Is een zondige gedachte de regel of de uitzondering? En een zondige handeling? Is het beter om lusten en driften te onderdrukken, of is het juist natuurlijker ze toe te laten, ze misschien zelfs te koesteren? Dat zijn vragen waarmee een activist, een journalist en een politieman te maken krijgen. Gewone mensen die in het felle licht van christelijke normen en waarden worstelen met goed en kwaad, liefde en seks, aanpassen of onderscheiden. Met Maastricht bescheiden op de achtergrond en als Beter een zwakke zondaar dan een heilige in vroomheid verhard.
Jules Coenegracht schreef eerder zijn debuutbundel Engelen van Maastricht (2020) die lovend werd 'Coenegrachts fraaie verhalen smaken naar meer.' - de Volkskrant ''s Avonds voor ik slapen ga, lees ik een verhaal uit dit boek. Daar word ik rustig van.' - Marieke Heebink, actrice Internationaal Theater Amsterdam, tweevoudig winnares Theo d'Or 'Wat een lief boek!' - Oda Spelbos, Flikken Maastricht
Dit boek is een bundel van drie verhalen die je doet nadenken over de zonden van drie verschillende mannen: de activist, de journalist en de politieman. In deze review zal ik voor elk verhaal mijn mening geven over dit drietal, ook al ben ik, denk ik, niet de aangewezen persoon om hierover te oordelen.
De activist In het begin had ik niet echt door waarom hij de activist werd genoemd, maar naarmate zijn verhaal vorderde, werd het duidelijk waarom Marco zo wordt genoemd. In de discussie die hij heeft met David had ik momenten dat ik beide kanten begreep. Aan de ene kant snap ik dat Marco meer gelijkheid wil en dat er meer aan het klimaat wordt gedaan, maar aan de andere kant begrijp ik David helemaal en ben ik het met hem eens dat vaak de mensen die hiervoor pleiten hartstikke hypocriet zijn. En dat wordt later in het verhaal meerdere keren bewezen. In het begin, ook al wist ik uiteindelijk dat hij echt een activist was, vond ik hem nog sympathiek, maar naarmate het verhaal vorderde veranderde mijn mening ook. Naar mijn mening laat hij zich te veel leiden door lust, en ik denk ook dat hij misschien niet de juiste persoon is om over topics zoals gendergelijkheid te praten als hij zich zo gedraagt.
De journalist Ik vond het leuk om dit verhaal te lezen, begrijp me niet verkeerd, maar was dit echt nodig? Ik denk het niet. Hetgeen wat ik het meeste meekreeg van dit verhaal is dat het hoofdpersonage, Roger, zich duidelijk verheven voelt boven de andere mensen, alleen maar omdat hij niet corrupt is. Het verhaal en de manier waarop het geschreven is vind ik echt goed, maar ik stoorde me echt aan het hoofdpersonage.
De politieman Het eerste wat me gelijk opviel was het leeftijdsverschil tussen het hoofdpersonage, Gregor, en zijn vriendin, Elle. Hij was als het goed is 40 en zij is eind twintig, dus laten we zeggen dat ze 28 is, dan is er minstens een leeftijdsverschil van 12 jaar. Ik heb echt geen probleem met hun relatie (of haar beroep) zelf; ik vond het juist mooi om te lezen hoe hun relatie evolueerde van een handige hookup naar een meer echte relatie, maar nog steeds, met het leeftijdsverschil in gedachten, blijft het apart. Bij dit verhaal denk ik eigenlijk dat degene die zondigde niet echt in de fout was nou ja, tenminste niet zoveel. Het is naar mijn mening wel vergeefbaar.
Om het nu allemaal samen te vatten: ik heb over dit boek een nogal wisselende mening als het gaat om de ethische kwesties, maar één ding is wel zeker. Het is echt fenomenaal geschreven.
English version here
4 🌟
This book is a collection of three stories that make you reflect on the sins of three different men: the activist, the journalist, and the policeman. In this review, I’ll share my thoughts on each of them, even though I don’t think I’m really the right person to judge.
The Activist At first, I didn’t really understand why he was called the activist, but as the story went on, it became clear why Marco has that label. In the discussion he has with David, I found myself understanding both sides. On one hand, I get that Marco wants more equality and stronger climate action, but on the other, I completely agree with David that the people who push for these things are often incredibly hypocritical, something that becomes clear several times throughout the story. In the beginning, even though I eventually understood that he truly was an activist, I still found him quite likeable. But as the story progressed, my opinion changed. In my view, he lets himself be guided too much by lust, and I don’t think he’s the right person to talk about topics like gender equality while behaving the way he does.
The Journalist I enjoyed reading this story, don’t get me wrong, but was it really necessary? I don’t think so. What stood out to me the most was that the main character, Roger, clearly sees himself as better than everyone else simply because he isn’t corrupt. The story itself and the writing style are genuinely strong, but I just couldn’t stand the main character.
The Policeman The first thing that immediately caught my attention was the age difference between the main character, Gregor, and his girlfriend, Elle. He’s about 40, and she’s in her late twenties, let’s say 28, which makes at least a 12-year gap. I honestly don’t have an issue with their relationship (or her profession); in fact, I thought it was beautiful to see how their relationship evolved from a convenient hookup into something more real. Still, keeping that age gap in mind, it remains a bit strange. In this story, I actually think the one who “sinned” didn’t do that much wrong at least, not really. In my opinion, it’s quite forgivable.
To sum it all up, I have pretty mixed feelings about the moral aspects of this book, but one thing is certain. It’s written phenomenally well.
Zondigen is een onderwerp waar sommige mensen veel bij stilstaan en anderen juist helemaal niet. Toch kan het soms gebeuren dat je er onverwacht mee wordt geconfronteerd, door iets wat je zelf meemaakt of door wat anderen je laten zien. Gezichten van zondaars speelt precies met dat idee en doet dat door je mee te nemen langs drie totaal verschillende mannen.
Toen ik de achterflap voor het eerst las, wist ik niet goed welke richting het boek op zou gaan. Het voelde als een ver van mijn bed show. Zonden worden vaak gekoppeld aan geloof, maar in dit boek worden ze juist naar het alledaagse leven gebracht op een heel reflectieve manier. Voor mij was dat ook precies wat het boek teweegbracht: reflectie. In elk verhaal wordt de hoofdpersoon gevormd door het leven, waardoor hij ineens wordt geconfronteerd met zichzelf. Een vraag die na het lezen nog steeds in mijn hoofd rondspookt is die over het zijn van een slecht mens. Wat maakt iemand slecht en zou iemand die door anderen zo genoemd wordt zichzelf ook zo zien? Je kunt nooit echt weten hoe iemand anders denkt of welke innerlijke logica iemand volgt. Je kunt niet even in iemands hoofd kijken, maar in dit boek voelt het alsof dat voor heel even wel kan. Dat vind ik het mooie aan deze verhalen: ze laten iets zien wat in het echte leven verborgen blijft.
Het boek bestaat uit drie volledig verschillende verhalen. Ze sluiten op elkaar aan als schakels, maar verschillen sterk in personage, ritme en sfeer. Ik vind het heel knap dat juist deze aanpak laat zien hoe gelaagd het thema is. Dat maakt de bundel alleen maar krachtiger.
In alle drie de verhalen spelen de tijdsprongen en de afstand tussen de hoofdstukken een duidelijke rol, al komt dit vooral in het eerste verhaal het sterkst naar voren. In het begin vond ik die structuur wat verwarrend, maar later maakte het mij juist nieuwsgierig. De hoofdstukken lijken soms haaks op elkaar te staan. Er gebeurt iets in het ene hoofdstuk dat in het volgende weer wordt tegengesproken. Die tegenstrijdigheid past heel mooi bij het thema zonde. Door de verhalen op deze manier te bouwen wordt het interne conflict niet alleen verteld maar ook voelbaar in de structuur van het boek.
Het boek leest ontzettend vlot. Ik ben normaal gesproken geen snelle lezer, zeker niet in dit genre, maar dit was echt vermakelijk en toegankelijk. Als ik nog op de middelbare school had gezeten, had ik gehoopt dat dit boek op de leeslijst stond.
Bedankt Jules en Bookinfluencers voor het recensie exemplaar.
Sommige boeken stellen geen makkelijke vragen, maar confronterende. Dit is er zo één. Drie verhalen. Drie mannen. En drie keer dacht ik: wat zou ik gedaan hebben? Want het draait hier om zonde, maar niet op de kerkelijke manier. Meer om dat ongemakkelijke randje tussen wat hoort en wat je eigenlijk voelt. De activist, de journalist en de politieman proberen allemaal netjes te blijven binnen de lijntjes van geloof, moraal of gewoon fatsoen. Alleen… niemand lukt dat echt. En juist dat maakt het mooi. Coenegracht schrijft met een soort rustige scherpte. Hij zegt niet: dit is goed, dat is fout. Hij laat het gewoon gebeuren. En dat maakt dat je zelf begint te twijfelen: zijn die zondige gedachten niet gewoon menselijk? Wat me raakte, is dat de verhalen klein blijven geen drama, geen sensatie maar ze doen wél iets met je. Alsof iemand even zacht een spiegel omhooghoudt. Een bundel voor wie van gelaagdheid houdt. Voor wie liever denkt dan oordeelt.
Wat is een zonde? Is dat de zonde zoals die oorspronkelijk is beschreven in de Bijbel? Of wordt een zonde gemeten aan hoe legaal of illegaal iets is? En hoe zou jij omgaan als zonde op de loer ligt?
In dit boek met 3 korte verhalen krijgen een activist, een journalist en een politieman met deze kwesties te maken. Het zijn gewone mensen en ieder van hen worstelt met goed en kwaad, liefde en seks, hebzucht, aanpassen of onderscheiden.
Al lezende ga ik ook bij mijzelf te rade, wat zou ik doen in zo'n situatie? Hoe goed de mensen in deze verhalen hun best ook doen, het lukt ze niet om zich aan de norm te houden. Jules Coenegracht heeft dit in deze verhalenbundel heel mooi beschreven. Je staat stil bij de voorgelegde kwesties, hoe zou je zelf (mogelijk) handelen, en wat is een zonde? In hoeverre is die zonde erg, of maakt het je juist menselijk?
Ik heb oprecht van dit boek genoten. Mede omdat Maastricht hier af en toe naar voren kwam, een plaats die - als 'middenlander' zijnde, toch mijn hart wel heeft gestolen.
Hi fellow booklovers -Recensie: Gezichten van zondaars, Jules Coenegracht-
Waar gaat het boek over: Is een zondige gedachte de regel of de uitzondering? En een zondige handeling? Is het beter om lusten en driften te onderdrukken, of is het juist natuurlijker ze toe te laten, ze misschien zelfs te koesteren? Dat zijn vragen waarmee een activist, een journalist en een politieman te maken krijgen. Gewone mensen die in het felle licht van christelijke normen en waarden worstelen met goed en kwaad, liefde en seks, aanpassen of onderscheiden. Met Maastricht bescheiden op de achtergrond en als motto: Beter een zwakke zondaar dan een heilige in vroomheid verhard.
Ik ben met een open blik dit boek ingedoken en ben verassend eruit gekomen. Dit is het eerste boek die ik lees van Coenegracht en die ik lees in zo’n soort genre. Ik was eerste erg benieuwd naar het zondaar aspect in dit boek. Want wat is een zonde? En wie/wat bepaald dat je een zondaar bent?
Je leest het boek vanuit drie perspectieven. De activist, de journalist en de politieman. Per perspectief lees je een kort verhaal over dat persoon en wat een zonde voor hem betekent. Als je zelf aan het lezen bent ga je ook nadenken, hoe zou ik zelf handelen als ik dit mee maakte in het perspectief van de activist of die van de andere twee. Je gaat nadenken over je eigen acties en gevolgen. Bij dit boek leer je vooral jezelf kennen en leer je door na te denken.
De schrijfstijl van Coenegracht is erg mooi en je voelt dat er met een bepaalde souplesse is geschreven. Met zo’n gemak, waardoor het ook heel makkelijk te volgen is. De schrijver laat in het verhaal een bepaalde openheid ontstaan waardoor je zelf de keuzes hebt om na te denken, er wordt niks vastgelegd. Er gebeurt niet al te veel in het boek, wat totaal niet erg is, het hoort erbij.
Een dikke aanrader! Vooral voor mensen die willen nadenken en een nieuw soort boek willen lezen.
https://www.youtube.com/watch?v=UMFEC... Gezichten van zondaars Een roman uit het zuiden Jules Coenegracht Uitgeverij: Uitgeverij Brandt ISBN : 9789493319097 Taal : Nederlands Uitvoering : Paperback Verschijningsdatum : januari 2024 Gewicht : 276 Afmetingen : 211 x 131 x 18 mm.
Maastrichtenaar Jules Coenegracht studeerde geschiedenis en documentatiewetenschappen en richtte een tekstbureau op. Lang schreef hij alleen teksten in opdracht van profit- en non-profitorganisaties. Als mensen hem vroegen ‘moet je niet eens een roman of zoiets schrijven’, antwoordde hij: ‘ik heb geen boodschap om uit te dragen en geen trauma om te overwinnen.’ Maar op een gegeven moment werd de drang om toch fictie te schrijven te groot en dat resulteerde in zijn debuutbundel Engelen van Maastricht waarin 22 knappe verhalen staan die zich afspelen op typisch Maastrichtse locaties. Deze verhalen geven zicht op een hele reeks diverse personages gaande van een Hollandse toerist, een zakenvrouw of een brutale engel. In zijn debuutroman Gezichten van zondaars ‘Een roman uit het zuiden neemt hij de zwakke, zondige mens onder de loep. De belevenissen van een activist, een journalist en een politieman worden dan ook grondig nagevlooid op christelijke, morele en wettelijke orde. Elk personage krijgt zijn hoofdstuk toebedeeld! Eigenlijk zijn ook zij maar gewone mensen die omgeven door christelijke normen en waarden en grondwettelijke verboden en geboden worstelen met goed en kwaad, liefde en seks, fraude en hebzucht en ga zo maar verder. Jules Coenegracht laat de drie hoofdstukken in een origineel plot samenvloeien. Hij heeft een zeer mooie taal en stijl die maken dat zijn lezers zich bij het lezen wel eens aan de zonde van gulzigheid kunnen schuldig maken.
Gedachten, we hebben ze allemaal. Soms heel veel en over de meest uiteenlopende onderwerpen. Soms zijn ze onschuldig en leuk, maar soms ook zondig. Met daarbij de vragen of je zondige gedachten moet onderdrukken, omarmen of misschien wel uitvoeren? Een activist, journalist en een politieman hebben te maken met deze vragen. In ‘Gezichten van zondaars’ worden die gedachten gedeeld.
Een bijzondere opzet, gedachten en uitvoering. Allereerst is het onderwerp al interessant, want gedachten zijn fascinerend. Gedachten als ‘de melk is op’ of ‘ik moet hoognodig gaan slapen’ zijn onschuldig en heeft iedereen weleens gehad. Vaak handel je hier ook naar. Maar sommige gedachten houd je liever voor jezelf en kunnen beter ook niet worden uitgevoerd: de zondige gedachten. Alleen, wie bepaalt dat een gedachte zondig is?
In het boek komen drie personages aan het woord, die ieder hun eigen zondige gedachten hebben. Deze opzet laat goed zien dat een zonde niet vast gedefinieerd is. Wat een ander als zonde ziet, is voor jou misschien wel een gewoonte. Het boek zet je aan het denken, het laat vooral zien dat het niet altijd zo zwart-wit is. Daarnaast worden er actuele thema’s behandeld die door de dialogen goed worden beargumenteerd, waardoor de auteur je ook daarover aan het denken zet.
Wat daarnaast opvalt, is de eenvoud, geen trucjes, maar gewone mensen in het dagelijks leven. Maar onder die laag gebeurt er veel en confronteert de auteur je met je eigen gedachten en gedrag. Heel knap gedaan!
Fascinerend en eenvoudig. ‘Gezichten van zondaars’ zet aan tot nadenken.