What do you think?
Rate this book
Μαγίλιο και Λίθοι
Το βέλος συνέχιζε απρόσκοπτα την πορεία του, αλλά ο Στόουν ήξερε, με κάποιον ανεξήγητο τρόπο, ότι κατευθύνεται προς το λαιμό του. Μπορούσε σχεδόν να δει την τροχιά του και ήταν σίγουρος για αυτό. Δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη μαγεία του χωρίς τον λίθο, αλλά ήξερε ότι αρκούσε να μετακινήσει το λαιμό του λίγα εκατοστά και θα μπορούσε να γλιτώσει.
Τίναξε το κεφάλι του ψηλά με όλη του τη δύναμη, τράβηξε πίσω τους ώμους του, ενώ ταυτόχρονα οι ραχιαίοι του μυώνες αγωνίζονταν να σηκώσουν τον κορμό του στα απαιτούμενα εκατοστά. Ένιωσε τον αέρα από το βέλος να του χαϊδεύει τον λαιμό, καθώς προσέκρουε στο έδαφος και γλιστρούσε ακίνδυνα μακριά.
Ο τοξότης γούρλωσε τα μάτια του παγωμένος. Το χαμόγελο ικανοποίησης είχε πετρώσει. Τόσο αυτός όσο και οι υπόλοιποι έκαναν να οπλίσουν ξανά και να ολοκληρώσουν τον σκοπό τους, όμως ο Στόουν είχε ήδη εκτιναχθεί προς τον μαγικό λίθο. Ήταν μια νέα κούρσα, όμως αυτή τη φορά οι φονιάδες δεν είχαν το πλεονέκτημα. Ίσως θα ήταν πιο συνετό να παραδοθούν αλλά δεν είχαν έρθει για να παραδοθούν. Είχαν έρθει για να σκοτώσουν...
Τίναξε το κεφάλι του ψηλά με όλη του τη δύναμη, τράβηξε πίσω τους ώμους του, ενώ ταυτόχρονα οι ραχιαίοι του μυώνες αγωνίζονταν να σηκώσουν τον κορμό του στα απαιτούμενα εκατοστά. Ένιωσε τον αέρα από το βέλος να του χαϊδεύει τον λαιμό, καθώς προσέκρουε στο έδαφος και γλιστρούσε ακίνδυνα μακριά.
Ο τοξότης γούρλωσε τα μάτια του παγωμένος. Το χαμόγελο ικανοποίησης είχε πετρώσει. Τόσο αυτός όσο και οι υπόλοιποι έκαναν να οπλίσουν ξανά και να ολοκληρώσουν τον σκοπό τους, όμως ο Στόουν είχε ήδη εκτιναχθεί προς τον μαγικό λίθο. Ήταν μια νέα κούρσα, όμως αυτή τη φορά οι φονιάδες δεν είχαν το πλεονέκτημα. Ίσως θα ήταν πιο συνετό να παραδοθούν αλλά δεν είχαν έρθει για να παραδοθούν. Είχαν έρθει για να σκοτώσουν...
- GenresFantasy
187 pages, Paperback
First published January 1, 2013
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 15, 2017
Μια πρώτη προσπάθια ενός νέου ανθρώπου. 3 αστεράκια γιατί φαίνεται μια φιλότιμη γραφή. Έχει ωραία ιδέα και περνά ηθικές αξίες δυσέρευτες στις μέρες μας. Το θέμα της μαγείας είναι πολυειπωμένο από πολλούς συγγραφείς του είδους. Αυτό το βιβλίο έχει δικό του σύστημα μαγείας αρκετά εξελιγμένο. Η πλοκή είναι μια μόνιμη μάχη καλού και κακού όπου ο νεαρός ήρωας θα διδαχθεί από τον γηραιότερο το καλό και το κακό αντίστοιχα. Στο τέλος πάντα το καλό νικάει σύμφωνα με τον συγγραφέα. Να πω ότι θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιμέλεια. Στο βιβλίο υπάρχουν λάθη τα οποία είναι απρόσεχτα και σίγουρα θα μπορούσε να γίνει μια πιο προσεγμένη έκδοση. Εύχομαι καλή συνέχεια στο συγγραφέα και περιμένουμε την συνέχεια!
November 6, 2015
Γενικά, δεν είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο. Επίσης δεν είναι ένα βιβλίο για πέταμα. Τα προβλήματά του είναι φανερά, όπως επίσης και οι αρετές του. Κι επίσης πολύ φανερή είναι η λαχτάρα του συγγραφέα να δημιουργήσει, να πει κάτι μέσω του κειμένου του. Γι’ αυτό και θα πω αυτά που έχω να πω με πιο βαριά καρδιά απ’ ότι συνήθως. Καλή θα έλεγα την ιδέα του. Όχι πολύ πρωτότυπη, αλλά στέρεη. Ξεκινάει και ξέρεις εξαρχής τι μπορείς να περιμένεις από αυτήν. Όπως επίσης καλή είναι κι η πλοκή. Στην αρχή σκοντάφτει και θυμίζει άλλα κείμενα, όπως ο Χάρρυ Πότερ ή το RiftWar Saga του Φάιστ, αλλά μετά από τα τυπικά θεωρώ ότι πατάει σε δικά του πόδια για το πώς θα γίνει το παρακάτω. Οι χαρακτήρες δεν είναι ακριβώς αρχετυπικοί, μάλλον τυπικούς θα τους έλεγα. Η γραφή δεν υποστηρίζει καλά τη μοναδικότητά τους, και πολλές φορές μαθαίνουμε εμβόλιμα πράγματα γι’ αυτούς που μας κόβουν την αγωνία της στιγμής. Σαφώς ξέρεις με τι έχεις να κάνεις, αλλά καλά θα ήταν να ήταν γραμμένο και με πιο ενδιαφέροντα τρόπο. Το λεξιλόγιο δεν είναι κακό, αλλά κάποιες φορές ειδικά στις παρομοιώσεις ξεφεύγει προς το υπερβολικό. Επίσης, ενώ το κείμενο δεν το υποστηρίζει, πολλές φορές η γλώσσα της ίδιας της αφήγησης -όχι δηλαδή στους διαλόγους- γυρνάει στο προφορικό. Υπάρχουν και αρκετοί αναχρονισμοί, σύγχρονες εκφράσεις που δε θα χωρούσαν στον κόσμο που περιγράφεται ή που θα είχαν άλλη βαρύτητα λόγω του υποβάθρου.
Δυστυχώς το μεγάλο θέμα του κειμένου είναι η τεχνική. Ευθύς εξαρχής, και ο ίδιος ο συγγραφέας ακόμη, μάς λέει πώς είναι άπειρος. Κι η τεχνική του, από το πώς παρουσιάζει τον κόσμο που έχει πλάσει έως το πώς περιγράφει σκηνές μάχης, αποδεικνύει την απειρία του. Θα αναφερθώ στα προβλήματα τεχνικής επιγραμματικά, μιας και τα αναλυτικά σχόλια θα ήταν πολύ πιο χρήσιμα στον ίδιο το συγγραφέα παρά στους αναγνώστες του.
~Έλλειψη περιγραφών του σκηνικού.
~Αφήγηση της ψυχολογίας του κάθε χαρακτήρα, αντί για περιγραφές των πράξεών του.
~Ομοιότητα στον τρόπο που μιλάνε όλοι οι χαρακτήρες ανεξαιρέτως.
~Μεγάλες ακρίβειες σε χρόνους (περίπου δέκα λεπτά) χωρίς να υπάρχει ένδειξη του πώς μετράνε αυτόν τον χρόνο.
~Μεγάλοι διάλογοι-λογύδρια, που πολλές φορές περιέχουν άχρηστη πληροφορία, είτε για τον αναγνώστη, είτε για τον συνομιλητή κι άλλες φορές τοποθετούνται σε σημεία όπου συνήθως δεν υπάρχει χρόνος για τόσες κουβέντες.
~Διακοπή σκηνών δράσης για να αναφέρει αδιάφορη πληροφορία δύο σελίδων σχετικά με το παρελθόν.
~Ασαφείς κι αναίτιες αλλαγές οπτικής γωνίας (όχι πολλές, ωστόσο υπάρχουν)
Το ένα πράγμα που είναι στ’ αλήθεια εκπληκτικά γραμμένο είναι οι σκηνές στις οποίες ο πρωταγωνιστής πέφτει σε ένα είδος τρανς, που του επιτρέπει να κάνει ξόρκια χωρίς να κρατάει λίθο στο χέρι του. Αυτές και μόνο οι σκηνές, τρεις σε ολόκληρο το κείμενο, που δείχνουν ότι ο συγγραφέας έχει μεγάλο δυναμικό. Αν τα κατάφερε με αυτό, σημαίνει ότι έχει τα προσόντα να τα καταφέρει και με πιο απλοϊκά θέματα, αν καθήσει κάποιος και του δείξει πώς δουλεύουν αυτά τα πράγματα.
Εν κατακλείδει, βλέπω το πρώτο-πρώτο κείμενο ενός ανθρώπου που έχει όλα τα προσόντα να μας εκπλήξει με τις ιδέες και την αντίληψή του, αλλά που θέλει πάρα πολύ εξάσκηση για να μπορεί να σταθεί ως αξιοπρεπές λογοτέχνημα. Περιμένω να δω πόσο έχει βελτιωθεί στο δεύτερο βιβλίο για να αποφασίσω αν έχει και τη διάθεση να βελτιωθεί.
Δυστυχώς το μεγάλο θέμα του κειμένου είναι η τεχνική. Ευθύς εξαρχής, και ο ίδιος ο συγγραφέας ακόμη, μάς λέει πώς είναι άπειρος. Κι η τεχνική του, από το πώς παρουσιάζει τον κόσμο που έχει πλάσει έως το πώς περιγράφει σκηνές μάχης, αποδεικνύει την απειρία του. Θα αναφερθώ στα προβλήματα τεχνικής επιγραμματικά, μιας και τα αναλυτικά σχόλια θα ήταν πολύ πιο χρήσιμα στον ίδιο το συγγραφέα παρά στους αναγνώστες του.
~Έλλειψη περιγραφών του σκηνικού.
~Αφήγηση της ψυχολογίας του κάθε χαρακτήρα, αντί για περιγραφές των πράξεών του.
~Ομοιότητα στον τρόπο που μιλάνε όλοι οι χαρακτήρες ανεξαιρέτως.
~Μεγάλες ακρίβειες σε χρόνους (περίπου δέκα λεπτά) χωρίς να υπάρχει ένδειξη του πώς μετράνε αυτόν τον χρόνο.
~Μεγάλοι διάλογοι-λογύδρια, που πολλές φορές περιέχουν άχρηστη πληροφορία, είτε για τον αναγνώστη, είτε για τον συνομιλητή κι άλλες φορές τοποθετούνται σε σημεία όπου συνήθως δεν υπάρχει χρόνος για τόσες κουβέντες.
~Διακοπή σκηνών δράσης για να αναφέρει αδιάφορη πληροφορία δύο σελίδων σχετικά με το παρελθόν.
~Ασαφείς κι αναίτιες αλλαγές οπτικής γωνίας (όχι πολλές, ωστόσο υπάρχουν)
Το ένα πράγμα που είναι στ’ αλήθεια εκπληκτικά γραμμένο είναι οι σκηνές στις οποίες ο πρωταγωνιστής πέφτει σε ένα είδος τρανς, που του επιτρέπει να κάνει ξόρκια χωρίς να κρατάει λίθο στο χέρι του. Αυτές και μόνο οι σκηνές, τρεις σε ολόκληρο το κείμενο, που δείχνουν ότι ο συγγραφέας έχει μεγάλο δυναμικό. Αν τα κατάφερε με αυτό, σημαίνει ότι έχει τα προσόντα να τα καταφέρει και με πιο απλοϊκά θέματα, αν καθήσει κάποιος και του δείξει πώς δουλεύουν αυτά τα πράγματα.
Εν κατακλείδει, βλέπω το πρώτο-πρώτο κείμενο ενός ανθρώπου που έχει όλα τα προσόντα να μας εκπλήξει με τις ιδέες και την αντίληψή του, αλλά που θέλει πάρα πολύ εξάσκηση για να μπορεί να σταθεί ως αξιοπρεπές λογοτέχνημα. Περιμένω να δω πόσο έχει βελτιωθεί στο δεύτερο βιβλίο για να αποφασίσω αν έχει και τη διάθεση να βελτιωθεί.
July 27, 2017
Αν και η πλοκή είναι εντάξει, η παρουσίασή της είναι άψυχη. Ξερές περιγραφές των περιοχών, μακροσκελείς εξηγήσεις μαγείας που δε προσφέρουν τίποτα, χάρτινοι χαρακτήρες που τους ξεχωρίζεις μόνο από το όνομά τους παρά την προσωπικότητα τους, και πάρα πολύ γρήγορη πλοκή.
Για κάποιο λόγο οι μάγοι συμπεριφέρονται σαν υπερήρωες με υπερφυσική δύναμη πέρα από την χρήση μαγείας, σε αντίθεση με τους μη-μάγους που είναι για κάποιο λόγο όλοι τους τοξότες. Ο πρωταγωνιστής για κάποιο λόγο μπορεί να κάνει ξόρκια χωρίς να χρειάζεται κρύσταλλο έχει καλές ψυχεδελικές σκηνές αλλά στην τελική είναι απλά κάποιος που ασκεί μαγεία ευκολότερα από όλους τους υπόλοιπους έτσι για να λέμε.
Με λίγα λόγια, του λείπει το ψαχνό. Αλλά ακόμα κι αν είχε ψαχνό, θα ήταν πάλι μια απλή εφηβική περιπέτεια, που σημαίνει ότι στην καλύτερη δυνατή περίπτωση θα ήταν μέτριο. Η γραφή όμως είναι αδύναμη και όλοι οι χαρακτήρες καρικατούρες χωρίς διαφοροποίηση, οπότε είναι κάτω του μετρίου.
Για κάποιο λόγο οι μάγοι συμπεριφέρονται σαν υπερήρωες με υπερφυσική δύναμη πέρα από την χρήση μαγείας, σε αντίθεση με τους μη-μάγους που είναι για κάποιο λόγο όλοι τους τοξότες. Ο πρωταγωνιστής για κάποιο λόγο μπορεί να κάνει ξόρκια χωρίς να χρειάζεται κρύσταλλο έχει καλές ψυχεδελικές σκηνές αλλά στην τελική είναι απλά κάποιος που ασκεί μαγεία ευκολότερα από όλους τους υπόλοιπους έτσι για να λέμε.
Με λίγα λόγια, του λείπει το ψαχνό. Αλλά ακόμα κι αν είχε ψαχνό, θα ήταν πάλι μια απλή εφηβική περιπέτεια, που σημαίνει ότι στην καλύτερη δυνατή περίπτωση θα ήταν μέτριο. Η γραφή όμως είναι αδύναμη και όλοι οι χαρακτήρες καρικατούρες χωρίς διαφοροποίηση, οπότε είναι κάτω του μετρίου.
March 16, 2014
Ωραίες ιδέες και κοσμοπλασία, συνεχής δράση και ανατροπές και όρεξη για δημιουργία είναι τα καλά του βιβλίου αυτού. Έχει όλες τις καλές προθέσεις, αλλά η άγουρη γραφή στάθηκε εμπόδιο στο να το απολαύσω. Περιμένω το επόμενο.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews