Moord, suïcides, roofovervallen, gijzelingen, dodelijke ongelukken, vrouwenhandel - de politie maakt het allemaal van dichtbij mee. In Die ene melding vertellen politiemensen over het aangrijpende, ontroerende, soms grappige of juist gruwelijke incident dat hun altijd is bijgebleven. Misdaadjournalist Wil Thijssen tekent hun belevenissen op, zoals het schrijnende verhaal van de agent die een woning doorzoekt na een gezinsmoord, van de ME'er die geen filter op haar gasmasker heeft als ze in traangaswolken vecht voor haar leven, van de politieman die op het centraal station in Amsterdam een terrorist neerschiet, het schietdrama in Alphen, de vuurwerkramp in Enschede of de helikoptervlucht van de piloot die als eerste het inferno van de Bijlmerramp aanschouwde. Politiemensen kunnen hun gevoelens goed scheiden van hun handelen, maar in Die ene melding tonen zij hun kwetsbaarheid en vertellen ze de indringende voorvallen tot in detail na. Het resultaat is een veelzijdig en persoonlijk beeld van het gewone, dagelijkse politiewerk, dat allesbehalve gewoon is, maar juist verbijsterend bijzonder.
Wil Thijssen is politie- en justitieverslaggever voor de Volkskrant. Eerder publiceerde ze de boeken Wandola (2021), 't Is mooi geweest (2008) en Alle schrijvers hebben gelijk (1998).
Uiteindelijk een 3.5. De verhalen werden allemaal heel zakelijk vertelt. Dit deed sommige verhalen goed en deed sommige toch ook af. Eigenlijk een boek vol short stories, voorlezer was duidelijk en had een fijne intonatie. Weer opzoek naar het volgende non fictie politie boek
Wat een indrukwekkend boek. Verhalen van politie agenten van meldingen die hun hun hele carrière of leven bij zijn gebleven. Zowel positief als negatief. Af en toe zeker een traantje gelaten en binnen een paar uur helemaal weg gelezen. Absoluut een must-read!
Ervaringsverhalen van politieagenten, goed opgeschreven door een misdaadjournalist, dit boek trok mij enorm. Maar ik had mij niet gerealiseerd dat wanneer je een agent vraagt: "welke melding is je echt bijgebleven?" je natuurlijk uitkomt bij de meest heftige, aangrijpende gebeurtenis die een agent heeft meegemaakt en dat dan x 70. Ik werd helemaal naar van deze situaties, terwijl ik toch een aardig ervaren 'heftige verhalen en emoties schild' heb opgebouwd. Maar van sommige dingen in dit boek had ik het bestaan niet willen weten, het werd me te afgrijselijk en ik ben gestopt. Dus: weet waar je aan begint als je dit boek gaat lezen.
Ik heb dit boek met heel veel interesse gelezen en ik voelde de emotie van de agenten die aan het woord kwamen echt. Dit boek was echter wel weer een bevestiging van iets dat ik al van mezelf wist: ik ben niet gemaakt voor korte verhalen/columns. Ik ben toch op zoek naar iets meer diepgang, details en de mogelijkheid om nog meer gegrepen te worden door de personen en de verhalen in een boek.
Aangrijpende verhalen van politiemensen, wat in hun loopbaan het meest is bijgebleven. Het zijn korte, bijna zakelijke verhalen en dat is goed anders kun je zoiets niet met droge ogen lezen. Nu bereikt het zijn doel: laten zien wat deze mensen moeten meemaken. Eigenliljk kun je hier geen sterren aan toekennen. Dit is de beleving van deze agenten en wie ben ik om daar een cijfer aan toe te kennen.
Moving stories of police officers, what they remember most in their careers. These are short, almost businesslike stories and that's a good thing, otherwise you can't read something like that with dry eyes. Now it achieves its goal: showing what these people have to experience. You can't actually award any stars to this. This is the experience of these officers and who am I to rate it.
Korte verhalen over het dagelijkse werk van politiemensen uit verschillende hoeken van het land. Verschillende rangen, korpsen, recent en (wat) ouder.
De meesten waren voor mij nieuwe verhalen, sommigen had ik vanuit een ander perspectief al eens gehoord. Het was een interessant boek, de verhalen soms erg aangrijpend. Als verhaal over wat er tijdens die specifieke melding is gebeurd, is het prima. Maar in het algemeen miste ik context. Ik denk dat ik meer op zoek was naar minder kwantiteit in verhalen, maar meer achtergrondinformatie over minder meldingen en meer informatie over de persoon die naar de melding toegaat/het team waar hij/zij werkt etc.
Nu was het vooral een hele berg aan meer of minder schokkende verhalen, die ik graag in een groter verband had gelezen.
Pfoe, wat een heftige verhalen allemaal. Ik ben best een snelle lezer, maar over dit boek heb ik weken gedaan. Omdat bijna elk verhaal zo aangrijpend was dat ik er even van moest bijkomen.
Wel jammer dat alle verhalen zo kort waren. Ik weet dat dit een bundeling van columns is, dus dan is het logisch dat de stukken bondig zijn geschreven, maar daardoor miste ik soms wel wat context. Of bleef ik benieuwd naar hoe het verhaal afgelopen zou zijn.
Dit boek heeft me zeker geholpen om een wat positiever beeld te krijgen van de politie. Want gelukkig doen ze zoveel meer dan demonstraties al dan niet begeleiden (ja, dit is sarcasme). Het is echt belangrijk & essentieel werk. En er werden zeker veel mensen met het hart op de juiste plek.
Heel heftige verhalen, die je niet even voor het slapengaan moet beluisteren. Het zijn stuk voor stuk gebeurtenissen waarvan een melding werd gemaakt bij 112 en die veel impact hebben gemaakt op politiefunctionarissen die erop af moesten. Op mij als luisteraar had het ook veel impact en regelmatig kreeg ik kippenvel of stonden de tranen in mijn ogen. Heel diverse situaties die het boeiend maken om naar te luisteren en die de politiemensen die het vertellen het meest hebben geraakt en zijn bijgebleven.
Nadat ik een handvol columns had gelezen op de site van De Volkskrant wist ik dat ik dit boek heel graag wilde lezen. Ik zou het zeker aanraden maar jeetje. Er zitten bepaalde verhalen tussen waarbij is toch even pauze moest nemen om bij te komen vanwege hoe heftig het was. Het is ongelofelijk indrukwekkend en aangrijpend maar start wel dit boek met de gedachte dat er echt heftige meldingen worden behandeld. Vaak (bijna altijd) als er nieuws is over de politie in het algemeen is het negatief. Dit boek laat de andere kant op een ontroerende en voornamelijk ook oprechte wijze zien.
Ja, er ging wat tijd overheen voordat ik eraan toe kwam, en nee — ik vond het niet minder interessant. Integendeel zelfs. Maar wat had ik weinig tijd om zijn verhalen écht te lezen. Hoe omvangrijk die bundel ook was, vol met casussen uit de politiestudies — het lag niet aan de inhoud, maar aan mijn agenda.
De verhalen waren heftig — rauw, confronterend, en herkenbaar. Juist daardoor kreeg ik er lof voor: het liet zien wat het korps dagelijks mee kunnen maken. En dat bleef hangen. Mooi meegenomen!”
Een indrukwekkend boek over verschillende meldingen die agenten zijn bijgebleven. Het boek had in mijn optiek sterker geweest als er meer aandacht besteedt was aan ieder verhaal. Het voelde af en toe erg gehaast, alsof het verhaal in maximaal 4 pagina's verteld mocht worden. Daardoor verloor het zijn kracht voor mij.
Aangrijpende en emotionele verhalen die een mooie inkijk geven in de dagelijkse werkzaamheden van politiemensen. Mooie combinatie van zware, heftige verhalen en mooie verhalen met een goed einde. Sommige verhalen hadden wat mij betreft meer ruimte mogen krijgen, maar vanwege het format (dit boek bestaat uit gebundelde eerder gepubliceerde columns) is dat natuurlijk niet mogelijk. 4 sterren! ✨
Korte ingrijpende verhalen die je echt meenemen in het werk van de politie. Let op: geen trigger warning. Soms wel gek om van de ene gebeurtenis naar een totaal ander scenario te gaan, maar dat is immers ook wat het werk van een agent inhoudt.
Het boek leest lekker weg en is een echt page turner. Interessante korte verhaaltjes die indruk maken. Mooie inkijk in het leven van de mensen in het blauw.