Elise vindt een geheimzinnig briefje in haar lievelingsboek uit de bibliotheek. Ze gaat op onderzoek uit naar de afzender. Als ze Alex ontmoet denkt ze in hem de Ware te hebben gevonden, maar is hij dat wel? Elise wordt pijnlijk geconfronteerd met haar eigen verwachtingen en ideaalbeeld. Gelukkig staat het team van de bibliotheek voor haar klaar, waaronder haar vriend Frank. Soms is geluk dichterbij dan je denkt…
Jonne ten Duis (1989) woont in Groningen met haar man Rutger, dochters Ayla en Eva en poezen Evi en Cleo. Haar passie voor schrijven zat er al vroeg in. Als tiener was ze redacteur voor de schoolkrant en een muziekblog. Later zette ze haar liefde voor taal voort in een studie Nederlands. In 2021 pakte ze het schrijven weer op in de vorm van een reeks korte verhalen, waaronder Ik ontmoet je bij de I., een kort verhaal over een gevonden liefdesbriefje in een bibliotheek. Ze wist direct dat er méér te vertellen was over deze bibliotheek en haar medewerkers. Ze pitchte met succes haar idee bij De Verhalenfabriek: feelgoodserie ‘Liefde in de bibliotheek’.
Het eerste deel, Ik volg je tot de laatste letter, verscheen in oktober 2023. In februari 2024 volgde Ik ontmoet je bij de I. Komend jaar zullen nog twee verhalen in deze serie verschijnen bij De Verhalenfabriek.
Daarnaast schrijft ze een young adult fantasy: Het baken.
Bedankt @verhalenfabriek voor dit recensie-exemplaar. Extra leuk omdat Jonne praktisch mijn buurvrouw is!
‘Zoiets ja, maar dan minder vals.’
Elise vindt een geheimzinnig briefje in haar favoriete biebboek. Ze gaat op onderzoek uit. Als ze de persoon achter de briefjes vindt, maar is hij wel de juiste voor haar? Gelukkig staan de mensen van de bieb voor haar klaar, inclusief Frank..
Ik kreeg een beetje de kriebels van Alex. En nee niet op een positieve manier 🤣. Elise was gelukkig een stuk leuker!
Hihi er werd in dit boek nog een referentie gemaakt naar Pride and prejudice die ik momenteel als buddyread aan t lezen ben met Deborah.
Leuke schrijfstijl. Kan niet anders zeggen! Dit boek is mij uitermate goed bevallen. Ik ga zeker vaker iets van Jonne lezen!
Na het lezen van Ik volg je tot de laatste letter ben ik super nieuwsgierig naar de tweede novelle van Jonne ten Duis. Ik heb erg genoten van haar vorige novelle, waardoor ik goede verwachtingen en echt zin heb om aan deze novelle te beginnen. De twee novelles sluiten in illustratiestijl mooi op elkaar aan. Wel is dit een losstaand verhaal van haar andere novelle.
Elize is dol op lezen en wanneer ze in haar lievelingsboek een geheimzinnig briefje aantreft, staat haar hart in vuur en vlam. Wie is de afzender van dit briefje? Ze is ervan overtuigd dat de schrijver van dit berichtje zonder twijfel te Ware is. Hij is niet alleen knap, houdt van dezelfde soort boeken en kan prachtige gedichten schrijven. Maar is dat wel zo? Of is de fantasie van Elise echt op hol geslagen?
Jonne ten Duis heeft een heerlijke vlotte, levendige en luchtige schrijfstijl, dit is precies wat je bij een feelgood verwacht. Haar sterke en goede dialogen weten de korte novelle tot leven te brengen, waardoor je even weg kan dromen van het romantische verhaal van Elise.
We volgen dus Elise een lieve, wat onzekere en jonge vrouw die dol is op het lezen van boeken en daarnaast bezig is in haar dansstudio. Het is een redelijk doorsnee personage, waardoor je als lezer gemakkelijk met haar mee in het verhaal kan gaan. Ook de andere personages, en met name haar zus, zijn erg leuk neergezet. Ze vormen een leuk, divers geheel.
Het verhaal heeft een vrij vlotte verhaallijn, waarbij we naast het liefdesleven van Elise ook lezen over haar dansstudio en de ontwikkelingen daarvan. Toch weet Jonne ten Duis precies de balans te vinden, dat de novelle niet te veel verhaallijn krijgt. Het verhaal heeft leuke wendingen en gebeurtenissen, al zie je de meeste wel aankomen, het is hoe dan ook een heerlijke, leuke en mooie novelle om bij weg te dromen.
Ik ontmoet je bij de I is een hele leuke, mooie en heerlijke novelle om even bij weg te dromen. Het is vlot, krachtig, levendig en lekker luchtig geschreven. De leuke personages brengen het verhaal echt tot leven. Mocht je nog op zoek zijn naar een heerlijk tussendoortje en een feelgood, dan moet je absoluut deze gaan lezen.
Het is lastig onder woorden brengen waarom dit verhaal zijn potentie niet bereikt. Het is in de basis een leuk verhaal, over boeken, de liefde en de toekomst. Staat Elise zichzelf toe om haar dromen achterna te gaan en echt te leven? Aan de uitwerking schort het een beetje, met clichés, te veel (vergezochte) beeldspraak en scènes die van de hak op de tak gaan. Het weerhield me ervan om een band op te bouwen met Elise of echt te genieten van wat ze meemaakt. Misschien had het me met minder elementen die dieper waren uitgewerkt meer aangesproken. Nu lijkt het alsof er van alles zonder plan in gepropt is.
Elise vindt een geheim briefje in haar lievelingsboek uit de Bibliotheek. Het zet haar in vuur en vlam. Ze is er stellig van overtuigd dat hij de ware man voor haar is. Hij houdt tenslotte van lezen en is mega romantisch. Maar is dit wel zo? Of leeft Elise in haar eigen fantasywereld?
Elise kan het droombeeld van een boeken lezende, knappe, romantische man niet loslaten. Dus als ze een briefje vindt in haar favoriete boek is ze er heilig van overtuigd dat dit haar droomman is en probeert erachter te komen van wie het is. Je volgt Elise in haar zoektocht naar ‘De Briefjesman’. Ondertussen zijn er ook problemen in de balletschool waarvan ze nu mede- eigenaar is sinds haar moeder is overleden.
Het mooie aan dit verhaal is dat het liefde, rouw en vriendschap bevat. Je leeft zo mee met Elise, met haar zoektocht naar de ware man, maar ook met het verlies van haar moeder en de problemen met de dansschool. Ondanks dit is het geen ‘zwaar’ verhaal en gaat het vooral om de liefde en is het een heerlijke feelgood.
‘Niemand vraagt je er klaar voor te zijn. Verwachtingen Elise… Het zijn de tentakels die je naar beneden trekken. Pas als je loslaat, kun je zwemmen.’
Ik ontmoet je bij de I is het tweede deel in de ‘Liefde in de bibliotheek’ reeks. Je kunt ze prima los van elkaar lezen aangezien het opzichzelfstaande verhalen zijn. Ik had niet het idee dat ik informatie miste. Dit is zeker een aanrader. Een heerlijke feelgood en ik ben dan ook heel nieuwsgierig geworden naar het eerste deel.
Morgen eerst maar een trip naar de boekwinkel. Hopelijk heeft er een boeken lezende, knappe romantische man er ook een briefje voor mij achter gelaten. (haha)
Weer een heerlijk recensie exemplaar mogen ontvangen van @Deverhalenfabriek en dit was tot nu toe echt het leukste tussendoortje die ik dit jaar heb gelezen. Waarschijnlijk ook omdat dit verhaal het dichts bij mij als persoon staat. De liefde voor dans en de liefde voor lezen was heel sterk. En de liefde werd op een mooie manier opgebouwd. Het was niet zoals je verwacht als je het leest, het was niet voorspelbaar. Het was lief, het was puur, het was echt. Zoals de liefde ook is. “Whatever our souls are made of, his and mine are the same.”
Ik ontmoet je bij de I is het tweede deel van de Liefde in de bibliotheek serie van Jonne ten Duis.
Elise heeft het zwaar na het overlijden van haar moeder, en de dansschool die meer rode cijfers heeft dan groene. Haar zus steunt en helpt haar zoveel mogelijk. Gelukkig kan ze zich helemaal verliezen in de bibliotheek, ze is gek op lezen. Wanneer ze een anoniem briefje in haar lievelingsboek vindt, krijgt ze het warm van binnen. Wie zal de afzender zijn? Volg Elise in haar zoektocht naar de afzender van het briefje, en misschien wel de Ware……
Na het lezen van het eerste deel, ik volg je tot de laatste letter, was ik heel benieuwd naar het vervolg.
De cover is weer sprookjesachtig, romantisch mooi neergezet, daar word je toch gewoon vrolijk van.
Het verhaal is vrij vlot, levendig, beeldend en met humor geschreven. Je beleeft het avontuur vanuit Elise, ga met haar mee en ontdek wie de afzender is van de anonieme briefjes. Daarnaast heeft ze het ook zwaar met de dansschool. Ze probeert alles zo goed mogelijk te doen en alle ballen hoog te houden. Haar zus geeft haar het juiste steuntje in de rug en Elise kiest voor het eerst in haar leven echt voor zichzelf. Ze gaat als eerste voor de liefde.
De personages zijn heerlijk down-to-earth geschreven waardoor je je gemakkelijk in kunt leven en soms herkenningspunten ziet.
Ik vond het weer genieten hoe ze Riet heeft neergezet, de altijd correcte, stijve hark van een bibliothecaresse met haar hoge hakken. Onder haar starre houding zit een hart van goud.
Kortom is het weer een heerlijk verhaal om bij weg te dromen en van te genieten. Zoek je nog een leuk feelgood tussendoortje, dan heb je die bij deze gevonden.
Jonne ten Duis ken je wellicht van het korte verhaal 'Ik volg je tot de laatste letter' dat vorig jaar oktober werd uitgegeven bij de @verhalenfabriek. Dat was deel 1 van de feelgoodserie 'Liefde in de bibliotheek'. En vandaag is deel 2 verschenen: 'Ik ontmoet je bij de i'.
Het verhaal vindt wederom plaats in de Drenthse plaats Willingsveen in het voorjaar van 1997 (en dát vindt deze veertig-plusser leuk, ik bedoel: Take That, de Break-Out!, en de Edah 🤣). Elise leent een leuk boek uit de dorpsbibliotheek en tijdens het lezen dwarrelt er een geheimzinnig briefje uit. Elise is vast van plan de schrijver van dit romantische gedichtje te vinden. Misschien is hij wel haar ware...
Jonne heeft een prettige schrijfstijl en gecombineerd met korte hoofdstukken vlieg je door het boek heen. Er zit humor in, is verrassend, en met mooie zinnen zoals: "Verwachtingen zijn de tentakels die je naar beneden trekken. Pas als je loslaat, kun je zwemmen." Het verhaal maakt op subtiele wijze duidelijk dat de liefde soms dichterbij is dan je denkt.
En willen we niet allemaal een Riet in ons leven? Een bibliothecaresse die precies weet naar welk boek je op zoek bent en van wie elke boeksuggestie een schot in de roos is!
Met dank aan @verhalenfabriek voor het recensie-exemplaar.
Elise droomt graag weg in mooie boeken. Want haar echte leven is momenteel moeilijk en zwaar. En dan opeens vindt ze een mysterieus briefje in een boek. Wie is de auteur? Hij is vast en zeker super leuk want hij schrijft de mooiste gedichten en leest ook nog eens dezelfde boeken als zij. Of toch niet?
Ik ontmoet je bij de I is het tweede deel uit de serie liefde in de bibliotheek, en kan je prima los lezen. Wat ik leuk aan dit verhaal vind is dat het zo herkenbaar is en dat het ook echt iemand kan overkomen. Maar toch hoe komt de auteur op het idee? Daarnaast is het echt een super romantisch idee en toont ook maar weer aan dat liefde voor boeken overal te vinden is.
Jonne heeft een prettige manier van schrijven en laat je met minimale details toch een goed beeld krijgen van de omgeving. De karakters worden niet heel erg uitgediept maar dat is ook niet nodig. Ook de twist die Jonne er in heeft verwerkt is knap gedaan, want die zag ik niet aankomen. Wel vond ik gedrag van Elise zo nu en dan heel raar en voor mij voelde het verhaal nog niet helemaal af. Maar misschien lezen we dat in het volgende deel? Maar al met al is het een heerlijk realistisch tussendoortje.
Wat een plaatje is alleen de cover al he? Alleen dat zou al een reden moeten zijn om dit tussendoortje te lezen! Ik ontmoet je bij de i is het tweede boek in de ‘liefde in de bibliotheek’-reeks. Zelf heb ik het eerste deel niet gelezen, maar ik heb niet het idee gehad dat ik cruciale informatie miste. Het is dus ook goed losstaand te lezen! Het verhaal speelt zich af in 1997 in en rondom een bibliotheek. Het boek bracht bij mij allerlei flashbacks boven van toen ik zelf nog erg frequent naar de bibliotheek ging.
Jonne heeft een leuke, vlotte leesstijl wat maakt dat je makkelijk in het boek komt. De personages zijn goed uitgeschreven wat maakt dat je je makkelijk met de personages kan identificeren. Thema’s als liefde en rouw komen in het boek samen tot een mooi geheel. Al met al vond ik het een heerlijke feelgood die veel te snel uit was. Ik kijk uit naar een volgende deel (en het eerste deel wil ik ook zeker nog gaan lezen)!
Op één of andere manier pakt dit verhaal me niet. De verhaallijn is er wel voor een heerlijke feelgood. Maar ergens mis ik iets waardoor ik eigenlijk steeds afdwaal naar m’n eigen gedachten waardoor ik me steeds moest herpakken.
Mwah. Het was best vermakelijk om deze serie te lezen, maar ik vond de andere delen echt een stuk beter te lezen en te volgen. Het voelde bij dit boek alsof van alles bij elkaar was gepropt, inclusief iets teveel clichés.