Happy Birthday, Jack Nicholson

by Hunter S. Thompson

High priest of hedonism and godfather of gonzo journalism, Hunter S. Thompson was renowned for his counterculture masterpiece Fear and Loathing in Las Vegas, which described his chemical-addled adventures in 1970s America. Taken from Thompson's brilliantly entertaining autobiography, Kingdom of Fear - the last book published before his death earlier this year - these pieces provide a hilarious but now also painful insight into the life and the mind of a true literary outlaw.

Genres: Short Stories, Nonfiction, Autobiography, Biography

55 pages, Paperback

First published May 6, 2005

About the author

Hunter Stockton Thompson (1937-2005) was an American journalist and author, famous for his book Fear and Loathing in Las Vegas. He is credited as the creator of Gonzo journalism, a style of reporting where reporters involve themselves in the action to such a degree that they become the central figures of their stories. He is also known for his promotion and use of psychedelics and other mind-altering substances (and to a lesser extent, alcohol and firearms), his libertarian views, and his iconoclastic contempt for authority. He committed suicide in 2005.

Reviews

[محمد شفیعی · Rating 2 out of 5]

چیز خاصی نبود... تهش هم یه مقاله بود در مورد نویسندن و سبکش، وقتی اونو میخوندی ارتباطی بین مقاله و کتاب پیدا نمیکردی، انگار مقاله رو در مورد یه نفر دیگه نوشتن

[حسام آبنوس · Rating 2 out of 5]

گشتم نبود، نگرد نیست

هانتر اس.تامپسون روزنامه‌نگاری که چهره‌ها و رسانه‌ها درباره‌اش حرف زده‌اند و از او به عنوان یکی از اثرگذاران سبکی تازه در روزنامه‌نگاری یاد می‌کنند. «تولدت مبارک جک نیکلسون» عنوان کتابی است از این نویسنده که با ترجمه محمدرضا شکاری توسط نشر اسم راهی کتابفروشی‌ها شده است.

کتابی که قرار است نمایی از سبک روزنامه‌نگاری «گانزو» (سبکی که تامپسون پایه گذاشته بود) را از دریچه قلم تامپسون به خواننده نشان دهد. تا صفحه ۱۸ کتاب یک مرور از یک مترجم بر آثار تامسپون می‌خوانیم به‌همراه مقدمه شکاری بر کتابی که ترجمه کرده است. از صفحه ۸۹ تا پایان کتاب (صفحه۱۰۴) هم با مفهوم روزنامه‌نگاری «گانزو» از زبان کریستین اوتیتیس آشنا می‌شویم. در واقع یک سوم کتاب به مرور و معرفی شخصیتی که کتابی از او ترجمه شده پرداخته و خواننده هنوز به مغز میوه کتاب نرسیده و با پوست آن دست به گریبان است.



حالا باید برویم سراغ کتاب ولی اجازه بدهید همینجا اعلام کنیم که قرار نیست با کتاب عجیبی روبه‌رو باشید به عبارتی «گشتم نبود، نگرد نیست». یعنی خیلی از ردپای نویسنده‌ای که یک سوم کتاب در مدح سبک نوشتن او می‌خوانیم اثری دیده نمی‌شود. حال یا ترجمه موفق نبوده یا این کتاب گویای این هدف نیست. نویسنده‌ای که به گواه مقدمه مترجم کتاب «در ایران چندان شناخته شده نیست» چون «هیچ‌کدام از آثارش به زبان فارسی منتشر نشده‌اند» و این کتاب نیز «ترجمه‌ای است از کتابی که ذیل مجموعه‌ای هفتاد جلدی به مناسبت هفتادمین سال تاسیس انتشارات پنگوئن، به نام پنگوئن‌های جیبی در سال ۲۰۰۵ چاپ شد و در واقع گزیده‌ای است از کتاب مفصل و قطور «قلمروی ترس» تامپسون»!

هیچ بعید نیست اگر تصویری از تامپسونی که در حاشیه‌های کتاب از آن یاد می‌شود در این کتاب به چشم نمی‌آید به این خاطر باشد که خواننده مشغول خواندن اثری است که گزیده‌ای است از یک کتاب اصلی! گزیده‌ای که برای خواننده انگلیسی‌زبان می‌تواند کارکرد داشته باشد ولی برای مخاطب فارسی‌زبانی که تصوری از شخصیتی که سخنش می‌رود ندارد نه‌تنها کاربردی نیست بلکه می‌تواند موجب گیج شدن او نیز بشود.

در توضیح ویژگی‌های قلم تامپسون به طنز او اشاره می‌شود ولی در متنی که در این کتاب در دست داریم اثری از آن نیست. حتی از نظر ساختار متن نیز با متن عجیب یا خارق‌العاده‌ای روبه‌رو نیستیم بلکه با متنی معمولی و روایتی سرراست از یک اتفاق روبه‌رو می‌شویم که این سوال را ایجاد می‌کند که مترجم درست ترجمه کرده؟

کتابی که در ۱۰۴ صفحه با قیمت ۱۰ هزار تومان منتشر شده از آن تجربه‌هایی است که به سختی می‌توان نکته‌ای در آن کشف کرد و به نتیجه رسید و خبری از جسارت سبک نوشتاری تامپسون و حواشی آن نیست. حتی مقدمه‌ای که یک مترجم بر کتاب نوشته سبک نوشتن تامپسون را نوعی ولگردی می‌خواند ولی ما اثری از ولگردی که مسیر برایش اصالت داشته باشد و به مقصد اندیشه نکند، دیده نمی‌شود.

مواد مخدر و عصبیت در بخش‌هایی از متن دیده می‌شود که این را نمی‌توان به عنوان یک شاخص و ویژگی قلمی قلمداد کرد در صورتی که نویسنده مدعی است آثارش از یک اثر همینگوی یا فیتزجرالد مهم‌تر است ولی ادله‌ای برای اثبات این ادعا وجود ندارد. یا نویسنده در ستایش مواد مخدر سخن می‌گوید ولی این را نمی‌توان به عنوان عامل برجسته شدن متن به حساب آورد یا روی آن تکیه کرد.

در مجموع کتاب «تولدت مبارک جک نیکلسون» با عبارتی جذاب و کتاب‌سازی درخور توجه نمی‌تواند توجه خواننده را به خود جلب کند. کتابی که هیچ هدفی ندارد و حتی بعید است زمینه سرگرم شدن خواننده را فراهم کند.

[Bahar · Rating 2 out of 5]

با این کتاب میشد اطلاعات مفیدی در مورد هانتر اس.تامپسون و سبک روزنامه نگاری مختص به خودش، به دست آورد. داستانک هایی هم که آورده شده بود برای من تداعی کننده فضای فیلم هایی مثل Pulp fiction و Big lebowski بودند.

[Mohsen.khan72 · Rating 2 out of 5]

انتخاب این کتاب برای شناسوندن سبک گانزو و سیستم و سیاق نوشتاری تامپسون، خیلی اشتباه بود. اونایی که شناختی از این نویسنده و سبکش ندارند و درکش نکردند این کتاب عملا مشتی مزخرفه براشون. از این جهت هم قابل فهم نیست سبک نوشتاریش چون خودش سرامد بوده توش و تا الان هم کتاب دیگه ای ازش ترجمه نشده.
این کتاب باید بعد از ترجمه یکی دو اثر از نویسنده ترجمه میشد.

[Peivand · Rating 3 out of 5]

مردم در این فکر هستند که چرا به نظر می رسد حالت نگاهم غریب است؟

این ۳ ستاره رو هم بخاطر داستانک «ترس و نفرت در ساندوچی» به این مجموعه عجیب و غریب میدم !
هنوز فکر میکنم که چی بود ؟! چه سبک غریبیه گانزو !
شاید اگه نوجوانیهام که به زانوهام پارچه میبستم و دور چشمامو سیاه میکردم میخوندمش بیشتر باهاش همسو بودم
امروز نظرم اینه ، بعدها ؟! نمیدونم ...

[Faidz Zainal Abidin · Rating 4 out of 5]

Thompson was clearly insane haha. He was a mad doc. Great short read. Hilarious! Loved it. Will definitely look for KoF.

[Mohamad Alemorad · Rating 2 out of 5]

خسته بود و خُنَک!

[Pedram Hosseini · Rating 3 out of 5]

ژانر خاصی از روایت داستانی است که مخاطبان خاص خودش رو میطلبه ، اما اگر دنبال ژانر داستان گویی گانزو ، ترکیبی از داستان سرایی اول شخص و به شکلی خاطرات نویسی هستید ، این همون کتابی که دنبالشین

[Olivia Whitelaw · Rating 4 out of 5]

I am actually giving this 4.5*

I really enjoyed most of this, especially the chapter “It Never Got Weird Enough for Me.”

Not quite 5* because I think its handling was a little afraid of American politics: just say what you mean! Could do without the allusion.

Otherwise fabulous and enjoyed every second, and I could, of course, infer what was “trying” to be said. Will definitely refer to this text in future. And more of Hunter S. Thompson as this was my first. Fab!

[Niloufar Lily Hassanzadeh · Rating 2 out of 5]

این دو ستاره هم بخاطر ترجمه خوب آقای شکاری که کارهاشون رو دنبال میکنم و ترجمه های خوبی دارن. وگرنه داستان خود کتاب و قلم نویسنده برای من جذاب نبود.

[Elham Taheri · Rating 3 out of 5]

من متوجه کمدی خاصی در این کتاب نشدم. یک احتمال این است که در حین ترجمه بخشی از این "کمدی" آسیب دیده باشد و احتمال قوی‌تر این است که این کتاب آن قدر که از نویسنده اش تعریف شده خوب نیست. در مقاله‌ی پایانی و همچنین در نوشته‌‌های پشت جلد کتاب تاکید زیادی روی کمدی در آثار تامپسون شده که خب در این اثر خیلی ضعیف است.
نه اینکه شخصا علاقه زیادی به کمدی خواندن داشته باشم، مساله ام اختلاف بین خود کتاب و تعاریفی است که از نویسنده و سبکش شده.

[Lucy Logan · Rating 4 out of 5]

I read this mostly between customers at work.

I’m not sure I really got it but I enjoyed nonetheless :)

Funny guy

[Shelby · Rating 4 out of 5]

A friend sent me a New Yorker article earlier this year that touched on the death of the English major. My biggest takeaway from the piece was the social wokeness that permeates our reading lives/education and the white men who dominate the form. The article argues that in order to understand and appreciate female contemporary writers (whether they are POC or not doesn't matter), we must read the same white male authors that influenced them, because let's be honest. . . everyone in the world has been influenced by them. This allowed me to shed some shame I had about still liking authors such as HST, Vonnegut, John Irving, etc. . . it gave me a freedom to enjoy them once again, and I've been eating up Thompson's short pieces sporadically ever since. I wouldn't recommend this particular accumulation of work if you aren't already a fan, but the final story in this collection, Fear and Loathing at the Taco Stand, had me rolling. Of course HST has the soul of a teenage girl in the body of an elderly dope fiend! Of course!

[Coenraad · Rating 5 out of 5]

Years ago someone lent me Fear and loathing in Las Vegas to read, but it didn't 'work' for me at the time. My enjoyment of Thompson's pieces in this taster may allow me to go back to his famous book with more understanding and appreciation. His crisp, clear style makes the bizarre events and people he portrays understandable, logical, almost everyday. But bizarre they are, like his birthday surprise for Jack Nicholson (not shy to drop names is old HST) gone spectacularly wrong. He adds interesting insights from personal exoerience to two major American disasters, Pearl Harbour and 9-11 on a slightly more serious and realistic note.

Hunter S. Thompson skryf kristalhelder prosa wat sy opmerkings oor byvoorbeeld 9-11 skerp laat uitstaan in die moeras van emosies omtrent dié fatale dag, al skryf hy ook in die hitte van die stryd met redelik min inligting nog tot sy beskikking. Dieselfde helderheid is teenwoordig in van sy meer bisarre stukke, soos sy vertelling van hoe hy Jack Nicholson se verjaarsdag interessant probeer maak het. 'n Rare plesier.

[Parham · Rating 3 out of 5]

ماجراهای جالبی داشت و ترجمه هم خوب (یا حتی خیلی خوب!) ... ولی کلیت (شاید ذات ژانر نویسنده) بهم یخته و خیلی مقدار داستان ها کوتاه تر از حد انتظار

[Lisa · Rating 1 out of 5]

Read this. Then several years later tried to watch the Criterion Collection version of Loathing in Las Vegas including the extras. Anything to do with Hunter S. Thompson is not for me I'm afraid, and I'm not going to discuss it any further.

[Spraying Bricks · Rating 5 out of 5]

Quick and quirky. As usual, an embellished version of true events from the life of Hunter S Thompson...is it real!? Is it fiction!? Who cares...his cynicism and erratic writing makes for great entertainment. Short read.

[Eretrece · Rating 1 out of 5]

Weird, crazy and very American. Hunter S. Thompson sure had an interesting sense of humour, and I am glad to have been introduced to his work in this way. Unfortunately, I was not really able to enjoy this short volume, as there were a lot of parts I did not understand.

[Sarah Evans · Rating 5 out of 5]

Released by Penguin as part of a `taster' book series, this is a selection of extracts from Thompson's autobiography Kingdom of Fear, which includes articles, interviews and reminiscences.

Thompson's writing is sharp and witty, and he is unafraid to take on any subject, no matter how taboo or controversial. In this short book, he covers the 9/11 bombings, posing as Johnny Depp in Hollywood, and drug culture, to name but a few.

One of the most memorable essays in the book is "Heeere's Johnny" which chronicles Thompson's birthday treat gone awry for Jack Nicholson. The essay is filled with Thompson's trademark gonzo style, with vivid descriptions.

Overall, "Happy Birthday Jack Nicholson" is a must-read for fans of Thompson's. It's a wild, entertaining ride over 55 pages filled with sharp social commentary and laugh-out-loud moments.

[Karen Mcmahon · Rating 5 out of 5]

Compilation of short stories from Kingdom of Fear. Happy Birthday Jack Nicholson is the best story ever. I originally read it in Vanity Fair or Esquire I think. You will guffaw!!!

[Magda w RPA · Rating 3 out of 5]

A rather self-indulgent exercise in writing but somewhat entertaining.

[Ryan Huff · Rating 5 out of 5]

Short and sweet, a great HST read.

[Anuj Mukherjee · Rating 5 out of 5]

Bizarre.

[Dan · Rating 3 out of 5]

2.5, meh

[Tyler Vickery · Rating 3 out of 5]

Entertaining and easy to read in a short time. Not his best work, but still a lot of fun

[Bilqees · Rating 4 out of 5]

funny insane tales from america’s most wild author
… have never read anything this absurd in a While ! super fun read

[Boykie · Rating 4 out of 5]

Hadn't even had Hunter S. Thompson on my mind until a friend whipped out his backpack, pulled out a copy of this tiny tome and encouraged me to read it.

Initially I was concerned it would gather dust as I worked my way through the various books scattered around the house all at different stages of consumption.

The danger was high it would end up in the graveyard of unread books.

Fortunately, while waiting to collect the kids a few minutes later I started thumbing through the first story, then found myself engaged by the second.

By the time I understood World War 3 had already began I was hooked.

HST's style resonated well with me and by the time I got to the best story in the book I could help but let out loud guffaws (I was in the bath at the time - and no doubt the family thought I had finally lost it!).

55 pages of pure entertainment ...

[Kevin Kosar · Rating 2 out of 5]

I enjoyed much of Thompson's writing, especially Fear and Loathing in Las Vegas. This wee book was a bit of a disappointment. It is a slapdish collection of assorted short bits from later in Thompson's career, where his writing clearly had suffered due to long-term boozing and drinking. It offers a couple giggles, but mostly it is HST shtick and really farfetched tales. At a scant 54 pages, one can buzz through this collection in an hour.

[Ronan Doyle · Rating 4 out of 5]

I'm not sure I'm comfortable admiring—maybe even idolising—a man as much a maniac as Hunter S. Thompson. What a wild wit. I believe this is just excerpts from an autobiography (would usually scorn such a thing, but I picked it up as part of a three-books-for-a-euro charity shop offer; nuts, right?), and I shall immediately source the full book and probably tear through it as rapaciously as I did this. This is a writer to guzzle.

[Christian · Rating 5 out of 5]

La prosa rápida, enloquecida o mordaz, que lo hizo famoso, en estos textos cortos, a veces cortísimos. Nunca aburre. Por ahí desfilan Bill Clinton, Jack Nicholson o Johnny Depp también, por si te interesa el celebrity sighting. Si no querés comprometerte con Miedo y asco en Las Vegas o El diario del ron, con esto te podés dar un buen saque.