Ο αξιωματικός του τσαρικού στρατού Αλέξιος Αλμαντάς έρχεται να εγκατασταθεί στο κτήμα του πατέρα του, στη Θεσσαλία, κουβαλώντας στις αποσκευές του μυστικά, πίκρα και ενοχές. Εκεί γνωρίζει και παντρεύεται την πανέμορφη Βικτωρία Μάλφα, κόρη κολίγου που αγωνίζεται να ξεφύγει από την ανέχεια. Ο γάμος αυτός γκρεμίζει τα όνειρα του νεαρού αγρότη Σταύρου Δερματά και τον αναγκάζει να καταφύγει στα ληστοκρατούμενα βουνά, για να επιστρέψει τρία χρόνια αργότερα αποφασισμένος να διεκδικήσει την καρδιά της αγαπημένης του. Δυο άντρες που συγκρούονται και φτάνουν στα άκρα. Μια γυναίκα που παραπαίει διχασμένη ανάμεσά τους. Ένα ερωτικό τρίγωνο με καταστροφικές συνέπειες. Ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης; Ποιος πληρώνει τελικά το τίμημα της προδοσίας; Από την Αγία Πετρούπολη της πρώτης Ρωσικής Επανάστασης μέχρι το κοσμοπολίτικο Παρίσι, και από τη Θεσσαλία των αγροτικών αναταραχών μέχρι την Αθήνα του 1910, το μυθιστόρημα της Γιώτας Φώτου δείχνει ότι τα πάθη και οι κοινωνικές ανισότητες ορίζουν παντού και πάντοτε τις ζωές των ανθρώπων.
Μόλις έκλεισα την τελευταία σελίδα του μυθιστορήματος''το τίμημα της προδοσίας''της Φώτου.Δεν μπορώ να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη για να σας μεταφέρω αυτά που ένιωσα ταξιδεύοντας με συνοδοιπόρο τον έρωτα σε μονοπάτια επαναστατικά&σε χρόνια νέων ζυμώσεων για τη Θεσσαλία και την Ελλάδα γενικότερα.Αν εκφραστώ απλά ,χρησιμοποιώντας μια μόνο κουβέντα για αυτό το ταξίδι ,θα τολμούσα να πω πως ήταν ατμοσφαιρικό,διδακτικό και άκρως απογειωτικό.Χωρίς πολλές περιστροφές ήταν από τα καλύτερα ιστορικό-κοινωνικά μυθιστορήματα που διάβασα τα τελευταία χρόνια.Η γραφή της συγγραφέως άμεση,ρέουσα,γλαφυρή ενώ οι χαρακτήρες των ηρώων ήταν πολύπλευροι,πλήρως δομημένοι και ηθογραφημένοι με πάθη,αδυναμίες αλλά παράλληλα με την ηθική υπόσταση του καθενός να πρωτοστατεί. Και οι 3 κεντρικοί ήρωες σε μαγνήτιζαν ,γιατί η συγγραφέας τους ύψωσε τον καθένα στο βάθρο του,με ρεαλισμό πρωτόφαντο που ωθούσουν να τους συμπονέσεις για τη μοίρα και τα δεινά που τους ταλάνισαν και φυσικά να τους λατρέψεις , να τους δικαιολογήσεις για τις επιλογές τους ,είτε με βάση ήθικα κριτήρια είτε όχι.Δεν θα ήθελα να αναφέρω πράγματα για την πλοκή,απλά θα πω πως ήταν καθηλωτική,αρκούντως κινηματογραφική και παράλληλα μια ιστορία εποχής με άκρατο διδακτικό περιεχόμενο.Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!
ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με έντονο το άρωμα του αισθηματικού αναγνώσματος. Η ιστορία διαδραματίζεται στο θεσσαλικό κάμπο, την περίοδο 1905-1910. Ο Αλέξιος Αλμαντάς, πρώην αξιωματικός του τσαρικού στρατού, αποφασίζει να αφήσει πίσω τη ζωή του στην Αγία Πετρούπολη και να κάνει ένα καινούργιο ξεκίνημα στα πάτρια εδάφη του πατέρα του, κουβαλώντας στις αποσκευές του σκοτεινά μυστικά, ψυχικά τραύματα, πάθη, λάθη κι ενοχές. Στο πλάι του από την αρχή, πρώτα ως βοηθός του και άτομο της εμπιστοσύνης του, και στη συνέχεια ως σύζυγος, θα βρεθεί η Βικτώρια Μάλφα, γυναίκα αγγελικής ομορφιάς και κόρη ενός κολλίγου. Η Βικτώρια θέλοντας να βοηθήσει την οικογένεια της, η οποία για χρόνια είχε βουλιάξει στον βούρκο της ανέχειας, και να της προσφέρει μία καλύτερη ζωή, απαλλαγμένη από οικονομικά βάσανα και δυσκολίες επιβίωσης, αποφασίζει να δεχτεί την πρόταση γάμου του Αλέξιου και να περάσει στο πλευρό του την υπόλοιπη ζωή της, θάβοντας βαθιά μέσα της τις επιθυμίες και τα όνειρα της. Η απόφαση της αυτή, θα ταράξει τη ζωή και τα σχέδια που έπλαθε για το κοινό τους μέλλον από πολύ μικρή ηλικία ο Σταύρος Δερματάς, ο οποίος μη αντέχοντας αυτή την κατάσταση, θα αφήσει πίσω του τον πόνο και την απογοήτευση και θα βρει καταφύγιο στα ληστοκρατούμενα βουνά... Τρία ολόκληρα χρόνια μετά, κι αφού οι ζωές τους θα έχουν μπει στο καλούπι της ρουτίνας και της καθημερινότητας, η επιστροφή του Σταύρου κι η απόφαση του να διεκδικήσει επιτέλους τη Βικτώρια, έρχεται να ταράξει την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα μεταξύ του ζευγαριού... Με φόντο τη Θεσσαλία των κολίγων, τη Θεσσαλία της φτώχειας, του μεροκάματου, των κακουχιών, τη Θεσσαλία των ληστών και της δύσκολης αγροτικής καθημερινότητας, η συγγραφέας Γιώτα Φώτου, υφαίνει μία καλογραμμένη, εκρηκτική ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου, με ενδιαφέρουσα κλιμακωτή σε συναισθήματα πλοκή, που κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση μέχρι και το τέλος. Ο λόγος της συγγραφέας μεστός, στακάτος, πλούσιος μέσα στην απλότητα του, αποτελεί ιδανικό εργαλείο στα χέρια της, για το χτίσιμο ολοζώντανων εικόνων της Θεσσαλίας της εποχής εκείνης, παρουσιάζοντας μέσα από αυτές τις κοινωνικές ανισότητες, τις δυσκολίες των κολίγων, τη σκληρή αγροτική καθημερινότητα, τον πολιτικό και κοινωνικό αναβρασμό όσον αφορά τα αγροτικά ζητήματα, δίνοντας επάξια στο βιβλίο της τον τίτλο του κοινωνικού μυθιστορήματος, ο οποίος βέβαια μοιράζεται τον τίτλο του με αυτόν του αισθηματικού, αφού η κυρία Φώτου, παρουσιάζει την κοινωνία εκείνη της εποχής, μέσα από την εξιστόρηση μιας ερωτικής ιστορίας, ενός ερωτικού τρίγωνου, ανάμεσα στον Αλέξιο, την Βικτώρια και τον Σταύρο, μιας ιστορίας που καθηλώνει . Ο αναγνώστης μέσα από τις σελίδες του συγκεκριμένου αναγνώσματος θα γίνει μάρτυρας της μεταμόρφωσης της Βικτώριας, από ένα φτωχό κορίτσι του κάμπου, σε μία καλοντυμένη, γεμάτη αυτοπεποίθηση και χάρη κυρία, που μπορεί να σταθεί επάξια στο πλευρό του Αλέξιου σε κάθε κοινωνική τους εμφάνιση, στα σαλόνια σημαντικών ανθρώπων. Θα έρθει αντιμέτωπος με τα σκοτάδια του Αλέξιου, τα αντικρουόμενα συναισθήματα της Βικτώριας, την απογοήτευση και την πικρία του Σταύρου. Στο βιβλίο κυριαρχούν δύο αφηγηματικές φωνές. Μία τριτοπρόσωπη, περιγραφική και γυμνή, σε πολλά σημεία, από συναισθήματα φωνή, που δίνει στον αναγνώστη μία ολιστική και λεπτομερή εικόνα των γεγονότων του βιβλίου. Και μία πρωτοπρόσωπη φωνή, που διέπεται από λυρικότητα κι είναι διαποτισμένη με έντονα συναισθήματα. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση δίνεται από την παράθεση των ημερολογιακών κειμένων του Αλέξιου, πρωταγωνιστή του βιβλίου. Μέσα από τα κείμενα του οποίου ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τον τραυματισμένο και αρκετά διαταραγμένο ψυχισμό του, τον οποίο η κυρία Φώτου κατάφερε να αποτυπώσει λεπτομερώς και με άριστο τρόπο, δίνοντας στον αναγνώστη, όλα τα παρελθοντικά εκείνα γεγονότα που είχαν αρνητικό αντίκτυπο στη ψυχική του υγεία, τόσο από σύντομες δικές του αναδρομές στο ημερολόγιο του, όσο και μέσα από συζητήσεις του ίδιου με τη γυναίκα του, Βικτώρια. Έτσι, η συγγραφέας πλάθει επιτυχώς έναν χαρακτήρα αρκετά εμμονικό και διαταραγμένο, τον οποίο ωστόσο φέρνει πολύ κοντά στον αναγνώστη, αφού γεφυρώνει την μεταξύ τους απόσταση, μέσω των ημερολογιακών κειμένων του πρωταγωνιστή, τα όποια θεμελιώνουν την ανάπτυξη μιας σχέσης οικειότητας μεταξύ αυτού και του αναγνώστη. Με τις αφηγηματικές φωνές λοιπόν, να εναλλάσσονται διαρκώς κατά την ανάγνωση του βιβλίου, χωρίς αυτό βέβαια να κουράζει, και με την αφηγηματική άνεση που την διέπει, η κυρία Φώτου δημιουργεί έναν γοργό αναγνωστικό ρυθμό, που καθιστά το διάβασμα απολαυστικό και δημιουργεί ένα κλίμα αγωνίας για τη συνέχεια, με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο αναγνώστης να αποχωριστεί το βιβλίο από τα χέρια του. Κάτι το οποίο συνέβη και σε μένα, αφού τελείωσα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Και μπορώ να πω με βεβαιότητα πως απόλαυσα κάθε σελίδα αυτού του αναγνώσματος, γιατί η κυρία Φώτου έχει το μοναδικό χάρισμα να δημιουργεί ολοζώντανες εικόνες, δυνατά συναισθήματα, αληθοφανείς ήρωες και ανατρεπτικά γεγονότα μέσα από τη λιτότητα της πένας της, αποφεύγοντας με δεξιοτεχνία τους πεπατημένους συγγραφικούς δρόμους, αποτυπώνοντας κάθε ιστορία με μια διαφορετική συγγραφική ματιά. Ως επίλογο λοιπόν, αυτού του κείμενου θα ήθελα να δανειστώ μία φράση του βιβλίου, φράση που πεμπτουσιώνει μέσα της πολλές αλήθειες και είναι δυστυχώς τραγικά επίκαιρη: «Όταν κάποιος αφαιρεί τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου, παύει να είναι ο ίδιος άνθρωπος.¨»
Ένα αξιοπρεπέστατο γυναικείο μυθιστόρημα που χειρίζεται πολύ καλά την πλοκή και αναπαριστά με ωραίο τρόπο την εποχή και την Ιστορία. Ίσως φανούν ακραίοι οι κεντρικοί χαρακτήρες και οι συναισθηματικές αντιδράσεις τους όμως η καλή γραφή δεν αφήνει αυτήν την εντύπωση να επηρεάσει τη συνολική εικόνα του βιβλίου.
Ο αξιωματικός του τσαρικού στρατού Αλέξιος Αλμαντάς, κατόπιν προτροπής του πατέρα του, έρχεται στη Θεσσαλία για να διαφεντέψει τα οικογενειακά κτήματα, τα οποία διαχειρίζεται αξίως ο Χαράλαμπος Νταμάνης. Ανάμεσα στους κολίγους είναι και η Βικτωρία Μάλφα, για λογαριασμό της οποίας η μητέρα της προτείνει να την κρατήσει ο Αλμαντάς ως οικιακή βοηθό. Ο Αλμαντάς αποδεικνύεται κύριος και δεν εκμεταλλεύεται ερωτικά τη Βικτωρία. Η κοπέλα όμως έχει αφήσει πίσω της έναν ανολοκλήρωτο έρωτα με τον Σταύρο Δερματά, ο οποίος δυσκολεύεται να πιστέψει την εγκατάλειψή του. Όταν η Βικτωρία δέχεται την πρόταση γάμου του Αλμαντά, ο Δερματάς καταφεύγει στα βουνά και εντάσσεται σε ληστρική ομάδα.
Έτσι ξεκινάει το τρυφερό αυτό μυθιστόρημα, το οποίο μας αφηγείται παράλληλα η συγγράφεας με τις αναμνήσεις του Αλμαντά εντυπωμένες σε ημερολόγιο. Ωραίες οι εναλλαγές της εξέλιξης (πότε πίσω και πότε μπρος), πολύ ωραία δοσμενες οι συνθήκες και οι καταστάσεις στη Θεσσαλία στην καμπή του 20ού αιώνα (αγροτικό ζήτημα, Κιλελέρ κλπ.), σταφιδικό, ληστοκρατία και πολλά άλλα. Ο Αλμαντάς έχει ένα μυστικό όμως, μια σκοτεινή πλευρά του εαυτού του ξεχασμένη πίσω στην Αγία Πετρούπολη.
Τι κρύβει ο Αλμαντάς; Ποια γεγονότα θα αναγκάσουν τη Βικτωρία να αλλάξει τα αισθήματά της απέναντι στον σύζυγό της; Γιατί κατεβαίνει ο Δερματάς να τη διεκδικήσει; Θα ξανασμίξουν οι δύο εραστές; Και αν ναι, τι κόστος θα έχει για τον καθένα τους; Ο Αλμαντάς πώς θα αντιδράσει, βλέποντας τον κλοιό να σφίγγει γύρω του και να ξαναζεί με τρόμο τις σκοτεινές εικόνες του χτες; Ένα γαϊτανάκι χαρακτήρων και αισθημάτων, για κάποιους ακραίο, για κάποιους ρομαντικό.
Είναι το πρώτο βιβλίο της κυρίας Φώτου που διάβασα και μου άφησε άριστες εντυπώσεις.Πολύ καλογραμμένο βιβλίο με μια πλοκή που δεν σ'αφήνει ασυγκίνητη και που διαδραματίζεται την εποχή της εξέγερσης των αγροτών.Παράλληλα με την όμορφη ιστορία που ρέει ευχάριστα η συγγραφέας μας δείχνει την κοινωνική αναταραχή εκείνων των χρόνων μεταξύ τσιφλικάδων και κολίγων.Το τίμημα της προδοσίας καθ'ένας μπορεί να το ερμηνεύσει διαφορετικά.Η ζωή ώς προδοσία αποτελεί κλειδί για την κατανόηση όλων των φαινομένων της ύπαρξής μας.Ηρωες που προδίδουν τον ίδιο τους τον ευατό όταν θυσιάζουν τον έρωτά τους στον βωμό μια εξασφαλισμένης υλικής ζωής αλλά και λιγοψυχίας του να παλαίψουν και συνήθως όλοι έχουν νιώσει την πικρή γεύση της προδοσίας και μάλιστα ένας απο αυτούς ένιωσε τόσο πόνο που βυθίζει το πνεύμα του σε απόγνωση ώστε να καταρρεύσει με τραγικές συνέπειες.
Ένα υπέροχο βιβλίο από την κα Φώτου. Η ζωή στο Θεσσαλικό κάμπο περιγράφεται με τον καλύτερο τρόπο μέσα από την πλοκή του βιβλίου. Εξαιρετικό δείγμα γραφής, δεν κουράζει και δεν επαναλαμβάνεται. Αντιθέτως, τραβά τον αναγνώστη να συνεχίσει.
Αξιοπρεπής γραφή με καλή ροή και έξυπνη εναλλαγή μεταξύ της διήγησης από την πλευρά του συγγραφέα και της παράθεσης του ημερολογίου του ήρωα που προωθούσε και η μια πλευρά απαντούσε στα ερωτήματα της άλλης. Μόνο ένα πράγμα μου χτύπησε στο μάτι: σε κάποια αποστροφή, ο ήρωας περιγράφει την κατάστασή του ως κρίση πανικού, όμως μιλά με τη γλώσσα και το ιδίωμα των αρχών του 1900, που η έννοια της κρίσης πανικού ήταν ακόμη άγνωστη. Γενικά, ένα συμπαθητικό αισθηματικό μυθιστόρημα που σου έδινε και κάποια ψήγματα πληροφοριών για το θέμα της αγροτικής κατάστασης στη Θεσσαλία εκείνης της εποχής.
Μου το εδωσε μια φιλη αλλα απέφευγα να το διαβασω. Η περιληψη του βιβλιου δεν μου φανηκε καθολου ενδιαφερουσα. Ξεκίνησα λοιπον μια κυριακη πρωι για να τελειωνω με την "υποχρεωση" και ξανασηκωσα το κεφαλι μου μετα απο 8 ωρες που το τελειωσα!! Αντιθετα απο τις προβλεψεις μου, απο την πρωτη σελιδα με ρουφηξε και το ρουφηξα!! Ναι, ειναι απο αυτα τα βιβλια!!! Τελικα καποιες φορες δεν εχει σημασια η ιστορια αλλα η αφηγηση!! Μπραβο στη συγγραφεα. Και για να μην παρεξηγηθω, η ιστορια ήταν πολυ ενδιαφερουσα.
καλο ήταν,ιστορικα σωστο αν και με στεναχωρησε λιγο ο τροπος με τον οποιο καταφερε το ζευγαρι να ειναι μαζι!αλλα ετσι ειναι τα βιβλια,πρεπει να σου δημιουργουν απ ολα τα συναισθηματα!