What do you think?
Rate this book
Starfighter
Aanvankelijk is Job een dromerige jongen die in de jaren tachtig opgroeit met een onverdraagzame vader en een behoeftige moeder. Hij is bereid ver te gaan om zijn ouders het hoofd te bieden; hij kruipt in de grond, brengt een offer, strijdt letterlijk tegen het leger, dreigt bij partnerruil zijn vaders plaats in te nemen en schaart zich aan de kant van het zwarte schaap in de familie. Steeds echter blijft hij met lege handen achter.
Jaren later kenmerkt zijn volwassen leven zich door voorzichtigheid. Hij durft niet meer voluit te leven. Gedwongen door zijn vrouw treedt hij toe tot een therapiegroep aan de Waal. Daar wordt hij als het ware wakker geschud. Hij verandert in een handelende man die na het overlijden van een vriendin besluit tot een radicale actie. Dat zet een reeks gebeurtenissen in gang, alsnog leidend tot de confrontatie met zijn verleden.
'Starfighter' is het boeiende debuut van een schrijver die zijn stem heeft gevonden en een indringende roman schreef.
'Starfighter is geschreven in een vaste stijl door een auteur die zijn scènes en personages intrigerend en belangwekkend weet te maken.' - Stephan Enter
Jaren later kenmerkt zijn volwassen leven zich door voorzichtigheid. Hij durft niet meer voluit te leven. Gedwongen door zijn vrouw treedt hij toe tot een therapiegroep aan de Waal. Daar wordt hij als het ware wakker geschud. Hij verandert in een handelende man die na het overlijden van een vriendin besluit tot een radicale actie. Dat zet een reeks gebeurtenissen in gang, alsnog leidend tot de confrontatie met zijn verleden.
'Starfighter' is het boeiende debuut van een schrijver die zijn stem heeft gevonden en een indringende roman schreef.
'Starfighter is geschreven in een vaste stijl door een auteur die zijn scènes en personages intrigerend en belangwekkend weet te maken.' - Stephan Enter
223 pages, Paperback
Published February 23, 2024
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
February 29, 2024
Ik kreeg van Uitgeverij Palmslag de vraag of ik interesse had om de roman van Jan Kloeze te lezen en te recenseren. De flaptekst is veelbelovend en ook de prachtige en dromerige cover is veelbelovend. Ik ben erg benieuwd.
Job is van kleins af aan een dromerige jongen. Hij groeit op in de jaren tachtig met een dominante en autoritaire vader en behoeftige moeder. Hij gaat tot uiterste om gezien te worden door zijn ouders; hij kruipt in de grond, brengt een offer, verzet zich tegen het lege, dreigt bij een partnerruil zijn vaders plaats in te nemen en zet zich overduidelijk neer als het zwarte schaap van de familie. Hij eindigt met lege handen. Wanneer Job volwassen is, leeft hij voorzichtig en kan hij niet meer voluit leven. Door zijn vrouw wordt hij gedwongen door een groepstherapie aan de Waal. Daar wordt Job eindelijk wakker geschud. Hierdoor transformeert hij in een ondernemende man die na het overlijden van zijn vriendin overgaat tot een radicale actie. Dit leidt tot een reeks van gebeurtenissen die alsnog leiden tot een confrontatie van zijn verborgen verleden.
Jan Kloeze heeft een hele verhalende manier van schrijven. Hij gebruikt minder dialoog dan de meeste romans. Hier moest ik in het begin wel aan wennen, want dat zorgde er bij mij voor dat ik wat minder in het verhaal opging en het verhaal meer vanaf een afstand ervaarde.
Job is neergezet als een heel uniek, authentiek en bijzonder origineel personage. Het is een personage waarin ik me niet echt kon verplaatsen. Hierdoor had hij handelingen en acties die me verraste, fascineerden en intrigeerden. Ook de andere personages zijn allemaal bijzonder, fascinerend en intrigerend en erg uiteenlopend.
De verhaallijn bestaat uit twee delen: we lezen over de jeugdjaren van Job rond zijn achtjarige leeftijd en in het tweede gedeelte en zijn volwassen leven. Doordat je een goed beeld krijgt van de heftige jeugdjaren van Job, zie je deze impact daarvan overduidelijk terug in zijn volwassen jaren. Je ziet hoe de kleine jongen wordt getraumatiseerd en hoe het zijn hele leven overstemd. Het verhaal bevat een wirwar van situaties en gebeurtenissen, waarbij tegen het einde de verwarring steeds verder toeneemt bij Job, maar ook voor de lezer. Dit heeft Jan Kloeze op goede wijze gedaan. Job voelt aan als een man met veel trauma's en triggers die in hem verborgen liggen.
Starfighter is een bijzondere, originele en fascinerende roman. Jan Kloeze heeft een verhalende schrijfstijl, waarmee hij de lezer meeneemt door het onstuimige en heftige leven van Job. We lezen over zijn jeugd en later zijn volwassen leven waarbij je als lezer een goed beeld krijgt van de impact die Job zijn jeugd over het verloop van zijn verdere leven had.
Job is van kleins af aan een dromerige jongen. Hij groeit op in de jaren tachtig met een dominante en autoritaire vader en behoeftige moeder. Hij gaat tot uiterste om gezien te worden door zijn ouders; hij kruipt in de grond, brengt een offer, verzet zich tegen het lege, dreigt bij een partnerruil zijn vaders plaats in te nemen en zet zich overduidelijk neer als het zwarte schaap van de familie. Hij eindigt met lege handen. Wanneer Job volwassen is, leeft hij voorzichtig en kan hij niet meer voluit leven. Door zijn vrouw wordt hij gedwongen door een groepstherapie aan de Waal. Daar wordt Job eindelijk wakker geschud. Hierdoor transformeert hij in een ondernemende man die na het overlijden van zijn vriendin overgaat tot een radicale actie. Dit leidt tot een reeks van gebeurtenissen die alsnog leiden tot een confrontatie van zijn verborgen verleden.
Jan Kloeze heeft een hele verhalende manier van schrijven. Hij gebruikt minder dialoog dan de meeste romans. Hier moest ik in het begin wel aan wennen, want dat zorgde er bij mij voor dat ik wat minder in het verhaal opging en het verhaal meer vanaf een afstand ervaarde.
Job is neergezet als een heel uniek, authentiek en bijzonder origineel personage. Het is een personage waarin ik me niet echt kon verplaatsen. Hierdoor had hij handelingen en acties die me verraste, fascineerden en intrigeerden. Ook de andere personages zijn allemaal bijzonder, fascinerend en intrigerend en erg uiteenlopend.
De verhaallijn bestaat uit twee delen: we lezen over de jeugdjaren van Job rond zijn achtjarige leeftijd en in het tweede gedeelte en zijn volwassen leven. Doordat je een goed beeld krijgt van de heftige jeugdjaren van Job, zie je deze impact daarvan overduidelijk terug in zijn volwassen jaren. Je ziet hoe de kleine jongen wordt getraumatiseerd en hoe het zijn hele leven overstemd. Het verhaal bevat een wirwar van situaties en gebeurtenissen, waarbij tegen het einde de verwarring steeds verder toeneemt bij Job, maar ook voor de lezer. Dit heeft Jan Kloeze op goede wijze gedaan. Job voelt aan als een man met veel trauma's en triggers die in hem verborgen liggen.
Starfighter is een bijzondere, originele en fascinerende roman. Jan Kloeze heeft een verhalende schrijfstijl, waarmee hij de lezer meeneemt door het onstuimige en heftige leven van Job. We lezen over zijn jeugd en later zijn volwassen leven waarbij je als lezer een goed beeld krijgt van de impact die Job zijn jeugd over het verloop van zijn verdere leven had.
April 5, 2024
Deze recensie verscheen eerder op Bevlogen Letteren
In Starfighter schrijft Jan Kroeze over een indringende innerlijke transformatie van een jongeman.
Schrijver Jan Kloeze (1959) heeft voorheen gepubliceerd in het prestigieuze literaire tijdschrift De Held en zijn werk is opgenomen in een bundel waarin andere veelbelovende schrijvers vertegenwoordigd zijn. Hij heeft zijn opleiding genoten aan de Schrijversvakschool in Amsterdam en maakt momenteel zijn debuut met de roman genaamd Starfighter. Deze roman behandelt het leven van de protagonist Job, een dromerige jongeman die opgroeit in de jaren tachtig en een tumultueuze jeugd doormaakt. Ondanks zijn voortdurende inspanningen om onopgemerkt te blijven en zich aan de regels te houden, kan zijn vader zijn aanwezigheid niet verdragen. Helaas hebben Jobs pogingen om zijn familie tevreden te stellen geen positieve uitkomst gehad, wat heeft geleid tot een gespannen relatie tussen hen.
De invloed van Jobs vader blijft een rol spelen in zijn leven, met name in zijn interactie met anderen. In het bijzonder handhaaft hij een zekere afstand tot vrouwen. Wanneer zijn eigen echtgenote haar grenzen aangeeft en hem aanmoedigt om deel te nemen aan een therapiegroep, worden pijnlijke herinneringen uit Jobs verleden opgeroepen. Desondanks doorbreekt hij zijn beschermende rol en ondergaat hij een transformatie van een voorzichtige man naar iemand die zelfstandig beslissingen neemt. Zijn leven wordt gekenmerkt door ingrijpende gebeurtenissen en de confrontatie met het verleden is onvermijdelijk pijnlijk.
‘Hij dacht in zijn verliefde dwaasheid dat hij met haar over her strand kon dwalen, haar voor zijn openhaard voorzichtig zou kunnen verleiden om samen de lichamelijke liefde te herontdekken, haar kon genezen van wat hij stiekem had gediagnosticeerd als een soort kinderlijke psychose die vaker voorkomt en gewoonlijk in eerste instantie wordt herkend als een nachtmerrie. Hij schaamt zich voor zijn schandelijke arrogantie en diep haat hij haar vader en moeder, die niets beters wisten te verzinnen dan wegkijken, hij haat ze vanwege het verblindende inzicht dat hun dochter uren in het gezelschap van dit monster heeft moeten doorbrengen. Zonder te sterven van angst, zonder te desintegreren in een gillend en kwijlend kasplantje, zonder haar verstand definitief te verliezen.’
Het eerste deel van de roman, waarin de jeugd van Job wordt beschreven, is uitstekend gestructureerd. Kloeze toont zijn schrijftalent door op een doeltreffende wijze de complexe relatie tussen Job en zijn vader te beschrijven. Hij heeft ervoor gekozen om weinig dialogen in het verhaal op te nemen, maar de dialogen die wel aanwezig zijn, zijn intrigerend en zorgen voor de noodzakelijke verwarring die past bij het beeld dat de lezer van Job heeft. Bovendien heeft Kloeze de 'innerlijke monologen' goed uitgewerkt. Ze trekken de lezer aan en stoten tegelijkertijd af. Hierdoor ontstaat er een zekere spanning in het verhaal, maar tegelijkertijd blijft de lezer nieuwsgierig en wordt hij gestimuleerd om verder te lezen om te ontdekken hoe het verhaal zich verder ontvouwt.
Het gedeelte over het volwassen leven van Job vertoont een onsamenhangende structuur. Dit is in principe geen probleem, omdat het benadrukt dat Job de problemen uit zijn jeugd niet heeft kunnen achterlaten en dat deze alleen maar groter worden. De onsamenhangende structuur draagt dus bij aan de opbouw van de spanning in het verhaal, maar vereist wel dat de lezer aandachtig blijft om het verhaal goed te kunnen volgen.
‘Maar vooral wilde hij haar zijn verhaal vertellen. Nu droeg hij het ondraaglijke gewicht van haar eenzaamheid mee, terwijl haar tred licht was. Dus was hij opnieuw met haar in het schemerlicht over het pad door de uiterwaarden van de Waal gelopen. Weer klommen ze over het prikkeldraad, trotseerden de koeien in het weiland, verlegden basaltblokken om gemakkelijk bij elkaar te zitten.’
In de laatste hoofdstukken van de roman wordt echter een overmatige hoeveelheid gebeurtenissen op een te snelle wijze gepresenteerd, waardoor het verhaal uit balans raakt. Desalniettemin slaagt Kloeze er op een indringende en realistische manier in om de martelingen te beschrijven die zich afspelen in het hoofd van de protagonist. Het is evident dat het uiteindelijke besluit dat Job neemt moreel verwerpelijk is, maar het is in lijn met de ontwikkeling die hij gedurende al die jaren heeft doorgemaakt. Zijn besluit is schokkend, maar de manier waarop Kloeze het beschrijft wekt ook medelijden op. Dit getuigt van een knappe schrijftechniek. Starfighter vormt dan ook een veelbelovend begin voor de schrijver Jan Kloeze.
In Starfighter schrijft Jan Kroeze over een indringende innerlijke transformatie van een jongeman.
Schrijver Jan Kloeze (1959) heeft voorheen gepubliceerd in het prestigieuze literaire tijdschrift De Held en zijn werk is opgenomen in een bundel waarin andere veelbelovende schrijvers vertegenwoordigd zijn. Hij heeft zijn opleiding genoten aan de Schrijversvakschool in Amsterdam en maakt momenteel zijn debuut met de roman genaamd Starfighter. Deze roman behandelt het leven van de protagonist Job, een dromerige jongeman die opgroeit in de jaren tachtig en een tumultueuze jeugd doormaakt. Ondanks zijn voortdurende inspanningen om onopgemerkt te blijven en zich aan de regels te houden, kan zijn vader zijn aanwezigheid niet verdragen. Helaas hebben Jobs pogingen om zijn familie tevreden te stellen geen positieve uitkomst gehad, wat heeft geleid tot een gespannen relatie tussen hen.
De invloed van Jobs vader blijft een rol spelen in zijn leven, met name in zijn interactie met anderen. In het bijzonder handhaaft hij een zekere afstand tot vrouwen. Wanneer zijn eigen echtgenote haar grenzen aangeeft en hem aanmoedigt om deel te nemen aan een therapiegroep, worden pijnlijke herinneringen uit Jobs verleden opgeroepen. Desondanks doorbreekt hij zijn beschermende rol en ondergaat hij een transformatie van een voorzichtige man naar iemand die zelfstandig beslissingen neemt. Zijn leven wordt gekenmerkt door ingrijpende gebeurtenissen en de confrontatie met het verleden is onvermijdelijk pijnlijk.
‘Hij dacht in zijn verliefde dwaasheid dat hij met haar over her strand kon dwalen, haar voor zijn openhaard voorzichtig zou kunnen verleiden om samen de lichamelijke liefde te herontdekken, haar kon genezen van wat hij stiekem had gediagnosticeerd als een soort kinderlijke psychose die vaker voorkomt en gewoonlijk in eerste instantie wordt herkend als een nachtmerrie. Hij schaamt zich voor zijn schandelijke arrogantie en diep haat hij haar vader en moeder, die niets beters wisten te verzinnen dan wegkijken, hij haat ze vanwege het verblindende inzicht dat hun dochter uren in het gezelschap van dit monster heeft moeten doorbrengen. Zonder te sterven van angst, zonder te desintegreren in een gillend en kwijlend kasplantje, zonder haar verstand definitief te verliezen.’
Het eerste deel van de roman, waarin de jeugd van Job wordt beschreven, is uitstekend gestructureerd. Kloeze toont zijn schrijftalent door op een doeltreffende wijze de complexe relatie tussen Job en zijn vader te beschrijven. Hij heeft ervoor gekozen om weinig dialogen in het verhaal op te nemen, maar de dialogen die wel aanwezig zijn, zijn intrigerend en zorgen voor de noodzakelijke verwarring die past bij het beeld dat de lezer van Job heeft. Bovendien heeft Kloeze de 'innerlijke monologen' goed uitgewerkt. Ze trekken de lezer aan en stoten tegelijkertijd af. Hierdoor ontstaat er een zekere spanning in het verhaal, maar tegelijkertijd blijft de lezer nieuwsgierig en wordt hij gestimuleerd om verder te lezen om te ontdekken hoe het verhaal zich verder ontvouwt.
Het gedeelte over het volwassen leven van Job vertoont een onsamenhangende structuur. Dit is in principe geen probleem, omdat het benadrukt dat Job de problemen uit zijn jeugd niet heeft kunnen achterlaten en dat deze alleen maar groter worden. De onsamenhangende structuur draagt dus bij aan de opbouw van de spanning in het verhaal, maar vereist wel dat de lezer aandachtig blijft om het verhaal goed te kunnen volgen.
‘Maar vooral wilde hij haar zijn verhaal vertellen. Nu droeg hij het ondraaglijke gewicht van haar eenzaamheid mee, terwijl haar tred licht was. Dus was hij opnieuw met haar in het schemerlicht over het pad door de uiterwaarden van de Waal gelopen. Weer klommen ze over het prikkeldraad, trotseerden de koeien in het weiland, verlegden basaltblokken om gemakkelijk bij elkaar te zitten.’
In de laatste hoofdstukken van de roman wordt echter een overmatige hoeveelheid gebeurtenissen op een te snelle wijze gepresenteerd, waardoor het verhaal uit balans raakt. Desalniettemin slaagt Kloeze er op een indringende en realistische manier in om de martelingen te beschrijven die zich afspelen in het hoofd van de protagonist. Het is evident dat het uiteindelijke besluit dat Job neemt moreel verwerpelijk is, maar het is in lijn met de ontwikkeling die hij gedurende al die jaren heeft doorgemaakt. Zijn besluit is schokkend, maar de manier waarop Kloeze het beschrijft wekt ook medelijden op. Dit getuigt van een knappe schrijftechniek. Starfighter vormt dan ook een veelbelovend begin voor de schrijver Jan Kloeze.
April 11, 2024
De last van het verleden
Het dromerige dat Job als jong ventje in zich had, werd al snel de kop ingedrukt door zijn dominante vader en een moeder die onredelijke verwachtingen had van haar zoon. Job doet zijn best, maar krijgt nooit echt wat hij wil of nodig heeft.
De volwassen Job is terughoudend en bang om te genieten van het leven. Wanneer zijn vrouw hem meeneemt naar een therapiegroep, verandert er iets in Job.
Als vervolgens een vriendin komt te overlijden, wordt een reeks gebeurtenissen in gang gezet waardoor hij alsnog wordt gedwongen om de confrontatie met zijn verleden aan te gaan.
“Ze sprong. Ze knalde tegen hem aan. Hij wankelde en hapte naar adem, maar bleef staan.” Jan Kloeze
Starfighter van Jan Kloeze is een bijzonder verhaal met een al even bijzonder hoofdpersoon.
Jan Kloeze neemt je op bevlogen wijze mee in het verhaal van Job, en dat is zeker geen standaard personage. Bij vlagen wist ik niet eens of ik het met hem te doen moest hebben of dat ik hem eigenlijk toch een beetje eng vond. En die dualiteit was voor mij wel een soort rode draad door het verhaal. De auteur liet mij namelijk over veel dingen twijfelen. Las ik een belevenis of een fantasie, was het een droom of realiteit, werd de situatie nuchter of onder invloed beleefd en ga zo maar door. Jan Kloeze zette mijn hersenen echt aan het werk.
Starfighter verbergt tussen de regels door nog een heel eigen verhaal. Het gaat hier in mijn beleving niet alleen om wat je leest, maar in grote mate ook om wat je niet leest. Voor mijn gevoel zitten er heel veel diepere betekenissen in het verhaal en ik weet niet zeker of ik ze allemaal heb kunnen identificeren, of dat een deel ervan net buiten mijn bereik lag. De auteur gebruikt naast mooi geformuleerde woorden en zinnen ook metaforen en symboliek, waardoor je echt het gevoel krijgt dat hij je uitdaagt om ergens naar op zoek te gaan.
Het lezen van Starfighter was voor mij een belevenis die me, door de manier waarop het me uitdaagde om er echt over na te denken, nog wel even bij zal blijven. En dat vind ik een leuke bijkomstigheid.
⭐️⭐️⭐️💫
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Het dromerige dat Job als jong ventje in zich had, werd al snel de kop ingedrukt door zijn dominante vader en een moeder die onredelijke verwachtingen had van haar zoon. Job doet zijn best, maar krijgt nooit echt wat hij wil of nodig heeft.
De volwassen Job is terughoudend en bang om te genieten van het leven. Wanneer zijn vrouw hem meeneemt naar een therapiegroep, verandert er iets in Job.
Als vervolgens een vriendin komt te overlijden, wordt een reeks gebeurtenissen in gang gezet waardoor hij alsnog wordt gedwongen om de confrontatie met zijn verleden aan te gaan.
“Ze sprong. Ze knalde tegen hem aan. Hij wankelde en hapte naar adem, maar bleef staan.” Jan Kloeze
Starfighter van Jan Kloeze is een bijzonder verhaal met een al even bijzonder hoofdpersoon.
Jan Kloeze neemt je op bevlogen wijze mee in het verhaal van Job, en dat is zeker geen standaard personage. Bij vlagen wist ik niet eens of ik het met hem te doen moest hebben of dat ik hem eigenlijk toch een beetje eng vond. En die dualiteit was voor mij wel een soort rode draad door het verhaal. De auteur liet mij namelijk over veel dingen twijfelen. Las ik een belevenis of een fantasie, was het een droom of realiteit, werd de situatie nuchter of onder invloed beleefd en ga zo maar door. Jan Kloeze zette mijn hersenen echt aan het werk.
Starfighter verbergt tussen de regels door nog een heel eigen verhaal. Het gaat hier in mijn beleving niet alleen om wat je leest, maar in grote mate ook om wat je niet leest. Voor mijn gevoel zitten er heel veel diepere betekenissen in het verhaal en ik weet niet zeker of ik ze allemaal heb kunnen identificeren, of dat een deel ervan net buiten mijn bereik lag. De auteur gebruikt naast mooi geformuleerde woorden en zinnen ook metaforen en symboliek, waardoor je echt het gevoel krijgt dat hij je uitdaagt om ergens naar op zoek te gaan.
Het lezen van Starfighter was voor mij een belevenis die me, door de manier waarop het me uitdaagde om er echt over na te denken, nog wel even bij zal blijven. En dat vind ik een leuke bijkomstigheid.
⭐️⭐️⭐️💫
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Displaying 1 - 3 of 3 reviews