What do you think?
Rate this book
زندگینامه شیخ فرید الدین عطار نیشابورى
کتاب، شامل دیباچه و شرح حال عطار مشتمل بر نام و نسب و خانواده، ولادت، مدت عمر، عصر زندگى، سوانح زندگى، رحلت، مرقد، عطار همدانى، عطارهاى دیگر، مقام عطار، عقاید و افکار، آثار عطار، عطار دیگرى که در قرن نهم بوده و تکمله است.
170 pages, Hardcover
Published April 1, 2005
7 people want to read
About the author
سعید نفیسی
56 books19 followersSaeed Nafisi (also Naficy) (Persian: سعید نفیسی; June 8, 1895 – November 13, 1966) was an Iranian scholar, fiction writer and poet. He was a prolific writer in Persian.
Nafisi was born in Tehran, where he conducted numerous research projects on Iranian culture, literature and poetry. He first emerged as a serious thinker when he joined Mohammad-Taqi Bahar, Abbas Eqbal Ashtiani, Gholamreza Rashid-Yasemi and Abdolhossein Teymourtash to found one of the first literary magazines to be published in Iran, called Daneshkade, in 1918. He subsequently published many articles on Iran, Persian literary texts and Sufism and his works have been translated into more than 20 languages worldwide. He died in a Russian hospital in Tehran.
Saeed Nafisi's relatives include Moadeb Naficy, the guardian and doctor of the Shah of Iran (Reza Pahlavi); and Moadeb's son Habib Nafisi (Naficy), a senior statesman, founder of Iran's labor laws, U.S.-Iran Attache, and founder of multiple technical universities in Tehran, Hamid Naficy, a noted scholar of Media and Cultural Studies, Siamak Naficy, an anthropologist, as well as acclaimed author, Azar Nafisi, a niece of his.
Nafisi taught in Tehran University, Kabul University, Cairo University and San José State University.
Nafisi was born in Tehran, where he conducted numerous research projects on Iranian culture, literature and poetry. He first emerged as a serious thinker when he joined Mohammad-Taqi Bahar, Abbas Eqbal Ashtiani, Gholamreza Rashid-Yasemi and Abdolhossein Teymourtash to found one of the first literary magazines to be published in Iran, called Daneshkade, in 1918. He subsequently published many articles on Iran, Persian literary texts and Sufism and his works have been translated into more than 20 languages worldwide. He died in a Russian hospital in Tehran.
Saeed Nafisi's relatives include Moadeb Naficy, the guardian and doctor of the Shah of Iran (Reza Pahlavi); and Moadeb's son Habib Nafisi (Naficy), a senior statesman, founder of Iran's labor laws, U.S.-Iran Attache, and founder of multiple technical universities in Tehran, Hamid Naficy, a noted scholar of Media and Cultural Studies, Siamak Naficy, an anthropologist, as well as acclaimed author, Azar Nafisi, a niece of his.
Nafisi taught in Tehran University, Kabul University, Cairo University and San José State University.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
April 14, 2021
لیس فی جبتی سوی الله
خلاصه ای کوتاه از دیباچه ی 20 صفحه ای کتاب به قلم سعید نفیسی می آورم ، نوشته ای تاثیر گذار و فراتر از یک مقدمه که به تنهایی می تواند مقاله ای ارزشمند و نغز باشد
"یکی از نشانه های بزرگی مردان تاریخ این است که مرد هرچه بزرگ تر شد تار و پود افسانه بیشتر بر گرد او تنیده شود، معتقدات مردم چنان هاله ای گرد چهره ی او می کشد که حقیقت فدای افسانه می شود. اگر اثری از آن مرد ماند و گفتار و کردار او دردی را دوا کرد همین برای مردم بسست ، این است که مردم برای اینکه داروی گفتار او شفابخش تر گردد و سخن او بهتر در دل نشیند آئینه ای از افسانه در برابر چهره ی او نگه می دارند و روی محنت کشیده او را از گلگونه ی داستان سرخ و شاداب می کنند تا مردم در پس آن آرایش ظاهری ، آن روی زرد و ابروی گره خورده از ناکامی او را نبینند و ندانند که این گفته ها با همه دل انگیزی که دارد بازگوینده ی خود را شاد نمی کند. به همین جهت است که در ادبیات ایران هرچه مرد بزرگ تر باشد زندگی او تاریک تر است"
از نخستین روزی که فرق مختلف اسلام روی کار آمدند در ایران پیروان بسیار یافتند ، اصلا تاسیس فرقه ها و طریقه های مختلف در اسلام کار ایرانیان است. تصوف به مسلک بیشتر شبیه بوده و به فروع کاری نداشته. عطار فارغ از دعوای سنی و شیعه مرد راهی است که پیروان این دو فرقه را مشرک و نادان تلقی می کند
تو علی دانی و بوبکر ای پسر
وز خدا و عقل و جانی بی خبر
.....................................................
ولی از ابلهی پر زرق و پر مکر
گرفتار علی ماندی و بوبکر
گر این بهتر ور آن بهتر تو را چه
که تو چون حلقه ای بر در تو را چه
همه عمر اندر این محنت نشستی
ندانم تا خدا را کی پرستی
عطار خود گوید که نه مسلمان است و نه کافر، او چون مردان راه، خود را در هیچ دسته ای از مرام اسلام قرار نمی دهد چرا که تعهد به فروع یک مذهب سبب ایستادگی و رخوت ذهن می شود و انسان را از مسیر شناخت که راهی پر پیچ و خم و بی کران است باز می دارد، تعصب به یک مذهب سبب درجا زدن انسان در اندیشه های سایرین می شود و نمی گذارد که خودت به تنهایی مسیر را بپیمایی همان گونه که نفیسی می گوید
تصوف مردی می خواهد که چون اختیار خویش را خود در دست گرفت خود را نبازد
خلاصه ای کوتاه از دیباچه ی 20 صفحه ای کتاب به قلم سعید نفیسی می آورم ، نوشته ای تاثیر گذار و فراتر از یک مقدمه که به تنهایی می تواند مقاله ای ارزشمند و نغز باشد
"یکی از نشانه های بزرگی مردان تاریخ این است که مرد هرچه بزرگ تر شد تار و پود افسانه بیشتر بر گرد او تنیده شود، معتقدات مردم چنان هاله ای گرد چهره ی او می کشد که حقیقت فدای افسانه می شود. اگر اثری از آن مرد ماند و گفتار و کردار او دردی را دوا کرد همین برای مردم بسست ، این است که مردم برای اینکه داروی گفتار او شفابخش تر گردد و سخن او بهتر در دل نشیند آئینه ای از افسانه در برابر چهره ی او نگه می دارند و روی محنت کشیده او را از گلگونه ی داستان سرخ و شاداب می کنند تا مردم در پس آن آرایش ظاهری ، آن روی زرد و ابروی گره خورده از ناکامی او را نبینند و ندانند که این گفته ها با همه دل انگیزی که دارد بازگوینده ی خود را شاد نمی کند. به همین جهت است که در ادبیات ایران هرچه مرد بزرگ تر باشد زندگی او تاریک تر است"
از نخستین روزی که فرق مختلف اسلام روی کار آمدند در ایران پیروان بسیار یافتند ، اصلا تاسیس فرقه ها و طریقه های مختلف در اسلام کار ایرانیان است. تصوف به مسلک بیشتر شبیه بوده و به فروع کاری نداشته. عطار فارغ از دعوای سنی و شیعه مرد راهی است که پیروان این دو فرقه را مشرک و نادان تلقی می کند
تو علی دانی و بوبکر ای پسر
وز خدا و عقل و جانی بی خبر
.....................................................
ولی از ابلهی پر زرق و پر مکر
گرفتار علی ماندی و بوبکر
گر این بهتر ور آن بهتر تو را چه
که تو چون حلقه ای بر در تو را چه
همه عمر اندر این محنت نشستی
ندانم تا خدا را کی پرستی
عطار خود گوید که نه مسلمان است و نه کافر، او چون مردان راه، خود را در هیچ دسته ای از مرام اسلام قرار نمی دهد چرا که تعهد به فروع یک مذهب سبب ایستادگی و رخوت ذهن می شود و انسان را از مسیر شناخت که راهی پر پیچ و خم و بی کران است باز می دارد، تعصب به یک مذهب سبب درجا زدن انسان در اندیشه های سایرین می شود و نمی گذارد که خودت به تنهایی مسیر را بپیمایی همان گونه که نفیسی می گوید
تصوف مردی می خواهد که چون اختیار خویش را خود در دست گرفت خود را نبازد
Displaying 1 of 1 review