Vartan İhmalyan 1913'de Konya'da doğdu. 1944'de Robert Kolej'in mühendislik bölümünü bitirdi. 1948'de Fransa'ya gitti. Daha sonra da Macaristan, Polonya ve Çin'e... 1961'de Moskova'ya gelen İhmalyan, 1987'de ölümüne kadar orada yaşadı.
"Benim iki anadilimden ilki Türkçe'dir" diyen İhmalyan'ın anılarını (Vedat Türkali ve Mete Tuncay'ın yapıt üzerine düşüncelerini yansıtan yazılarıyla birlikte) Türk okuruna sunarken, aynı zamanda onun, kitabının Türkiye'de yayınlanma dileğini de yerine getirmiş oluyoruz.
Vartan İhmalyan Türkiye Komünist Partisi'nin, Ermeni bir militanı. Partisi için, inandığı ilkeler uğruna yıllarını harcamış, yaşamını bu ilkeler uğruna zorluklara katlanarak geçirmiş.
Onun yaşam öyküsünü okuyunca devlet denilen heyhulanın kötücül karakteri de ortaya çıkıyor. Bu sözüm sadece onu ve ailesini Türkiye'den kaçmaya mecbur bırakan Türk Devletine değil. İhmalyan'ı, Vartan Amca'yı ilkeleri uğruna yaşamaya mecbur bıraktığımız Sovyetler Birliği de, gittiği gördüğü Çin de, Almanya, Polonya gibi doğu bloku ülkelerinin devletleri de öyle...
İlginç olan İhmalyan'ın herşeye göğüs geren tavrı. İlkeleri yaşamını öyle sarıp sarmalıyor ki o dimdik duruyor, yazıyor, anlatıyor...
Bir tarafta TKP yöneticileri arasındaki itiş kakış, hır gür, çocukça alınganlıklar vs; diğer tarafta bir memleket hasreti çeken ve kısa sürelerle de olsa yanına gelen Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Yaşar Kemal, Erdal Öz gibi dostlarıyla ve Sertel Ailesi gibi sürgündekilerle güzel anılar biriktiren bir insanın yaşam öyküsü...