Çocukluk... İnsaoğlunun birbirini yanlış algılamak, ötekileştirmek üzerine kurulu hayatı, farklı olanı dışarı itelemek için keşfetmeye çalıştığı yollar. Son derece başarılı bir editör, yazar olan Burcu Aktaş çocuklara yönelik gözükse de bence büyüklerinde okuması gereken kitabı ile çocuk kalbinin ve merakının herkesin yan yana geldiği, iletişim kurdukça duvarların yıkıldığı çok anlamlı ve uzlaştırıcı bir eser ortaya koyuyor. Yabancılık, yabancılaşma kimi zaman o ön yargısız çocuk kalplerini bile kötü etkiliyor. İstediğimiz kadar yüksek binalarda, istediğimiz kadar korunaklı saydığımız hayatlarımıza sıkı sıkı sarılsakta doğallık, gerçeklerimiz kabul edilemeyen, baştan kötü bakılan tuhaflıklara dönüşüyor. Yoksa tuhaf olan bizler ve bu düşüncemiz mi?