What do you think?
Rate this book
Ο κύκλος της ζωής
"Το βιβλίο της Αντρινέ, άξιζε να γραφεί. Εικονογραφεί με ζωηρό τρόπο, τα βάσανα και τις δοκιμασίες του αρμενικού λαού, μέσα από τις περιπέτειες της δικής της οικογένειας. Δείχνει την τελευταία αναλαμπή της μπελ επόκ, πριν οι αυτοκρατορίες καταρρεύσουν από τις ακρότητες, την μισαλλοδοξία και την αλαζονεία των δικών του ταγών.
Οι Αρμένιοι, το πρώτο έθνος στην ιστορία που ανακήρυξε τον Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία, υπέστησαν τις συνέπειες του φανατισμού των Νεοτούρκων. Το χρονικό της Αντρινέ μας ταξιδεύει, από τα όρια της λίμνης Βαν και την Αμάσεια, στην Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, την Βιέννη, τη Σόφια, το Ρούσσε (Ρουχτσούκ) και το Βουκουρέστι, και τέλος, στην Αθήνα περασμένο χρόνων.
Είναι μία νοσταλγική, μαγική αναπόληση γρααμμένη στη γλώσσα της αγάπης, της αλήθειας και την ανθρωπιάς, άξια των μεγάλων ραψωδών της Ανατολής".
Το κείμενο είναι του πρέσβεως της Ελλάδας στη Ρουμανία (Βουκουρέστι), κ. Γ. Πουκαμισά και βρίσκεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Οι Αρμένιοι, το πρώτο έθνος στην ιστορία που ανακήρυξε τον Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία, υπέστησαν τις συνέπειες του φανατισμού των Νεοτούρκων. Το χρονικό της Αντρινέ μας ταξιδεύει, από τα όρια της λίμνης Βαν και την Αμάσεια, στην Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, την Βιέννη, τη Σόφια, το Ρούσσε (Ρουχτσούκ) και το Βουκουρέστι, και τέλος, στην Αθήνα περασμένο χρόνων.
Είναι μία νοσταλγική, μαγική αναπόληση γρααμμένη στη γλώσσα της αγάπης, της αλήθειας και την ανθρωπιάς, άξια των μεγάλων ραψωδών της Ανατολής".
Το κείμενο είναι του πρέσβεως της Ελλάδας στη Ρουμανία (Βουκουρέστι), κ. Γ. Πουκαμισά και βρίσκεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
167 pages, Mass Market Paperback
First published October 1, 2009
1 person want to read
About the author
Adrine Palandjian
1 book4 followers
Το προφίλ της συγγραφέως στα ελληνικά: https://www.goodreads.com/author/show/7798984._
Adrine – Takoui Outoudjian was born in Sofia in 1925. In 1929 her family moved into Vienna, where her father was a priest.
Since she was little, she had an inclination to music. Thus, in addition to school, she had piano lessons. After she graduated she passed to the Academy of Sacred Music in Vienna.
When the war began, many people from Greece went to Germany and Adrine helped in any way the newcomers who did not know the language.
The fate brought her to Greece, on the side of Onic Palantzian (and she become Adrine Palatzian). She helped him to the family factory and had with him two sons and two daughters.
She always loved the church and so, from 1960 to 1990, she was president of the Ladies of the Diocese of the Armenian Church.
After having ten grandchildren and four great-grandchildren, she suddenly began to write poems.
In the summer of 2008 she thought to write the story of her ancestors and her father of from her memories.
Adrine – Takoui Outoudjian was born in Sofia in 1925. In 1929 her family moved into Vienna, where her father was a priest.
Since she was little, she had an inclination to music. Thus, in addition to school, she had piano lessons. After she graduated she passed to the Academy of Sacred Music in Vienna.
When the war began, many people from Greece went to Germany and Adrine helped in any way the newcomers who did not know the language.
The fate brought her to Greece, on the side of Onic Palantzian (and she become Adrine Palatzian). She helped him to the family factory and had with him two sons and two daughters.
She always loved the church and so, from 1960 to 1990, she was president of the Ladies of the Diocese of the Armenian Church.
After having ten grandchildren and four great-grandchildren, she suddenly began to write poems.
In the summer of 2008 she thought to write the story of her ancestors and her father of from her memories.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 13, 2014
Το βιβλίο της κυρίας Αντρινέ, είναι ένα βιβλίο που θα ήθελα να έχω γράψει εγώ για τους παππούδες του καλού μου. Η γενοκτονία, η πορεία του ξεριζωμού, το δέσιμο της φυλής (ακόμη και σήμερα το βλέπεις στους Πόντιους, όπως και σε όλους τους ξενιτεμένους), σχεδόν ταυτίζεται με την ιστορία κάθε Έλληνα του Πόντου ή της Μικρασίας και είμαι σίγουρη ότι δεν απέχει και πολύ από αυτή των Κούρδων, των Ιρανών, των Σύριων και άλλων πολλών της γης κατατρεγμένων.
Είναι από τα βιβλία που δεν ήθελα να τελειώσουν! Και μέσα από αυτό, ενώ αυτό που προσδοκούσα ήταν η μόνο ιστορία, βρήκα με τον καλύτερο τρόπο να αναδεικνύονται αξίες που σήμερα φαίνεται να έχουν φθαρεί ή χαθεί στη φασαρία της υπερπληροφόρησης και της παραπληροφόρησης, οικογένεια, καταγωγή, πρότυπα. Την εποχή που φαίνεται ότι είσαι ή καλός ή κακός, ή δικός μας ή εχθρός μας, ή πατριώτης ή προδότης, η κα Αντρινέ, μέσα από την απαράμιλλη προσωπικότητά της και την ιστορία της οικογένειάς της φέρνει τα πράγματα στη φυσική τους θέση, χωρίς μεγάλα λόγια και περίτεχνες φιλοσοφικές αναλύσεις.
Πάνω απ’ όλα όμως γνώρισα λίγο την κα Αντρινέ! Μία γυναίκα που σίγουρα αποτελεί πρότυπο για όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας!
Το βιβλίο της το εντόπισα τυχαία μέσω διαδικτύου από μία κριτική (http://www.tsemperlidou.gr/katerina/s...) και πραγματικά νοιώθω τυχερή, καθώς βρήκα μία πηγή έμπνευσης και κουράγιου.
Είναι από τα βιβλία που δεν ήθελα να τελειώσουν! Και μέσα από αυτό, ενώ αυτό που προσδοκούσα ήταν η μόνο ιστορία, βρήκα με τον καλύτερο τρόπο να αναδεικνύονται αξίες που σήμερα φαίνεται να έχουν φθαρεί ή χαθεί στη φασαρία της υπερπληροφόρησης και της παραπληροφόρησης, οικογένεια, καταγωγή, πρότυπα. Την εποχή που φαίνεται ότι είσαι ή καλός ή κακός, ή δικός μας ή εχθρός μας, ή πατριώτης ή προδότης, η κα Αντρινέ, μέσα από την απαράμιλλη προσωπικότητά της και την ιστορία της οικογένειάς της φέρνει τα πράγματα στη φυσική τους θέση, χωρίς μεγάλα λόγια και περίτεχνες φιλοσοφικές αναλύσεις.
Πάνω απ’ όλα όμως γνώρισα λίγο την κα Αντρινέ! Μία γυναίκα που σίγουρα αποτελεί πρότυπο για όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας!
Το βιβλίο της το εντόπισα τυχαία μέσω διαδικτύου από μία κριτική (http://www.tsemperlidou.gr/katerina/s...) και πραγματικά νοιώθω τυχερή, καθώς βρήκα μία πηγή έμπνευσης και κουράγιου.
Displaying 1 of 1 review