In dit boek vertelt de 74-jarige Ken Smith over zijn leven als kluizenaar in de Schotse Hooglanden. Hij woont alleen, zonder elektriciteit, bij Loch Treig, waar hij leeft van het vissen, houthakken en zijn eigen drankjes brouwen. Smith’s unieke inzichten laten ons een glimp opvangen van de pracht en verwondering van een leven in de natuur. Dit boek biedt wijsheid over hoe elk van ons kan ontsnappen aan de drukte en stress van het moderne leven.
Het is een geweldig boek waarin hij enerzijds de avonturen van het kluizenaarsbestaan beschrijft ( hoe om te gaan met agressieve beren?), maar ook beschouwelijker kijkt naar wat het betekent om uit de maatschappij te stappen, over de rol van de natuur in ons leven en over alleen ouder worden.
Aan het begin trekt Ken Smith zich terug uit een soort voor van rebellie, zelfs grenzend aan weerzin over hoe wij de samenleving inrichten – dan liever alleen, denkt hij. Maar door de jaren heen wordt hij steeds hoe ouder hij wordt, des te meer realiseert hij zich hoe afhankelijk hij is van anderen, van de natuur en de wereld om hem heen.
"Mij ontroerde zijn verandering. Smith wilde arm zijn omdat hij mensen niet vertrouwde. Maar door zijn armoede leert hij uiteindelijk afhankelijk te zijn van anderen, en hij blijkt er goed in te zijn. Zo overwint hij het door hem zo verfoeide niet door een vlucht uit, maar door een nieuwe relatie tot de samenleving." – Trouw
Librarian note: There is more than one author in the Goodreads database with this name This profile may contain books from multiple authors of this name
Leerrijk boek, veel tips die toegepast kunnen worden bij het rondtrekken en kamperen of indien je ook een kluizenaarsbestaan wil leiden, aangenaam geschreven leest heel vlot. Voor mij (als veganiste) waren de vele dieren die het leven moeten laten hebben door zijn levenstijl (en "job") moeilijk om te lezen (gelukkig werd er niet te vaak hierover in detail getreden). Maar hij ziet de dingen wel zoals ze zijn en op latere leeftijd is er een ommekeer in zijn ziel en geweten wat dit betreft (wat de job betreft) dat was dan weer mooi op te lezen. Al bij al vind ik Ken een mooie ziel die nadenkt over dingen en veel wil geven en daar niets terug voor verwacht al heeft hij ook zijn ogen open wat de overheid en de slechte kant van de mens betreft. . Geen asociaal persoon maar een mens die van stilte en de schoonheid van de natuur houdt. Ik zou wel eens van zijn wijn willen komen proeven daar.
meeslepend, knap geschreven. Het lijkt net alsof hij je in die stoel heeft gezet en bij een knapperend haardvuurtje over zijn leven verteld.. ben het over sommige uitspraken niet eens, maar dat mag.