Med venlig deltagelse

by Erling Jepsen

Efter ni års adskillelse vender Allan tilbage til barndomshjemmet i Sønderjylland. Faderen er død, alt skulle være i bedste orden, men en tvivl er sået i Allans sind. Var døden nu også så naturlig som påstået. Allan graver i fortiden, og det skulle han nok ikke have gjort, for frem vælter uafklarede spørgsmål, og alt ender i absurde optrin med en opgivende Allan i centrum.

Genres: Roman, Danish, Fiction

220 pages

First published January 1, 2006

About the author

Erling Jepsen er en dansk forfatter. Han startede som gymnasieelev med at skrive skolekomedier til sine skolekammerater og har siden skrevet mange høre- og skuespil og siden 1999 også romaner.

Reviews

[Christine Bonheure · Rating 3 out of 5]

3,5 ster. De papa die hij al negen jaar niet meer heeft gezien, omdat de papa hem niet meer wou zien, is gestorven. Allan stuurt een kaartje naar de mama met de boodschap “Met oprechte deelneming”. De mama nodigt hem uit om nog eens langs te komen, samen met zus Sanne. Sanne lag als kind regelmatig op de bank met papa, en dat heeft nog steeds zijn gevolgen. Ze heeft last van zwakke zenuwen en neemt de ene pil na de andere. Het bezoek levert een carrousel aan nieuwe inzichten en waarheden op, het ene detail na het andere komt naar de oppervlakte. Blijkt dat de laatste maanden, zelfs jaren van de vader toch wel vrij tumultueus verlopen zijn. Deed me qua sfeer denken aan Festen. Al die onverwerkte jeugdtrauma’s in een besloten gemeenschap waar iedereen alles weet van de ander, of net niet wil weten en opzij kijkt. Graag gelezen, ik houd wel van die boeken waar elke extra pagina weer iets nieuws brengt. Vlotte schrijfstijl. Soms wel wat ongeloofwaardig.

[Anneke Guns · Rating 4 out of 5]

"Met oprechte deelneming" is een schrijnend familieverhaal, en Erling Jepsen vertelt het met een enigszins weemoedige humor. Met momenten is het relaas onthutsend door zijn eerlijkheid, bijna kinderlijk open. Bijzonder is dat de grens tussen generaties compleet vervaagt, waardoor reacties soms niet lijken te passen bij leeftijd, maar wel compleet aanvaardbaar zijn in het verhaal. Een pareltje, dit heeft me echt wel geraakt.

[Alex · Rating 3 out of 5]

“Det var altså ikke noget han havde fundet på. Måske skulle han give sig selv lov til at tro på, hvad det faktisk kunne betyde. Tanken om at faren på én eller andet måde havet elsket ham var svær at forlige sig med. Det var tanken om det modsatte sådan set også, men det havde han ligesom vænnet sig til”

Det tragiske og sentimentale for lov til at fylde på en anden måde i denne “afslutning” af kapitlet i Gram…
En voksen mand som sørger over den barndom han aldrig fik, og gennem nogle lidt atypiske omstændigheder formår at forlige sig med sin far og endda forstå ham en smule, på trods af den skygge der har hærget i barndomshjemmet.

“Med venlig deltagelse” er usammenhængende, humoristisk og lover et snert af lys for enden af tunnelen.

[Jonas Hansen · Rating 2 out of 5]

En flad fornemmelse sammenlignet med Erlings øvrige bøger. Bogen starter med overvejelser om, hvordan Allan forholder sig til sin fars død. En far som sov med storesøster Sanne på sofaen, en far som truede med at stille træskoene når nogen sagde ham imod, og en far som nægtede at se to af sine børn i ni år, frem til sin død.

Bogen bliver en fjollet og overdramatiseret/karikeret … komedie? Der er ikke som sådan et plot, en forløsning.

Jeg nyder altid Erling Jepsens skriverier, men denne bog mangler, forekommer det mig, livets alvor.

Med venlig deltagelse

[Anne Lydolf · Rating 3 out of 5]

This book is a nice follow up to "Kunsten at græde i kor" but lacks a bit momentum.

[Rita · Rating 3 out of 5]

Het eerste deel was mooier en interessanter. Hier toch wel hele wonderlijke, rare werelden. Slecht invoelbaar voor mij en de wendingen tamelijk absurd en onnodig af en toe.

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Dit boek is in feite een sequel van 'De kunst om in koor te huilen'. Het kan apart gelezen worden maar met het eerste boek als achtergrond is het toch heel wat interessanter. Allan is nu een volwassen man geworden en heeft bepaald geen goede herinneringen aan zijn jeugd. Als zijn vader sterft, staat hij dan ook niet te springen om zijn moeder te bezoeken, maar hij doet het toch, samen met zijn zus, Sanne. Beiden zijn psychologisch bepaald nog altijd niet stabiel te noemen. Hun bezoek aan het ouderlijk huis zet een aantal ontdekkingen en ontboezemingen in gang over het reilen en zeilen van het vroegere gezinsleven. Ook hoe Allan's vader gestorven is, blijkt nogal mysterieus te zijn en Allan zet alles op alles om dit verder te onderzoeken. Het verloop van het verhaal doet uiteraard denken aan het eerste boek, en is daarom niet meer zo verrassend. Toch kan je enorm goed meeleven met alle personages. Het is opnieuw zeer intimistisch en zwart komisch geschreven. De personages zijn zo onschuldig en naïef en hun plannen lopen nooit echt zoals voorzien. Het is echt de moeite om er je verder in te verdiepen als je het eerste boek al uit hebt. Hoewel het in dezelfde trant geschreven is en het verrassingseffect toch wat weg is, blijft het een super goed boek!

[mkld · Rating 3 out of 5]

Me he llevado algo de chasco con este libro. La primera parte, "El arte de llorar a coro" es uno de mis libros favoritos, y la película no lo es menos. Me encantan las novelas de humor negro danesas, ando constantemente en la búsqueda de más. Pero en este caso, me ha parecido que el humor queda casi aparcado. Lo bueno que tiene la primera parte es que el narrador es un niño, y hace gracia cuando lo cuenta desde su punto de vista. No obstante, en este libro Allan es un adulto, y por eso las locuras y situaciones ridículas no le hacen gracia sino que le preocupan. Me esperaba más, quizás mis expectativas eran demasiado altas.

[Carol]

I enjoyed Jepsen's book (read in Danish). A quirky novel in which a grown son who is estranged from his parents returns to Southern Jutland soon after his father's death to confront the past. Even though his family history includes incest and mental illness, the book is actually quite funny in parts -- and also quite touching. I should mention that it does go over the top sometimes, especially in an unpleasant cemetery scene. But I would recommend Med venlig deltagelse as a good read.

Please note that I don’t use the star rating system, so this review should not be viewed as a zero.

[Anna · Rating 2 out of 5]

Det piner mig, at jeg kun kan give denne bog 2 stjerner, for normalt er jeg ret vild med bøger fra Erling Jepsen. Den her syntes jeg imidlertid var elendig. Handlingen er nærmest ikke-eksisterende, plottet utroværdigt, og et forsøg på spændende klimaks til sidst falder helt til jorden.

[Sandrine · Rating 3 out of 5]

Pas mal, vraiment dans la suite de L'Art de pleurer en choeur.

[Rebekka Steg · Rating 4 out of 5]

Tragi-komisk, absurd og utrolig velformuleret.

[Kristel · Rating 2 out of 5]

Le premier tome était tellement mieux...