A walk in the woods turns into a funny, philosophical and irresistibly charming mini-adventure.
In this witty tale of insistent parents and talking animals, a child questions his purpose.
In the country, there's nothing to do, except: admire. It's the same as being bored, but with your eyes wide open.
The hilarious story of grumpy city-child Leonard, forced to go for country walks with his greenery-loving mum and dad, is a wonderful reminder of what use we may be to the world. What do we know? What can we do? And is any of it of real value?
The Pointless Leopard is a charming tale for all, about the parts we play in the lives of others.
بچهی آدم به چه دردی میخوره؟ سوال اصلی کتاب این جمله است. پس اگه خواستید برای بچههاتون بخونیدش، جواب این سوال رو آماده کنید و پرسشهایی که خودتون میتونید در راستای همین سوال برای بچه ایجاد کنید و کمکش کنید یک ستاره کم کردم بخاطر پایان کتاب که جملات مامانبابای بیخیالش رو دوست نداشتم
کتابی که لیلی ۵-۶ساله که پارک/پارکجنگلی رفتن رو دوست نداشت و خداخدا میکرد نبرنش جایی چادر بزنن، لیلی ۱۰-۱۵ساله که یهتعطیلیمیشهبزنیمازشهربیرونبریمتودلطبیعت رو نمیخواست، لیلی ۱۸-۱۹ساله که دیگهدوستهامونرانندگیبلدنمیتونیمبریمکوهوجنگلپیکنیککنیم مدنظرش نبود، و لیلی ۲۷ساله که دیگههمهدوستهامونطبیعتگردوآفرودبازحرفهایشدهنواصلازشتهبگیمماحالنمیکنیم همه باهم نیازش داشتن و همه باهم رو خوشحال کرد.😂 علاقه به طبیعت، درخت و کوه و جنگل و حیوانات از اون چیزهاست که هنوز خیلی راه داریم تا بتونیم بفهمیم کسی که فاقدشه اشتباهی نیست و صرفا متفاوته، قضیه هنوز کاملا یه جوریه که انگار در موردش درست و غلط وجود داره. و این رو فارغ از زندگی بزرگسالها توی بیشمار کتابهای کودکی که با مضمون دوست شدن با طبیعت و حیوونمیوونها و آشنایی جزئی با گیاهان نوشته میشه میتونی ببینی. انگار فرض گرفته میشه که زندگی شهری چیزیه که اکثر بچههای مخاطب کتاب کودک در جهان امروز دارنش، و بیخوده، و باید سعی کنیم با چیز بهتری به اسم طبیعت آشناشون کنیم که بدونن زندگیهای جالبتری هم وجود داره. و این داستان دقیقا استثنای این قاعده ست، لئونارد اتفاقا با شهر حال میکنه و با طبیعت حال نمیکنه و قرار هم نیست بهزور یه کاری کنن که تا ته داستان خوشش بیاد. قراره دقیقا به حال نکردن ادامه بده، و این عالیه. و انگار که این کافی نبوده باشه، یه تیکههای دیالوگی خیلی بامزه هم با حیوانات توی طبیعت داره دربارهی اینکه بچهی آدم به چه دردی میخوره (مشخصا جواب اینه که به هیچ دردی) که دیگه بهترش هم کرده.
من تقریبا همهی کتابکودکهایی که میخونم رو در محل میخونم و برای استفاده به خونه نمیبرم (چون چهار ساله در محل کار میکنم یعنی، نه که برم در کتابفروشیهای سراسر شهر مفتخوانی کنم😂) ولی اینیکی رو یه دور خوندم، عشق کردم، یه دور دیگه خوندم و بعد همون رو مستقیم رفتم حسابش کردم که باهام بیاد خونه، جاش تو کتابخونه کنار همه کتابهای جدی حوزه مطالعات شهر بود اصلا.😂 الان یه جایی کنار لوفورها و هارویها و مارشال برمنهاست.
بله. مایی که بر اساس قانون نانوشته و تحمیلی به کل بشر بیچونوچرا عشقِ طبیعت نیستیم هم آدمیم و حق داریم کتابی برای خودمون داشتهباشیم. تا آخر کتاب همهش منتظر بودم یهجوری بخواد به زور عشق به طبیعت رو به بچه بچپونه که خب خبری از زورچپونی نبود و نویسنده مخاطب رو به سمت گله هدایت نمیکرد. کاملا درست میفرمایید جناب گاتمن: طبیعت لوس و حوصلهسربر است و بچهی آدم (درست مثل مزخرفاتی که در مدرسه یادش میدهند) بههیچ دردی نمیخورد.
در جستجوی "معنای زندگی" به عنوان یک کودک! حیوانات اهلی جنگل(!)، یک سوال کاملا فلسفی از "لئونارد" می پرسند و او را به دنبال معنای زندگی اش روانه می کنند.
اما داستان فقط این نیست! گاهی باید اتفاقاتی بیفتد تا معنای لذت بردن از چیزهای ساده ای که داریم را نیز بفهمیم؛ مثل «نشستن کنار آتش شومینه و گوش دادن به صدای سکوت.»
به نظرم تصویرگری کتاب بسیار جسورانه است در میان این همه تصاویر پررنگ و لعاب کتاب کودک و نوجوان؛ همچنین ایدۀ نویسنده برای جستجوی معنای زندگی. منتظر بودم ببینم چطور داستان را جمع می کند که، ناکام ماندم!ا
روزی یک پسر بچه، که از طبیعت متنفره تو جنگل گم میشه و به گروهی از حیوانات برمیخوره، حیوونها شروع به صحبت با پسرک میکنن و کم کم یک بحث فلسفی بینشون درمیگیره! تو این بحث حیوونها از مزایاشون میگن و درنهایت از این بچه آدمیزاد، میپرسن که تو به چه دردی میخوری؟؟؟ پسر هم کلی فکر میکنه و به نتیجه ای نمیرسه. D: اوج طنز ماجرا اونجاست که بچه رو گول میزنن و میبرن پیش یه گرگ و بهش میگن بیا حالا میفهمی به چه دردی میخوری! بعد گرگه هم حاضر نمیشه بچهه رو بخوره!!! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
در پایان نویسنده با این نتیجه گیری که حتما هم نیاز نیست آدمیزاد و بچه هاش به یه دردی بخورن کتاب رو تموم میکنه، ولی دستش درد نکنه که واقعیت رو کوبوند تو صورتمون! من که خیلی لذت بردم D:
بنظرم واقعا کتاب مناسبی بود برای این رده ی سنی واقعا فرانسوی ها توی فلسفه فوق العادن واین کتاب که مناسب بچه های زیر ۱۰ سال به معنای واقعی کلمه اینو ثابت میکنه این کتاب میتونه سوال های جالب و هیجان انگیزی رو تو ذهن بچه ها ایجاد کنه و همزمان پاسخ هایی در زیر شاخه اگزیستانسیالیسم برای اون سوال ها در نظر گرفته که واقعا خوب و مناسب برای آشنایی نسبی بچه ها با فلسفست
A P (mi hijo), entre los 8 y los 10 años le surgieron muchas dudas existenciales, entre ellas para qué servía ser humano y él qué había venido a hacer a este mundo. Tras leer a Colas Gutman percibí que era una pregunta que quizá muchos niños se han estafo haciendo. C. Gutman lo resuelve en palabras de niño y para niños: un bajón de angustia total.
A very appealing and funny book for children and a nice length for strong independent readers not quite up to dense chapter books. Seven year old boys in my class cannot stop giggling!
Diyalogların bazıları çok güzel ve komikti. Ama hayvanların süt, yün ve yumurta vermelerinden dolayı işe yaradıkları mesajını hiç sevmedim. Hayvanların çocuğu kurda vermeleri falan da çok garipti. Güzel bir fikir harcanmı resmen.
تخیل قشنگ بچهای که راوی کتابه رو دوست داشتم بعلاوه خیلی ساده با این مواجه میشی که قرار نیست حتما به درد خاصی بخوری تا دوست داشته بشی. از طرف دیگه مواجههی بچه با طبیعت و تفریحات آدم بزرگها هم جالب بود، شاید این بخش بیشتر مناسب بزرگترها باشه که حواسشون رو جمع کنن تفریحات بچهها لزوما مثل اونا نیست.
کتاب با بیانی ساده، کودکانه و طنزآمیز سوالاتی عمیق و تا حدودی فلسفی در ذهن کودکان ایجاد میکند. اینکه نقش انسانها در زندگی چیست و آنها چه تفاوتی با حیوانات دارند. برگرفته از متن کتاب: "راستی بچه ی آدم به چه دردی می خورد؟ بابا با خنده و شوخی گفت به هیچ دردی. مامان ادامه داد اصلا لازم نیست به درد چیزی بخورد!"
Illustrated by Delphine Perret, this is a cheeky story about a boy who is grumpy during his vacation in the country. He comes across some farm animals that demand what he's good for, which makes him very indignant. In the end he learns to enjoy and appreciate the little pleasures of being on vacation, and being a kid. This is good for reading out loud at story time, and for early readers.
L’enfant is a sharply witty, poignant, and minimalist picture book that explores the existential musings of childhood with a dry sense of humour and an unexpected emotional depth. Written by Colas Gutman and illustrated by Delphine Perret, this French picture book stands apart for its stripped-down storytelling, deadpan tone, and clever subversion of children's book conventions.
The story follows a small child—simply referred to as “l’enfant”—who is born, lives, and begins to ask the kinds of questions that strike at the core of human existence: Why am I here? What’s the point of school? What is life? Gutman doesn’t sugarcoat or talk down to his audience. Instead, he leans into a humorous absurdity that feels both philosophical and hilariously relatable, especially for adults who might read it alongside children.
Delphine Perret’s illustrations are sparse but expressive. Her minimalist line drawings perfectly match the dry, existential tone of the text, allowing the emotional weight and absurd humour to shine without distraction. The artwork enhances the narrative’s quiet satire, capturing the blank expressions and tiny gestures that say so much with so little.
Though it’s ostensibly a children’s book, L’enfant resonates just as deeply—if not more so—with adult readers. It captures the confusing, overwhelming, and sometimes ridiculous nature of growing up and being alive. For children, it offers a funny, offbeat take on familiar feelings. For adults, it’s a humorous, slightly melancholic mirror held up to modern life.
Ideal For: Readers aged 7+, fans of dry humour and existential storytelling, and anyone looking for a picture book with a literary, satirical edge.
Verdict:
L’enfant is a uniquely thoughtful and darkly funny book that defies categorisation. Colas Gutman and Delphine Perret have created a small, strange masterpiece that’s equal parts absurdist comedy and philosophical reflection—perfect for readers who enjoy their picture books with a side of existential angst.
İçeriği hakkında bilgi sahibi olmadan çiziminden etkilenerek aldığım kitaplardan biri daha. Yine doğru bir seçim yapmışım :) Çocuğun tanımlanmaya çalışıldığı tatlı bir kitap. Anneler, babalar ve öğretmenlere tavsiyem her zaman kitapları önce siz okuyun sonra çocuklarınıza tavsiye edin. Bence çok önemli. Bir gözlemim : çizimi iyi olan kitaptan zarar gelmez. İyi okumalar:)
Muy lindo, se lo leí a mi prima de 5 quien se reía de cómo pensaba Leonardo y coincidía con muchos de sus gustos y disgustos.
La única recomendación que daría tiene qué ver con la experiencia lectora, y es que considero imprescindible la compañía de un adulto durante la lectura, para que el mensaje no se tergiverse. Siempre recordando a los niños que los queremos como sean✨
《گوش کنید، شماها مهربانید اما بهم فهماندید که به درد هیچ کاری نمیخورم. ولم کنید.》 پسربچهی داستان با این سوال اساسی مواجه میشود که "بچهی آدم به چه دردی میخورد؟" و آخر کتاب همگی -اعم از گوسفند، گرگ، گاو، پدر و مادر، و خود بچهی آدم- به این نتیجه میرسند که "به هیچ دردی"! :-)
Es divertida la interacción con los animales, a pesar de ser de fácil lectura tiene un mensaje importante y hasta cierto punto filosófico, buena forma de desarrollar un tema algo complejo para las infancias.
نقاشیهای کتاب خیلی خلاقانه و دوستداشتنی بود، هرچند که سیاه و سفید بودند. این سوال فلسفی بچهی آدم تا انتهای کتاب خواننده را همراه خودش میکند که واقعا بچه ی آدم به چه دردی میخورد؟ و بعدش میبینی که قرار نیست به هیچ دردی بخورد، بچهی آدم صرف بچهی آدم بودن دوستداشتنی است :))
Un libro que presenta premisas filosóficas como la finalidad de las personas, o en este caso de un niño. Una charla interna que se genera ante las preguntas de los animales que encuentran a Leonardo perdido en el bosque. Un libro tierno y facil de leer.
This entire review has been hidden because of spoilers.
C’est livré est très important pour moi. Parce que c’est mon premier en français. D'autre part le livre est intéressant. Car le donne une bonne réponse à la question «qu'est-ce qu'un enfant?»
Una historia tierna y de una sencillez a la vez que profundidad muy disfrutable.cuando leí el título, pensé que nos meteríamos en camisa de once varas, pero el autor lo resuelve estupendamente.
El título del libro atrajo por completo mi atención y pensé que iba a tener un mensaje especial de para qué estamos aquí como humanidad, pero no. So... equis.