Κάθε που πεθαίνει η Αφροδίτη γίνεται ωραία, γίνεται η αγάπη που την ποθούν και ξεχύνεται στο μπλε της θάλασσας. Κουρσάροι του κορμιού της από Ανατολή και Δύση αφήνουν ανάξια σημάδια πάνω της και, τότε, σαν μια παραμορφωμένη γιγάντια σκιά, απλώνεται πάνω από τον Αετό και το Λύκο, παίρνει σταγόνες από το αίμα τους και βάφει των δύο γενναίων τα στεφάνια. Κι έτσι άδικοι νικητές περπατούν μονάχοι στο ίδιο όνειρο· ένα όνειρο με εικόνες μαρτυρίων γεμάτο, με έρωτα που σφαδάζει και φλόγες που σβήνουν σιωπηλά κάτω από δυνατή βροχή. Και στο τέλος του ονείρου, η Αρσινόη να σκεπάζει τις ενοχές τους ενώ το κλάμα της Κιουρφερέ να τους ψιθυρίζει πως αννέ σημαίνει μάνα...
Εξαιρετικό βιβλίο, που μου έδειξε πόσα δεν ξέρω από την Ιστορία του Κυπριακού. Δε συμπάθησα τον πρωταγωνιστή και τα ακλόνητα πιστεύω του αλλά το βιβλίο είναι καλογραμμένο και με ρυθμό.
Η αλήθεια είναι πως ήμουν ανάμεσα στα 2 και 3 αστεράκια. Σε πολλά σημεία ο τρόπος γραφής και εξιστόρισης παρουσίαζε μεγάλη καμπή. Μέσα από το βιβλίο ο συγγραφέας, αφηγείται σημαντικά ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κύπρο, μέσα από τις ιστορίες μια ελληνικής & μιας τούρκικης οικογένειας. Ο Ευαγόρας & ο Αττίλα. Η Αρσινόη & η Κιουρφερέ. Κυπριακό. Διχοτόμηση. Κατεχόμενα. Θίγονται πολλά ζητήματα. Ιστορικά, ηθικά , αξιακά. Παρόλα αυτά, είναι ένας καλός τρόπος εκμάθησης βασικών ιστορικών γεγονότων για ανθρώπους που δύσκολα θα διαβάσουν ιστορία.
"Η δύναμη της εξουσίας είναι να είναι ο λαός ανίδεος και αφελής, να ξεχνά και να αμνηστεύει. Να ζει στη λήθη και να μη γνωρίζει..."
Η γραφή είναι μέτρια. Η ιστορία της Κύπρου μαρτυρική. Ένιωσα βαθειά των πρωταγωνιστή ως προς τα ιδανικά του και της αίσθηση προδοσίας που ένοιωσε όπως και ο υπόλοιπος Ελληνισμός του νησιού. Αξίζει τον χρόνο σας το βιβλίο.