เจ้าบ่าวซาตาน

by กรุง ญ. ฉัตร

"วัลเปรียง" สาวน้อยผู้มองโลกในแง่ดีและมความกตัญญูเป็นเลิศมความฝันเฉกเช่นสาวน้อยทั่วไปที่อยากได้ผู้ชายหล่อนิสัยดีเป็นเจ้าบ่าวแต่โชคชะตาดลบันดาลให้เธอพบกับผู้ชายที่มีหน้าตาอัปลักษณ์น่าเกลียดทุกครั้งที่ได้ใกล้เขาเธอหวาดผวาและถ้าต้องได้ผู้ชายคนนี้คือเจ้าบ่าวเขาคือเจ้าบ่าวซาตานเธอจะมีชีวิตทนกับผู้ชายโหดร้ายหยั่งเขาได้อย่างไร ติดตามพร้อมกันใน "เจ้าบ่าวซาตาน"

384 pages, Paperback

First published March 1, 2013

Reviews

[~newmenimal~ · Rating 2 out of 5]

อ่านแล้วนึกถึงละครสมัยก่อน ละครเก่าๆ ที่กว่าพระเอก-นางเอกจะเข้าใจกันได้นี่คนดูเหนื่อยใจแล้วเหนื่อยใจอีก เชียร์แล้วลุ้นแล้วก็ไม่เคยขึ้น เหมือนจะเป็น way of thinking ตามกาลเวลาด้วยหรือเปล่าที่ทำให้ความเป็นแม่พระของนางเอกก็แม่พระซะเหลือเกิน ไม่มีความใช้สิทธิ์ใช้เสียงลุกขึ้นไฝว้เพื่อตัวเองเลย พระเอกก็เหลือเกิน ซื่อ...เหลือเกิน คือควรจะรู้แล้วมั้ยว่านางเอกเค้ารัก เค้าแค่ปากหนัก ปากไม่ตรงกับใจ มาถึงก็จะขึ้นตลอดเลย เค้าประชดมาก็ประชดตอบ เค้าท้ามาก็ท้าตอบ บางทีรู้นะว่าเจตนาจะแก้แค้นอินางร้ายแต่คือยังไงก็ต้องถนอมความรู้สึกเมียมั้ยอ่ะ เอ๊~มันยังไงกันนะ (จิ๊ปาก~~~~) อ่านตัวอย่างสามสี่บทแรกก็คิดว่าน่าสนใจดีอยู่หรอก ถึงพลอตจะค่อนข้างคลาสสิกอมตะแต่ก็หวังว่าจะมีอะไรที่คาดไม่ถึง แต่นี่คือนอกจากจะไม่ได้ดั่งใจในแง่ของตรรกะของแต่ละคาร์แรคเตอร์แล้ว ยังมีเรื่องของภาษา...เล็กๆ น้อยๆ ระหว่างทางให้สะดุดอยู่บ่อยๆ ด้วย อยากจะช่วย proof read มาก แต่ก็พอให้อภัยได้เพราะเอาเข้าจริงๆ ก็อ่านพอผ่านๆ รีบๆ จบ สรุปสั้นๆ คือเรื่องก็ไม่ได้เลวร้ายมาก ชอบด้วยซ้ำในความที่นางเอกเป็นแม่พระ ปิดทองหลังพระ แล้วอีพระเอกมารู้-มาช็อตตอนท้าย แต่ไม่ค่อยมีซีนเด็ดๆ ให้รู้สึกว่า 'เฮ้ย! เรื่องนี้มันมีอะไรว่ะแกร' ทำนองนี้ไม่มี ถ้านางเอกจะไฝว้มากกว่านี้ ถ้าพระเอกจะแสดงออกว่ารักมากกว่านี้ จะโอเคเลย สำหรับตัวละครอื่นๆ ถือว่าโอเคแล้ว กำลังพอดิบพอดี