What do you think?
Rate this book
Cel: Europa. Dziesięć esejów o budowniczych jedności europejskiej
Bohaterami esejów są następujące wybitne postaci: Richard Coudenhove-Kalergi, Aristide Briand, Altiero Spinelli, Jean Monnet, Robert Schuman, Konrad Adenauer, Alcide De Gasperi, Paul-Henri Spaak, Johan Willem Beyen.
Autor wybrał tych właśnie dziewięciu budowniczych jedności europejskiej, ponieważ: w sposób bezdyskusyjny ich zasługi są największe, są względnie bliscy naszym czasom, nie pozostali w sferze idei oraz projektów, jak ich historyczni poprzednicy, lecz przekuli je w życie, stworzyli Europę naszych czasów diametralnie różną niż Europa roku 1914 czy 1939.
Autor wybrał tych właśnie dziewięciu budowniczych jedności europejskiej, ponieważ: w sposób bezdyskusyjny ich zasługi są największe, są względnie bliscy naszym czasom, nie pozostali w sferze idei oraz projektów, jak ich historyczni poprzednicy, lecz przekuli je w życie, stworzyli Europę naszych czasów diametralnie różną niż Europa roku 1914 czy 1939.
266 pages, Paperback
First published October 1, 2002
About the author
Jerzy Łukaszewski
5 booksJerzy Łukaszewski (ur. 21 lipca 1924 w Trzebieszowie, zm. 3 czerwca 2020 w Brukseli) – polski i belgijski prawnik, politolog i dyplomata, wieloletni rektor Kolegium Europejskiego, ambasador RP we Francji w latach 1991–1996.
Ukończył studia w zakresie ekonomii i nauk politycznych na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1957–1959 odbył studia na Uniwersytecie Harvarda jako stypendysta Fundacji Forda.
Od 1951 do 1957 był pracownikiem naukowym na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po zakończeniu studiów w USA w 1959 podjął pracę w biurze Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie. Ze względu na brak autoryzacji jego nominacji przez władze polskie w 1961 był zmuszony odejść ze stanowiska. Zdecydował się pozostać na emigracji.
W 1961 został pracownikiem Kolegium Europejskiego, a dwa lata później profesorem nauk politycznych tamże. W latach 1972–1990 pełnił funkcję rektora Kolegium. Jednocześnie, w latach 1963–1985 był wykładowcą na Wydziale Prawa na Uniwersytecie w Namur.
Od 1991 do 1996 sprawował funkcję Ambasadora RP w Paryżu. W latach 1998–2002 był członkiem Komitetu Integracji Europejskiej.
Ukończył studia w zakresie ekonomii i nauk politycznych na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1957–1959 odbył studia na Uniwersytecie Harvarda jako stypendysta Fundacji Forda.
Od 1951 do 1957 był pracownikiem naukowym na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po zakończeniu studiów w USA w 1959 podjął pracę w biurze Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie. Ze względu na brak autoryzacji jego nominacji przez władze polskie w 1961 był zmuszony odejść ze stanowiska. Zdecydował się pozostać na emigracji.
W 1961 został pracownikiem Kolegium Europejskiego, a dwa lata później profesorem nauk politycznych tamże. W latach 1972–1990 pełnił funkcję rektora Kolegium. Jednocześnie, w latach 1963–1985 był wykładowcą na Wydziale Prawa na Uniwersytecie w Namur.
Od 1991 do 1996 sprawował funkcję Ambasadora RP w Paryżu. W latach 1998–2002 był członkiem Komitetu Integracji Europejskiej.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.