Η πνευματική μετανάστευση, η φυγή χιλιάδων Ελλήνων φοιτητών για σπουδές στο εξωτερικό, ήταν ένα φαινόμενο που έφτασε στο απόγειό του τη δεκαετία του ?80. Τούτο εδώ είναι το οδοιπορικό ενός από αυτούς του Κωνσταντίνου, που δεκαοχτάχρονο παιδί ακόμη ξεκίνησε τη δική του Οδύσσεια το 1981 για να περιπλανηθεί σε τρεις διαφορετικές γωνιές της γης έχοντας για μοναδικά του όπλα το πείσμα και τον τυχοδιωκτισμό. Μια περιπλάνηση που τελειώνει με την επιστροφή στην Ιθάκη και την αναπόληση όλων αυτών των χρόνων της ξενοιασιάς και των κινδύνων, των παράτολμων αποφάσεων και των αναθεωρήσεων, με δύο λόγια τη νοσταλγία των νεανικών χρόνων.
Ωραίο βιβλίο. Μιλά για τη ζωή του, όπως αν καθόσουν με κάποιον για καφέ και τον ρώταγες πώς τα περνάει. Αξίζει να διαβαστεί κυρίως από φοιτητές και άτομα που έχουν τελειώσει τις σπουδές τους και δεν έχουν βρει ακόμα δουλειά. Δεν λέω πως αποτελεί έναν άνθρωπος προς μίμηση, αλλά σίγουρα είναι ενδιαφέρον να δει κανείς κι αυτή την πλευρά. Αν μη τι άλλο, είναι από τους ανθρώπους που μπορούν να παινευτούν ότι γύρισαν τον κόσμο και πέτυχαν στη δουλειά τους.
Το διαβασα πριν μερικά χρόνια όταν ήμουν ακόμα φοιτητρια και σε όχι μια απ τις καλυτερες περιοδους της φοιτητικής μου ζωης και παρόλο που δεν είναι κάνενα λογοτεχνικο αριστούργια (ο κ. Γιατρας γυναικολόγος είναι όχι λογοτέχνης) μου έδωσε θάρρος και πιστη στον εαυτό μου και μου θύμισε οτι με επιμονή, υπομονή και εξυπνάδα μπορείς τελικά να πετυχεις πολλά! Είναι μια ομορφη και διδακτική ιστορία περιπλανησης...ωραίες οι περιγραφές των τοπίων.