What do you think?
Rate this book
スピノザの診察室
現役医師として命と向き合い続けた著者が到達した、「人の幸せ」とは。
380万部のベストセラー『神様のカルテ』を凌駕する、新たな傑作の誕生!
その医師は、最期に希望の灯りをともす。
【あらすじ】雄町哲郎は京都の町中の地域病院で働く内科医である。三十代の後半に差し掛かった時、最愛の妹が若くしてこの世を去り、 一人残された甥の龍之介と暮らすためにその職を得たが、かつては大学病院で数々の難手術を成功させ、将来を嘱望された凄腕医師だった。 哲郎の医師としての力量に惚れ込んでいた大学准教授の花垣は、愛弟子の南茉莉を研修と称して哲郎のもとに送り込むが……。
380万部のベストセラー『神様のカルテ』を凌駕する、新たな傑作の誕生!
その医師は、最期に希望の灯りをともす。
【あらすじ】雄町哲郎は京都の町中の地域病院で働く内科医である。三十代の後半に差し掛かった時、最愛の妹が若くしてこの世を去り、 一人残された甥の龍之介と暮らすためにその職を得たが、かつては大学病院で数々の難手術を成功させ、将来を嘱望された凄腕医師だった。 哲郎の医師としての力量に惚れ込んでいた大学准教授の花垣は、愛弟子の南茉莉を研修と称して哲郎のもとに送り込むが……。
270 pages
First published October 25, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 16, 2026
fantastyczna
Jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona, bo początek wywołał we mnie mieszane uczucia.
Świetnie odbieram przemyślenia na temat zdrowia, choroby, szczęścia czy po prostu życia i codzienności. Zwraca uwagę na to co niewidziane czy na ludzkie ograniczenia. Autor będacy lekarzem mógł wprowadzić autentyczność w historii osadzonej w szpitalu i na uniwerku. Unikalność tła odbieram bardzo pozytywnie.
Książka skłania do mocnej refleksji i faktycznie pozwala złapać oddech. Świetny comfort book, może nie wzrusza, ale potrafi ukoić.
Jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona, bo początek wywołał we mnie mieszane uczucia.
Świetnie odbieram przemyślenia na temat zdrowia, choroby, szczęścia czy po prostu życia i codzienności. Zwraca uwagę na to co niewidziane czy na ludzkie ograniczenia. Autor będacy lekarzem mógł wprowadzić autentyczność w historii osadzonej w szpitalu i na uniwerku. Unikalność tła odbieram bardzo pozytywnie.
Książka skłania do mocnej refleksji i faktycznie pozwala złapać oddech. Świetny comfort book, może nie wzrusza, ale potrafi ukoić.
July 24, 2025
好比一部精彩的紙上日劇，充滿風情的景色描寫，恰好療癒的傳統糕點，還有從大學醫院來到京都小鎮醫院的恬淡主角。並透過醫師彼此和與病患的對話，帶來既是現實卻又溫柔的人生況味。
即使面對病痛與死亡，熟知人類和醫療的無力，也經歷大大小小的診療、手術及現實阻礙，然而故事透過「不是看病，而是看人」的深沉哲學，及由病患角度交出對生命無常的內在涵泳，進而使《史賓諾莎診療室》成為一部在輕盈觀感之下帶來深思，又予以讀者滿滿安全感的溫暖之作，我好喜歡。
即使面對病痛與死亡，熟知人類和醫療的無力，也經歷大大小小的診療、手術及現實阻礙，然而故事透過「不是看病，而是看人」的深沉哲學，及由病患角度交出對生命無常的內在涵泳，進而使《史賓諾莎診療室》成為一部在輕盈觀感之下帶來深思，又予以讀者滿滿安全感的溫暖之作，我好喜歡。
July 15, 2026
W cieniu bambusowego gaju, gdzie światło sączy się przez liście jak dawna mądrość, a powietrze pachnie deszczem i subtelną nutą matchy, otwiera się mały gabinet w Kioto. Tam właśnie, w rytmie powolnego oddechu szpitalnego korytarza, spotykamy doktora Tetsuro Omachiego – człowieka, który kiedyś gonił blask wielkiej kariery, a potem, jak jesienny liść opadający z drzewa, wybrał ciszę i troskę o to, co najważniejsze.
Sosuke Natsukawa, sam lekarz, pisze z tą samą delikatnością, z jaką mistrz ceremonii herbaty układa naczynia. Nie ma tu pośpiechu zachodnich dramatów medycznych, gdzie każdy przypadek musi eksplodować napięciem. Jest za to głęboki, azjatycki spokój – taki, który rodzi się z akceptacji przemijania. Doktor Omachi porzuca uniwersytecki splendor po śmierci siostry, by zaopiekować się siostrzeńcem Ryūnosuke. Przenosi się do skromnego szpitala, gdzie medycyna spotyka się nie tylko z chorobą, lecz także z ludzkim losem w jego najczystszej, najdelikatniejszej formie.
Każdy pacjent ma imię. Każde imię – historię. Doktor pamięta je wszystkie, jakby zbierał kamienie z rzeki czasu. W rozmowach z młodą, pełną ideałów stażystką Minami odsłania się powoli jego wewnętrzny świat – świat nasycony filozofią Barucha Spinozy. Spinoza, tak odległy kulturowo, staje się tu mostem: pomaga zrozumieć, że wolna wola nie polega na walce z przeznaczeniem, lecz na mądrym poddaniu się temu, co jest. Na dostrzeganiu światła nawet wtedy, gdy ciało słabnie.
Natsukawa nie unika trudnych tematów – śmierci, bezradności medycyny, zmęczenia lekarzy – ale czyni to z niezwykłą czułością. Sceny wizyt domowych u pacjentów terminalnych czy nagłego telefonu podczas spaceru z siostrzeńcem w lesie Tadasu nie szokują dramatyzmem. Zamiast tego budzą w nas cichą refleksję: czym jest prawdziwa obecność przy drugim człowieku? Czy lekarz leczy tylko ciało, czy przede wszystkim towarzyszy duszy w jej ostatniej wędrówce?
Książka płynie jak rzeka Kamo – spokojnie, lecz nieustannie. Cztery długie rozdziały przypominają pory roku: od wiosennego entuzjazmu młodej lekarki, przez letnią intensywność codziennych dyżurów, po jesienną mądrość akceptacji i zimową ciszę wewnętrznego spokoju. Autor maluje Kioto z miłością – wąskie uliczki, ukryte świątynie, ulubione słodycze doktora – jakby chciał powiedzieć: sens życia kryje się w szczegółach, w tym, co pozornie zwykłe.
Styl Natsukawy jest prosty, lecz pełen poetyckiej subtelności. Przekład Krzysztofa Olszewskiego oddaje tę japońską delikatność – każde zdanie wydaje się oddychać. Nie ma tu tanich zwrotów akcji ani fałszywych emocji. Jest za to autentyczna empatia, ciepło relacji między lekarzami, którzy dbają o siebie nawzajem, oraz głęboka pokora wobec tego, czego nie da się naprawić.
„Gabinet doktora Spinozy” to książka, która daje ukojenie w świecie, który zbyt często krzyczy. Uczy, że wolność nie zawsze oznacza zmianę wszystkiego wokół, ale zmianę sposobu patrzenia. Że nawet w obliczu nieuleczalnej choroby można odnaleźć wdzięczność. Że prawdziwa medycyna i prawdziwe życie zaczynają się tam, gdzie kończy się ambicja, a zaczyna obecność.
Jeśli szukacie lektury, która nie porwie Was wirami fabuły, lecz otuli jak miękki szal w chłodny kiotowski wieczór – sięgnijcie po nią! Zostanie z Wami długo, spokojna, mądra i głęboko ludzka.
Polecam z całego serca!
Niech towarzyszy Wam w chwilach, gdy potrzebujecie przypomnienia, że nawet w najzwyklejszym dniu kryje się światło…
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @flow_books (współpraca reklamowa) 🩷.
Sosuke Natsukawa, sam lekarz, pisze z tą samą delikatnością, z jaką mistrz ceremonii herbaty układa naczynia. Nie ma tu pośpiechu zachodnich dramatów medycznych, gdzie każdy przypadek musi eksplodować napięciem. Jest za to głęboki, azjatycki spokój – taki, który rodzi się z akceptacji przemijania. Doktor Omachi porzuca uniwersytecki splendor po śmierci siostry, by zaopiekować się siostrzeńcem Ryūnosuke. Przenosi się do skromnego szpitala, gdzie medycyna spotyka się nie tylko z chorobą, lecz także z ludzkim losem w jego najczystszej, najdelikatniejszej formie.
Każdy pacjent ma imię. Każde imię – historię. Doktor pamięta je wszystkie, jakby zbierał kamienie z rzeki czasu. W rozmowach z młodą, pełną ideałów stażystką Minami odsłania się powoli jego wewnętrzny świat – świat nasycony filozofią Barucha Spinozy. Spinoza, tak odległy kulturowo, staje się tu mostem: pomaga zrozumieć, że wolna wola nie polega na walce z przeznaczeniem, lecz na mądrym poddaniu się temu, co jest. Na dostrzeganiu światła nawet wtedy, gdy ciało słabnie.
Natsukawa nie unika trudnych tematów – śmierci, bezradności medycyny, zmęczenia lekarzy – ale czyni to z niezwykłą czułością. Sceny wizyt domowych u pacjentów terminalnych czy nagłego telefonu podczas spaceru z siostrzeńcem w lesie Tadasu nie szokują dramatyzmem. Zamiast tego budzą w nas cichą refleksję: czym jest prawdziwa obecność przy drugim człowieku? Czy lekarz leczy tylko ciało, czy przede wszystkim towarzyszy duszy w jej ostatniej wędrówce?
Książka płynie jak rzeka Kamo – spokojnie, lecz nieustannie. Cztery długie rozdziały przypominają pory roku: od wiosennego entuzjazmu młodej lekarki, przez letnią intensywność codziennych dyżurów, po jesienną mądrość akceptacji i zimową ciszę wewnętrznego spokoju. Autor maluje Kioto z miłością – wąskie uliczki, ukryte świątynie, ulubione słodycze doktora – jakby chciał powiedzieć: sens życia kryje się w szczegółach, w tym, co pozornie zwykłe.
Styl Natsukawy jest prosty, lecz pełen poetyckiej subtelności. Przekład Krzysztofa Olszewskiego oddaje tę japońską delikatność – każde zdanie wydaje się oddychać. Nie ma tu tanich zwrotów akcji ani fałszywych emocji. Jest za to autentyczna empatia, ciepło relacji między lekarzami, którzy dbają o siebie nawzajem, oraz głęboka pokora wobec tego, czego nie da się naprawić.
„Gabinet doktora Spinozy” to książka, która daje ukojenie w świecie, który zbyt często krzyczy. Uczy, że wolność nie zawsze oznacza zmianę wszystkiego wokół, ale zmianę sposobu patrzenia. Że nawet w obliczu nieuleczalnej choroby można odnaleźć wdzięczność. Że prawdziwa medycyna i prawdziwe życie zaczynają się tam, gdzie kończy się ambicja, a zaczyna obecność.
Jeśli szukacie lektury, która nie porwie Was wirami fabuły, lecz otuli jak miękki szal w chłodny kiotowski wieczór – sięgnijcie po nią! Zostanie z Wami długo, spokojna, mądra i głęboko ludzka.
Polecam z całego serca!
Niech towarzyszy Wam w chwilach, gdy potrzebujecie przypomnienia, że nawet w najzwyklejszym dniu kryje się światło…
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @flow_books (współpraca reklamowa) 🩷.
Review of advance copy received from Publisher
Piękna, spokojna i kojąca powieść o tym, co w życiu naprawdę ważne – rodzinie, powołaniu i wyborach, które nas kształtują.
Młody, utalentowany lekarz Tetsuro rezygnuje z kariery, by po śmierci siostry zaopiekować się siostrzeńcem. Zamiast zawodowych ambicji wybiera rodzinę i pomoc lokalnej społeczności, odnajdując w tym spełnienie i sens.
To historia, która przypomina, że szczęście często kryje się w prostych, codziennych chwilach. Pełna ciepła, mądrości i refleksji. Z całego serca polecam.
Młody, utalentowany lekarz Tetsuro rezygnuje z kariery, by po śmierci siostry zaopiekować się siostrzeńcem. Zamiast zawodowych ambicji wybiera rodzinę i pomoc lokalnej społeczności, odnajdując w tym spełnienie i sens.
To historia, która przypomina, że szczęście często kryje się w prostych, codziennych chwilach. Pełna ciepła, mądrości i refleksji. Z całego serca polecam.
February 7, 2025
和菓子が食べたくなった。夏川さんは、ほんとに優しい人なんだろうな。そして、こういう医療者がマジョリティの病院で死にたい
November 30, 2025
A heartwarming and inspiring book on medical treatment (techniques vs philosophy), meaning of life, death & dying, as well as how to have hope in difficult life situations.
January 8, 2026
讀起來舒服、流暢，卻在幾個瞬間讓人紅了眼眶。
這本書讓人深刻感受到人類的渺小。我們自詡萬物之靈，但在老病死與天災面前，往往無力阻擋，也無法總是把命救回來。
比起執著於「救活」，如何協助一個人「好好活著、好好離開」，或許才是更重要的課題。
這種不強求、順應時間與自然的態度，讀來很有佛教哲理的味道。
這本書讓人深刻感受到人類的渺小。我們自詡萬物之靈，但在老病死與天災面前，往往無力阻擋，也無法總是把命救回來。
比起執著於「救活」，如何協助一個人「好好活著、好好離開」，或許才是更重要的課題。
這種不強求、順應時間與自然的態度，讀來很有佛教哲理的味道。
June 18, 2026
3.6⭐️
July 15, 2026
3.5
b ładna, ale bez większych zachwytów:)
b ładna, ale bez większych zachwytów:)
Displaying 1 - 9 of 9 reviews