Een interessant en bijzonder inkijkje in hoe het er op een paedologisch instituut (PI) aan toe kan gaan, wat voor leerlingen hier naar toe zijn gegaan en hoe het ze is vergaan na afloop. Dit wordt verteld via 11 leerlingen die ieder door een eigen pictogram vertegenwoordigd worden, wat schijnbaar ontzettend PI eigen is, communicatie via pictogrammen. Vooraf worden de leerlingen geïntroduceerd en achteraf blikken ze samen met de meester (kort) terug op hun tijd bij het PI. Vooral het verblijf op het PI wordt uitgebreid beschreven, waarschijnlijk aan de hand van herinneringen van de leerlingen en Meester Wilfred. Het is wat onduidelijk welk deel verzonnen is (misschien wel helemaal niks natuurlijk!) en welk deel misschien uit verslagen of dagboeken afkomstig is. Ik had blijkbaar wat meer de verwachting dat meester en leerling meer met elkaar in gesprek zouden gaan, een soort van interviews over hoe ze gezamenlijk terugblikken.
De schrijfstijl vond ik tegenvallen en soms zelfs wat kinderachtig, aan de ene kant erg beschrijvend terwijl bepaalde momenten juist weinig werden toegelicht. Dat liet mij als lezer onbevredigd achter met vragen, wat gebeurde er bijvoorbeeld toen er in een stiltehok een poef werd gemold of toen een leerling probeerde te ontsnappen en dus de nacht maar doorbracht onder een bureau? Maar het leest wel als een trein!
Wat ik jammer vond is dat er weinig algemene toelichting wordt gegeven over wat een PI is, wie gaat hier naar toe, waar het voor bedoeld is, hoe het ontstaan is en hoe dat nu geregeld is. Na wat navragen en googlen blijkt dat een PI de plek is om te onderzoeken wat er aan de hand kan zijn met een kind. Niet gek dus dat ik als lezer me steeds afvroeg waarom er maar geen diagnoses werden genoemd.
Schrijnende verhalen, vooral verhalen waarvan ik me af vroeg waarom krijgen de ouders geen begeleiding want soms leek er met de kinderen niet heel veel 'mis' (bij de PI waar een collega vroeger werkte bleek dit een vast onderdeel, alleen in dit boek niet belicht in ieder geval). En bijzonder dat de personen in kwestie hun verhalen durfden te delen. Bijzonder knap hoe dit boek een weergave is van een tijd van 30 jaar geleden zonder een aanklacht te zijn tegen hoe het toen en of nu gaat.