Introduction to Japanese Culture

by Narumi Yasuda (photographer), Daniel Sosnoski (Editor)

Featuring full-color photographs and illustrations throughout, this text is a comprehensive guide to Japanese culture.

The richness of Japan's history is renowned worldwide. The heritage of culture that its society has produced and passed on to future generations is one of Japan's greatest accomplishments. In Introduction to Japanese Culture, you'll read an overview, through sixty-eight original and informative essays, of Japan's most notable cultural achievements, including:

Religion, Zen Buddhism, arranged marriages and Bushido
Drama and Art—from pottery, painting and calligraphy to haiku, kabuki and karate
Cuisine—everything from rice to raw fish
Home and Recreation, from board games such as Go to origami, kimonos and Japanese gardens
The Japan of today is a fully modern, Westernized society in nearly every regard. Even so, the elements of an earlier age are clearly visible in the country's arts, festivals, and customs. This book focuses on the essential constants that remain in present-day Japan and their counterparts in Western culture.

Edited by Daniel Sosnoski, an American writer who has lived in Japan since 1985, these well-researched articles, color photographs, and line illustrations provide a compact guide to aspects of Japan that often puzzle the outside observer. Introduction to Japanese Culture is wonderfully informative, a needed primer on the cultural make-up and behaviors of the Japanese. This book is certain to fascinate the student, tourist, or anyone who seeks to know and understand Japanese culture, Japanese etiquette, and the history of Japan.

Genres: Japan, Nonfiction, Reference, Cultural

104 pages, Paperback

First published June 15, 1996

Reviews

[Karl Hallbjörnsson · Rating 2 out of 5]

A short introductory book on the many facets on Japanese Culture. Regard this book as a primer of sorts — a true introduction. The author does not go into detail. However, as a beginner's guide it's quite effective for rousing interest in various areas one might not have heard of or misunderstood.

[Geert · Rating 4 out of 5]

HIGH LIGHTS

* HANAMI (p. 12) - Sakura = kersenbloesem. Hanami = kersenbloesem viewing party. Traditie is 2000 jr. oud.
* SHODO (p. 24) - Calligrafie. Oorspronkelijk kunst van tekenen Chinese karakters (kanji). Later ook Japanse karakters (kana); ontwikkeld vanwege moeilijkheid gebruik kanji voor Japanse taal. Oorspronkelijk gebruikt door (charismatische) monniken. Verhaal over Kobo Daishi, beroemde monnik: sprong in de lucht met penselen in beide handen, tussen tenen van beide voeten en in mond, waarbij hij 5 perfecte karakters tekende voordat hij weer de grond raakte. Voor Japanners is er eenheid tussen vorm en inhoud bij shodo. Een krachtig vers wordt versterkt door krachtige penseelstreken, terwijl bij een gedicht over vlinders je de vlinders bij wijze van spreken weg moet kunnen zien vliegen van het papier.
* HOGAKU (p. 34) - Japanse muziek voordat de Westerse muziek werd geintroduceerd.
* SUMO (p. 36) - Geen gewichtsklasse. Doel: iemand uit de ring duwen of vloeren.
* JUDO & KARATE (p. 38) - Judo betekent “the gentle way”. Pas rond 1882 ontwikkeld uit jujutsu, dat ontwikkeld was voor het slagveld. Karate is ontwikkeld door een Boeddhistische monnik in India, verder ontwikkeld in China en pas rond de 1920’s populair werd in Japan.
* ONSEN (p. 49) - Hot springs. Vanwege vulkanisme groot aantal in Japan. Populair. Ook vanwege Shinto traditie van misogi; washing with water as a purification rite.
* KOME (p. 56) - 2 soorten rijst in de wereld: uit India en uit Japan.
* SASHIMI & SUSHI (p. 57) - wasabi met chopsticks in sojasaus mixen. Sashimi betekent: rauwe vis. Most common: maguro (tonijn).
* SOBA & UDON (p. 58) - Eerst werden alleen noodles gemaakt van boekweit gegeten (sobako). Later ook mix van boekweit en tarwebloem (udon).
* ZEN (p. 62) - Boeddhisme geïntroduceerd van China in Japan door Eisai (1141-1215), die ook de thee introduceerde. Zen ontwikkeld door Bodhidharma, Indiase monnik (420-534), die o.m. 9 jr. naar een blinde muur staarde. Sterke aantrekkingskracht op de samuarai van de Kamagurka-periode. Zazen is de zittende houding voor meditatie.
* JINJA (p. 64) - Altaren in Shinto-traditie. Geen holy book, geen moral codes. Concern for cleanliness.
* MIAI KEKKON (p. 69) - Arranged marriages; vandaag de dag nog steeds 1/3e (opgezet via bemiddelaar die selectie maakt). Japanse maatschappij was oorspronkelijk matriarchaal. Is veranderd door importeren Chinese ideeën daarover, in de feodale tijd.
* SOSHIKI (p. 70) - Boeddhistische begrafenis. Vaak naast Shinto bruiloft. Overledenen worden met hoofd naar het Noorden gelegd, reden waarom meeste Japanners niet met hun hoofd naar het Noorden slapen. Ceremonie is vaak thuis. Mensen kopen al tijdens hun leven een grafsteen en zetten daar hun naam op in rode letters. Na overlijden komen familieleden 7 weken lang elke week bij elkaar om overledene te eren.
* BUSHIDO (p. 72) - De Samurai code. Mix van Shintoisme, Boeddhisme, Confucianisme en de teachings van Mencius. Gaat over gehardheid, moed, maar vooral toewijding en loyaliteit naar one’s Lord. Bekend verhaal: 47 ronins in de 18e eeuw. Hun feodale Heer, Asano, had zijn zwaard geheven naar Kira, een andere feodale Heer (daimyo) in het hof van de shogun. Asano kreeg daarom opdracht seppuku te plegen. Daardoor werden Asano’s samuari ronins. Die pleegden wraak voor hum meester door Kira te vermoorden. Zij wisten dat zij vervolgens ook seppuku moesten plegen. Hun loyaliteit naar hun - inmiddels overleden - meester was voor hen echter belangrijker dan hun eigen leven. Met de Meij Restoration werden veel samurai leiders in het nieuwe tijdperk en namen de Bushido waarden mee. Verklaart voor een deel de militaristische houding pre-WO II. Ook daarna echter zijn deze waarden onderdeel van Japanse samenleving gebleven, getuige o.m. het feit dat Japanners vaak hun hele leven bij 1 werkgever blijven werken met haast slaafse toewijding. De schrijver Yukio Mishima wilde de krijger-idealen van Japan doen herleven en pleegde seppuku toen hij daarin gefaald had. Kreeg veel aandacht in het Westen, maar wordt in Japan als een uitzondering en als bizar gezien.
* NIHON TEIEN (p. 79) - 3 soorten Japanse tuinen:
1. landschapstuin (oudste en most common), geïntroduceerd in 612 door een Koreaanse tuinarchitect. 5 elementen van de natuur moeten vertegenwoordigd zijn: bergen, rivieren, de zee, bossen, velden. Creëert idee van randomness (zoals de natuur), unlike Europese tuinen. Moet totaliteit van de natuur weerspiegelen.
2. rotstuin; sterk geïnspireerd door Zen Boeddhisme. Acquired taste, ook voor Japanners. Symboliseert de eindeloze en onveranderlijke natuur van de zee. Moet contemplatie en meditatie bevorderen.
3. theehuis-tuin; lijkt meeste op Europese tuin. Kleine gesloten tuinen naast een theehuis. Niet per se alle elementen van landschapstuin, maar nog steeds wel harmonie.
* SENTO (p. 81) - publiek badhuis; nog steeds heel populair. Niet alleen voor wassen, maar ook socializing.
* KIMONO (p. 86) - nog steeds vaak in privé-tijd gedragen. Bij warm weer vaak de lichte versie, de yukata. Links over rechts dragen.
* KANA & KANJI (p. 94) - Voordat Chinese tekens werden geïmporteerd in ca. de 1e eeuw, had japan geen schrift. Vervolgens schreven ze in Chinees terwijl ze Japans bleven spreken. Matchte echter niet. Oa omdat ieder Chinees karakter een 1-lettergreepwoord vertegenwoordigt, terwijl meeste Japanse woorden uit 2 of meer lettergrepen bestaan. Katakana werd later door monniken ontwikkeld. Hiragana werd in 10e eeuw door hofdames gebruikt om liefdesbrieven te schrijven en gedichten en dagboeken. Samen worden ze aangeduid als kana. Kana geven aan hoe iets uitgesproken moet worden, kanji niet. 3 soorten writing:
1. Kanji, Chinese tekens.
2. Katakana is fonetisch vooral bedoeld voor buitenlandse woorden.
3. Hiragana, vergelijkbaar met katakana. Gebruikt om word endings te schrijven. Wordt gebruikt in woordenboeken, kinderboeken en stripboeken.
* NAMAE (p. 95) - Voornamen worden alleen bij uitzondering gebruikt. Normaal titel en achternaam of alleen titel. Tot 1868 hadden alleen krijgers en nobelen achternamen.

[Angeli · Rating 2 out of 5]

The book is essentially a compilation of (well-)researched essays that could serve as samplers for some key features of Japanese culture. Although there is some organization in the topic groupings, each essay can serve as a standalone article. That said, the flow and tone don't always work in sustaining interest, making this the kind of book you are more likely to read in short "doses". Also, several essays make it a point to compare Japanese culture with Western culture; while it can be a useful way to connect to certain audiences, it at times also tends to oversimplify or even impose points of comparison that make the reading less appealing. Though this book can be a simple enough reference, there are other books that would likely be better introduction to Japanese culture, especially to budding Japanophiles.

[Steve · Rating 2 out of 5]

As the title says, it's mainly an introduction to aspects of Japanese culture and nothing too in-depth. Everything discussed is only done so at the length of a single page, with anything more being another page of diagrams for naming certain parts of whatever (e.g. Noh, Kabuki, homes). Sosnoski only edited the pieces together. Every article was written by someone else, with the authors listed on the last page and not during the article. However, since each page is usually written by a different person, spelling inconsistencies and even mistakes are abound. One of the few really interesting articles was written about Mount Fuji, telling people to start the climb in the afternoon, through the evening, so that the hiker could make it to the top by sunrise for a magnificent sight.

[Simon · Rating 2 out of 5]

This book contains a series of one page essays on various aspects of Japanese culture. They contain many comparisons with Western culture (e.g., Japanese New Year is compared with Christmas, Tokyo's subway is compared with New York's), which were sometimes helpful but not always. The illustrations were helpful for learning specialized Japanese vocabulary (e.g., implements used in tea ceremony, aspects of Sumo, areas in a Shinto shrine). Some of the information is a bit dated now.

[JLS10 · Rating 3 out of 5]

This was a quick read with a few pages on several topics. It’s a very basic introduction, but having very little knowledge is the culture of Japan, was good for a novice.

[Scallanan · Rating 3 out of 5]

A simple yet solid introduction to the many aspects of Japanese culture. Great for the beginner in that it likens Japanese customs with Western ones where applicable, helping to engage the reader while retaining a strong sense of oriental uniqueness. A nice stepping stone to those interested in studying the culture in more depth. It does however fall short in some areas. As each topic is discussed within a single page, there are times when the author must condense or expand explanations, which becomes apparent. There is also some usage of untranslated Japanese words as well as discussions about cities/areas that could have been better expanded on. In the overall scheme of things they do not detract greatly from the reader's ability to understand the topics, and as such the book remains a sound read.

[Thuy]

ok