What do you think?
Rate this book
Άπαντα τα πεζά [II]
Όταν διαβάζεις, µεταφράζεις, εκδίδεις τα Άπαντα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες, αυτού του µείζονος και, ασφαλώς, πιο οικουµενικού συγγραφέα του 20ού αιώνα, δεν επικοινωνείς απλώς µε ένα έργο ζωής, αλλά µε ένα έργο-ζωή· αισθάνεσαι ότι εισδύεις σ’ έναν κόσµο που σου φαίνεται ανοίκεια οικείος, σ’ έναν θαυµαστό λαβύρινθο που σε κάθε επίσκεψή σου δείχνει σαν να έχει ανανεώσει τις φενάκες του και που τον ενοικούν ιδέες και Θέµατα-Μινώταυροι: ο ψευδαισθητικός χαρακτήρας της ανθρώπινης ύπαρξης· το απατηλόν του φυσικού κόσµου· η σχεδόν αναπόφευκτη αυθαιρεσία κάθε ορθολογιστικής σκέψης· το άπειρο και οι άπειρες δυνατότητες· η ιδέα πως ακόµα και το απειροελάχιστο πράγµα ή γεγονός περιλαµβάνει όλο το σύµπαν· πως ό,τι µπορούµε να φανταστούµε ή έχει ήδη συµβεί ή επίκειται να συµβεί· πως κάθε άνθρωπος είναι ταυτόχρονα κι ένας άλλος, αν όχι και όλοι οι άλλοι άνθρωποι· η ιδέα του κόσµου ως προσωπικής προβολής της βούλησης, εξού και, συχνά, στο έργο του Μπόρχες, θύµα και θύτης ταυτίζονται· η ιδέα του ανθρώπου ως πλάσµατος του ονείρου κάποιου άλλου· η ιδέα µιας θείας χρονικής στιγµής όπου συµπυκνώνεται ή/και δικαιώνεται µια ολόκληρη ζωή· η ιδέα του κόσµου ως βιβλιοθήκης όπου παραδέρνουµε όλοι αναζητώντας ένα αδιανόητο ευρετήριο των ευρετηρίων στο οποίο µπορεί και να έχει αποδελτιωθεί το νόηµα-σχεδία· η ιδέα ότι τα πάντα έχουν γραφεί κι ότι εµείς δεν κάνουµε άλλο απ’ το να µηρυκάζουµε τα γεγραµµένα· η –συγγενής– ιδέα ότι µια λογοτεχνία διαφέρει από την άλλη ως προς τον τρόπο µε τον οποίο διαβάζεται, εξού και το σκανδαλώδες «Κάθε συγγραφέας δηµιουργεί τους προδρόµους του»· η –επίσης συγγενής– ιδέα ότι ο συγγραφέας δεν εκφράζει την πραγµατικότητα στην οποία γράφει, αλλά επινοεί την πραγµατικότητα στην οποία εκφράζεται· η ιδέα ότι η λογοτεχνία είναι ένα παιχνίδι µε αντιµέτωπους καθρέφτες όπου οι µυθοπλασίες αντικρίζονται σε µια ιλιγγιώδη επανάληψη, κι ότι αυτό το παιχνίδι επιδέχεται (αν δεν απαιτεί ή επιβάλλει) εµπνευσµένες παραλλαγές, όπως, π.χ., την παρείσφρηση της ίδιας της µυθοπλασίας στον εαυτό της, σαν να της µεταγγίζεται το ίδιο της το αίµα· τέλος(;), η σύγχυση των ορίων και το θολό µεταίχµιο ανάµεσα στη ζωή και τοv θάνατο, σε διηγήµατα όπου ο ήρωας είναι νεκρός και δεν το ξέρει, ή ξαναγεννιέται για να πεθάνει «όπως πρέπει».
Α.Κ.
Περιεχόμενα:
- Η αναφορά του Μπρόουντι
- Το βιβλίο από άμμο
- Η μνήμη του Σαίξπηρ
- Ο ποιητής
- Εγκώμιο της σκιάς
- Το χρυσάφι των τίγρεων
- Το σιδερένιο νόμισμα
- Ιστορία της νύχτας
- Ο αριθμός
- Οι συνωμότες
Α.Κ.
Περιεχόμενα:
- Η αναφορά του Μπρόουντι
- Το βιβλίο από άμμο
- Η μνήμη του Σαίξπηρ
- Ο ποιητής
- Εγκώμιο της σκιάς
- Το χρυσάφι των τίγρεων
- Το σιδερένιο νόμισμα
- Ιστορία της νύχτας
- Ο αριθμός
- Οι συνωμότες
- GenresFictionLiterature
488 pages, Paperback
First published January 27, 2014
About the author
Jorge Luis Borges
1,614 books14.7k followersJorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo was an Argentine short-story writer, essayist, poet and translator regarded as a key figure in Spanish-language and international literature. His best-known works, Ficciones (transl. Fictions) and El Aleph (transl. The Aleph), published in the 1940s, are collections of short stories exploring motifs such as dreams, labyrinths, chance, infinity, archives, mirrors, fictional writers and mythology. Borges's works have contributed to philosophical literature and the fantasy genre, and have had a major influence on the magic realist movement in 20th century Latin American literature.
Born in Buenos Aires, Borges later moved with his family to Switzerland in 1914, where he studied at the Collège de Genève. The family travelled widely in Europe, including Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. In 1955, he was appointed director of the National Public Library and professor of English Literature at the University of Buenos Aires. He became completely blind by the age of 55. Scholars have suggested that his progressive blindness helped him to create innovative literary symbols through imagination. By the 1960s, his work was translated and published widely in the United States and Europe. Borges himself was fluent in several languages.
In 1961, he came to international attention when he received the first Formentor Prize, which he shared with Samuel Beckett. In 1971, he won the Jerusalem Prize. His international reputation was consolidated in the 1960s, aided by the growing number of English translations, the Latin American Boom, and by the success of Gabriel García Márquez's One Hundred Years of Solitude. He dedicated his final work, The Conspirators, to the city of Geneva, Switzerland. Writer and essayist J.M. Coetzee said of him: "He, more than anyone, renovated the language of fiction and thus opened the way to a remarkable generation of Spanish-American novelists."
Born in Buenos Aires, Borges later moved with his family to Switzerland in 1914, where he studied at the Collège de Genève. The family travelled widely in Europe, including Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. In 1955, he was appointed director of the National Public Library and professor of English Literature at the University of Buenos Aires. He became completely blind by the age of 55. Scholars have suggested that his progressive blindness helped him to create innovative literary symbols through imagination. By the 1960s, his work was translated and published widely in the United States and Europe. Borges himself was fluent in several languages.
In 1961, he came to international attention when he received the first Formentor Prize, which he shared with Samuel Beckett. In 1971, he won the Jerusalem Prize. His international reputation was consolidated in the 1960s, aided by the growing number of English translations, the Latin American Boom, and by the success of Gabriel García Márquez's One Hundred Years of Solitude. He dedicated his final work, The Conspirators, to the city of Geneva, Switzerland. Writer and essayist J.M. Coetzee said of him: "He, more than anyone, renovated the language of fiction and thus opened the way to a remarkable generation of Spanish-American novelists."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 24, 2018
Αυτή η τεράστια διάνοια που ονομάζεται Χόρχε Λουίς Μπόρχες και θεωρείται ο αρχιδημιουργός της νοτιοαμερικάνικης μυθοπλασίας, έγραψε τις σκέψεις του σε ιστορίες που θα υπάρχουν όσο θα υπάρχει κι ο κόσμος.
Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιος διαβάσει τις απαντήσεις που δίνει με απόλυτη σαφήνεια σε κάθε αίνιγμα περί της ταυτότητας και της σημασίας του ατόμου, θα δυσκολευτεί αρκετά να λάβει σοβαρά υπόψιν τους άλλους συγγραφείς.
Η ζωή για τον Μπόρχες είναι αγρίως πολύπλοκη, παραδόξως φιλοσοφημένη και πλούσια σε προβληματισμούς ώστε να βρεθεί εύκολα μία σειρά λύσεων ή απαντήσεων.
Η μόνη σταθερή του στάση είναι αποφασιστικά η άρνηση σε κάθε μορφή δικτατορίας και η αποστασιοποίηση απο κάθε έννοια που κινεί τις μάζες του κόσμου.
Με μεγάλη δεξιοτεχνία γράφει απλά και κατανοητά, τόσο πολύ, ώστε εύκολα πέφτεις στην παγίδα του επιφανειακού συμπεράσματος.
Αυτό βεβαίως δεν ισχύει.
Σε κάθε ιστορία του κάτω απο το προφανές υπάρχουν μεταφορές και φιλοσοφικά ερωτήματα που τονώνουν και οξύνουν τη λειτουργεία του μυαλού.
Αυτό κάνει τα κείμενα του τόσο πολύ ανθρώπινα, ακόμη και η ασάφεια κάτι σημαίνει.
Σε αυτό το βιβλίο είναι συγκεντρωμένη όλη η φαντασία του Μπόρχες.
Μέσα απο διηγήματα, παραβολές και γραπτές εξομολογήσεις διερευνά τη φύση της λογοτεχνίας και της ίδιας της ύπαρξης, με τρόπο ταυτόχρονα κοσμικό και φανταστικό.
Εξ ορισμού είναι σπάνιο να βρεθεί κάποιος λογοτέχνης συγγραφέας που σκέφτεται με αφηρημένους όρους, κάνοντας πειράματα φιλοσοφικής αναζήτησης με καθαρή και κατανοητή μορφή.
Πρώτος και τελευταίος μαθηματικός-φιλόσοφος που παραδίδει μαθήματα ζωής με μαγικό τρόπο προκαλώντας φόβο σε μια παιχνιδιάρικη λογοτεχνική ατμόσφαιρα.
Είναι καθολικός όπως το σύμπαν. Δεν ενσωματώνεται και δεν ορίζεται σε καλούπια κοινωνικό-πολιτιστικού πλαισίου.
Έσωσε όλη τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία του κόσμου μέσα σε μια παραβολή επανάληψης.
Υπερτέλειος, ασυνήθιστος, μοναδικός και διαχρονικός αγνοήθηκε όσο έζησε απο την τιμή της απονομής του βραβείου Νόμπελ της λογοτεχνίας!!
Σίγουρα θα αδιαφορούσε και ακόμη πιο σίγουρα τώρα χαμογελάει και κλείνει πονηρά το μάτι σε όσους ξέρουν τι εννοεί...!!!
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιος διαβάσει τις απαντήσεις που δίνει με απόλυτη σαφήνεια σε κάθε αίνιγμα περί της ταυτότητας και της σημασίας του ατόμου, θα δυσκολευτεί αρκετά να λάβει σοβαρά υπόψιν τους άλλους συγγραφείς.
Η ζωή για τον Μπόρχες είναι αγρίως πολύπλοκη, παραδόξως φιλοσοφημένη και πλούσια σε προβληματισμούς ώστε να βρεθεί εύκολα μία σειρά λύσεων ή απαντήσεων.
Η μόνη σταθερή του στάση είναι αποφασιστικά η άρνηση σε κάθε μορφή δικτατορίας και η αποστασιοποίηση απο κάθε έννοια που κινεί τις μάζες του κόσμου.
Με μεγάλη δεξιοτεχνία γράφει απλά και κατανοητά, τόσο πολύ, ώστε εύκολα πέφτεις στην παγίδα του επιφανειακού συμπεράσματος.
Αυτό βεβαίως δεν ισχύει.
Σε κάθε ιστορία του κάτω απο το προφανές υπάρχουν μεταφορές και φιλοσοφικά ερωτήματα που τονώνουν και οξύνουν τη λειτουργεία του μυαλού.
Αυτό κάνει τα κείμενα του τόσο πολύ ανθρώπινα, ακόμη και η ασάφεια κάτι σημαίνει.
Σε αυτό το βιβλίο είναι συγκεντρωμένη όλη η φαντασία του Μπόρχες.
Μέσα απο διηγήματα, παραβολές και γραπτές εξομολογήσεις διερευνά τη φύση της λογοτεχνίας και της ίδιας της ύπαρξης, με τρόπο ταυτόχρονα κοσμικό και φανταστικό.
Εξ ορισμού είναι σπάνιο να βρεθεί κάποιος λογοτέχνης συγγραφέας που σκέφτεται με αφηρημένους όρους, κάνοντας πειράματα φιλοσοφικής αναζήτησης με καθαρή και κατανοητή μορφή.
Πρώτος και τελευταίος μαθηματικός-φιλόσοφος που παραδίδει μαθήματα ζωής με μαγικό τρόπο προκαλώντας φόβο σε μια παιχνιδιάρικη λογοτεχνική ατμόσφαιρα.
Είναι καθολικός όπως το σύμπαν. Δεν ενσωματώνεται και δεν ορίζεται σε καλούπια κοινωνικό-πολιτιστικού πλαισίου.
Έσωσε όλη τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία του κόσμου μέσα σε μια παραβολή επανάληψης.
Υπερτέλειος, ασυνήθιστος, μοναδικός και διαχρονικός αγνοήθηκε όσο έζησε απο την τιμή της απονομής του βραβείου Νόμπελ της λογοτεχνίας!!
Σίγουρα θα αδιαφορούσε και ακόμη πιο σίγουρα τώρα χαμογελάει και κλείνει πονηρά το μάτι σε όσους ξέρουν τι εννοεί...!!!
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
June 5, 2018
Ο Μπόρχες· ο οξύνους γεωμέτρης, ο αρχετυπικός παραμυθάς, ο ανήσυχος ταξιδιώτης, ο χρονογράφος των μαχαιριών, ο εραστής των ισλανδικών σάγκα και των Χιλίων και Μίας Νυχτών.
Ποια είναι τα θέματα που συζητάει ο Μπόρχες; Είναι βέβαια η ανθρώπινη μνήμη και οι απολήξεις της. Είναι το πρωτοτύπο και το αντίγραφο, η απειρία και η μοναδικότητα. Είναι οι τόποι, τα κάστρα, οι κήποι των ανθρώπων αλλά κι όχι μόνο αυτά. Για την ακρίβεια είναι η τομή στην οποία ο φυσικός χώρος γειτνιάζει με την ονειρική επικράτεια. Οι προαιώνιοι θρύλοι, οι περιπέτειες του Οδυσσέα, οι μάχες των Βίκινγκς και οι εξωτικές πανίδες των Ινδιών, ανακυκλώνονται πάνω από τον Θερβάντες, τον Σαίξπηρ, τον Νοβάλις και τον Γκαίτε.
Η γλώσσα του έχει τις ρίζες της στους μύθους και τα έμμεσα λόγια των αρχαίων ποιητών. Η δομή του δανείζεται τις τεχνικές της αστυνομικής λογοτεχνίας για να γίνει ένα αραβικό κέντημα από διακλαδωτά μονοπάτια. Ο Μπόρχες, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του τυφλός, άκουσε κι είδε όλα όσα κλείνει εντός της η Βιβλιοθήκη της Βαβέλ.
Θα έγραφα εδώ εν είδει σταχυολόγησης μερικά απ' τα καλύτερα πεζά που συνάντησα διαβάζοντας τους δύο τόμους των Απάντων. Αλλά κάθε φορά που ανοίγω τα βιβλία για να βρω ποια κείμενα έχω σημειώσει, νέες τσακισμένες σελίδες αναδύονται. Κι έτσι έχω χάσει πια το μέτρημα.
Ποια είναι τα θέματα που συζητάει ο Μπόρχες; Είναι βέβαια η ανθρώπινη μνήμη και οι απολήξεις της. Είναι το πρωτοτύπο και το αντίγραφο, η απειρία και η μοναδικότητα. Είναι οι τόποι, τα κάστρα, οι κήποι των ανθρώπων αλλά κι όχι μόνο αυτά. Για την ακρίβεια είναι η τομή στην οποία ο φυσικός χώρος γειτνιάζει με την ονειρική επικράτεια. Οι προαιώνιοι θρύλοι, οι περιπέτειες του Οδυσσέα, οι μάχες των Βίκινγκς και οι εξωτικές πανίδες των Ινδιών, ανακυκλώνονται πάνω από τον Θερβάντες, τον Σαίξπηρ, τον Νοβάλις και τον Γκαίτε.
Η γλώσσα του έχει τις ρίζες της στους μύθους και τα έμμεσα λόγια των αρχαίων ποιητών. Η δομή του δανείζεται τις τεχνικές της αστυνομικής λογοτεχνίας για να γίνει ένα αραβικό κέντημα από διακλαδωτά μονοπάτια. Ο Μπόρχες, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του τυφλός, άκουσε κι είδε όλα όσα κλείνει εντός της η Βιβλιοθήκη της Βαβέλ.
Θα έγραφα εδώ εν είδει σταχυολόγησης μερικά απ' τα καλύτερα πεζά που συνάντησα διαβάζοντας τους δύο τόμους των Απάντων. Αλλά κάθε φορά που ανοίγω τα βιβλία για να βρω ποια κείμενα έχω σημειώσει, νέες τσακισμένες σελίδες αναδύονται. Κι έτσι έχω χάσει πια το μέτρημα.
March 7, 2024
Όποιος αποφασίσει να εισέλθει στον κόσμο του Μπόρχες πρέπει να γνωρίζει και να έχει πάρει απόφαση ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να εξηγηθούν αυτές οι ιστορίες -διηγήματα -παραβολές με τον δρόμο της λογικής θα πέσει στο κενό. Στο σύμπαν του μεγάλου λογοτέχνη τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας - φαντασίας - θανάτου -ονείρου καταργούνται και κυριαρχεί μόνο ο αναγνωστικός οργασμός που προσφέρει.
September 19, 2021
σε όχι μονο ένα απο τα διηγήματά του, ο Μπόρχες ψάχνει να βρει την μία λέξη που θα εκφράζει τα πάντα. Την λέξη αυτή δεν μας την έδωσε ποτέ, αλλά η λέξη που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το δίτομο Άπαντα τα πεζά, είναι πολύ εύκολο να βρεθεί. Απλώς, αριστούργημα!
Read
August 10, 2025Αυτό που συγκρατεί κανείς από αυτόν τον, "μαγικό", δεύτερο τόμο των Απάντων των πεζών του Χ. Λ. Μπόρχες, έναν τόμο πιο "βατό" στην ανάγνωση από τον πρώτο, είναι σε μεγάλο βαθμό η γοητευτική και απλή γραφή με την οποία ο μεγάλος λατινοαμερικανός λογοτέχνης αναδεικνύει τις θεματικές που βρίσκονται στο επίκεντρο συνολικά των κειμένων του:
το ίσως πιο κομβικό παράδειγμα είναι η ιδέα της λογοτεχνίας/μυθοπλασίας που δεν τελειώνει ποτέ όντας άπειρη ("Το βιβλίο από άμμο"), η οποία όμως ταυτόχρονα αποτελεί μια συνεχή ανακύκλωση των ίδιων ιστοριών ("Οι τέσσερις κύκλοι")!
Επιπλέον, δεν μπορώ παρά να ξεχωρίσω την ιδιαίτερα επιτυχημένη (με μια γραφή "ανοίκεια" σε ό,τι αφορά το δικό του ύφος) απόπειρα του Μπόρχες να γράψει ένα λαβκραφτικό διήγημα αλλόκοτου τρόμου, αποτίοντας φόρο τιμής στον αγαπημένο μου πεζογράφο, στο διήγημα "There Are More Things".
Τέλος, η φράση:
"Τι ονειρεύτηκε άραγε ο Χρόνος [...] Ονειρεύτηκε τη Μουσική, που δεν χρειάζεται τον χώρο. Ονειρεύτηκε την Τέχνη του Λόγου, ακόμα πιο ανεξήγητη κι απ' την τέχνη της μουσικής, αφού περιλαμβάνει τη μουσική"!
("Κάποιος ονειρεύεται")!
το ίσως πιο κομβικό παράδειγμα είναι η ιδέα της λογοτεχνίας/μυθοπλασίας που δεν τελειώνει ποτέ όντας άπειρη ("Το βιβλίο από άμμο"), η οποία όμως ταυτόχρονα αποτελεί μια συνεχή ανακύκλωση των ίδιων ιστοριών ("Οι τέσσερις κύκλοι")!
Επιπλέον, δεν μπορώ παρά να ξεχωρίσω την ιδιαίτερα επιτυχημένη (με μια γραφή "ανοίκεια" σε ό,τι αφορά το δικό του ύφος) απόπειρα του Μπόρχες να γράψει ένα λαβκραφτικό διήγημα αλλόκοτου τρόμου, αποτίοντας φόρο τιμής στον αγαπημένο μου πεζογράφο, στο διήγημα "There Are More Things".
Τέλος, η φράση:
"Τι ονειρεύτηκε άραγε ο Χρόνος [...] Ονειρεύτηκε τη Μουσική, που δεν χρειάζεται τον χώρο. Ονειρεύτηκε την Τέχνη του Λόγου, ακόμα πιο ανεξήγητη κι απ' την τέχνη της μουσικής, αφού περιλαμβάνει τη μουσική"!
("Κάποιος ονειρεύεται")!
May 27, 2026
Ο Μπόρχες, αυτός ο ανυπέρβλητος λογοτέχνης, διέπρεψε στα πιο σύντομα κείμενα, εδώ έχουμε μία συλλογή διηγημάτων του. Το καθένα συμπυκνώνει σκέψεις του δοσμένες με έναν μοναδικό τρόπο, σίγουρα ποιητικό, και οπωσδήποτε είναι κείμενα που ζητούν την προσοχή μας και πολλαπλές αναγνώσεις. Ο Μπόρχες συλλογίζεται, θυμάται και φιλοσοφεί για τα μικρά και μεγάλα του κόσμου. Διερευνά και παίζει με "τις τρεις ιδιότητες της ανθρώπινης ψυχής : τη μνήμη, την κατανόηση και τη βούληση. Λάτρης και μελετητής της μυθολογίας, ενσωματώνει στοιχεία από τις λαϊκές παραδόσεις του κόσμου για να πλάσει τους κόσμους του και να στοχαστεί βαθιά αλλά ανθρώπινα... Με τα μάτια της ψυχής κυριολεκτικά -αφού πέρασε μεγάλο μέρος της ψυχής του μισότυφλος ή εντελώς τυφλός- και με όπλο τη φαντασία του και την κοφτερή του εξασκημένη διάνοια, βλέπει στα πιο απλά, τα πιο μεγάλα... Για παράδειγμα σε ένα σμήνος πουλιών, κι αναρωτόμενος το πλήθος τους, ψάχνει και βρίσκει την ύπαρξη του υπέρτατου Όντος... Για αναγνώστες ασφαλώς που αναζητούν τα πιο δύσκολα, θέλει δουλίτσα!!!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews