Jump to ratings and reviews
Rate this book

Испанско детство

Rate this book
„Испанско детство“ (1987) е историята на едно републиканско семейство веднага след франкистката победа в едно малко село в Андалусия. Малкият син е не само свидетел, но и пряк участник в злочестията на своите родители, братя и сестри. Разяждано от постоянен глад, детето гледа на света от ръста на своите шест години, но изпитанията до такава степен укрепват крехката му психика, че ние започваме да чуваме гласа на един без време узрял човек, който споделя с много мъдрост и съпричастност трудната история на своя народ.

Агустин Гомес-Аркос (1939-1998) е испански писател, пишещ предимно на френски. Следва право, но напуска университета и се посвещава на голямата си страст - театъра. Поради непрекъснати проблеми с правителството на Франко, което той критикува и което забранява почти всичко, написано от него, Гомес-Аркос емигрира във Франция през 1966 г., където живее и пише до края на живота си. Автор е на множество театрални пиеси и на петнайсет романа, сред които „Месоядното агне“ (награда „Хермес“ за 1975 г.), „Мария-република“, „Ана-не“ (награда „Ливр Ентер“) и „Живоизгорена птица“.

288 pages, Paperback

First published January 1, 1987

7 people are currently reading
687 people want to read

About the author

Agustín Gómez Arcos

19 books173 followers
Agustín Gómez Arcos (Agustin Gomez-Arcos in France) was a Spanish writer, anarchist and dramatist born in Almería, Andalusia. He studied law but quit university for theater. However, some of his work was banned in Franco's Spain. Because of censorship Gómez Arcos emigrated to London in 1966, then to Paris in 1968, where he settled and wrote primarily in French, often with themes condemning the fascist Spanish state. He died in Paris of cancer.

Gómez Arcos won the Hermès Prize for his 1975 novel The Carnivorous Lamb, the Livre Inter prize, the Roland Dorgelès Prize and the Thyde Monnier Prize for his 1977 novel Ana No, and he was twice a finalist for the Prix Goncourt.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
62 (45%)
4 stars
51 (37%)
3 stars
21 (15%)
2 stars
1 (<1%)
1 star
1 (<1%)
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
Profile Image for Kenya Stéphanie.
220 reviews2,096 followers
January 4, 2026
3.5⭐️

Que Gómez Arcos es mi padre poético lo sabe Dios y que su escritura es una joya, también.
Vengo a justificar mi respuesta por esa puntuación a pesar de adorarlo.
La historia gira entorno a un niño y a su familia en la época de la guerra civil. El niño, endurecido por el hambre, la muerte y la pena, trata de hacerse un hueco entre lo miserable y lo triste de su familia. Es, sin embargo, una historia bellísima sobre el propio significado de la familia, los lazos irrompibles, el hambre sufrida pero colectiva. Al final, es una historia sobre la familia del niño. Sobre cómo sobrevivieron esos duros años, qué tipo de vínculos tenían entre ellos, cómo les afecta la guerra y sus muertes.
Ha sido una lectura calmada y la he disfrutado pero no he podido no compararla con Ana no, creo que es por eso que de alguna manera El niño pan se me queda "atrás". De todos modos, leer a Agustín es siempre un privilegio y un aprendizaje inmenso.


(...) el niño supo irremediablemente que la tristeza sería su pan de cada día.
Profile Image for Julián Floria Cantero.
392 reviews162 followers
July 26, 2023
«Niégate a la guerra, pequeño, y no tendrás que cerrar párpados muertos, ni cavar fosas comunes, ni dejar que se coma tu cuerpo la miseria»
Profile Image for avrilconuve.
184 reviews130 followers
September 9, 2023
Otro imprescindible de Agustín. Tengo entendido que de esta novela conservaba anotaciones y manuscritos desde mucho tiempo antes de su publicación. Probablemente un buen lugar para empezar a leerlo. Brutal como todo lo que escribió.
Profile Image for Repix Pix.
2,574 reviews543 followers
May 22, 2019
Poético, durísimo y maravilloso.
Profile Image for Miguel.
95 reviews6 followers
May 26, 2016
La herencia de la pugna fratricida se revela con el protagonista de 'El niño pan' (1983) en un pueblo andaluz cualquiera, donde los vencidos son despreciados y degradados: «En el primer reparto del pan de pobres, él no contó para nada. Ni siquiera pudo hacerse con un pico». El pan es la metáfora de la intransigencia y la venganza; una hogaza común se erigía, a ojos infantiles, en algo único, «casi templo, casi angustia». La casa familiar, salpicada de pintadas color carmesí, era como un cuerpo vivo al que ya no se le oía latir el corazón. Afuera, gritos de «curilla» o «rojillo», esos «epítetos crueles» que retumbarían para siempre en la memoria del niño. «–Dime, si pudieras hacer lo que quisieras con el mundo, ¿qué harías?. –Sólo una cosa. –¿El qué?. –Una hoguera».
Profile Image for Lucía.
91 reviews16 followers
September 23, 2023
Más allá de la ausencia y del dolor, este libro es pura ternura, y brilla.
Profile Image for Jorge.
15 reviews
November 19, 2025
"la fealdad del mundo, por persistente que sea, desaparece cuando el azar de los sueños hace que se ilumine la sonrisa de un niño dormido."
Profile Image for Luis Chinaski.
239 reviews33 followers
November 15, 2023
Quizá es el más irregular de los que he leído hasta ahora y aún así emociona y conmueve. El final de las dos partes me parece de lo más bonito que he leído este año. Contiene muchos elementos en común con otras novelas de AGA, incluso algunos arquetipos de personajes.
Profile Image for Paula.
234 reviews30 followers
April 23, 2025
Como no tengo paciencia, me ha costado un poquito. Que empiece la segunda parte contextualizando un pueblo y unas gentes que ya conocemos me trastocó e hizo que ralentizase la lectura, porque no sentía necesitar esas descripciones o incluso "fun facts".

Pese a estar planteado como novela, es una crónica que parte de varias ideas y es desordenada en ese sentido, sin que esto sea un problema. Personalmente, me hubiera gustado que la voz fuese más firme, porque a veces parece que el niño es un niño, y otras (la mayoría), que es el adulto rememorando. Esto es interesante, pero a mí me confunde. Todo lo demás es bueno y sincero, el compromiso, la aflicción que transmite, y el final es precioso.

"Acababa durmiéndome con la muerte metida en el alma. (...) Ahora que os veo comienzo a descansar. Veros me trae el descanso. Y calculo que no solo tengo obligación de daros el pan de cada día, sino también la voluntad de ofreceros un poco de alegría".

Un siglo después, seguimos esperando al perrito Alegría dando dos pasos hacia delante y uno hacia atrás. Y llegaremos, aunque sea tarde.
Profile Image for Julieta.Ox.
40 reviews4 followers
June 22, 2024
Maldita belleza suave y puntiaguda la de la narrativa de Agustín Gómez Arcos. Gracias a Cabaret Voltaire por recuperarlo, por traerlo de vuelta a su lengua. Para mí sus libros hay que leerlos entre actos. Tiene tanto peso la imagen, la crudeza de la palabra, la claridad poética de su sintaxis, la honestidad de la voz narrativa, que me es difícil reposar su lectura. Calan hondo, el dolor y la ternura. ❤️
Profile Image for DiegoG.
32 reviews
February 5, 2026
El pan como unidad de medida del dolor, la mirada de un niño para reclamar sin censura el derecho a sobrevivir, la jerarquía del sufrimiento en posguerra, donde solo un perro tiene menos gobierno que él... Agustín pinta un cuadro sensible sobre esa España a través de los ojos y oídos de un narrador que, con seis años, nos trae una historia donde no hay nudo, solo miseria y esperanza.
Profile Image for Julia.
21 reviews
March 12, 2025
creo que no había llorado tanto (tantas veces y por tantas razones) nunca con un libro.
qué triste qué bonito qué alegría leer algo así escrito.
Profile Image for Aurora Gómez.
10 reviews
January 3, 2026
Una obra durísima sobre la Guerra civil española. Hay que dar de leer este libro.
Profile Image for Carlos Valdivia.
Author 11 books23 followers
February 12, 2024
A través de la mirada de un niño, el autor dibuja una historia de vencedores y vencidos en el ámbito de un pequeño pueblo andaluz (el del propio autor, Enix). Allí, la familia republicana del niño ve cómo su estatus social cae en picado tras la victoria del bando franquista, convirtiéndose en parias, comiendo gachas de salvado (comida de animales) y sin poder comer el pan que amasan para otros en el horno familiar, soñando con un futuro mejor, que no parece llegar.
Profile Image for Φερειπείν.
538 reviews13 followers
September 14, 2024
Το παιδί και το καρβέλι. Agustin Gomez-Arcos
📖📖📖
Η ιστορία του Arcos, συντεθειμένη από επεισόδια, τοποθετείται χρονολογικά στον ισπανικό εμφύλιο σε μια επαρχιακή πόλη. Η ζωή ιδωμένη από την αφέλεια και την παρατηρητικότητα ενός μικρού παιδιού, εφοδιασμένη με την συναισθηματική οξυδέρκεια της καθαρής και ανεπηρέαστης ακόμα συνείδησης γίνεται μια συγκλονιστική μαρτυρία για την κατάσταση του πολέμου εν γένει, μακριά από τον ιδεολογικό χρωματισμό του εν λόγω πολέμου. Δεν πρόκειται για μια μυθοποιημένη σύλληψη αλλά για την καταγραφή μιας πραγματικότητας μέσα στο μυθοπλαστικό πλαίσιο. Ο Arcos παρά την έντονη σαρκαστική του διάθεση απέναντι στους εθνικιστές, δεν οδηγείται σε συναισθηματικές μεγεθύνσεις ηθικολογικού χαρακτήρα, αλλά καταφέρνει μέσω του ιδιότυπου νατουραλισμού του να αποφύγει την προώθηση της ιδεολογίας που ναι μεν υποστηρίζει ξεκάθαρα, αλλά δεν την προάγει ως θέσφατο αδιαμφισβήτητο στην πλοκή του.
Στις περιγραφές του δεν υπάρχει ωραιοποίηση, εμμένει σε λεπτομέρειες – ακόμα και στις πιο δυσάρεστες- με τρόπο που αγγίζει την ηδονική καταγραφή των πιο σαδιστικών ιδιοτροπιών της ανθρώπινης δράσης. Το ύφος του διαθέτει μια τραχύτητα προσαρμοσμένη σ’αυτήν της ιστορίας, χωρίς να χάνει διόλου την λογοτεχνικότητά του, την ευαισθησία του λόγου του που αποδίδει με ακρίβεια ακόμα και τις πιο μικρές συναισθηματικές διακυμάνσεις. Υπάρχουν σημεία όπου η γλώσσα εκδηλώνει μια υπέροχη ποιητικότητα, αναδεικνυόμενη μέσα στην απλότητα της εκφοράς της, χωρίς περίπλοκα εκφραστικά σχήματα, χωρίς λεκτικές τυμπανοκρουσίες που θα αφαιρούσαν από τη συγκλονιστική πραγματικότητα της πλοκής.
Μια δημιουργία που στέκεται όχι στο ύψος των περιστάσεων που θίγει, αλλά δίπλα τους, σαν μια επιπλέον παράμετρος στην αλήθεια τους. Κι ενώ εκ πρώτης δε μοιάζει να κινείται στην κατηγορία του φιλοσοφικού μυθιστορήματος, ωστόσο κερδίζει αυτόν το χαρακτηρισμό περιγράφοντας τις καταστάσεις, κάνοντας την ανάγνωση μια βιωματική εμπειρία και οδηγώντας τον ίδιο τον αναγνώστη σε συμπεράσματα φιλοσοφικής ιδιοσυγκρασίας, επενδύοντας στην ίδια τη διαδικασία της ζωής.
Profile Image for David Villar Cembellín.
Author 5 books24 followers
September 14, 2023
Estampa de la postguerra española a través de los ojos de una familia republicana, o mejor dicho, a través de los ojos de su hijo pequeño. La inocencia suspendida por la guerra, la segregación de los rojos, la humillación, la pobreza, la ocultación, el miedo, el hambre. El hambre de pan negro. El hambre del pan que no llega. El hambre de ese pan que llena los sueños del niño pan.

Sin abandonar su dejo poético, es quizá este el libro más narrativo de Gómez Arcos, menos introspectivo, con predominio de diálogos y profusión de personajes (maravillosa su construcción de un pueblo de Almería).

Otra gran novela de un autor que nunca defrauda.
Profile Image for carlos pizarro.
144 reviews3 followers
April 4, 2025
«¡Vete, déjanos en paz! ¡Para qué nos vales si no vienes con tu alegría de vivir! Si nos traes otra insoportable tristeza, la casa no puede con más, ¡sus paredes la rezuman por cada uno de sus poros! Sí, hablo como un hombre porque habéis hecho de mí un mísero adulto; pero el niño que era os dice que nadie vendrá a visitarnos, que ni los pájaros anidarán en nuestro patio, como si fuésemos apestados».

agustín gómez I didnt know your game…..
Profile Image for Pablo Carrera.
34 reviews
January 17, 2026
Buen libro con un tema muy claro: los duros tiempos de la posguerra, desde los ojos de un niño de familia republicana en un pueblo andaluz. Se transmite extraordinariamente bien y con un buen lenguaje lírico el hambre atroz, la carencia de pan, la miseria, la humillación, el señalamiento por ser rojos, y el desgarro o la pérdida, por la comparación con los tiempos anteriores a la guerra. Le falta algo de ritmo, quizás, y -como buen afrancesado- se prima mucho la forma y el lenguaje pulido.
Profile Image for Alba.
5 reviews1 follower
August 4, 2025
Creo que el libro es bastante más bueno de lo que yo pienso. Sin embargo, debido a mi momento vital y mi incapacidad para conectar con muchos de los personajes, no lo he disfrutado como debería. Destaco el personaje de la hermana María: fuerte, interesante, independiente y feminista. Me hubiera gustado ver más niño al niño.
Profile Image for Azahara Palomeque.
Author 11 books49 followers
February 1, 2026
Es difícil conseguir esta combinación de ternura, amor familiar, tristeza, hambre y esperanza por ver llegar la alegría en algún momento lejano. Lenguaje incisivo y poético, como el que caracteriza a Gómez Arcos, pero menos exaltado que en sus primeras obras. Personajes que calan hasta el tuétano. Maravilloso.
201 reviews
July 21, 2023
El niño pan narra los días de guerra desde la inocencia y la visión de un niño. A través de sus ojos observamos las penurias que pasa la familia y sociedad de este niño.

Es precioso y durísimo. Un gran libro que deberíamos leer en los institutos.
Profile Image for Desayunoxx.
15 reviews
April 15, 2025
Madre mía que reventón de llorar vaya berrinche que me cojo siempre con este hombre... Pfffff esq no hay palabras, durísimo, sublime y con una construcción tan completa que hacia mucho tiempo que no leía un imaginario tan bien trabajado.
Profile Image for Cristian Pellissier.
74 reviews
July 22, 2025
- María, ¿por qué nos acostamos?
- Para dormir.
- Dormir… para qué?
- Por… el cansancio, ya sabes, no podemos tener los ojos siempre abiertos
- Si da lo mismo, no sirve para olvidar
Profile Image for Kazbùe.
11 reviews
August 26, 2025
de los escritores que viven en las brechas, escondidos, haciendo de su descubrimiento una experiencia deliciosa
gracias Agustín
Profile Image for Dani(el).
110 reviews11 followers
November 25, 2025
"No se atrevió: la mano de hombre del padre rozó su cabello haciendo, durante un instante, nido de ternura y desolación. El corazón se le salía del pecho, la sangre galopaba por sus venas… Apretó con fuerza las manos contra los muslos para no abrazarse impulsivamente al gesto de amor de su padre.
Con un hilo de voz, casi inaudible por el silencio guardado esos días, dijo:
—Padre, tengo hambre. Dame pan.
Rota de pronto la magia, notó el cuerpo de hombre de su padre separándose.
—No hay —murmuró con la voz quebrada de los hombres que lloran—. No hay pan, hijo mío".
Displaying 1 - 27 of 27 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.