What do you think?
Rate this book
Bir Çift Siyah Deri Eldiven
şiirle örtülür sokakta ölen her insanın cesedi.
seslendirilen değil, yazılan sözcüktür
hayatı kendi anlamına doğru iten / çeken.
sözcük, taşıdıklarından kurtulup bağımsızlığını kanıtladıkça
özgürlüğüne kavuşur şiir.
sarfedilen sözcüğü önce okuru, sonra da şairi,
sırasıyla savunur.
ta ki sözcük, hem okuruna hem de şairine isyan edene kadar!
sözcük, doğanın ölümsüz tek tanrısıdır!
şiir, okurunu bir çift siyah deri eldiven gibi giyer.
şairinin parmak izlerini saklamak için...
parmak izleri, hayatın izlerinin tekrarıdır!
seslendirilen değil, yazılan sözcüktür
hayatı kendi anlamına doğru iten / çeken.
sözcük, taşıdıklarından kurtulup bağımsızlığını kanıtladıkça
özgürlüğüne kavuşur şiir.
sarfedilen sözcüğü önce okuru, sonra da şairi,
sırasıyla savunur.
ta ki sözcük, hem okuruna hem de şairine isyan edene kadar!
sözcük, doğanın ölümsüz tek tanrısıdır!
şiir, okurunu bir çift siyah deri eldiven gibi giyer.
şairinin parmak izlerini saklamak için...
parmak izleri, hayatın izlerinin tekrarıdır!
111 pages, Paperback
First published February 1, 2000
2 people are currently reading
13 people want to read
About the author
Küçük İskender
77 books96 followersDerman İskender Över (28 Mayıs 1964, İstanbul), Türk şair, eleştirmen.
1964 yılında İstanbul'da doğdu. Kabataş Erkek Lisesini bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi son sınıfında okulu bıraktı. Ardından İstanbul Üniversitesi sosyoloji bölümüne girdi, 3 yıl sonra bıraktı. 1980'li yıllardan başlayarak günümüze kadar çeşitli dergilerde şiirler, eleştiriler, denemeler yazdı. İlk şiiri Milliyet Genç Sanat Dergisi'nde, İskender Över ismiyle çıktı. Profesyonel olarak 1985'te Adam Sanat Dergisinde şiirleri yayımlanmaya başladı.
1964 yılında İstanbul'da doğdu. Kabataş Erkek Lisesini bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi son sınıfında okulu bıraktı. Ardından İstanbul Üniversitesi sosyoloji bölümüne girdi, 3 yıl sonra bıraktı. 1980'li yıllardan başlayarak günümüze kadar çeşitli dergilerde şiirler, eleştiriler, denemeler yazdı. İlk şiiri Milliyet Genç Sanat Dergisi'nde, İskender Över ismiyle çıktı. Profesyonel olarak 1985'te Adam Sanat Dergisinde şiirleri yayımlanmaya başladı.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 4, 2025
Kitabı elinize alıp yalnızca önsözünü okuyarak bile anlayabileceğiniz üzere “karanlık” şiirlerin, ölümün, kaybın, intiharın, suçun kısacası şiirin “arka sokakları”nın ev sahipliği yaptığı bir kitap bu.
Dolayısıyla “Polyanna” duygular yok bu kitapta. Yani nasıl desem, hani kafanızı çevirdiğiniz her köşede tozpembe bahsedilen aşk bile daha gerçekçi bir yerden ve daha acı bir dille yer buluyor kendisine. Öyle ki aşkı “bir yeniçeri küstahlığıdır” diye tanımlıyor İskender. Bir aşkın filizlenip çiçeklenişini “birbiriyle çarpışmaya giden iki trendik biz seninle alp”, “ yaklaşıyorlar kucaklaşır gibi çarpışmaya” diyerek anlatırken; bir başka şiirinde ayrılığı “güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!.. anladım ki: aşk naftalinlenmiyormuş meğer, eğer kanıtlanmıyorsa suçun!” diyerek tarifliyor. Her yaşanan ve adına aşk denen şeyi de ilahileştirmiyor bir yandan, ucuz aşklara dem vuruyor yer yer: “karanlıkta el yordamıyla bulduğun aşklardı illaki sebep, olsa olsa!”
Bire bin katmıyor İskender hatta aksine bini bire indirip sunuyor okuyucunun önüne. Öyle güzel betimlemelerle bezeniyor ki insanın sağı solu ve öyle güzel yeniden tanımlanıyor ki anlamlarından sıkılmış kavramlar…
“Ağaçların ağaç olmaktan bıktıkları gün gel” diye seslenen şairin davetine icabetten başka çaresi kalmıyor okuyucunun haliyle…
İnsanın üstünde durmadığı, durup düşünmediği ya da belki de köşe bucak kaçtığı durumların ve duyguların üstünden yeniden ve yeniden geçiyor İskender. “Çocukluğumuzdaki hırsız-polis oyunu sanki şimdi mutluluk-zaman” derken boğazımızda bir yumru bırakıp gidiveriyor deyim yerindeyse.
Beğenmiyor öyle her sonbaharı “eylülü biraz eksik” buluyor. “Teskin etmiyor edemez bu sonbahar bizi”…
Ne hayatı fazla ciddiye alıyor İskender, ne de ölümü. Öyle ki ölümden “bir hediye paketi değil mi tabut, toprağa uzatılan” şeklinde bahsetmeyi kafi buluyor. “Yeryüzünün hasılatı ömürler” ise “ölümün el yazısı” onun lugatında. Ve yine o, ölüme “hayat uğruna seni terk ediyorum!.. hoşça kal!” diyerek sesleniyor dizelerinde.
Yaşadığını hakkıyla yaşamayı önemseyenlerden olacak ki kendisi, “ ezbere yaşanan bir hayata alkış almak aslında, tek bilip bildiğin” diyerek sitem ediyor tüm ezbere yaşayanlara. Zira biliyor, “yaşlanan denizler okyanus olamıyor ne yazık ki” ve ekliyor yine başka bir şiirinde “biz ölürüz, kısa bir özetimiz kalır yeryüzünde”…
“Eh, hayat dediğin ölüm üstüne büyük bir alıştırma!
Zaten, bütün atların gittiği yerde bizim de mezarımız
Önce güzelce yıkanırız, iyi bir şeyler giyeriz sonra
Cenazemizde sıkılmasınlar diye fıstık alırız ucuzundan, eşe dosta”
Cenazelerdeki sahte yüzlere ve yalan üzüntülere de yeri gelmişken cevabını veriyor böylece İskender, bizim yerimize de…
İşin özü hayatın ölüme alıştıran, bir bakıma kendisinin de bahsettiği, ölüme hizmet eden tarafını “sivriliyorum, elinde tuttuğu saten kalemtıraşla açıyor beni ölüm” imgelemiyle aktarıyor bize.
Tüm bunları yaşam yolunda katık eden yolcunun içindeki tarifsiz birikmişliğe ise tam da şu dizeler ne de çok yakışıyor:
“Ah, saatte 200 km hızla ağlamak lazım”. Zira “öyle kalabalık ki hayallerle içimiz, intihar etsen yere düşmez!”…
2019 yılı temmuzunda aramızdan ayrılan Derman İskender Över’i bu yazının vesilesi ve sizlerin huzurunda saygıyla anıyorum.
Dolayısıyla “Polyanna” duygular yok bu kitapta. Yani nasıl desem, hani kafanızı çevirdiğiniz her köşede tozpembe bahsedilen aşk bile daha gerçekçi bir yerden ve daha acı bir dille yer buluyor kendisine. Öyle ki aşkı “bir yeniçeri küstahlığıdır” diye tanımlıyor İskender. Bir aşkın filizlenip çiçeklenişini “birbiriyle çarpışmaya giden iki trendik biz seninle alp”, “ yaklaşıyorlar kucaklaşır gibi çarpışmaya” diyerek anlatırken; bir başka şiirinde ayrılığı “güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!.. anladım ki: aşk naftalinlenmiyormuş meğer, eğer kanıtlanmıyorsa suçun!” diyerek tarifliyor. Her yaşanan ve adına aşk denen şeyi de ilahileştirmiyor bir yandan, ucuz aşklara dem vuruyor yer yer: “karanlıkta el yordamıyla bulduğun aşklardı illaki sebep, olsa olsa!”
Bire bin katmıyor İskender hatta aksine bini bire indirip sunuyor okuyucunun önüne. Öyle güzel betimlemelerle bezeniyor ki insanın sağı solu ve öyle güzel yeniden tanımlanıyor ki anlamlarından sıkılmış kavramlar…
“Ağaçların ağaç olmaktan bıktıkları gün gel” diye seslenen şairin davetine icabetten başka çaresi kalmıyor okuyucunun haliyle…
İnsanın üstünde durmadığı, durup düşünmediği ya da belki de köşe bucak kaçtığı durumların ve duyguların üstünden yeniden ve yeniden geçiyor İskender. “Çocukluğumuzdaki hırsız-polis oyunu sanki şimdi mutluluk-zaman” derken boğazımızda bir yumru bırakıp gidiveriyor deyim yerindeyse.
Beğenmiyor öyle her sonbaharı “eylülü biraz eksik” buluyor. “Teskin etmiyor edemez bu sonbahar bizi”…
Ne hayatı fazla ciddiye alıyor İskender, ne de ölümü. Öyle ki ölümden “bir hediye paketi değil mi tabut, toprağa uzatılan” şeklinde bahsetmeyi kafi buluyor. “Yeryüzünün hasılatı ömürler” ise “ölümün el yazısı” onun lugatında. Ve yine o, ölüme “hayat uğruna seni terk ediyorum!.. hoşça kal!” diyerek sesleniyor dizelerinde.
Yaşadığını hakkıyla yaşamayı önemseyenlerden olacak ki kendisi, “ ezbere yaşanan bir hayata alkış almak aslında, tek bilip bildiğin” diyerek sitem ediyor tüm ezbere yaşayanlara. Zira biliyor, “yaşlanan denizler okyanus olamıyor ne yazık ki” ve ekliyor yine başka bir şiirinde “biz ölürüz, kısa bir özetimiz kalır yeryüzünde”…
“Eh, hayat dediğin ölüm üstüne büyük bir alıştırma!
Zaten, bütün atların gittiği yerde bizim de mezarımız
Önce güzelce yıkanırız, iyi bir şeyler giyeriz sonra
Cenazemizde sıkılmasınlar diye fıstık alırız ucuzundan, eşe dosta”
Cenazelerdeki sahte yüzlere ve yalan üzüntülere de yeri gelmişken cevabını veriyor böylece İskender, bizim yerimize de…
İşin özü hayatın ölüme alıştıran, bir bakıma kendisinin de bahsettiği, ölüme hizmet eden tarafını “sivriliyorum, elinde tuttuğu saten kalemtıraşla açıyor beni ölüm” imgelemiyle aktarıyor bize.
Tüm bunları yaşam yolunda katık eden yolcunun içindeki tarifsiz birikmişliğe ise tam da şu dizeler ne de çok yakışıyor:
“Ah, saatte 200 km hızla ağlamak lazım”. Zira “öyle kalabalık ki hayallerle içimiz, intihar etsen yere düşmez!”…
2019 yılı temmuzunda aramızdan ayrılan Derman İskender Över’i bu yazının vesilesi ve sizlerin huzurunda saygıyla anıyorum.
February 28, 2024
Şiir kitaplarını okurken zamana yaymak, uzun bir süre boyunca geceleri yatmadan 2-3 şiir okuma suretiyle ilerlemeye çalışıyorum. Bu şiir kitabını okurken, biraz daha hızlı, daha fazla okuyarak ilerledim. Her şiir sanki kısa bir öykü gibiydi, ancak biçem ve üslup sebebiyle anlamak ve incelemek biraz uzun sürüyor.
Teknik olarak ifade edemiyorum ancak ilk satırın ikinci satıra sarktığı(?) kısımları okurken epey güçlük çektim.
Şiir kitaplarını yorumlarken genellikle bana enerjisinin, hislerinin ne kadar geçtiğini, ne kadar etkilendiğimi söylerek yaparım. 3/5 vermemin sebebi, gerçekten çok etkileyici ifadeler içeren, etrafınızı saran öykülerin, düşündüren şiirlerin olması. Ancak kalanında sanıyorum anlatım tarzı sebebiyle alışma güçlüğünden ötürü okurken çok fazla bana geçmeyen sözler mevcut.
2-3 kez daha okuduktan sonra yeni bir rapor daha girerim.
Küçük İskender'in tarzı ile tanışmak için gayet uygun bir kitaptı, tekrar baştan okusam daha çok keyif alırım diye düşünüyorum.
Teknik olarak ifade edemiyorum ancak ilk satırın ikinci satıra sarktığı(?) kısımları okurken epey güçlük çektim.
Şiir kitaplarını yorumlarken genellikle bana enerjisinin, hislerinin ne kadar geçtiğini, ne kadar etkilendiğimi söylerek yaparım. 3/5 vermemin sebebi, gerçekten çok etkileyici ifadeler içeren, etrafınızı saran öykülerin, düşündüren şiirlerin olması. Ancak kalanında sanıyorum anlatım tarzı sebebiyle alışma güçlüğünden ötürü okurken çok fazla bana geçmeyen sözler mevcut.
2-3 kez daha okuduktan sonra yeni bir rapor daha girerim.
Küçük İskender'in tarzı ile tanışmak için gayet uygun bir kitaptı, tekrar baştan okusam daha çok keyif alırım diye düşünüyorum.
May 1, 2022
Yazın bir kolu ilkbaharın omuzunda
bir kolu sonbaharın.
kışı almamışlar aralarına.
bir kolu sonbaharın.
kışı almamışlar aralarına.
December 5, 2025
inanılmaz ötesi
Displaying 1 - 4 of 4 reviews