Powieść obyczajowa Władysława Reymonta opowiadająca o świecie, w którym kapitalizm zaczynał rządzić, a pociągi rozbudzały marzenia o lepszej przyszłości.
Polski pisarz, prozaik i nowelista, jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za czterotomową „epopeję chłopską” Chłopi. Jeden z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w dziejach literatury polskiej.
Władysław Stanisław Reymont (7 May 1867 – 5 December 1925) was a Polish novelist and the laureate of the 1924 Nobel Prize in Literature. His best-known work is the award-winning four-volume novel Chłopi (The Peasants).
Born into an impoverished noble family, Reymont was educated to become a master tailor, but instead worked as a gateman at a railway station and then as an actor in a troupe. His intensive travels and voyages encouraged him to publish short stories, with notions of literary realism. Reymont's first successful and widely praised novel was The Promised Land from 1899, which brought attention to the bewildering social inequalities, poverty, conflictive multiculturalism and labour exploitation in the industrial city of Łódź (Lodz). The aim of the novel was to extensively emphasize the consequences of extreme industrialization and how it affects society as a whole. In 1900, Reymont was severely injured in a railway accident, which halted his writing career until 1904 when he published the first part of Chłopi.
Władysław Reymont was popular in communist Poland due to his style of writing and the symbolism he used, including socialist concepts, romantic portrayal of the agrarian countryside and toned criticism of capitalism, all present in literary realism. His work is widely attributed to the Young Poland movement, which featured decadence and literary impressionism.
Владислав Реймонт бере маленьку залізничну станцію, ізолює в окремий мікрокосм і препарує її колоритних мешканців, скандали, інтриги й запої. Начебто й є головний герой, він продає квитки й багато мріє, з ним щось трапляється увесь час, щось не дуже психічно здорове, але залізниця все-таки головніша. Може тому що символізм історії головного героя у прив’язці до революції 1905-го року вже не дуже добре зчитується, а залізниця як була так і залишається специфічним ізольованим середовищем загального користування, автор там деякий час працював й був добре знайомий з тим що описує.
Своєрідний стиль, не без експериментів: деякі вдалі, деякі не дуже. Вцілому, було цікаво ознайомитись.