ศิวาราตรี เล่ม 4

ศิวาราตรี #4

by พนมเทียน

ศิวาราตรี...ราตรีแห่งการลอยบาป ได้กำเนิดยุพราชแฝดสามองค์ องค์หนึ่งตกไปอยู่ในอุ้งมือโจร องค์หนึ่งตกอยู่ในมือของนักมายากล อีกองค์หนึ่งตกไปอยู่ในนครของนักบวช ทั้งสามองค์จะเจอกันได้อย่างไร ติดตามการสู้รบและชิงไหวชิงพริบได้ในผลงานชิ้นเอกที่ท้าทายนักอ่าน

663 pages, Hardcover

First published January 1, 2013

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

จ้าาาาาาาา เล่มสุดท้ายตายกันให้หมดให้สิ้นเลยจ้าาาาา

เวลาอ่านเรื่องไหนๆก็ไม่อยากให้ใครตายเพราะเราผูกพันกับตัวละคร แต่กับเรื่องนี้ก็คิดแล้วแหละว่ามหาสงครามขนาดนี้จะจบแบบทุกคนรอดชีวิตไม่ได้ ก็ตายให้หมดเลยจ้าาาา

โอเคมาตั้งสติใหม่จริงๆเรื่องนี้ก็จบแบบ happy ending แหละเพราะสุดท้ายสามเผ่าพันธุ์สามารถรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีแบ่งแยกมิลักขะ อารยัน ทมิฬ สันติภาพของโลกย่อมแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ หยดเลือดของผู้คน

คุณพนมเทียนนี่ขอยกให้เป็นปรมาจารย์ เขียนมหากาพย์ขนาดนี้โดยไม่น่าเบื่อ ผ่านมากี่ยุค กี่สมัยเรื่องราวยังทันสมัย จิตใจมนุษย์ก็ไม่ได้สูงส่งขึ้นเลย

เล่มนี้สงครามมาถึงจุดสิ้นสุด เทวทหะรบชนะศิลาวดีแต่ต้องสูญเสียโรหิตา ขุนศึกคู่ใจและไพร่พลอีกมหาศาล ได้ไม่คุ้มเสีย กลับมายังโดนมิลักขะ-ทมิฬรบตลบหลัง สุดท้ายเทวทหะสิ้นเมือง กษัตริย์ ปุโรหิตตายหมด

ทุษยันต์ทำชีพพลีเพราะการบีบบังคับให้เลือกข้างของพิษณุมหาราช มาณวิกาตายตามไป

เวชยันต์-ยามาระตี คู่รักต่างเผ่าแสนรันทด ตายตกตามกันไป

ลูตา หัวหน้าเผ่าทมิฬตายกลางสงคราม

อัสสกัณฑ์ตายเยี่ยงหมาข้างถนน

สุรินทราศิษย์ทุษยันต์กับทัสสยุและมโนหสิงห์ช่วยกันรวบรวมบ้านเมืองเป็นหนึ่งต่อไป

[Pat Stark Jr · Rating 5 out of 5]

จบแบบเศร้า ๆ หน่อยเพราะพากันตายเยอะ แต่ก็ถือว่าจบแบบสงบสุข ภราดร

เวชยันต์และยามาระตี ตายคู่ รันทดดดดสุด แต่ก็สงครามอ่ะนะ เป็นแบบนี้ดีแล้ว ยามาระตีรักเวชยันต์มาก ยอมตายพร้อมกัน ดีกว่าต้องทุกข์เพราะอยู่คนเดียว

ทุษยันต์กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก เลยตัดสินใจจบชีวิตตัวเองเพื่อให้น้องได้กู้ชาติต่อไปเพราะตัวเองก็อกตัญญูต่อชาติที่เลี้ยงดูตัวเองไม่ได้ เป็นคนที่น่าสงสารมาก อ่านแล้วรู้สึกอึดอัดไปพร้อมกับทุษยันต์เลย

โรหิตาเสียสละเพื่อให้อารยันชนะศึก สงสารจารุทัตน์ที่ต้องฆ่าลูกตัวเอง สะอึกจุดนี้มาก น้ำตาตกใน

ทัสสยุกับดุสิดา รอดดดดด คู่กันแหละ แต่ตอนจบน่าจะมีบทให้ดุสิดาหน่อย แบบให้ดุสิดาได้พูดมั่งไรงี้ ดันให้สุรินทราเด่นนำไปจนจบ

สรุป เป็นหนังสือที่ทุกคนควรอ่าน (เท่า ๆ กับเพชรพระอุมา) ศัพท์แสงตระการตา อาจจะอ่านยากนิดนึง แต่แค่นิดเดียวเท่านั้น อ่านไปนาน ๆ จะชินเองจ้า

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

บทสรุปของศิวาราตรี เสียดายทุษยันต์กับเวชยันต์มาก...แต่ก็ประทับใจบวกข้อคิดดีๆในตอนจบ จริงๆมีข้อคิดดีๆหลายๆอย่างตลอดสี่เล่มที่ผ่านมา เป็นอีกหนึ่งหนังสือที่คนไทยควรอ่านเลยหละ นอกจากภาษาที่สวยมากๆแล้ว เนื้อเรื่องและข้อคิดยังดีมากๆอีกด้วย

[Montakarn Pi]

ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

[lonelypoppy · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านนานแล้ว
ภาษาสวยงาม เนื้อเรื่องเข้มข้น
แต่จบแบบไม่สุขนิยม

[M · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดก็ดำเนินมาถึงอวสานของศิวาราตรี

การดำเนินเรื่องน่าตื่นเต้นมาก คือสู้รบกันแต่แรกจนหน้าสุดท้ายเลยทีเดียว
ยามาระตียังอาจหาญ เข้มแข็งเหมือนเดิม แต่ขอยกนิ้วให้โรหิตา ผู้หญิงคนนี้สุดยอดจริงๆ

ส่วนสามแฝด ไม่รู้จะพูดยังไง สงสารทั้งสามคน ทุษยันต์ และเสียดายความสามารถที่สุด เอาจริงๆ เรื่องนี้ขอยกให้เป็นที่สุดของ Dilemma สามคนนี้คือ คนเขียนให้ตัวละครมีทางเลือกแบบอับจนที่สุด แล้วดันเป็นชาติชายกันหมด อภินิหารย์แรงกล้า ความตั้งใจก็แรงกล้า โอ้ยยย คือเป็นคนดีมากว่างั้น ถอนหายใจสิบห้าล้านรอบ

การตัดสินใจของทุษยันต์นี่คืออึ้งเลย คือแอบคิดแต่ไม่คิดว่าจะทำจริง สะอึกไปเหมือนกัน แต่ก็เป็นทางเลือกที่ฉลาด เป็นทางออกเดียวจิงๆ (เศร้า...) ตอนจบของเวชยันต์กับยามาระตีเอาจริงๆ ไม่ค่อยแฮปปี้อ่ะ อุตส่าห์ลุ้น อุตส่าห์เชียร์คู่นี้จริงจัง ตายคู่ไร้อนาคตเฉยยยย คนอ่านเซ็ง


ในส่วนที่พึงพอใจและสะใจคือไอ้อัสสกัณฑ์ สมควรได้รับกรรมแบบที่โดน


เล่มมนี้ให้คำว่า ดุเดือด อาจหาญ น่าศรัทธา การวางแผน การรบที่ซ้อนกลกันไป การแก้แค้น และการกู้ชาติที่เตรียมกันไว้อย่างเนิ่นนาน ในที่สุดก็อุบัติขึ้นแล้วมันส์มากสมการรอคอย

ถึงตอนจบไม่สมใจนัก แต่ให้เต็มเพราะพลอตที่ซับซ้อน complexity ของตัวละคร บวกไดเลมมาที่เลือดเย็นมาก ภาษาอลังการตั้งแต่เล่มหนึ่งยันเล่มสุดท้าย ปรบมือให้กับซีรียส์นี้

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

ขอหักคะแนนตอนจบ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย รู้สึกเสียดายความสนุกของเล่มที่ผ่านๆมา