Cien años de soledad, El Quijote, Orgullo y prejuicio, El guardián entre el centeno y Cumbres borrascosas.
Llega por
CINE CON COSAS.
El nuevo libro de Arturo González-Campos
Este libro no nace gracias a El padrino o Ciudadano Kane ni gracias a Casablanca, Los 400 golpes, 2001 o Tiempos modernos. Este libro nace, en realidad, por culpa del Pato Lucas y de Space Jam.
Arturo González-Campos ama el cine como pocos (o como los muchos futuros lectores de este libro maravilloso). Lo devora. Lo analiza. Lo colecciona. Le rinde culto, es su santuario, su hogar, el lugar donde todas las emociones pueden manifestarse como una explosión de sentidos. Es ese amor el que le da sentido al libro. Cine con cosas es un homenaje a todas esas películas que le han hecho ver el mundo desde una perspectiva diferente y que le han construido como ser humano. Aquí podremos encontrar películas inclasificables que jamás entrarían en el típico ránking de las mejores del año. El objetivo de este libro es tanto descubrirnos películas -o redescubrirlas- como descubrir a sus directores, actores y las tantas historias que se esconden tras ellas...
Te damos la bienvenida a la lista de películas de Arturo González-Campos, que no sigue un patrón conocido o un algoritmo impuesto porque, como dice el autor, solo tú podrás crear tu propio cine con cosas.
Así son los libros, así son las películas, así es cualquier cosa creada para ser confrontada con otros, contigo. Por eso no hay algoritmo que sepa de qué manera va a mezclarse contigo, por eso la película favorita de alguien no es nada para ti y existen muchas que no sabías que tienen lo que necesitas, no lo que necesitan los demás, lo que te hace falta a ti en ese momento preciso.
No hace falta ser un genio para saber de qué va el libro, llamándose Cine con cosas. Aquí el bueno de Arturo habla de cine y de sus cosas. Reseña hecha, buen trabajo.
Por extenderme un poco más, diré que es un compendio de películas y listados de películas que Arturo nos ofrece con lecciones de vida. Muchas son suyas propias, pero todos tenemos cosas similares que nos pueden recordar a estas. Así que se pueden rascar cositas interesantes.
También puede servir más sencillamente como un amplio surtido de recomendaciones para ponerte un montón de películas que quizá desconozcas y que puede que te aporten cosas. Así que merece bastante la lectura.
Para terminar, si alguien de la editorial lee esto, dadle al buen hombre la oportunidad de que acabe su trabajo con otro libro, que este ha quedado muy majo y muy apañadito. Que dejar las cosas a medias es malo para la cabeza, luego hace callo ahí y ya no se puede quitar.
Me cae muy bien Arturo González-Campos. Me gustan los podcast en los que participa. Su filosofía de vida, su manera de encarar las cosas, sus gustos cinematográficos. Vale. Su anterior libro "Enhorabuena por tu fracaso" es muy chulo, bien editado, muy simpático. ¿Este? Pues tiene cosas. Sigue siendo él con su forma de contarnos lo que le gusta y lo que no y transmitiendo buen rollo. Pero hombre, cobrarnos 22 euracos por un librito de tapa blanda de menos de 200 páginas, con un tipo de letra para gente mayor (como yo, gracias por el detalle) y con una edición tirando a cutre pues no sé. Por muy bien que me caigas, Arturo, pues no, no me renta (que diría un jovenzuelo de ahora) Me lo leí en una tarde. Y tiene sus momentitos y eso , pero Arturo, cúrratelo un poco más en el siguiente, que te lo voy a comprar igual, pero que me aporte un poquito más, vale?
Arturo y su cine, sus películas y todas las anécdotas que las rodean.
Un viaje por una serie de películas que le han marcado y no por ello son archiconocidas. Con su forma de narrar muy a lo "enhorabuena por tu fracaso", con su humor y forma de encarar la vida. Mezcla todo esto con datos, listas y amor por el cine y te encuentras con un libro muy disfrutable.
Si eres un apasionado del cine te gustará mucho. Si eres un apasionado de Arturo, te gustará mucho. Si te gusta el cine y Arturo, es tu libro.
Me animé a leer este libro gracias a la charla que dio el autor en el programa de El Cinemanicomio, pensé que tenía varios puntos de vista muy interesantes que compartir y que en libro los ampliaría. Pero la verdad es que, a pesar de que la lectura es muy amena, realmente no cuenta nada que no hubiese escuchado anteriormente en el coloquio con Daniel Lorenzo y el Doctor Frusna. Cada película y cada capítulo está trufado de historias intrascendentes (como cuando fue a China a sentirse extranjero o su vecina cagando a las 8:30, no es broma) y al final acaba hablando más de él que de las películas en sí. Y al revés de lo que ocurre con las adaptaciones, al final acabó siendo mucho mejor el programa que el libro.
Primero, Arturo cabrón. Y ahora me explico. A mí Arturo me lleva hablando de cine desde Onda Cero y siempre ha sido un disfrute oírle, leerle y verle (con el golosismo que destila). Y mira por donde me creo que voy a leer sobre cine y no ha sido así, aunque sí que lo ha sido si eso es posible.
He leído a un tipo a corazón abierto, como jamás lo he escuchado ni visto, hablar sobre la vida, siendo el cine una parte tocha de ella. Me ha dado un meneo de sentimientos casi en cada episodio que no lo he visto venir. Me ha atiborrado de cine que no conocía. Y me ha hecho plantearme muchas cosas de esas que tu te piensas que tienes bajo control y no tienes ni idea.
No tengo mucha más forma de devolverle esto a Arturo que darle las gracias. Eso y quizás acosar a la editorial hasta conseguir la continuación de Cine Con Cosas
El título es posiblemente uno de los más acertados que he visto nunca. Aunque el autor intenta hablarte de las obras cinematográficas que más le han llamado la atención dándole un toque personal a cada "crítica", no le da la suficiente consistencia o razonamiento para que se liguen correctamente en el libro, lo que da como resultado una amalgama de ideas interesantes pero pegadas con celo.
Creo que hay pocas personas que hablen con tanto entusiasmo e ilusión de los temas que conocen y que les hacen felices. Arturo tiene la capacidad de emocionarte, porque al final, este libro no es de cine, es de la vida. Y de cómo somos capaces de hacer nuestra vida un poco más bonita si sabemos dónde y cómo mirar, a pesar de todo lo malo y aceptando también todo lo malo. Lo recomiendo.
“Los libros se amoldan a quien tienen a su lado, y tú habrás leído uno y tu colega otro y ninguno se parecerá lo más mínimo al que yo he escrito”.
No he leído “Enhorabuena por tu fracaso”, que parece ser la obra más famosa de Arturo González-Campos, al que conocía principalmente por “La parroquia” en la radio y por su podcast “Aquí hay dragones” (también sale Gómez-Jurado). De hecho, es la primera obra que le leo, así que no tenía ninguna referencia, salvo las mencionadas.
El autor nos enumera una serie de películas que, posiblemente, no entrarían en ningún ranking de entre las mejores de su categoría (de ninguna categoría, de hecho), pero que a él le han marcado de alguna manera. E intenta explicarnos porqué. Aquí es donde creo que falla un poco, pues no siempre consigue despertar mi interés por dichas películas. En cualquier caso, su lista es suficientemente amplia e interesante como para que haya conseguido hacerlo en más de una ocasión (y de paso que me haya dejado el dedo buscando en IMDB o en FilmAffinity). El orden de los capítulos es prácticamente nulo, un batiburrillo que suele acabar con una lista “muy personal” de películas con algún tema que tampoco es que tenga mucho que ver con lo que te está contando.
¿Me ha gustado? Francamente, no lo sé. Hay cosas que me han hecho reflexionar (solo por eso ya se gana un par de estrellas) y películas que, o no he visto y me han entrado ganas de ver, o sí que he visto pero quiero volver a visionar lo antes posible. Y por eso se llevará la tercera estrella. Y no hay más porque el libro tampoco es que dé más de sí. Si te gusta el cine te lo recomiendo. Si no te gusta, aparte de que tienes un problema, no creo que sea para ti.
No diré que hi ha troços d'aquest llibre que m'han agradat prou. Arturo mostra el seu món particular i moltes fílies i algunes fòbies. Ara bé, l'expectativa era un llibre que parlés de cine i de pel.lícules poc reconegudes i ens trobem amb més autobiografia que cine. A sobre quan va per la M escriu: "mi editor dice que me quedo sin espacio, así que aquí hay un listado de las que me dejó , apa adéu, see you later aligator, si vendo lo suficiente habrá segunda parte". Com diria Viggo Mortensen: "Con dos cojones".
Menys mal que no he pagat els 22 eurazos que diuen que costa i sols 8 de la versió ebook, perquè és per anar al pròxim míting del teu polític més avorrit i fotre-li un cop a l'orella amb aquest llibre.
Que Arturo González Campos sigui el meu segon totpoderós (podcast que deu conèixer tothom) preferit, no treu que m'hagi sentit estafat. El 29% del llibre és la llista de pelis mencionades.
PD: el missatge final és maco però amb un fil de tuiter ho teníem escrit.
Este libro, como su epílogo indica, es errático, incompleto, difícil de clasificar y de vender; y es eso, en gran parte, lo que lo hace maravilloso. No sé si gustará a todo el mundo, y es que eso da igual. Lo que Arturo cuenta me ha llegado mucho por sentirme identificada en esa reticencia a dejarnos llevar por la corriente algorítmica y abrazar el derecho al gusto propio. Me ha sacado un sin fin de sonrisas y me llevo grandes recomendaciones cinéfilas. Así que, qué queréis que os diga, yo no puedo pedir más. Bueno sí, esa segunda parte me haría muy feliz, por lo que espero que se haga realidad.
Volvemos a un libro libre, sin más que la aparente retahíla de listas que va dejando el tema principal (cine) y se va adentrando en el secundario (cosas, muy cercanas a una continuación de su anterior libro). Nunca un título tan descriptivo con su estructura. La cuestión es que si te apetece más una mitad que otra te va a dejar con ganas y si no, dejarlo a mitad siendo tan corto y rápido de leer también.
És un llibre molt personal, on ens explica perquè algunes pel·lícules són importants per a ell, on el porten, què li evoquen, sense ser de les més reconegudes. I planant per tot el llibre, la denúncia que certes coses ja no es puguin veure enlloc, amb la pèrdua de diversitat que això suposa. No agradarà a tothom, però jo m'estimo molt a aquesta personeta. "Tu eres tu propio algoritmo. Nadie te lo puede construir. Y no debes permitírselo a nadie."
Un libro que trata más de cosas que de cine, y trata mucho cine... pero en cada una de las películas hay mucho más, más vida, más experiencias y más vivencias de lo que se podría pensar, tanto que las películas parecen una mera excusa para hablar de todo un poco, aunque vaya excusa, solo espero que haya más de esas excusas pronto!
Acabo de terminar Cine Con Cosas, el libro de Arturo, y siento que necesito una segunda parte. Porque, de la mano del escritor, he recordado películas que había visto y he hecho una lista con aquellas que no conocía y ahora quiero ver.
Y, sobre todo, porque a través de este libro he conocido un poco más a este señor mayor, que tanto ama el cine y contagia su pasión por él.
Un caos entrañable, siempre libre y lúcido. Como Arturo, o así lo transmite en sus programas. Sorprende y refresca como a partir de Face Off deja de hablar de cine y se abre en canal, y cómo en la recta final retoma reflexiones muy sólidas sobre la esencia de este proyecto. Como si nada, porque la cosa va de cine con vida y una vida con cine.
No me esperaba esta maravilla. Me ha encantado tanto la parte de cine como la de las cosas, pero sobre todo las cosas. Una lectura súper amena, entretenida, divertida y profunda. Ojalá muchos más libros con cosas :)
Sin duda no es el mejor libro de don Arturo pero ,el ya aviso en el anterior titulado, enhorabuena por tu fracaso. El ya avisó que nadie se queje. Aún así es un libro divertido, de donde se rescatan buenas películas y reflexiones
Es corto, el precio es algo elevado pero merece la pena. Usa películas para expresar lo que piensa, y puedes leerlo aunque no hayas visto nada. Recomendable para cuando no tengas mucho tiempo, cada apartado son unas pocas páginas.
Hermoso. Un libro honesto e intimo que realmente te invita a liberarte de guías, patrones o algoritmos y descubrir magia en joyas del cine desde otra perspectiva. Lo recomiendo totalmente. Es maravilloso.
Entretenido, ameno, a veces instructivo, interesante, curioso. Lo pasé bien leyéndolo, alguna pelis me he apuntado, otras las volveré a ver. Un libro que se agradece sin pedirle mucho más ni mucho menos.
Lo que escribe Arturo se lee. Y no se escucha porque este hombre le tiene miedo al éxito y no quiere que mi mente trabaje menos. Porque por dios que cuando lo leo, lo hago con su voz en mi cabeza.
Supongo que para quienes siguen al autor habrá sido muy interesante. Acá en México donde es desconocido, pues sólo se me hizo interesante a medias. Me cuesta mucho leer a españoles hablando de cine porque siempre hacen referencia a las películas con los títulos con los que se les conoce allá, entonces cuando dicen que aman "Centauros del Desierto" pues me quedo pasmado porque no sé de qué hablan. El autor habla de sus experiencias con el cine y de las películas que lo van inspirando a ello, o toma un título y habla de lo que le inspira y le relaciona. Para lo que me sirvió leer este libro es para darme cuenta de que yo podría escribir uno igual.