Thriller Trainee เด็กฝึกระทึกขวัญ เล่ม 6

Thriller Trainee เด็กฝึกระทึกขวัญ #6

by Wang Ya, 妄鸦, วั่งยา

คำสาปที่คอยควบคุมความใคร่กำลังเล่นงาน ‘จงจิ่ว’ อย่างหนัก
ทว่าไม่มีใครหยุดยั้งการถ่ายทำภาพยนตร์ ‘คืนสยองแห่งปราสาทโบราณ’ ในครั้งนี้ได้
จงจิ่วจึงจำต้องเล่นไปตามบท เตรียมตัวถ่ายซีนสุดแสนเร่าร้อน
แต่แล้วจู่ๆ กลับมีเงาดำปะทุขึ้นมาขวางกั้นวิญญาณร้ายไม่ให้เข้าร่วมฉากนี้
ก่อนที่ร่างอันแสนคุ้นเคยจะปรากฏตรงหน้า ประทับรอยจูบอย่างดุดันและยืดเยื้อ
ไม่นานใครคนนั้นก็ได้เป็นผู้ปลดเปลื้องคำสาปให้กับเขา

แม้ความสัมพันธ์ของศัตรูคู่อาฆาตจะเลยเถิดไปไกลสักแค่ไหน
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ศึกชี้ชะตาครั้งสุดท้ายของเหล่าเด็กฝึกเปลี่ยนแปลงไป
จงจิ่วและ ‘เดวิล’ ยังคงต้องฟาดฟันกันต่อ เพื่อให้ได้ครอบครองตั๋วสารพัดนึก
ซึ่งจะนำไปสู่บทสรุปของเรื่องราวภายในลูปอันเป็นนิรันดร์
รวมถึงเฉลยความลับเพียงหนึ่งเดียวที่ ‘จูเก่ออั้น’ ปิดบังจงจิ่วเอาไว้ด้วย

375 pages, ebook

Published February 3, 2024

About the author

Associated Names:
* Wang Ya (English)
* 妄鸦 (Chinese)
* วั่งยา (Thai)

Reviews

[Bunnyb · Rating 3 out of 5]

ต้องออกตัวก่อนว่าเป็นการให้คะแนนจากคนชอบอ่านนิยายที่ปนความโรแมนติก
แบบขออย่างน้อยซัก 50% 😅😉 แต่เรื่องนี้นอกจากเล่มแรกที่เปิดมาตื่นเต้น
่น่าสนใจมาก เล่มอื่นๆ ดูดร็อปลง เหมือนเดวิล (พระเอก) ยืนอยู่ฝั่งนึงแบบแทบจะคนเดียว
ส่วนคนอื่นๆ ร่วมมือกันจะโค่นเดวิล แม้แต่จงจิ่วก็เป็นฝ่ายตรงข้ามเดวิลจนแทบจะจบเรื่อง

พอจะเข้าใจว่าเป็นเพราะเดวิลเก่งมากๆ แล้วก็เป็นคนจิตไม่ปกติ คาดเดาอะไรไม่ได้
ทำให้ทุกคนต้องระวัง ระแวง ถ้าแค่คนอื่นน่ะโอเค แต่แม้แต่นายเอกเองก็ยังไม่เกิดความรู้สึกด้านดี
กับพระเอกจนแทบจะจบเรื่อง มันก็เลยไม่ใช่แนว (แต่จ่ายเงินซื้อครบทั้ง 6 เล่มนะ
เป็นเล่มหนังสือบ้าง E-book บ้าง) ขออนุญาตให้ 3 ดาวคือโอเค อ่านได้
แต่ คหสต. คือคงไม่หยิบมาอ่านซ้ำค่ะ

ป.ล. จบดี HE แบบค่อนข้างงงกับการตัดสินใจของจงจิ่วนิดหน่อย
แต่ถ้าไม่ตัดสินใจแบบนี้ก็คงไม่ HE แล้วตอนหลังจะได้รู้ด้วยว่าจริงๆ แล้ว
เดวิลมีชื่อจริงว่าอะไร ใบ้ว่ามาจากวรรณกรรมดังของเยอรมันค่ะ 😊

[Mint · Rating 4 out of 5]

รีวิวทีเดียวเลย เล่ม 1-6 เป็นเรื่องแนว infinite flow ที่สนุกเรื่องหนึ่ง ฟีลคล้ายๆ Global Examination แต่ระทึกขวัญกว่าเยอะ ต้องดู trigger warning ดีๆ เพราะบางจุด gore ค่อนข้างหนักจริงๆ ขนาดว่าปกติเราเป็นคนไม่สะทกสะท้านกับอะไรแบบนี้เลยยังเก็บไปฝันร้ายบ้าง แต่ก็ถือเป็นจุดเด่นของเรื่องนี้เลยที่ทำแต่ละภารกิจให้ออกมาน่ากลัวได้ขนาดนี้

เส้นเรื่องโรมานซ์ของเรื่องนี้เป็น enemies-to-lovers slow burn ที่แบบ slow มากที่สุดที่เคยเห็นมา ดึงจน arc สุดท้าย จนตอนสุดท้ายของเรื่องหลักเลย ความสัมพันธ์ของพระนายตอนแรกก็ไม่ค่อยเข้าใจ เพราะทั้งสองคนบุคลิกไม่เหมือนคนปกติ ต้องใช้ความอดทนหน่อย แต่พอเข้าใจแล้วก็ฟินเลย คุ้มกับที่อดทนรอมา

[เจ้าหมีขาว · Rating 3 out of 5]

ค่อนข้างผิดหวังเพราะรู้สึกว่าตอนแรกเปิดเรื่องมาสนุกมาก แต่กลับเป็นเรื่องที่เนื้อหาแผ่วปลาย ไม่เข้มข้นเท่าเล่ม 1 ทั้งดันเจี้ยนและเกมย่อย ดันเจี้ยนเล่มหลังๆ รู้สึกเหมือนตัดจบหลายครั้ง

เสียดายที่สร้างคาแรตเตอร์แรงค์ S มาแน่น แต่ก็เอาตัวละครมาใช้น้อยด้วย พวกความสามารถต่างๆ ของแต่ละคนไม่ค่อยพูดถึง เด่นๆ เลยมีแค่สึจิมิคาโดะ กับจูเก่ออั้น สำหรับเรายังถือว่าเกลี่ยบทได้ไม่สมูท

แต่ก็ชอบการสร้างคาแรตเตอร์ของเดวิลจงจิ่ง สร้างคาแรคเตอร์มาแน่น มองภาพรวมแล้วรู้เลยว่าตัวละครตัวนี้นิสัยพื้นเพเป็นคนยังไง มีมุมมองความคิดแบบไหน ชอบตอนเขาตีกัน มันส์มาก ตลก 5555

[selina (^_−)−☆ · Rating 4 out of 5]

honestly got a bit boring toward the end but i still thoroughly enjoyed !!!!!

[Ting Ting · Rating 5 out of 5]

大结局就是我超爱的， 最爱的part 比如：
‘没错，他们是宿敌，能轻易挑起对方沸腾的血液，也能拖着对方坠落烈火。
甚至就连感情和爱意，都是同一时间吗3萌发。
所有人都离开了，他也不会走。’
es enemies to enemies to lovers, me encanta, hay cosas que se puede mejorar pero esta genial el libro.

[Megan ❀ · Rating 5 out of 5]

AH I can't believe it's over! What am I supposed to do with my life now!

[Pandan · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมทุกเล่มเลยแล้วกัน ยาวๆ กันไป (✿◡‿◡)

ในฐานะที่อ่านจบสองรอบแล้ว เราก็ยังคงความรู้สึกเดิมว่าเล่ม 1-3 ทำได้ดีสุดๆ ถูกจริตเรา อ่านสนุกและชวนลุ้น แต่พอเข้าเล่ม 4-6 มันกลับแผ่วลงเรื่อยๆ สำหรับเรา จนดันเจี้ยนด่านหลังๆ มีช่วงที่เบื่อและอ่านผ่านๆ เยอะพอสมควร ประทับใจที่สุดคือดันเจี้ยนโรงเรียนมัธยม เพราะชอบมิตรภาพไม่คาดคิดที่ก่อกำเนิดท่ามกลางความเป็นความตาย ในดันเจี้ยนนี้จงจิ่วมีพัฒนาการตัวละครอย่างชัดเจนที่สุดแล้ว ชัดว่าการตายและการกลายเป็นคนไร้หน้าของเพื่อนร่วมห้องทำให้จงจิ่วรู้จักอารมณ์โกรธแค้น แถมในด่านนี้สถานการณ์มันบีบคั้นสุดทนจนครั้งแรกที่อ่านยังเครียดตามเลยว่าจะผ่านไปยังไง

แต่แล้วดันเจี้ยนหลังจากนั้นกลับไม่น่าค้นหาเท่าซะงั้น แถมส่วนใหญ่ยังอาศัยมุกเดิมคือพังดันเจียนทิ้ง อีกทั้งพระเอกยังเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องเยอะจนมีบทบาทเป็นตัวบัคที่โผล่ออกมาเคลียร์ปัญหาเวลาเข้าตาจนไปเสียอีก ตอนจบของเรื่องก็เป็นอีกจุดที่เราไม่มั่นใจว่าควรคิดเห็นยังไง 😂 ใจหนึ่งก็คิดว่ามันก็คงต้องเป็นงี้แหละเพราะนี่คือทางออกที่แฮปปี้ที่สุดแล้ว สารภาพว่าตอนอ่านครั้งแรกเซอไพรส์มากที่ตอนจบผันตัวเป็นสายสุขนิยมจ๋าขนาดนี้ โดยเฉพาะตอนพิเศษ มันถอดสมองมาก 5555 (อันนี้ชม) เข้าใจแหละเป็นแนวเซอร์ไววัลกดดันมานาน พอแฮปปี้ลงตัวแล้วก็ไปให้สุดมันซะเลย

ชอบตอนจบที่มีการพูดถึงโลกคู่ขนาน กับพระเอกนายเอกในเส้นโลกอื่น อารมณ์ว่าไม่ว่าจะโลกไหนๆ สองคนนี้ก็จะโคจรมาพบกันจนได้ในที่สุด ส่วนด้านความสัมพันธ์พระนาย โดยรวมถูกจริตนะ เสนอความ"รัก"ที่ไม่เน้นอบอุ่น แต่เน้นแรงดึงดูด ด้วยบุคลิกนิสัยพระนายที่มันหลุดจากขนบคนปกติไปไกลโขแล้ว เริ่มแรกเดิมทีสองคนนี้มันก็สนใจกันและกันเพราะเบื่อหน่ายความสามัญ แสวงหาอะไรใหม่ๆ เพื่อกระตุ้นความตื่นเต้น ต่างฝ่ายต่างมองกันเป็น challenge ที่อยากโค่น ไปๆ มาๆ ถึงเลยเถิดเกิดเป็นความรู้สึกอย่าง "ยังไงก็ต้องคนนี้เท่านั้น" (ถึงจะหนักไปทางพระเอกเป็นหลักก็ตาม) อร่อยดี