"Geen zuchtje wind. Kale, rotsachtige voorgebergten. Plotselinge kuilen. Geen spoor van leven. De stilte is beangstigend.”
In een verre toekomst wordt Salis geboren in een zoutmoeras, waar mensen slaven zijn van het Mineralenrijk en de Zoutkristallen over alles heersen. Maar Salis is bijzonder: ze praat met de maan, die haar vraagt om de balans in de Rijken op aarde te herstellen. Daarvoor moet ze echter eerst ontsnappen door de verraderlijke Zoetwaterregio en haar thuis achter zich laten, op zoek naar haar verdwenen vader.
Zal Salis de geheimzinnige vulkaan bereiken en zullen haar speciale vermogens overslaan op andere kinderen, zodat ze niet meer het enige Maanmeisje zal zijn..?
Het boek heeft een mooie, liefdevolle en bijzondere cover, wat direct mijn aandacht weet te trekken. Op de cover zien we een mooie illustraties van een portret van een jonge vrouw met bloemen in haar haren. aan de onderzijde zijn wolken en een maan te zien. Het is het eerste boek van Daniela Morelli dat ik ga lezen.
Ver in de toekomst is Salis geboren in een zoutmoeras. Mensen zijn hier slaven van het Mineralenrijk en de Zoutkristallen heersen over alles en iedereen. Salis is bijzonder. Ze heeft namelijk een gave. Ze praat met de Maan, die haar vraagt en aanspoort om de balans in de Rijken op aarde te herstellen. Hiervoor moet Salis alleen zien te ontsnappen door de verraderlijke en gevaarlijke Zoetwaterregio en moet ze alles wat ze kent en dierbaar is achterlaten. Ze gaat op zoek naar haar verdwenen vader. Zal het Salis lukken de geheimzinnige vulkaan te bereiken en zullen er meer Maanmeisjes bestaan die haar kunnen helpen?
Wat een bijzonder, origineel en verrassend verhaal. Daniela Morelli heeft een hele vlotte, krachtige en levendige schrijfstijl en we volgen het verhaal vanuit de ogen van het Maanmeisje Salis waarbij we tussendoor afwisselen naar Ariël. Daniela Morelli weet sterke dialogen te gebruiken en vrij korte en eenvoudige zinnen, die ervoor zorgen dat het verhaal gemakkelijk leest.
Het hoofdpersonage Salis is goed neergezet. Dit bijzondere meisje dat leergierig is, daadkrachtig en de moed in het spannende avontuur weet te houden is een personage dat ik al snel in mijn hart sloot. Ook haar intelligentie en liefde voor herstel van de natuur is goed in het verhaal verwerkt. Tijdens haar jaren in het zoutmoeras bouwt ze met Ariël een bijzondere vriendschap op. Ook tijdens haar tocht weet Salis nieuwe vriendschappen te sluiten, die haar steunen in haar opdracht om de balans in de Rijken op aarde te herstellen.
Het is een futuristisch en enigszins fantasyverhaal doordat Salis een connectie heeft met de Maan en hiermee communiceert. Het is een spannend verhaal en Daniela Morelli weet de omgeving en gebeurtenissen levendig en beeldend te beschrijven. Daarbij zit er een vrij hoog tempo in de verhaallijn en zitten er veel wendingen en gebeurtenissen in de spannende reis en opdracht die Salis wil uitvoeren. Tot aan het einde weet Daniela Morelli je in spanning te houden of hun missie zal slagen...
Het maanmeisje is een originele, mooie en spannende young adult fantasy. Daniela Morelli heeft een vlotte, krachtige en levendige schrijfstijl en je waant je al snel in een futuristische wereld jaren later waar Salis, het hoofdpersonage met een bijzondere gave, op een spannende missie gaat om de balans in de Rijken op aarde met behulp van haar vrienden te herstellen. Een erg goed en leuk verhaal.
🇳🇱: Waar gaat dit boek over: "Geen zuchtje wind. Kale, rotsachtige voorgebergten. Plotselinge kuilen. Geen spoor van leven. De stilte is beangstigend." In een verre toekomst wordt Salis geboren in een zoutmoeras, waar mensen slaven zijn van het Mineralenrijk en de Zoutkristallen over alles heersen. Maar Salis is bijzonder: ze praat met de maan, die haar vraagt om de balans in de Rijken op aarde te herstellen. Daarvoor moet ze echter eerst ontsnappen door de verraderlijke Zoetwaterregio en haar thuis achter zich laten, op zoek naar haar verdwenen vader. Zal Salis de geheimzinnige vulkaan bereiken en zullen haar speciale vermogens overslaan op andere kinderen, zodat ze niet meer het enige Maanmeisje zal zijn..?
Ik ben bijna blind dit boek ingedoken, alleen op basis van de cover. Want zeg nou zelf, hoe pretty is deze illustratie, echt heel pakkend!! Echter het verhaal zelf is ook heel mooi, interessant en intrigerend. Er zit achter de woorden veel symboliek en betekenissen, wat soms moeilijk te achterhalen is, omdat je er overheen leest. Maar door de symboliek & boodschappen maakt het fantasie/sprookjes achtige deel nog sterker. Het boek gaat vooral over de hoofdpersonen, wat ik zelf heel erg vind passen bij dit verhaal, de bijpersonen zijn niet zo heel belangrijk. Ik vond het een erg tof verhaal, en ik ben erg benieuwd of @ nog verdere boeken van Morelli gaat vertalen😆
Heb ik de flaptekst van dit boek goed gelezen voor ik aan het boek begon? Nee. De kaft en de titel spraken een beetje voor zich, dacht ik. En na het zien van de kaft en titel had ik toch al besloten dat ik het boek ging lezen, dan kon ik me net zo goed maar laten verrassen. Toen het boek een paar weken geleden op Kobo Plus kwam, ben ik er dan ook gelijk ingedoken.
Dit is een intrigerend en heel bijzonder boek, maar daarom ook enorm lastig om in woorden te vangen. Aan de ene kant heeft het verhaal iets sprookjesachtig, niet in het minst omdat de Maan een actief personage in dit verhaal is, aan de andere kant zit het boek ook vol met belangrijke boodschappen, actuele thema’s en heel veel symboliek als het gaat om de huidige wereldproblematiek.
Om die extra laag te zien en begrijpen, moet je echter wel echt je hoofd erbij houden. Heel vaak zijn dit soort thema’s en boodschappen weinig subtiel en worden ze heel gedetailleerd uitgelegd, maar dit boek doet dat niet altijd. Heel veel thema’s worden heel symbolisch uitgewerkt. Het versterkt het sprookjesachtige gevoel, maar daardoor is het soms wel lastig helemaal te doorgronden.
Zoals bij een sprookjesachtig verhaal hoort, zijn de personages ook niet heel erg uitgewerkt. Heel veel personages zijn eerder archetypen dan daadwerkelijke unieke persoonlijkheden. Normaal gesproken vind ik dat wel jammer, maar in dit verhaal werkt het gek genoeg wel. Het maakt, hoe ver van ons bed deze wereld ook voelt, het verhaal ergens ook heel herkenbaar.
Ik hoop niet dat dit de toekomst is waar we op afstevenen, maar mocht het wel zo zijn, waakt de maan hopelijk ook over ons!