What do you think?
Rate this book
قطار سوت کشید
چاپ ۱۴۰۱
- GenresClassicsShort Stories
16 pages, Paperback
First published February 14, 1914
75 people want to read
About the author
Luigi Pirandello
1,498 books1,432 followersLuigi Pirandello; Agrigento (28 June 1867 – Rome 10 December 1936) was an Italian dramatist, novelist, poet, and short story writer whose greatest contributions were his plays.
He was awarded the 1934 Nobel Prize in Literature for "his bold and ingenious revival of dramatic and scenic art"
Pirandello's works include novels, hundreds of short stories, and about 40 plays, some of which are written in Sicilian. Pirandello's tragic farces are often seen as forerunners of the Theatre of the Absurd.
He was awarded the 1934 Nobel Prize in Literature for "his bold and ingenious revival of dramatic and scenic art"
Pirandello's works include novels, hundreds of short stories, and about 40 plays, some of which are written in Sicilian. Pirandello's tragic farces are often seen as forerunners of the Theatre of the Absurd.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
November 18, 2025
«قطار سوت کشید»
و به ذهن هيچكس خطور نمىكرد با توجه به شرايط بسيار خاصی كه آن بينوا از سالها پيش در آن زندگى مىكرده، اتفاقى كه برايش رخ داده بود مىتوانست كاملا طبيعى باشد.
و به ذهن هيچكس خطور نمىكرد با توجه به شرايط بسيار خاصی كه آن بينوا از سالها پيش در آن زندگى مىكرده، اتفاقى كه برايش رخ داده بود مىتوانست كاملا طبيعى باشد.
July 31, 2025
قطار سوت کشید.
نشر نیلا.
نوشته لوییجی پیراندللو.
☘️
خوشم اومد! نوشته های پیراندللو ساده و جذاباند با ایدههای بدیع.
داستانی نمادین، که بازتابی است از دغدغههای همیشگی پیراندلو: فشار خردکنندهی زندگی مدرن، حس بیگانگی انسان با خود و دنیای پیرامونش، شکاف عمیق میان «نقاب» اجتماعی که بر چهره میزنیم و «واقعیت» پنهان در درونمان، و قدرت شگفتانگیز و رهاییبخش تخیل به مثابه پناهگاهی در برابر سختیها. پیراندلو به زیبایی نشان میدهد که چگونه جامعه با معیارهای سطحی خود، هر آنچه را که از چارچوبهای تعریفشدهاش فراتر رود، به سادگی با برچسب «دیوانگی» طرد میکند.
در واقع پیراندللو با چیره دستی به واکاوی پیچیدگیهای روان انسان و تناقضات جامعهی معاصر میپردازد. او با بهرهگیری از تکنیکهای نوین روایی و سبکی نافذ، بحرانهای هویتی، روابط انسانی و تأثیرات دنیای مدرن بر فردیت را به تصویر میکشد و خواننده را به تأملی عمیق دربارهی موقعیت انسان در جهان پر تضاد امروز فرا میخواند. آثار او، از جمله همین داستان کوتاه زیبا و تأثیرگذار، دعوتی است به سفری در هزارتوی روان آدمی و جامعهای که در آن زندگی میکنیم.
نشر نیلا.
نوشته لوییجی پیراندللو.
☘️
خوشم اومد! نوشته های پیراندللو ساده و جذاباند با ایدههای بدیع.
داستانی نمادین، که بازتابی است از دغدغههای همیشگی پیراندلو: فشار خردکنندهی زندگی مدرن، حس بیگانگی انسان با خود و دنیای پیرامونش، شکاف عمیق میان «نقاب» اجتماعی که بر چهره میزنیم و «واقعیت» پنهان در درونمان، و قدرت شگفتانگیز و رهاییبخش تخیل به مثابه پناهگاهی در برابر سختیها. پیراندلو به زیبایی نشان میدهد که چگونه جامعه با معیارهای سطحی خود، هر آنچه را که از چارچوبهای تعریفشدهاش فراتر رود، به سادگی با برچسب «دیوانگی» طرد میکند.
در واقع پیراندللو با چیره دستی به واکاوی پیچیدگیهای روان انسان و تناقضات جامعهی معاصر میپردازد. او با بهرهگیری از تکنیکهای نوین روایی و سبکی نافذ، بحرانهای هویتی، روابط انسانی و تأثیرات دنیای مدرن بر فردیت را به تصویر میکشد و خواننده را به تأملی عمیق دربارهی موقعیت انسان در جهان پر تضاد امروز فرا میخواند. آثار او، از جمله همین داستان کوتاه زیبا و تأثیرگذار، دعوتی است به سفری در هزارتوی روان آدمی و جامعهای که در آن زندگی میکنیم.
Read
December 22, 2022"pareva che i paraocchi gli fossero tutt'a un tratto caduti, e gli si fosse scoperto, spalancato d'improvviso all'intorno lo spettacolo della vita"
April 3, 2023
Si fa in un attimo..
July 25, 2025
il signor belluca viveva in una condizione di alienazione, distaccandosi dalle proprie azioni e dai propri sentimenti per poter mandare avanti la famiglia, intrappolato nel ritmo serrante della società, svolgeva le mansioni in modo automatico. un giorno non riesce ad addormentarsi, e il fischio di un treno lo risveglia da questo isolamento.
“Pareva che i paraocchi gli fossero tutt’a un tratto caduti, e gli si fosse scoperto, spalancato d’improvviso all’intorno lo spettacolo della vita” .
è un contabile, uomo mansueto e sottomesso, circoscritto, definito casellario ambulante (archivio di dati vivente). deve mantenere tre donne cieche, la moglie, la suocera e la sorella della suocera, con le sue due figlie che non gli danno nessuna mano ma solo le bocche dei loro sette figli da sfamare. dopo aver sentito il fischio i colleghi pensano che sia impazzito, ma in realtà lui è più sveglio degli altri. qui il tema dell’”essere fuori di chiave” di pirandello, maschera in cui ricade chi cerca di dissociarsi dalla forma imposta dalla società.
“Inizia a dire cose inaudite; espressioni poetiche, immaginose, bislacche, che tanto più stupivano, in quanto non si poteva in alcun modo spiegare come, per qual prodigio, fiorissero in bocca a lui, cioè a uno che finora non s’era mai occupato d’altro che di cifre e registri e cataloghi, rimanendo come cieco e sordo alla vita: macchinetta di computisteria. Ora parlava di azzurre fronti di montagne nevose, levate al cielo; parlava di viscidi cetacei che, voluminosi, sul fondo dei mari, con la coda facevan la virgola. […]
Assorto nel continuo tormento di quella sua sciagurata esistenza, come una bestia bendata, s’era dimenticato da anni e anni - ma proprio dimenticato - che il mondo esisteva. Il fischio di quel treno gli aveva squarciato e portato via d’un tratto la miseria di tutte quelle sue orribili angustie, e quasi da un sepolcro scoperchiato s’era ritrovato a spaziare anelante nel vuoto arioso del mondo che gli si spalancava enorme tutt’intorno.
C’era, ah! c’era, fuori di quella casa orrenda, fuori di tutti i suoi tormenti, c’era il mondo, tanto, tanto mondo lontano, a cui quel treno s’avviava... Firenze, Bologna, Torino, Venezia... tante città, in cui egli da giovine era stato e che ancora, certo, in quella notte sfavillavano di luci sulla terra. Sì, sapeva la vita che vi si viveva! La vita che un tempo vi aveva vissuto anche lui! Lui con l’immaginazione d’improvviso risvegliata poteva, ecco, poteva seguire il mondo per città note e ignote, lande, montagne, foreste, mari...
E, dunque, lui – ora che il mondo gli era rientrato nello spirito – poteva in qualche modo consolarsi! Sì, levandosi ogni tanto dal suo tormento, per prendere con l’immaginazione una boccata d’aria nel mondo.”
“Pareva che i paraocchi gli fossero tutt’a un tratto caduti, e gli si fosse scoperto, spalancato d’improvviso all’intorno lo spettacolo della vita” .
è un contabile, uomo mansueto e sottomesso, circoscritto, definito casellario ambulante (archivio di dati vivente). deve mantenere tre donne cieche, la moglie, la suocera e la sorella della suocera, con le sue due figlie che non gli danno nessuna mano ma solo le bocche dei loro sette figli da sfamare. dopo aver sentito il fischio i colleghi pensano che sia impazzito, ma in realtà lui è più sveglio degli altri. qui il tema dell’”essere fuori di chiave” di pirandello, maschera in cui ricade chi cerca di dissociarsi dalla forma imposta dalla società.
“Inizia a dire cose inaudite; espressioni poetiche, immaginose, bislacche, che tanto più stupivano, in quanto non si poteva in alcun modo spiegare come, per qual prodigio, fiorissero in bocca a lui, cioè a uno che finora non s’era mai occupato d’altro che di cifre e registri e cataloghi, rimanendo come cieco e sordo alla vita: macchinetta di computisteria. Ora parlava di azzurre fronti di montagne nevose, levate al cielo; parlava di viscidi cetacei che, voluminosi, sul fondo dei mari, con la coda facevan la virgola. […]
Assorto nel continuo tormento di quella sua sciagurata esistenza, come una bestia bendata, s’era dimenticato da anni e anni - ma proprio dimenticato - che il mondo esisteva. Il fischio di quel treno gli aveva squarciato e portato via d’un tratto la miseria di tutte quelle sue orribili angustie, e quasi da un sepolcro scoperchiato s’era ritrovato a spaziare anelante nel vuoto arioso del mondo che gli si spalancava enorme tutt’intorno.
C’era, ah! c’era, fuori di quella casa orrenda, fuori di tutti i suoi tormenti, c’era il mondo, tanto, tanto mondo lontano, a cui quel treno s’avviava... Firenze, Bologna, Torino, Venezia... tante città, in cui egli da giovine era stato e che ancora, certo, in quella notte sfavillavano di luci sulla terra. Sì, sapeva la vita che vi si viveva! La vita che un tempo vi aveva vissuto anche lui! Lui con l’immaginazione d’improvviso risvegliata poteva, ecco, poteva seguire il mondo per città note e ignote, lande, montagne, foreste, mari...
E, dunque, lui – ora che il mondo gli era rientrato nello spirito – poteva in qualche modo consolarsi! Sì, levandosi ogni tanto dal suo tormento, per prendere con l’immaginazione una boccata d’aria nel mondo.”
January 17, 2026
پرداخت موضوعات کتاب هوشمندانه انجام شده، محتوای کتاب الهامبخش و تأثیرگذار است، نویسنده توانسته ارتباط خوبی با خواننده برقرار کند، کتاب از نظر محتوایی غنی و قابل تأمل است، کتاب حس خوبی بعد از خواندن منتقل میکند.
February 2, 2022
Bella storiella. Così semplice e complessa allo stesso tempo!
April 13, 2022
Decisamente troppo breve!
December 5, 2024
⭐️⭐️⭐️,25
Questo racconto lo avevo già letto, l’ho apprezzato ancora
Questo racconto lo avevo già letto, l’ho apprezzato ancora
January 17, 2026
کتاب دید تازهای به مخاطب میدهد، داستان کتاب جذاب و قابل دنبالکردن است، این کتاب بسیار روان و خوشخوان بود.
January 26, 2026
اثر حاضر نگاهی مثبت و دلنشین به موضوعات ارائه میدهد.
December 20, 2021
mi tocca leggere pirandello fascistello per scuola e non sono neanche libera di fare un'analisi anticapitalista del testo. vergognoso
Displaying 1 - 12 of 12 reviews