What do you think?
Rate this book
Ο τελευταίος πειρασμός: Τόμος Β'
Το «Εθνος της Κυριακής», σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καζαντζάκη, παραδίδει το έργο του Νίκου Καζαντζάκη εκεί ακριβώς που πρέπει να βρίσκεται, στα χέρια των Ελλήνων. Με αφορμή την επέτειο συμπλήρωσης 130 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου λογοτέχνη, κυκλοφορούν, για πρώτη φορά σε μονοτονικό σύστημα, τα σημαντικότερα βιβλία του, σε νέες πολυτελείς εκδόσεις.
Το συναρπαστικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, στο οποίο βασίστηκε η πολύκροτη ταινία τού Μάρτιν Σκορσέζε "The Last Temptation of Christ", σε σχολιασμένη έκδοση.
"Από τον αξέχαστο συγγραφέα τού Ζορμπά, ένα μυθιστόρημα μεγαλειώδες και με βαθύ συναισθηματικό αντίκτυπο, που αφηγείται την αγάπη και το πάθος ενός ανθρώπου: του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Γιος ενός ξυλουργού, ο άνθρωπος Ιησούς θα 'θελε να αγαπήσει μια γυναίκα και να αποκτήσει οικογένεια, αλλά η φωνή τού Θεού αντηχεί εκρηκτικά μέσα στην ψυχή του, τον οπλίζει με μια δύναμη ανώτερη από χίλιους στρατούς, του επιβάλλει θυσίες και μαρτύρια. Η εσωτερική σύγκρουση του ανθρώπου, η πάλη μεταξύ σάρκας και πνεύματος, το ένστικτο της ανταρσίας και η ακαταμάχητη επιθυμία του να ενωθεί με τον Θεό, αναδύονται εδώ σε μιαν αφηγηματική τοιχογραφία που δοξάζει την υπέρτατη θυσία τού Χριστού. Επάνω στον σταυρό, ετοιμοθάνατος πια, ο Ιησούς έχει ένα όραμα: πώς θα ήταν η ζωή του αν δεν είχε ακολουθήσει το κάλεσμα του Θεού. Είναι πράγματι ο τελευταίος πειρασμός, ο πειρασμός που ο Χριστός αποκρούει, πεθαίνοντας για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Ο Νίκος Καζαντζάκης, γεννημένος το 1883 στην Κρήτη, θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τής εποχής μας. Πέθανε στη Γερμανία το 1957."
(από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis, "L' Ultima Tentazione", Euroclub, Edizioni Frassinelli, Bergamo 1989.)
"Ο "Τελευταίος Πειρασμός" είναι η καζαντζακική αναδημιουργία τής ζωής και του Πάθους τού Χριστού. Είναι ένα βαθιά πνευματικό πόνημα και ταυτόχρονα ένα ασυνήθιστα ζωντανό και συναρπαστικό μυθιστόρημα.
Σ' αυτό ο Νίκος Καζαντζάκης εναλλάσσεται ανάμεσα σε στιγμές ύψιστου ευφάνταστου λυρισμού και στιγμές αφόρητου σχεδόν ρεαλισμού, όταν η όλη αίσθηση του πλήθους, των ανθρώπων και της ατμόσφαιρας της Ιουδαίας ζωντανεύει, και όταν το σύνορο του χρόνου που μας διαχωρίζει από εκείνα τα σπουδαία γεγονότα μοιάζει να εξαφανίζεται.
Αυτό δεν είναι ένα "βιβλικό" μυθιστόρημα με τη συνηθισμένη έννοια. Οι χαρακτήρες δεν είναι σύγχρονοι άνθρωποι μασκαρεμένοι με τους χιτώνες τής αρχαιότητας. Ο Καζαντζάκης γράφει για αληθινούς ανθρώπους: ο Χριστός του είναι ένας άνθρωπος, ένας άνθρωπος του λαού, που τίθεται οδυνηρά στον πειρασμό να εγκαταλείψει την αφοσίωσή του σε ένα υπερ-ανθρώπινο ιδανικό και να βολευτεί ήσυχα σε μια ζωή ευτυχίας με την αγαπημένη του Μαρία. Είναι ένας άνθρωπος με ακραία πάθη και μεγάλο θάρρος και είναι ικανός -όπως όλοι οι άνθρωποι- να ενδώσει στον θυμό, στη θλίψη και σε στιγμές δειλίας.
Οι Απόστολοι είναι, επίσης, αληθινοί άνθρωποι, διστακτικοί, αβέβαιοι για τον εαυτό τους και για τον Χριστό, γρήγορα εγκαταλείπουν όταν οι περιστάσεις στρέφονται εναντίον τους. Εκτός από έναν: τον Ιούδα.
Ο Ιούδας είναι ο πολεμιστής, ο άνθρωπος της δύναμης, ο άνθρωπος που βλέπει στον Χριστό τον Μεσσία αυτού του κόσμου, έναν αυτοκράτορα που θα νικήσει τη Ρώμη στο ίδιο της το παιχνίδι. Και, σε τελική ανάλυση, μόνον ο Ιούδας είναι που μπορεί να καταστήσει δυνατό τον θρίαμβο του Χριστού.
Γιατί είναι ο Χριστός που ζητάει από τον Ιούδα να εκτελέσει την ύστατη πράξη αφοσίωσης: να τον προδώσει. Ο Χριστός συνειδητοποιεί ότι μπορεί να εδραιώσει τη Βασιλεία του μόνο αν ανέβει στον σταυρό. Και ο Ιούδας, ο άνθρωπος από ατσάλι, ο μόνος φερέγγυος μαθητής, παραδίδει τον Δάσκαλό του στους σταυρωτές του.
Πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο, ένα έπος βίας, αγάπης και πίστης. Είναι ένα βαθιά σημαντικό βιβλίο, από έναν άνθρωπο τον οποίο τόσον ο Τόμας Μαν όσο και ο Άλμπερτ Σβάιτσερ αποκάλεσαν ένα από τους Μεγάλους συγγραφείς τού αιώνα μας.
Είναι, στην πραγματικότητα, ένα από τα πιο δυνατά και συγκινητικά βιβλία τού Νίκου Καζαντζάκη".
(από την αγγλική έκδοση "The Last Temptation of Christ: A Novel" by Nikos Kazantzakis, Simon and Schuster, New York 1960)
Το συναρπαστικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, στο οποίο βασίστηκε η πολύκροτη ταινία τού Μάρτιν Σκορσέζε "The Last Temptation of Christ", σε σχολιασμένη έκδοση.
"Από τον αξέχαστο συγγραφέα τού Ζορμπά, ένα μυθιστόρημα μεγαλειώδες και με βαθύ συναισθηματικό αντίκτυπο, που αφηγείται την αγάπη και το πάθος ενός ανθρώπου: του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Γιος ενός ξυλουργού, ο άνθρωπος Ιησούς θα 'θελε να αγαπήσει μια γυναίκα και να αποκτήσει οικογένεια, αλλά η φωνή τού Θεού αντηχεί εκρηκτικά μέσα στην ψυχή του, τον οπλίζει με μια δύναμη ανώτερη από χίλιους στρατούς, του επιβάλλει θυσίες και μαρτύρια. Η εσωτερική σύγκρουση του ανθρώπου, η πάλη μεταξύ σάρκας και πνεύματος, το ένστικτο της ανταρσίας και η ακαταμάχητη επιθυμία του να ενωθεί με τον Θεό, αναδύονται εδώ σε μιαν αφηγηματική τοιχογραφία που δοξάζει την υπέρτατη θυσία τού Χριστού. Επάνω στον σταυρό, ετοιμοθάνατος πια, ο Ιησούς έχει ένα όραμα: πώς θα ήταν η ζωή του αν δεν είχε ακολουθήσει το κάλεσμα του Θεού. Είναι πράγματι ο τελευταίος πειρασμός, ο πειρασμός που ο Χριστός αποκρούει, πεθαίνοντας για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Ο Νίκος Καζαντζάκης, γεννημένος το 1883 στην Κρήτη, θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τής εποχής μας. Πέθανε στη Γερμανία το 1957."
(από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis, "L' Ultima Tentazione", Euroclub, Edizioni Frassinelli, Bergamo 1989.)
"Ο "Τελευταίος Πειρασμός" είναι η καζαντζακική αναδημιουργία τής ζωής και του Πάθους τού Χριστού. Είναι ένα βαθιά πνευματικό πόνημα και ταυτόχρονα ένα ασυνήθιστα ζωντανό και συναρπαστικό μυθιστόρημα.
Σ' αυτό ο Νίκος Καζαντζάκης εναλλάσσεται ανάμεσα σε στιγμές ύψιστου ευφάνταστου λυρισμού και στιγμές αφόρητου σχεδόν ρεαλισμού, όταν η όλη αίσθηση του πλήθους, των ανθρώπων και της ατμόσφαιρας της Ιουδαίας ζωντανεύει, και όταν το σύνορο του χρόνου που μας διαχωρίζει από εκείνα τα σπουδαία γεγονότα μοιάζει να εξαφανίζεται.
Αυτό δεν είναι ένα "βιβλικό" μυθιστόρημα με τη συνηθισμένη έννοια. Οι χαρακτήρες δεν είναι σύγχρονοι άνθρωποι μασκαρεμένοι με τους χιτώνες τής αρχαιότητας. Ο Καζαντζάκης γράφει για αληθινούς ανθρώπους: ο Χριστός του είναι ένας άνθρωπος, ένας άνθρωπος του λαού, που τίθεται οδυνηρά στον πειρασμό να εγκαταλείψει την αφοσίωσή του σε ένα υπερ-ανθρώπινο ιδανικό και να βολευτεί ήσυχα σε μια ζωή ευτυχίας με την αγαπημένη του Μαρία. Είναι ένας άνθρωπος με ακραία πάθη και μεγάλο θάρρος και είναι ικανός -όπως όλοι οι άνθρωποι- να ενδώσει στον θυμό, στη θλίψη και σε στιγμές δειλίας.
Οι Απόστολοι είναι, επίσης, αληθινοί άνθρωποι, διστακτικοί, αβέβαιοι για τον εαυτό τους και για τον Χριστό, γρήγορα εγκαταλείπουν όταν οι περιστάσεις στρέφονται εναντίον τους. Εκτός από έναν: τον Ιούδα.
Ο Ιούδας είναι ο πολεμιστής, ο άνθρωπος της δύναμης, ο άνθρωπος που βλέπει στον Χριστό τον Μεσσία αυτού του κόσμου, έναν αυτοκράτορα που θα νικήσει τη Ρώμη στο ίδιο της το παιχνίδι. Και, σε τελική ανάλυση, μόνον ο Ιούδας είναι που μπορεί να καταστήσει δυνατό τον θρίαμβο του Χριστού.
Γιατί είναι ο Χριστός που ζητάει από τον Ιούδα να εκτελέσει την ύστατη πράξη αφοσίωσης: να τον προδώσει. Ο Χριστός συνειδητοποιεί ότι μπορεί να εδραιώσει τη Βασιλεία του μόνο αν ανέβει στον σταυρό. Και ο Ιούδας, ο άνθρωπος από ατσάλι, ο μόνος φερέγγυος μαθητής, παραδίδει τον Δάσκαλό του στους σταυρωτές του.
Πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο, ένα έπος βίας, αγάπης και πίστης. Είναι ένα βαθιά σημαντικό βιβλίο, από έναν άνθρωπο τον οποίο τόσον ο Τόμας Μαν όσο και ο Άλμπερτ Σβάιτσερ αποκάλεσαν ένα από τους Μεγάλους συγγραφείς τού αιώνα μας.
Είναι, στην πραγματικότητα, ένα από τα πιο δυνατά και συγκινητικά βιβλία τού Νίκου Καζαντζάκη".
(από την αγγλική έκδοση "The Last Temptation of Christ: A Novel" by Nikos Kazantzakis, Simon and Schuster, New York 1960)
- GenresClassics
265 pages, Hardcover
First published January 1, 1952
4 people are currently reading
129 people want to read
About the author
Nikos Kazantzakis
61 books4,327 followers(Greek: Νίκος Καζαντζάκης)
Nikos Kazantzakis was a Greek writer, journalist, politician, poet and philosopher. Widely considered a giant of modern Greek literature, he was nominated for the Nobel Prize in Literature in nine different years, and remains the most translated Greek author worldwide.
Nikos Kazantzakis was a Greek writer, journalist, politician, poet and philosopher. Widely considered a giant of modern Greek literature, he was nominated for the Nobel Prize in Literature in nine different years, and remains the most translated Greek author worldwide.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
April 5, 2021
«…Πεθαίνουν μονάχα όσοι δεν πρόλαβαν να γίνουν αθάνατοι. Αυτός πρόλαβε. Ο Θεός του ‘δωκε καιρό.
Κι όπως το ‘πε, ο νους του φωτίστηκε. Αλήθεια, όλα στον κόσμο ετούτο κρέμουνται από τον καιρό. Αυτός ωριμάζει τα πάντα· αν έχεις καιρό, προλαβαίνεις να δουλέψεις μέσα σου την ανθρώπινη λάσπη και να την κάμεις πνέμα. […] Ένιωθε μέσα του πολλή λάσπη ακόμα, πολύ άνθρωπο».
Ακούγεται από παντού πως με τον «Τελευταίο Πειρασμό» ο Καζαντζάκης παρουσιάζει μιαν άλλη εικόνα του Ιησού, πιο ανθρώπινη και πιο απλή, πιο κατανοητή. Και, πράγματι, δίνει έναν Μεσσία που γελάει, φοβάται, αμφισβητεί τον εαυτό του, είναι ανασφαλής, δεν αγαπάει τους γονείς του, αντιστέκεται στην θέληση του Θεού και είναι ερωτευμένος με την Μαρία την Μαγδαληνή. Εμένα μου φάνηκε πως έτσι η προσωπικότητά του δεν αποδομήθηκε, δεν εξανθρωπίστηκε, έγινε απλώς περισσότερο πολύπλοκη. Ο Ιησούς του Καζαντζάκη δεν ξέρει από την αρχή πως είναι γιος του Θεού, δεν ξέρει πως η μητέρα του είναι η κλίμαξ μεταξύ ουρανού και γης, κι ούτε γνωρίζει πως μόνο με τον θάνατό του θα λυτρώσει τους ανθρώπους. Μέσα από σθεναρή αντίσταση και συνεχή αμφισβήτηση τα μαθαίνει όλα στην πορεία, αργά και με δυσκολία, χωρίς την στήριξη της Θεοτόκου ή την συνεργασία των μαθητών του. Γιατί και οι μαθητές του αποδομούνται και εξανθρωπίζονται, μέσα από την απανταχού παρούσα και διακαή επιθυμία τους να λάβουν ως αντάλλαγμα για την εγκατάλειψη της σίγουρης ζωής τους, με τις βάρκες τους και τα χωράφια και τα κοπάδια τους, μια θέση πλάι στον Ιησού στην βασιλεία των ουρανών.
Ο μόνος που δεν ενδιαφέρεται για βασιλείες και ανταλλάγματα είναι ο Ιούδας Ισκαριώτης, που ο ρόλος του έχει διαστραφεί πολύ ευφάνταστα στο κατά Καζαντζάκην Ευαγγέλιον. Ο Ιούδας είναι εδώ ο δυνατότερος και πιστότερος μαθητής και σύντροφος του Ιησού, ο μόνος που από την αρχή μέχρι το τέλος εκτελεί το δικό του έργο με απόλυτη υπακοή και εμπιστοσύνη στον λόγο του Μεσσία, και που στην πραγματικότητα δεν τον αρνιέται ακόμη κι όταν οι υπόλοιποι λουφάζουν και κρύβονται κατά τις ημέρες του μαρτυρίου. Ο πειρασμός, δε, που πιο συγκεκριμένα εμφανίζεται στις τελευταίες σελίδες αλλά είναι στην πραγματικότητα ευδιάκριτος σε όλο το έργο, είναι μάλλον το πιο τρομακτικό κομμάτι του βιβλίου. Όχι λόγω της βλασφημίας εκ μέρους του συγγραφέα (μιλάμε για τέχνη, για λογοτεχνία, το θεωρώ άδικο που ο Καζαντζάκης κατηγορήθηκε τόσο ενώ είχε από μόνος του δηλώσει πως ό,τι έγραψε, το έγραψε γιατί ήθελε ο ίδιος να νιώσει πιο κοντά στον Χριστό), αλλά περισσότερο λόγω του πώς σκιαγραφείται ο πειρασμός, σαν μια πραγματικότητα θολή, ρευστή, εύπλαστη, όπως οι εφιάλτες.
Δεν έχω πολλή σχέση με τις Γραφές, ούτε με την θρησκεία, ούτε με τον Θεό, αλλά νομίζω ότι μπορώ να καταλάβω γιατί όταν κυκλοφόρησε (και σήμερα, ακόμη) θεωρήθηκε και θεωρείται βλάσφημο κείμενο· ακριβώς επειδή απομυθοποιεί ένα πρόσωπο ιερό–και πολλά άλλα μαζί του, και ενδεχομένως να δώσει την αίσθηση ότι απογυμνώνονται από την θεϊκή πλευρά τους και την αγιοσύνη τους. Ίσως λόγω αυτής της μιας κάποιας ασχετοσύνης μου, εγώ πάντως εντυπωσιάστηκα. Κρίμα μου που δεν είχα διαβάσει Καζαντζάκη νωρίτερα.
Κι όπως το ‘πε, ο νους του φωτίστηκε. Αλήθεια, όλα στον κόσμο ετούτο κρέμουνται από τον καιρό. Αυτός ωριμάζει τα πάντα· αν έχεις καιρό, προλαβαίνεις να δουλέψεις μέσα σου την ανθρώπινη λάσπη και να την κάμεις πνέμα. […] Ένιωθε μέσα του πολλή λάσπη ακόμα, πολύ άνθρωπο».
Ακούγεται από παντού πως με τον «Τελευταίο Πειρασμό» ο Καζαντζάκης παρουσιάζει μιαν άλλη εικόνα του Ιησού, πιο ανθρώπινη και πιο απλή, πιο κατανοητή. Και, πράγματι, δίνει έναν Μεσσία που γελάει, φοβάται, αμφισβητεί τον εαυτό του, είναι ανασφαλής, δεν αγαπάει τους γονείς του, αντιστέκεται στην θέληση του Θεού και είναι ερωτευμένος με την Μαρία την Μαγδαληνή. Εμένα μου φάνηκε πως έτσι η προσωπικότητά του δεν αποδομήθηκε, δεν εξανθρωπίστηκε, έγινε απλώς περισσότερο πολύπλοκη. Ο Ιησούς του Καζαντζάκη δεν ξέρει από την αρχή πως είναι γιος του Θεού, δεν ξέρει πως η μητέρα του είναι η κλίμαξ μεταξύ ουρανού και γης, κι ούτε γνωρίζει πως μόνο με τον θάνατό του θα λυτρώσει τους ανθρώπους. Μέσα από σθεναρή αντίσταση και συνεχή αμφισβήτηση τα μαθαίνει όλα στην πορεία, αργά και με δυσκολία, χωρίς την στήριξη της Θεοτόκου ή την συνεργασία των μαθητών του. Γιατί και οι μαθητές του αποδομούνται και εξανθρωπίζονται, μέσα από την απανταχού παρούσα και διακαή επιθυμία τους να λάβουν ως αντάλλαγμα για την εγκατάλειψη της σίγουρης ζωής τους, με τις βάρκες τους και τα χωράφια και τα κοπάδια τους, μια θέση πλάι στον Ιησού στην βασιλεία των ουρανών.
Ο μόνος που δεν ενδιαφέρεται για βασιλείες και ανταλλάγματα είναι ο Ιούδας Ισκαριώτης, που ο ρόλος του έχει διαστραφεί πολύ ευφάνταστα στο κατά Καζαντζάκην Ευαγγέλιον. Ο Ιούδας είναι εδώ ο δυνατότερος και πιστότερος μαθητής και σύντροφος του Ιησού, ο μόνος που από την αρχή μέχρι το τέλος εκτελεί το δικό του έργο με απόλυτη υπακοή και εμπιστοσύνη στον λόγο του Μεσσία, και που στην πραγματικότητα δεν τον αρνιέται ακόμη κι όταν οι υπόλοιποι λουφάζουν και κρύβονται κατά τις ημέρες του μαρτυρίου. Ο πειρασμός, δε, που πιο συγκεκριμένα εμφανίζεται στις τελευταίες σελίδες αλλά είναι στην πραγματικότητα ευδιάκριτος σε όλο το έργο, είναι μάλλον το πιο τρομακτικό κομμάτι του βιβλίου. Όχι λόγω της βλασφημίας εκ μέρους του συγγραφέα (μιλάμε για τέχνη, για λογοτεχνία, το θεωρώ άδικο που ο Καζαντζάκης κατηγορήθηκε τόσο ενώ είχε από μόνος του δηλώσει πως ό,τι έγραψε, το έγραψε γιατί ήθελε ο ίδιος να νιώσει πιο κοντά στον Χριστό), αλλά περισσότερο λόγω του πώς σκιαγραφείται ο πειρασμός, σαν μια πραγματικότητα θολή, ρευστή, εύπλαστη, όπως οι εφιάλτες.
Δεν έχω πολλή σχέση με τις Γραφές, ούτε με την θρησκεία, ούτε με τον Θεό, αλλά νομίζω ότι μπορώ να καταλάβω γιατί όταν κυκλοφόρησε (και σήμερα, ακόμη) θεωρήθηκε και θεωρείται βλάσφημο κείμενο· ακριβώς επειδή απομυθοποιεί ένα πρόσωπο ιερό–και πολλά άλλα μαζί του, και ενδεχομένως να δώσει την αίσθηση ότι απογυμνώνονται από την θεϊκή πλευρά τους και την αγιοσύνη τους. Ίσως λόγω αυτής της μιας κάποιας ασχετοσύνης μου, εγώ πάντως εντυπωσιάστηκα. Κρίμα μου που δεν είχα διαβάσει Καζαντζάκη νωρίτερα.
April 8, 2017
Πραγματικα καθε φορα που τελειωνω ενα βιβλιο του Καζαντζακη θελω να πιασω το επομενο.
Read
April 21, 2023
Πρότζεκτ Νίκος Καζαντζάκης
16) Τερτσίνες (1937)
17) Οδύσσεια (1938)
18) Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά (1946)
19) Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (1948)
20) Ο καπετάν Μιχάλης (1953)
21) Ο τελευταίος πειρασμός (1955)
Χρόνος ανάγνωσης κριτικής: 1 λεπτό και 19 δευτερόλεπτα
Μετά την αργή ανάγνωση του τελευταίου τόμου της Μέσης-γης,
το να παίρνω Καζαντζάκη και να διαβάζω πάλι βιβλίο με υπόθεση,
πλοκή και ρυθμό ήταν μπάλσαμο.
Παράδοξη περίπτωση, αλλά αν σκεφτείς ότι ο Τόλκιν που διάβασα
ήταν κάτι που διαβάζω εδώ και καιρό και με μια επανάληψη που
με εξάντλησε και μου έφερε κάμποσο κορεσμό, να επιστρέφω
στον Καζαντζάκη και σε ένα βιβλίο που διάβασα πριν χρόνια
και απόλαυσα ήταν όντως μπάλσαμο.
Το βιβλίο αυτό το διάβασα πρώτη φορά στ' Αγγλικά ως μέρος
μαθήματος στο πανεπιστήμιο που σπούδαζα
λογοτεχνία και αγγλική γλώσσα.
Και φυσικά τότε μπατίρης-φοιτητής και με απουσία προσιτών εκδόσεων
βιβλίων του Καζαντζάκη έκανα την ανάγνωση αγγλικά.
Και φέτος, μια σχεδόν δεκαετία μετά, το διαβάζω ξανά ως μέρος
αυτού του πρότζεκτ στα ελληνικά και συγκεκριμένα στην γλώσσα του
Καζαντζάκη που πλέον μπορώ να αναγνωρίσω με σχετική ευκολία.
Μια γλώσσα που κάπως κρύφτηκε πίσω από την καλή θα έλεγα
μετάφραση της αγγλικής έκδοσης που διάβασα (The Last Temptation of Christ)
αλλά άλλο να το διαβάζεις στο πρωτότυπο.
Ο Ιησούς της Καινής Διαθήκης παρουσιάζεται ως ΘΕΑνθρωπος,
με αυτοπεποίθηση και σιγουριά για το τι κάνει από την αρχή,
και με τον κόσμο να τον πιστεύει χωρίς δεύτερη κουβέντα,
και τους μαθητές να τον ακολουθούν χωρίς να παίρνουν πολλές εξηγήσεις.
Επίσης τα θαύματα γίνονται στο προσκήνιο.
Ο Ιησούς του Τελευταίου Πειρασμού παρουσιάζεται ως θεΑΝΘΡΩΠΟΣ,
γεμάτος αμφιβολίες και αβεβαιότητα για το τι κάνει στην αρχή,
ο κόσμος δύσκολα τον πιστεύει και οι μαθητές του τον ακολουθούν
μετά από χίλια ζόρια και περιπέτειες.
Επίσης τα θαύματα γίνονται στο παρασκήνιο και τα μαθαίνουμε
ως φήμες κυρίως οπότε δεν μπορούμε να πούμε 100% ότι έγιναν.
Με άλλα λόγια ο Ιησούς στο βιβλίο του Καζαντζάκη και η ιστορία του
είναι πιο ανθρώπινα και πιο κοντά μας έτσι μπορούμε να έρθουμε
πιο κοντά στον Ιησού, να τον κατανοήσουμε και να ζήσουμε μαζί του
όλους τους πειρασμούς και τα εμπόδια που μπαίνουν μπροστά του
Ο Τελευταίος Πειρασμός είναι ουσιαστικά τα τελευταία 4 κεφάλαια του βιβλίου,
και το τελευταίο μεγάλο εμπόδιο για τον Ιησού πριν παραδώσει το πνεύμα.
Συνοψίζοντας ένας θρήσκος που το διαβάζει θα νιώσει ακόμη περισσότερο
τα πάθη του Χριστού και ένας άθρησκος θα τον κατανοήσει περισσότερο.
Βλάσφημο βιβλίο ούτε κατά διάνοια.
May 22, 2024
"είμαι ψεύτης ,υποκριτής,φοβητσιαρης.ποτε δε λέω την αλήθεια ,δεν έχω το κουράγιο .θέλω να σηκώσω κεφάλι στη μάνα μου ,στον εκατόνταρχο ,στο θεό και φοβού��αι.φοβουμαι φοβούμαι.αν ανοίξεις το σπλαχνο μου ,θα δεις να κάθεται μέσα,λαγός να τρέμει ,ο Φόβος .ο Φόβος,τίποτα αλλο.αυτος είναι εμένα ο πατέρας μου ,η μανα μου κι ο θεός. "
Ο δρόμος του ανθρώπου : η αγάπη , ο έρωτας ,η οικογένεια ,οι απόγονοι .
Ο δρόμος του Θεού : μοναχικός ,μέσα από την έρημο ,στην προσευχή ,στην υπηρεσία της ανώτερης δύναμης .
Έτσι τα έχουμε μάθει ,αλλά έτσι είναι όντως? Μήπως ο πρώτος δρόμος είναι πιο κοντά στο Θεό τελικά ?
Ο Καζαντζάκης έχει μια πολύ συγκεκριμένη θεματολογία και άποψη στα βιβλία του που σε γενικές γραμμές με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και με συγκινεί σε ακραίο βαθμό . Σε αυτό το βιβλίο του -που μπορεί να μην ήταν το αγαπημένο μου δικό του - ασχολείται με τα παραπάνω θέματα ,προσεγγίζοντας τον Ιησού ως έναν άνθρωπο πιο πολύ και πιο πάνω από όλες τις ιδιότητες του ,τον οποίο αποκαλεί Ιησού Σταυρωτή ,μιας και το επάγγελμα του είναι να φτιάχνει σταυρούς . Ξεκινά τη ζωή του αποφασισμένος να απαρνηθεί όλους εκείνους τους περισπασμούς που τον απομακρύνουν από την αναζήτηση του θεϊκού πλάνου .Στην πορεία του παρακολουθούμε τον ίδιο μέχρι το απόλυτο σημείο της δικής του σταύρωσης όπου έρχεται αντιμέτωπος με το απόλυτο δίλημμα της ανθρώπινης ύπαρξης : τι αξίζει περισσότερο? Να αρνηθείς την θεϊκή σου υπόσταση και τον ανώτερο σκοπό για τον οποίο ήρθες στον κόσμο και να ζήσεις απλά απολαμβάνοντας τα όσα όμορφα και επίγεια έχει να προσφέρει η ζωή ? Ή το αντίστροφο .
Υπήρξε ένα πολύ μεγάλο κομματι του βιβλίου που δε με κράτησε ιδιαίτερα μιας και εξιστορούσε τη ζωή του Ιησού ,κάτι που λίγο πολύ είναι γνωστό σε όλους ,οπότε ένιωσα ότι δε το χρειαζομουν τοσο ,αλλά η σύλληψη αυτής της ιδέας ,όπως και το τελικό σημείο που περιγράφει το δίλημμα του Ιησού ,καθώς και η σκηνή με τον Ιούδα που τον κατηγορει για λιποταξια και προδοσία ,ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ !!!
Καζαντζάκη ,είσαι εσύ και μετά όλοι οι άλλοι ...
"Έσυρε φωνή θριαμβευτικια:
-τετελεσται!
Κι ήταν σα να λεγε : όλα αρχίζουν ."
Ο δρόμος του ανθρώπου : η αγάπη , ο έρωτας ,η οικογένεια ,οι απόγονοι .
Ο δρόμος του Θεού : μοναχικός ,μέσα από την έρημο ,στην προσευχή ,στην υπηρεσία της ανώτερης δύναμης .
Έτσι τα έχουμε μάθει ,αλλά έτσι είναι όντως? Μήπως ο πρώτος δρόμος είναι πιο κοντά στο Θεό τελικά ?
Ο Καζαντζάκης έχει μια πολύ συγκεκριμένη θεματολογία και άποψη στα βιβλία του που σε γενικές γραμμές με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και με συγκινεί σε ακραίο βαθμό . Σε αυτό το βιβλίο του -που μπορεί να μην ήταν το αγαπημένο μου δικό του - ασχολείται με τα παραπάνω θέματα ,προσεγγίζοντας τον Ιησού ως έναν άνθρωπο πιο πολύ και πιο πάνω από όλες τις ιδιότητες του ,τον οποίο αποκαλεί Ιησού Σταυρωτή ,μιας και το επάγγελμα του είναι να φτιάχνει σταυρούς . Ξεκινά τη ζωή του αποφασισμένος να απαρνηθεί όλους εκείνους τους περισπασμούς που τον απομακρύνουν από την αναζήτηση του θεϊκού πλάνου .Στην πορεία του παρακολουθούμε τον ίδιο μέχρι το απόλυτο σημείο της δικής του σταύρωσης όπου έρχεται αντιμέτωπος με το απόλυτο δίλημμα της ανθρώπινης ύπαρξης : τι αξίζει περισσότερο? Να αρνηθείς την θεϊκή σου υπόσταση και τον ανώτερο σκοπό για τον οποίο ήρθες στον κόσμο και να ζήσεις απλά απολαμβάνοντας τα όσα όμορφα και επίγεια έχει να προσφέρει η ζωή ? Ή το αντίστροφο .
Υπήρξε ένα πολύ μεγάλο κομματι του βιβλίου που δε με κράτησε ιδιαίτερα μιας και εξιστορούσε τη ζωή του Ιησού ,κάτι που λίγο πολύ είναι γνωστό σε όλους ,οπότε ένιωσα ότι δε το χρειαζομουν τοσο ,αλλά η σύλληψη αυτής της ιδέας ,όπως και το τελικό σημείο που περιγράφει το δίλημμα του Ιησού ,καθώς και η σκηνή με τον Ιούδα που τον κατηγορει για λιποταξια και προδοσία ,ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ !!!
Καζαντζάκη ,είσαι εσύ και μετά όλοι οι άλλοι ...
"Έσυρε φωνή θριαμβευτικια:
-τετελεσται!
Κι ήταν σα να λεγε : όλα αρχίζουν ."
April 30, 2020
Το να γράψεις κάτι τέτοιο ήταν τόσο μεγάλο ρίσκο σε μια χώρα που όλα γυρίζουν γύρω από την εκκλησία.... Το κείμενο είναι εξαιρετικό και η ιδέα μεγαλειώδης.... Αν είναι χριστιανικό το ξέρει ο καθένας που το διαβάζει και όχι αυτοί που απλά αφορισαν.... Πολύ βαθύ και δυνατό πιο κοντά στον άνθρωπο....
August 30, 2017
Ο β' τόμος δε με ενθουσίασε όσο ο πρώτος. Ο Καζαντζάκης περιγράφει ένα εναλλακτικό τέλος για τον Ιησού. Ο α' τόμος θεωρώ πως εκφράζει καλύτερα την πάλη του νέου Ιησού μέχρι να αντιληφθεί την καταγωγή και τον προορισμό του.
April 5, 2016
'Άλλο ένα υπέροχο έργο του Καζαντζάκη! Ήμουν πολύ περίεργη σε σχέση με το συγκεκριμένο βιβλίο, από τη στιγμή που έχει προκαλέσει τόσες και τόσες κριτικές! Είχα δει την ταινία πριν μερικά χρόνια και μού είχε αρέσει πολύ. Δεν θα μπορούσε να συμβεί, λοιπόν, κάτι λιγότερο και με το βιβλίο!...
March 29, 2019
Vivid, breath taking, full of thoughts and stimulus to shape up a perception over meaning of life. Vivid descriptions able to position the reader's feelings within the scenes and share the powerful emotions arising from the plot.
Plot is describing the last year of Jesus life describing the inner & outer battles of Jesus whilst the topics presented are numerous such as:
- Meaning or Purpose of life
- Communication & Perception
- Denial vs Embracement
- ...
Plot is describing the last year of Jesus life describing the inner & outer battles of Jesus whilst the topics presented are numerous such as:
- Meaning or Purpose of life
- Communication & Perception
- Denial vs Embracement
- ...
June 14, 2018
Ακόμα και η λέξη αριστούργημα αδυνατεί να περιγράψει το βιβλίο αυτό.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews