In de drie weken die voorafgaan aan haar vijftiende verjaardag komt Emma Mus plots helemaal tot bloei. Haar seksuele ontdekkingsdrift kent geen grenzen: nadat zij als misdienaartje na de uitvaartplechtigheid van de oude dokter Geeraerts in de sacristie de verblufte dirigent van het gemengd koor Sint-Anna heeft bemind, leert zij in sneltempo het klappen van de zweep. Zonder het zelf goed te beseffen, richt de vrolijke Emma in Zonnegem een ware emotionele ravage aan, die zich pas helemaal openbaart op haar verjaardagsfeest.
Dient het gezegd dat De ontluikende sekslust van Emma Mus (15) niet voor poesjes is? Speciaal voor de wat schuchtere lezer wordt het boek voorzien van een buikband die een heel andere inhoud suggereert: op de trein lijkt het dan alsof je in De ontluikende godsvrucht van Zuster Zulma (65) verdiept bent.
Marnix Peeters (°1965) groeide op in Beverlo en woont afwisselend in Antwerpen en Zuid-Frankrijk. Zijn nieuwe roman De schandalige studententijd van Emma Mus (18) verschijnt in oktober 2026 bij Pottwal Publishers.
Sinds 2023 schrijft hij als columnist voor Het Laatste Nieuws. Eerder leverde hij negen jaar lang een wekelijkse column aan Zeno, de zaterdagbijlage van De Morgen. Peeters debuteerde als romanschrijver in 2012 met De dag dat we Andy zijn arm afzaagden, genomineerd voor De Bronzen Uil en later vertaald in het Italiaans. De roman markeerde zijn overstap van journalistiek naar literatuur, nadat hij zich in 2010 had teruggetrokken in de zuidelijke Oostkantons om zich op het schrijven toe te leggen. Zijn tweede roman Natte dozen zorgde voor ophef en brede aandacht, en kende een groot succes.
In de jaren die volgden publiceerde hij onder meer de romans De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis, Niemand hield van Billie Vuist, De Trapchauffeur, Kijk niet zo, konijntje, In elke vrouw schuilt haar moeder, Ik heb aids van Johnny Diamond en Oogje. Het kleine meisje uit de Lange Tafelstraat. Deze romans verschenen bij De Bezige Bij, Prometheus, De Arbeiderspers en Hollands Diep.
In Zo donker buiten (2019) verwerkte hij het afscheid van zijn moeder, die aan alzheimer leed. In Zei mijn vrouw (2017) bundelde hij de gesprekken en observaties die ontstonden in het dagelijkse samenleven met zijn vrouw Jana Elza Wuyts, eerder verschenen als Brieven uit de Oostkantons in De Morgen.
Samen met zijn vrouw maakte Peeters de historische reisreeks De zomer van 1939, gebaseerd op citytrips door België met de Guide Michelin van dat jaar.
Naast zijn literair werk zette Peeters met Pottwal Publishers een eigen uitgeefproject op. In 2022 verscheen Komt een priester bij Beëlzebub bij Pottwal Publishers, gevolgd door De ontluikende sekslust van Emma Mus (15) in 2024. In datzelfde jaar schreef hij het geschenk voor de Vlaamse Boekenweek, Als de liefde faalt. Pottwal Publishers brengt ook de eerdere romans van Marnix Peeters opnieuw uit. In 2026 verscheen 'De schandalige studententijd van Emma Mus (18)'.
Voor zijn carrière als auteur en columnist werkte Peeters bij Studio Brussel en interviewer en als reportagemaker voor Het Laatste Nieuws. Hij publiceerde in uiteenlopende kranten en tijdschriften, waaronder Oor, Guitar World, De Morgen en Algemeen Dagblad. Tussen 1990 en 1996 was hij muziekjournalist bij Humo en meermaals jurylid van Humo’s Rock Rally. Zijn rockinterviews — met onder meer Dave Grohl, Rage Against The Machine en Robert Plant — verschenen ook in buitenlandse muziekbladen, tot in Japan en de Verenigde Staten. In 2014 nam hij deel aan De Slimste Mens Ter Wereld.
Momenteel zijn nagenoeg alle romans van Peeters opnieuw in druk; nadat hij de rechten ervan opnieuw verwierf, maakte hij ze opnieuw beschikbaar via de website van Pottwal Publishers.
Emma Mus is bijna vijftien en een ontluikende tiener die haar lichaam en vooral haar sekslust ontdekt. Hiervoor stroopt ze de mouwen op en strijkt ze allerlei mannen op die zij (en zij haar) ontdoen van de lusten en de lasten. Op een heel plastische maar op een eveneens fantastisch geschreven wijze bezorgt Marnix Peeters zijn lezers niet enkel rode kaken maar ook een gigantische glimlach op het gezicht want met veel humor weet hij zich te kwijten in zijn verhaal! En ja, er zullen haters zijn… Maar…
Nu niet flauw gaan doen, hé… nu niet komen mekkeren dat ge u niet kon verwachten aan het vele gelebber, gebef, gezuig, geneuk en nog meer woorden die met ‘ge-‘ beginnen na het zien en lezen en vooral interpreteren van de niets verhullende titel en geef gewoon toe dat uw nieuwsgierigheid het heeft overwonnen en ge nu gewoon overdonderd waart… hoewel overdonderd… ik zie het probleem niet! Als een Nabokov met zijn Lolita wel succes haalt en een Marieke Lucas Rijneveld hoge toppen scheert dan zie ik het probleem niet in met een Marnix Peeters! Het is ‘American Beauty’ x 100 en dat zegt het allemaal toch?
Voilà mijn betoog is gedaan! Of nee wacht… blijft nog even…
Want ja, dit is geen boek voor de gevoelige zieltjes, voor de kuise mensen die in hun leven nog geen vloek in hun mond durven nemen (want de hel is naderbij dan je denkt) en de communicantjes die liever een aureooltje dan een paar duivelshoorntjes over hun hoofd hangen hebben blijven beter weg van dit boek… tenzij ge hypocriet onder uw laken wilt liggen lezen en… it’s up to you!
Wat ik eigenlijk wil zeggen is, ik zie de humor in van dit boek en ik kan alleen maar de moed die Peeters opbrengt om dit te schrijven én te publiceren met een applaus beantwoorden! Want hij weet ook wat een bagger over zijn hoofd zal worden gestrooid door man en (vooral?) vrouw die dit wel mensonterend zal vinden en over de pedofiele neigingen die hij zelf wel moet hebben om tot dit soort literatuur te komen! (Ga de recensies op Goodreads maar eens lezen en je snapt wat ik bedoel!)
Net zoals ik in mijn recensie schreef voor ‘Als de Liefde faalt’, het boekenweekgeschenk 2024 boekje met drie kortverhalen (zie link hieronder voor de review), moeten mensen die boeken lezen vaak leren relativeren en inzien dat fictie en realiteit vaak ver van elkaar afliggen!
Is het omdat ik gay ben en dit hetero-gevulde seksfeest (om het kind een naam te geven) me niet opwindt dat ik dat beter kan relativeren? Geen idee… maar ik las al boeken van man-op-man en ik heb op daar hetzelfde gevoel: het is en blijft een boek, een verhaal ontsproten aan de imaginatie van een man die zijn schrijfels de wereld wil insturen…
En ja, potverdomme, ik ga nog meer boeken lezen van de man en ja ik zal er potverdorie van genieten! 😅
En ja, Emma Mus is vroegrijp en is misschien een beetje van een slet, maar laat dat kind haar leven eens leiden zoals ze dat zelf wilt! Doeme toch!
Voor de ietwat schroomvollere mensen onder ons heeft Marnix Peeters een alternatieve titel voorzien voor dit boek, “De ontluikende godsvrucht van Zuster Zulma (65)” hoewel de inhoud hetzelfde volgens mij niet (of niet veel zal verschillen waardoor zij zich snel zullen afvragen of ze zich hebben laten misleiden… humor à la Marnix Peeters? (I love it!)
De titel dekt de lading. Emma Mus, enkele weken voor haar 15e verjaardag voelt het kriebelen en dat zullen de mannen van Zonnegem geweten hebben. Niemand ontsnapt aan haar drang om seks te ontdekken. Ze werkt in sneltempo heel wat mannen af. Wat een ondeugd is die Emma, de kleine bitch! Haar ouders proberen haar op een onbeholpen manier voorlichting te geven maar Emma is ze telkens voor. Aanstootgevend? Naar mijn mening niet. Ik heb het boek ingelezen als luisterboek en hoe verder ik kwam, hoe hilarischer ik het vond. Emma ontpopt zich tot een ware Lolita fatale. Als je dieper kijkt dan het verhaal zelf, merk je hoe knap dit boek is geschreven. Sterke, gestructureerde zinnen en virtuoos taalgebruik, vol absurditeit. Niet altijd politiek correct, scabreus maar guitig en ondeugend.. Perfect gekozen woorden, bijna poëtisch. Eén zin beslaat al gauw een zestal regels zodat je als inlezer over een lange adem moet beschikken om het einde van de zin te halen. Ah, die dekselse Emma Mus!
Teleurstellend. Hier en daar wel wat gelachen maar lang niet zo veel als met De dag dat we Andy zijn arm afzaagden of Natte Dozen. Op stilistisch vlak scoort Emma ook ondergemiddeld, met minder kleurrijke woordenschat en zinsbouw dan wat ik al gewend was. Dit is wat mij betreft eentje voor de MP-liefhebbers en allesbehalve een instappunt.
Moeilijk te reviewen... :) Kort boekje. Speels geschreven in hoofdstukken van 2-3 bldz waardoor diepgang ontbreekt, maar het wel leuk en lichtvoetig blijft.
Dit boek is een échte Peeters: de absurditeit, humor en virtuoze taalspelletjes spatten er vanaf.
Emma Mus is wellicht familie van Mieke Maaike, of van Lolita. Ze leeft weliswaar in andere tijden waarin mensen minder snel gechoqueerd zijn. Alhoewel, in de huidige woke-middens zal Emma Mus ook minder ‘gesmaakt’ worden, om het nog zacht uit te drukken. En Marnix Peeters drukt zijn lezer nu eenmaal graag met de neus op de ‘feiten’, letterlijk en plastisch.
Er zijn ook dingen die hij niet benoemt, waar hij niet over schrijft. Maar daar vult de fantasie van de lezer het verhaal wel fijntjes aan. We hoeven daar niet preuts over te doen.
Alles is relatief. En dat blijkt ook en vooral uit het taalgebruik van Peeters. De ouders van Emma Mus proberen bijvoorbeeld op een onbeholpen manier hun dochter seksuele voorlichting te geven, ze zijn (en blijven) overtuigd van haar kinderlijke onschuld. Emma geeft hen eerlijke antwoorden en je zou denken dat haar ouders dan snel door hebben dat zij absoluut geen voorlichting meer behoeft, maar door de dubbelzinnigheid van de woorden komt Emma ermee weg (voorbeeld: de Roemeen noemt haar kutje een koetje). Emma heeft immers nog geen interesse in jongens, denkt de moeder. Ze heeft gelijk: Emma vindt oudere mannen véél interessanter. Want ze wil vooral veel ervaring opdoen, op zo kort mogelijke tijd.
En Emma kan het toch zo goed uitleggen! Ook op dat gebied is ze ver voor op de meisjes van haar leeftijd.
Het boek bevat 39 korte hoofdstukjes, er is meestal één ‘slachtoffer’ (of is het de dader?) per hoofdstuk. In de titel lees je telkens al wie Emma nu weer zal verleiden en soms zelfs hoé. Hilarisch. Op haar kinderlijke manier vertelt Emma er ook spontaan over, eigenlijk chanteert ze de mannen die ze verleidt. Want: wie maakt misbruik van wie? Als er überhaupt al sprake is van misbruik, het lijken eerder win-win situaties. In Emma haar ogen in elk geval wel.
Het boek laat zich lezen als een grappige zoektocht van een veel te nieuwsgierig kind, waarbij de lezer de taalkundige hoogstandjes en de fijne humor niet uit het oog mag verliezen.
Fan van Marnix - zijn colums en zijn werk, maar deze vond ik verhaaltechnisch heel zwak. Leuk om lezen (gelukkig niet te dik), maar ook wel vuil wegkijkend soms. Ik hou van zijn schrijfstijl, maar voelde hier al te vaak de drang om te choqueren met een nymfomaan meisje van 14 jaar in de hoofdrol.
Dit leest als een trein. Ik had het in 1 namiddag uit. Maar op het einde voelde het toch wat fout aan wat je allemaal had gelezen. Omdat het over het seksleven ging van Emma, die 15 is. Maar heel mooi en vlot geschreven
Stylistisch op zich fijn en amusant geschreven. Ik ontken niet de ontluikende sekslust van 15-jarigen, maar een witte 60-jarige man die het plezant schrijft zijn fantasie hierover te laten botvieren. Is niet alleen onkies, vulgair; het zou eigenlijk strafbaar moeten zijn.
De minste Peeters in vele jaren … de tweede ster omdat hij me toch af en toe een glimlach op het gelaat bezorgde met de allusies die ie Emma liet uitspreken in haar gesprekken met de pedo’s
Satire op en top !!! Maar toch wel heel mooi geschreven op een manier dat je rap mee bent in het verhaaltje . Zeer ontspannend lezen en vlotjes. Heb hard gelachen Emma😀 Bedankt Marnix Peeters