ever really forgives the person who civilized them; this process leaves indelible influence, scars, and limitations. But if you don't civilize young people and just dump them out naively into the world, this is a worse disaster. So a certain amount of alienation and resentment is inevitable--this is the price of consciousness" (27).
"Our desire to be taken care of and protected is understandable, but bowing to dependence is a refusal to grow up, an abrogation of our full potential" (53).
"It is important to remember that complexes begin as adaptive strategies; they are aimed to produce logistical outcomes based on the core ideas and premises at the time they are formed. But what worked as yesterday's solution often becomes today's problem simply because it is so one-sided. The patterns you have adopted in the first half of life are reference points, providing a baseline for organizing your experience. Too often they become obstacles for further development" (62).
"It is curious how modern people will go to almost any lengths to stay busy and thereby avoid examining unlived life. Contemporary people have a nearly insatiable appetite for amusements and addictions--to drugs, food, television, shopping, wealth, power, and all the other diversions of our culture. For many years I believed that our avoidance of soulful engagement is the result of a fear of being overtaken by 'uncivilized' qualities from the unconscious. But I have come to understand that we resist our highest potentials even more persistently than we reject our so-called primitive energies" (66).
"Unlived life will be projected onto others to the extent that it is unrecognized. What you devalue and reject in yourself you will criticize and castigate others for. What you fear in yourself you will fight or flee in others. What you lack in yourself you will depend upon others to provide" (68).
"To suffer creatively is simply to allow what is, to stop fighting it, and instead to affirm your life. Creative suffering is allowing what is and saying 'yes!' Such experience is redemptive in that it leads to healing and self-knowledge. If you can honestly assess what is true in your life, looking at it with objectivity and intelligence, you are getting closer to enlightenment, as your escape mechanism is diminished. By stating what is at any moment, with complete honesty and sincerity, you become conscious of it" (202-203).
"Our desire to be taken care of and protected is understandable, but bowing to dependence is a refusal to grow up, an abrogation of our full potential" (53).
"It is important to remember that complexes begin as adaptive strategies; they are aimed to produce logistical outcomes based on the core ideas and premises at the time they are formed. But what worked as yesterday's solution often becomes today's problem simply because it is so one-sided. The patterns you have adopted in the first half of life are reference points, providing a baseline for organizing your experience. Too often they become obstacles for further development" (62).
"It is curious how modern people will go to almost any lengths to stay busy and thereby avoid examining unlived life. Contemporary people have a nearly insatiable appetite for amusements and addictions--to drugs, food, television, shopping, wealth, power, and all the other diversions of our culture. For many years I believed that our avoidance of soulful engagement is the result of a fear of being overtaken by 'uncivilized' qualities from the unconscious. But I have come to understand that we resist our highest potentials even more persistently than we reject our so-called primitive energies" (66).
"Unlived life will be projected onto others to the extent that it is unrecognized. What you devalue and reject in yourself you will criticize and castigate others for. What you fear in yourself you will fight or flee in others. What you lack in yourself you will depend upon others to provide" (68).
"To suffer creatively is simply to allow what is, to stop fighting it, and instead to affirm your life. Creative suffering is allowing what is and saying 'yes!' Such experience is redemptive in that it leads to healing and self-knowledge. If you can honestly assess what is true in your life, looking at it with objectivity and intelligence, you are getting closer to enlightenment, as your escape mechanism is diminished. By stating what is at any moment, with complete honesty and sincerity, you become conscious of it" (202-203).
May 23, 2024
As far as self help books, this was a little more tolerable than most. The anecdotes were ridiculously simplified though - a man uses women for sex for years, bragging about it until he discovers art and then can channel that energy into something creative!
It goes into a lot of things I have been doing for years naturally, but I guess for a typical person who focuses on external things like friends, family, work, disassociating from their inner parts and keeping them in their unconscious seems natural, whereas all I've had for company for years are my parts, so mine are extremely conscious - I'm almost TOO self-aware. The author goes on to say that for every choice we make, there is the unlived choice we didn't make and suggests spending time with the jealous, angry, greedy (negative) parts we try to push down and ignore - they don't go away. For me however, the parts I've never experienced are love, acceptance, belonging, and I can't figure out a way to channel that energy so I no longer crave wanting to experience those things. Or figuring out a way to give them myself. Or figure out a way to reach out to others and have them understand that's what I'm needing, because they are unlived, they are misinterpreted by others and my need is offputting - leading to even more rejection and abandonment.
Mostly everything in the book is framed through the Gemini myth of Castor and Pollux, where we have all been split asunder and are searching for our other half - only to discover it's part of ourselves all along. Self love and talking to myself devoid of touch...and I have to make peace and accept, instead of being passive and simply acknowledging a lifetime of isolation - not very helpful at all, but I suppose helpful of others who have gone through their lives focusing on material things in efforts to find happiness.
It goes into a lot of things I have been doing for years naturally, but I guess for a typical person who focuses on external things like friends, family, work, disassociating from their inner parts and keeping them in their unconscious seems natural, whereas all I've had for company for years are my parts, so mine are extremely conscious - I'm almost TOO self-aware. The author goes on to say that for every choice we make, there is the unlived choice we didn't make and suggests spending time with the jealous, angry, greedy (negative) parts we try to push down and ignore - they don't go away. For me however, the parts I've never experienced are love, acceptance, belonging, and I can't figure out a way to channel that energy so I no longer crave wanting to experience those things. Or figuring out a way to give them myself. Or figure out a way to reach out to others and have them understand that's what I'm needing, because they are unlived, they are misinterpreted by others and my need is offputting - leading to even more rejection and abandonment.
Mostly everything in the book is framed through the Gemini myth of Castor and Pollux, where we have all been split asunder and are searching for our other half - only to discover it's part of ourselves all along. Self love and talking to myself devoid of touch...and I have to make peace and accept, instead of being passive and simply acknowledging a lifetime of isolation - not very helpful at all, but I suppose helpful of others who have gone through their lives focusing on material things in efforts to find happiness.
November 2, 2014
the book has a different taste.It was mainly written for audience who are in their mid-life but its helpful for everybody.Just like its stated in the book title,the book aims to make you fulfill your life and live unchosen parts of life.It claims that when we make a decision,we lose other options.So,they make us feel incomplete.We should play with them via imagination and creative thinking.I liked the book but I think,working on your imagination that hard with guidance could be harmful.Techniques should be more clear.Also,the idea that conflict are necessary for ego is my favourite.its a good book.
June 30, 2013
essential book for anyone experiencing crises in mid life or during any period of intense transition into a new segment of life. helpful in therapy as well, and i encourage any therapist to engage this text and others by this author, particularly "Owning Your Own Shadow."
May 11, 2017
اگرچه در بخش های ابتدایی کتاب مسئله بحران میانسالی از دیدی نوین تحلیل می شود، در ادامه کتاب به راه حل عملی و کاربردی برای حل این بحران نمی پردازد. به هر حال خواندن این کتاب خالی از لطف نیست اما اگر روانشناس باشید انتظار دارید با چیزی بیش از این روبرو شوید!
January 6, 2008
I learned quite a lot about Jungian ideas, but the author's approach was not helpful to me.
March 2, 2010
Still digging into it. Not as powerful so far as his own autobiography. His choice of Greek archetypes doesn't resonate with me as much as some of his other works.
November 9, 2010
A bit too heavy on the Jungian analysis for me, but I liked the author's message of kindness and compassion toward one's self.
September 17, 2012
I like it but not nearly as compelling as his "Inner Work". The language is geared towards the novice or individual new to psychological language.
May 8, 2016
Good old time tales
June 18, 2017
Not very helpful. Makes some sense but that's all.
April 18, 2018
اصلا كتاب جالبي نبود به نظر من...
يه جاهايي يه چيزاي خوبي داره ولي ارزش وقتي كه براش ميذاري نداره..
يه جاهايي يه چيزاي خوبي داره ولي ارزش وقتي كه براش ميذاري نداره..
July 17, 2026
«سنگینترین باری که یک کودک باید به دوش بکشد، زندگی نزیستهی والدینش است.» یعنی هرجا که پدر و مادر در مسیر رشد خودشان گیر کردهاند، همانجا به یک الگوی درونی برای فرزند تبدیل میشود و او هم در همان نقطه گیر میکند. گاهی نسخهی دوم نیاکان خود میشویم، گاهی شورش میکنیم و سعی میکنیم برخلاف آنها عمل کنیم، اما مخالفت با والدین به همان اندازه دست و پای ما را میبندد که موافقت با آنها. در هر صورت، پیشینیان ما را محدود میکنند.
این کتاب بر اساس ایدههای کارل یونگ نوشته شده، اما نه به زبان روانشناسیِ آکادمیک و خشک. نویسنده تلاش میکند مفهوم «زندگی نزیسته» را با مثالهای ملموس توضیح دهد. آن بخشهایی از وجود ما که در راه تخصصگرایی، تطابق با فرهنگ و فشارهای اجتماعی، کنار گذاشته شدهاند. همان چیزهایی که در کودکی به ما گفتند «درست نیست» یا «نشاید». مثلاً آروغ زدن سر میز شام در فرهنگ غرب بینزاکتی محسوب میشود و به سمت ناخودآگاه رانده میشود، اما در فرهنگ دیگر ممکن است نشانهی رضایت باشد. شخصیت ما مانند الاکلنگ میماند؛ وقتی چیزی را ناپسند میشماریم، نقطهی مقابلش را بالا میآوریم و به دیگران نشان میدهیم. اما آن طرف دیگر الاکلنگ هیچوقت ناپدید نمیشود. فقط پنهان میشود و در نامناسبترین زمان، خودش را به شکل عصبانیتهای ناگهانی، رویاهای ناراحتکننده، یا حتی بیماریهای جسمی نشان میدهد.
بخش قابل تامل اثر جایی است که به «فرافکنی» میپردازد. نویسنده میگوید ما خصوصیاتی را که در خودمان رشد ندادهایم، به دیگران فرافکنی میکنیم. مثلاً اگر به کسی جذب میشویم که جسور و بیپرواست، احتمالاً آن ویژگی در خودمان سرکوب شده و حالا از طریق او دارد خودش را نشان میدهد. اگر در دیگری چیزی را تحسین میکنیم، در واقع بخشی از وجود خودمان را میبینیم که هنوز به زندگی نیامده. و اگر از چیزی در دیگران بیزاریم، معمولاً همان چیزی است که در خودمان انکارش میکنیم. این مکانیسم را که بشناسی، خیلی از جذابیتها و تنفرهایت معنا پیدا میکند. دیگر نمیپرسی چرا فلانی اینقدر عصبانیام میکند، میپرسی این عصبانیت دارد به من چه چیزی را نشان میدهد؟
کتاب همچنین به «عقدهها» میپردازد. یونگ عقده را مجموعهای از الگوهای روانی میدانست که با عواطف شدید همراه هستند. وقتی خیلی شاد یا خیلی عصبانی میشویم، درگیر عقده شدهایم. عقده داشتن بیماری نیست، اما مثل چکشی در جعبه ابزار است که برای هر مشکلی از آن استفاده میکنیم، حتی وقتی که آچار بهتر جواب میدهد. نویسنده پیشنهاد میکند یک دفترچه برداریم و بنویسیم کجاها عصبانی شدیم، از چه چیزهایی طفره رفتیم، کجا احساس گرفتگی کردیم. این نوشتهها، نقشهی گنج زندگی نزیستهمان هستند.
در نهایت، جانسون ما را دعوت میکند که در میانهی زندگی، از خودمان بپرسیم: «چه چیزی در من نزیسته مانده؟» پاسخی که میدهیم معمولاً از جنس کارهای نکرده نیست، از جنس آن بخشهایی از وجودمان است که در راه یکبعدی شدن، قربانی کردهایم. نویسنده میگوید پختگی حقیقی یعنی مسئولتر، پاسخگوتر و عمیقتر شدن، یعنی ترکیب کردن اضداد و متعادل کردن هر یک با دیگری. و شاید اگر بتوانیم زندگی نزیستهمان را پیدا کنیم و به آن جان بدهیم، دیگر آن احساس مبهم و همیشگیِ «چیزی کم است» را هم تجربه نکنیم.
این کتاب بر اساس ایدههای کارل یونگ نوشته شده، اما نه به زبان روانشناسیِ آکادمیک و خشک. نویسنده تلاش میکند مفهوم «زندگی نزیسته» را با مثالهای ملموس توضیح دهد. آن بخشهایی از وجود ما که در راه تخصصگرایی، تطابق با فرهنگ و فشارهای اجتماعی، کنار گذاشته شدهاند. همان چیزهایی که در کودکی به ما گفتند «درست نیست» یا «نشاید». مثلاً آروغ زدن سر میز شام در فرهنگ غرب بینزاکتی محسوب میشود و به سمت ناخودآگاه رانده میشود، اما در فرهنگ دیگر ممکن است نشانهی رضایت باشد. شخصیت ما مانند الاکلنگ میماند؛ وقتی چیزی را ناپسند میشماریم، نقطهی مقابلش را بالا میآوریم و به دیگران نشان میدهیم. اما آن طرف دیگر الاکلنگ هیچوقت ناپدید نمیشود. فقط پنهان میشود و در نامناسبترین زمان، خودش را به شکل عصبانیتهای ناگهانی، رویاهای ناراحتکننده، یا حتی بیماریهای جسمی نشان میدهد.
بخش قابل تامل اثر جایی است که به «فرافکنی» میپردازد. نویسنده میگوید ما خصوصیاتی را که در خودمان رشد ندادهایم، به دیگران فرافکنی میکنیم. مثلاً اگر به کسی جذب میشویم که جسور و بیپرواست، احتمالاً آن ویژگی در خودمان سرکوب شده و حالا از طریق او دارد خودش را نشان میدهد. اگر در دیگری چیزی را تحسین میکنیم، در واقع بخشی از وجود خودمان را میبینیم که هنوز به زندگی نیامده. و اگر از چیزی در دیگران بیزاریم، معمولاً همان چیزی است که در خودمان انکارش میکنیم. این مکانیسم را که بشناسی، خیلی از جذابیتها و تنفرهایت معنا پیدا میکند. دیگر نمیپرسی چرا فلانی اینقدر عصبانیام میکند، میپرسی این عصبانیت دارد به من چه چیزی را نشان میدهد؟
کتاب همچنین به «عقدهها» میپردازد. یونگ عقده را مجموعهای از الگوهای روانی میدانست که با عواطف شدید همراه هستند. وقتی خیلی شاد یا خیلی عصبانی میشویم، درگیر عقده شدهایم. عقده داشتن بیماری نیست، اما مثل چکشی در جعبه ابزار است که برای هر مشکلی از آن استفاده میکنیم، حتی وقتی که آچار بهتر جواب میدهد. نویسنده پیشنهاد میکند یک دفترچه برداریم و بنویسیم کجاها عصبانی شدیم، از چه چیزهایی طفره رفتیم، کجا احساس گرفتگی کردیم. این نوشتهها، نقشهی گنج زندگی نزیستهمان هستند.
در نهایت، جانسون ما را دعوت میکند که در میانهی زندگی، از خودمان بپرسیم: «چه چیزی در من نزیسته مانده؟» پاسخی که میدهیم معمولاً از جنس کارهای نکرده نیست، از جنس آن بخشهایی از وجودمان است که در راه یکبعدی شدن، قربانی کردهایم. نویسنده میگوید پختگی حقیقی یعنی مسئولتر، پاسخگوتر و عمیقتر شدن، یعنی ترکیب کردن اضداد و متعادل کردن هر یک با دیگری. و شاید اگر بتوانیم زندگی نزیستهمان را پیدا کنیم و به آن جان بدهیم، دیگر آن احساس مبهم و همیشگیِ «چیزی کم است» را هم تجربه نکنیم.
Displaying 1 - 30 of 59 reviews