میگن وقتی تختی فوت شد ۷ نفر ایرانی از داغش خودکشی کردن. یکیشون گفته بود جهان بدون جهان پهلوان ارزش نداره! این روایتها در مورد مردیه که بعد از حدود ۶۰ سال ازمرگ هنوز توصیف سلبریتی براش به طرز عجیبی ناقص و ناکافیه.
کتاب سعی میکنه روایت کاملی از زندگی تختی ارائه بده. چون اولین مطالعه ام در مورد تختی بود نمی تونم اورجینال بودن روایت ها و کامل بودنشون رو قضاوت کنم.
یه نکته مهم کتاب پرداختن به وضعیت نامتعادل روحی روانی تختی در زندگی و فراز و نشیب های تکون دهنده اش در دوران قهرمانی و بعدشه که کمتر بهشون پرداخته شده. در نهایت نویسنده سوال اینکه خودکشی کرده یا نه رو می پرسه و به سمت پاسخ بله غش میکنه، اما بدش نمیاد کمی فرهادی بازی دربیاره و با چندتا داده مربوط به ترور ساواک داستانو معلق کنه. برای محکم کاری آخر کتابم توضیح میده منظورم از غلامرضای اول در عنوان کتاب میتونه غلامرضا پهلوی باشه!
در مجموع مشکل اصلی کتاب به عنوان مستندنگاری اینه که در بند داده ها و نقل قولها گم و گور میشه و نمیتونه روایتهای پیوسته و داستان وار ارائه بده. مثلا از کتاب نمیشه فهمید چطور تختی یه سوپرسلبریتی شد؟ اما برای تختی نخونده ها میشه معرفیش کرد که یه بار نگاهش کنن.