Confessio

by Natalia Kruzer

Zło ma wiele twarzy…
Ona widziała je wszystkie.

Czy człowiek, który dopuszcza się największej zbrodni i odbiera życie innemu, jest zawsze zły? Kim trzeba być, aby zamordować bezbronne i niepełnosprawne niemowlę?

Na te pytania usiłuje znaleźć odpowiedź prokurator, a jednocześnie matka samodzielnie wychowująca pięcioletniego syna z autyzmem, gdy staje przed koniecznością rozwiązania najtrudniejszej sprawy w swojej dotychczasowej karierze.
Dotarcie do prawdy nie stanowi jedynego problemu, z jakim musi się zmierzyć. Prześladuje ją trudna przeszłość, którą zagłusza lekami i alkoholem oraz szara rzeczywistość, na którą składa się żmudna terapia syna i walka o niezależność.
Czy ostatecznie uda się jej rozwiązać tę sprawę? A jeśli tak, jaką cenę będzie musiała za to zapłacić?

Wstrząsająca powieść napisana przez prokurator, która każdego dnia stawia czoła prawdziwemu złu.

Genres: Polish Literature

336 pages, Paperback

Published March 13, 2024

Reviews

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Na naszym rynku wydawniczym coraz częściej pojawiają się nowe nazwiska, a wraz z nimi historie, które kuszą nas okładkami, intrygującymi opisami zwiastującymi emocjonującą lekturę lub po prostym samym faktem, że autor danej historii debiutuje. W ostatnim czasie przez moje ręce przewinęło się kilka naprawdę świetnych debiutów, które zasługują na szczególną uwagę, a „Confessio” jest jednym z nich!

Prokurator Paulina Wilczyńska pracująca w zawodzie od ponad dziesięciu lat widziała już wiele zła. Wezwana na miejsce zdarzenia z przerażeniem odkrywa, że sprawa, do której została skierowana, dotyczy śmierci małego chłopca. Prześladowana przez trudną przeszłość, zmagająca się na co dzień z problemami, które stara się zagłuszyć lekami i alkoholem, za wszelką cenę będzie chciała dociec prawdy i rozwiązać sprawę bez względu na to, jaką cenę przyjdzie jej zapłacić, a ta dla matki samotniej wychowującej dziecko ze spectrum autyzmu może okazać się bardzo wysoka. Czy uda się jej rozwiązać jedną z najtrudniejszych spraw w dotychczasowej karierze?

Natalia Kruzer, doświadczona prokurator, która każdego dnia stawia czoła niewyobrażalnemu złu, debiutuje na rynku wydawniczym z przytupem. „Confessio” to mocny i bardzo realistyczny kryminał, w którym emocje wylewają się z każdej karty powieści. Głównym powodem, dla którego zdecydowałam się sięgnąć po tę książkę, bym fakt, że jest to debiut, a ja debiutów, szczę kryminalnych, nie potrafię sobie odmówić. Nie spodziewałam się jednak, że historia, którą zaserwuje mi autorka, okaże się tak boleśnie prawdziwa. Natalia Kruzer, oprócz tego, że wnikliwie i bardzo szczegółowo przedstawia nam pracę prokuratora, to dodatkowo kreśli przed nami rozdzierający serce obraz matki samotnie wychowującej dziecko z autyzmem. Problemy a wraz z nimi towarzyszące im strach i lęk, z jakimi na co dzień zmagają się kobiety, które pozostawione same sobie z chorym dzieckiem, są zatrważające. Natalia Kruzer bez koloryzowania ukazuje nam prawdę o trudach życia i wychowywania niepełnosprawnych dzieci, często w samotności bez możliwości pomocy ze strony bliskich.
„Confessio” to historia trudna, przytłaczająca i wstrząsająca z racji poruszanego przez autorkę tematu, ale jednocześnie tak bardzo ważna i potrzebna. Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak ciężko jest rodzicom, których dziecko bez powodu zaczyna płakać, krzyczeć, rwać włosy z głowy. Historia, którą przelała na papier Natalia Kruzer przepełniona jest wieloma emocjami, z jej kart płynie ból, bezsilność, strach, ale i siła, która w połączeniu z determinacją daje nadzieję na lepsze.
Z całego serca gratuluje autorce wspaniałego debiutu. Wchodząc na rynek wydawniczy z tak dobrze napisaną, choć trudną, historią, sukces w świecie literackim jest nieunikniony. Polecam Waszej uwadze „Confessio”, jestem przekonana, że zarówno fani kryminałów, jak i thrillerów psychologicznych będą usatysfakcjonowani lekturą.

[Z książką po mojemu · Rating 5 out of 5]

4.5⭐️ Ogromne, pozytywne zaskoczenie. Książka była wciągająca. Poruszała bardzo poważny temat, wychowywanie dziecka z niepełnosprawnością, i czuć było realizm tej historii. Główna bohaterka wzbudzała empatię i choć popełniała błędy, chciało się ją wesprzeć. Główny wątek był też odważny. Choć nie jestem dużym fanem zakończenia, to je rozumiem i ono tym bardziej uderza w czytelnika. Mam nadzieję, że to nie była ostatania książka autorki.

[Spokojną.Przystan · Rating 4 out of 5]

No ogromne gratulacje za TAKI debiut!
Książka,która wciąga czytelnika od pierwszych stron.
Historia trudna i smutna..budząca również refleksje.
Pokazująca trudne oblicze macierzyństwa...szczególnie tego samotnego i z chorym dzieckiem.
Gdy trudy dnia codziennego..walka z mnożącymi się problemami potrafi doprowadzić do tragedii.
Pokazuje również siłę i determinację kobiety,matki.
Kryminalny wątek,pokazanie pracy prokuratura od zaplecza dodaje tylko książce mocy..bo widać,że autorka wie o czym pisze (sama wykonuje ten zawód).

Z niecierpliwością czekam na kolejną książkę autorki.
A wam serdecznie polecam tę do przeczytania.

[Books Hunters · Rating 5 out of 5]

"Confessio”, to debiut napisany przez czynną prokurator, wydany pod pseudonimem Natalia Kruzer. Książka przedstawia historię kryminalną z punktu widzenia pani prokurator, która na co dzień podobnie jak autorka zmaga się ze złem w naszym kraju i z trudem opieki nad autystycznym dzieckiem.
Książką autorka złożyła hołd rodzicom i opiekunom osób niepełnosprawnych, dla których życie z chorą osobą jest walką o przeżycie takiej osoby ale również pozbawienie siebie "normalnego" życia.
Macierzyństwo ukazane w „Confessio” nie jest lukrowane ani posypane cukierkami, jest przedstawiony prawdziwy obraz walki samotnej matki wychowującej niepełnosprawne dziecko.

Prokurator Paulina Wilczyńska została przydzielona do sprawy śmierci niepełnosprawnego niemowlaka. Sekcja zwłok wykazała, że malec został zamordowany. Kto jest tak bezduszny i dokonał takiej okropności? Podejrzane są trzy osoby. Paulina, mimo, że przed tą sprawą broniła się rękami i nogami - musi podnieść rękawice i stanąć do walki z najgorszym wrogiem- zabójcą dziecka. Kto i dlaczego zabił bezbronnego Kubusia? Autorka przedstawia również codzienność Wilczyńskiej I jej zmagania z synem ze spectrum autyzmu.

Co prawda historia jest fikcyjna jednak inspirowana życiem zarówno prywatnym jak i zawodowym autorki, która jest czynnym prokuratorem i matką autystycznego dziecka.
Książka prezentuje wysoki poziom. Porusza mnóstwo jakże ważnych tematów, obok których nie da się przejść obojętnie. Mimo, że książka pozbawiona jest scen brutalnych, nie ma rozlewu krwi to i tak poruszane tematy tworzą z niej mocną pozycję kryminalną, która wejdzie w głowę czytelnika, wstrząśnie nim i na długo pozostawi z poczuciem niesprawiedliwości.
Książka jest wielowątkowa. Obok morderstwa małego dziecka mamy również poruszane tematy takie jak kazirodztwo, problemy narkotykowe, problemy rodzinne oraz posunięte zabobony, które wbrew pozorom mogą wyrządzić ogromne krzywdy.
Książka ta nie należy do literatury rozrywkowej nie odpoczniesz przy niej ani nie oderwiesz się od rzeczywistości. Wręcz przeciwnie jest ciężka, trudna, przeraża, przytłacza. Ale również jak twierdzi sama autorka daje nadzieję.
Mimo, że temat poruszany przez autorkę był już wcześniej nagłaśniany w innych thrillerach psychologicznych to i tak moje emocje i odczucia są niezmienne. Na krzywdę dziecka nigdy nie będę obojętna i nigdy nie zrozumiem posunięcia jakim jest zabójstwo. Jako matka mocno przeżywam takie historie. Są one trudne do ogarnięcia. A statystyki, które wskazują o wysokości codziennych dokonywanych zbrodni- jeszcze bardziej mnie przytłaczają.

Książka niewątpliwie szokuje i przeraża. Napisana w ciekawy sposób podsyca zainteresowanie czytelnika. Książka budzi wiele emocji.
Jestem przekonana, że nie tylko mnie autorka urzekła swoją historią. Tytuł oceniam bardzo wysoko i nie mam najmniejszych wątpliwości, że zbierze szeroką rzesze odbiorców.

zapraszamy na naszego bloga https://www.facebook.com/BooksHunters...

[MrsBookBook · Rating 4 out of 5]

Pani prokurator, Paulina zostaje wezwana podczas dyżuru. Na miejscu zastaje ciało około rocznego chłopca. Wszystko wygląda na zwyczajny przypadek, śmierć łóżeczkowa czy coś takiego, jednak Prokurator coś podpowiada by dokładnie to sprawdzić. W ten sposób Paulina staje przed rozwiązaniem najtrudniejszej w swoim życiu sprawy o morderstwo.

Dodatkowo sama wychowuje pięcioletniego syna z autyzmem i nie do końca sobie z nim radzi. Ma też trudności ze snem, więc posiłkuje się tabletkami na sen, które zapija alkoholem. Jakby tego było mało wracają do niej demony przeszłości.

Czy pani prokurator uda się rozwiązać tę niełatwą sprawę? Czy Paulina rozwiąże problemy w swoim prywatnym życiu? Czy uda jej się w jakiś sposób dogadać z synkiem?

Bardzo się cieszę, że sięgnęłam po tę książkę, bo była naprawdę rewelacyjna. Razem z prokurator podejrzewałam chyba każdego kto tylko się nawinął, choć gdzieś z tyłu głowy ciągle podejrzewam tę poprawną osobę.

Autorka miała świetny pomysł na fabułę, zarówno śmierć małego dziecka jak i dodatkowo jego choroba, oraz choroba syna głównej bohaterki. Może źle to brzmi, lecz chodzi mi o to, że mi jako mamie dwójki dzieci serce niemalże stawało przy opisie zmarłego Kubusia. Ofiara chorowała na zespół Angelmana, a u synka głównej bohaterki zdiagnozowano autyzm. Tu Paulina dobrze rozumiała przez co przechodziła samotna matka wychowująca chore dziecko, i domyślała się, co może czuć po stracie swojego ukochanego synka.

Dzięki autorce poznajemy pracę prokuratora od zaplecza, to że to nie jest tylko wypisywanie i podpisywanie świstków. Dodatkowo to jak cała ta machina się kręci. Jeśli trzeba coś niewygodnego powiedzieć w mediach, oczywiście że przełożony zleci to podopiecznemu. A gdy w końcu uda się schwytać osobę odpowiedzialną za morderstwo, na co wskazują dowody, to gratulacje przyjmuje najczęściej szef, a nie pracownik niższy szczeblem.

Autorka pokazuje również jak trudne może być wychowywanie dziecka, u którego zdiagnozowano autyzm. To ile cierpliwości musi posiadać matka. Świetnie zostało też pokazane to, że ojciec zazwyczaj (oczywiście nie zawsze) gdy go coś przerasta, zwija manatki i już go nie ma. Matka gdy ją coś przerasta niestety, ale nie ma opcji pozostawienia dziecka na pastwę losu, to ona musi wykarmić dziecko piersią, czy też butelką, to ona nie śpi nocami i dniami czuwając przy dziecku. To tyczy się również zupełnie zdrowych dzieci.

Krzywda małych dzieci chyba dotyka każdego z nas, a matek szczególnie. To ile razy przez tę książkę sprawdzałam czy moje dzieci oddychają podczas snu to nie zliczę.

Może nie do końca udało się autorce mnie zaskoczyć rozwiązaniem sprawy, jednak zupełnie nie odebrało mi to przyjemności z czytania.

Natalia Kruzer zasługuje na ogromne brawa za tak świetny debiut. Mam nadzieję, że kolejna fenomenalna książka już jest w trakcie pisania, bo ja się nie mogę doczekać. A was zachęcam do przeczytania tego rewelacyjnego kryminału.

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

" [...] Gdy dowiadujesz się, że jesteś matką chorego dziecka, twoim jedynym towarzyszem staje się lęk. [...]"

"Confessio" jest debiutem literackim. Stworzyła go pani prokurator Natalia Kruzer. Jej bogate doświadczenie zawodowe przełożyło się na powstanie tej książki.
Historia tutaj ukryta opisuje bardzo drastyczną sprawę. Morderstwo niepełnosprawnego niemowlęcia nigdy nie niesie ze sobą nic dobrego. Nie mogę pojąć, jak można uderzyć dziecko, a co dopiero doprowadzić do jego śmierci. Tropów będzie wiele. Czy pani prokurator Paulina Wilczyńska szybko wyjaśni tę sprawę i pośle do więzienia odpowiedzialną za ten haniebny czyn osobę? Warto się przyjrzeć z bliska tej sprawie, ponieważ ona nie będzie taka prosta, na jaką wygląda.
Jestem zachwycona wątkami obyczajowymi prokurator Wilczyńskiej. Ma ciężko w pracy, ale również jej prywatne życie nie jest usłane różami.
Cieszę się, że autorka poruszyła tak trudny temat. Może dzięki tej książce ojcowie, którym urodziło się niepełnosprawne dziecko, zostaną przy swoich żonach i będą je razem wychowywać. Nienawidzę mężczyzn, którzy w takich sytuacjach dają nogę i jak tchórze uciekają, mówiąc, że to nie jest ich problem.
"Confessio" jest bardzo dobrym kryminałem, który od środka pokazuje pracę polskich prokuratorów. Dzięki autorce możemy zobaczyć jasne i ciemne strony tego zawodu. Dodatkowo przyglądamy się życiu samotnej matki niepełnosprawnego dziecka. Obserwujemy jej walkę o lepsze jutro dla dziecka i dla niej samej. Czy może liczyć na wsparcie ojca dziecka?
Podziwiam główną bohaterkę za jej odwagę, determinację i dążenie do wyznaczonego celu.
Mam nadzieję, że wkrótce usłyszymy o kolejnej powieści Natalii Kruzer. Po tak dobrym debiucie mam ochotę na więcej.
Lubię, gdy autorzy tworzą książki na bardzo trudne tematy często zamiatane pod dywan. Natalii Kruzer to się udało.
Fabuła wciąga od pierwszej strony. Akcja spokojna. Bohaterka zmaga się z osobistymi demonami.
Jestem zachwycona, obserwowaniem jak pani prokurator przesłuchuje świadków i prowadzi sprawę morderstwa. Czy myślicie, że to była lekka sprawa? Powiem wam w sekrecie, że to była najtrudniejsza sprawa, z jaką się spotkała w swojej dotychczasowej karierze. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś usłyszymy o Paulinie Wilczyńskiej.
"Confessio" jak już wiecie, napisała czynna pani prokurator, która pisze pod pseudonimem Natalia Kruzer. Swoje pierwsze dzieło stworzyła na podstawie osobistego i bogatego zawodowego doświadczenia.
Warto poznać tę autorkę i jej powieść.

[Agnieszka · Rating 4 out of 5]

Wszystko wskazuje na to, że "Confessio" to początek serii kryminalnej debiutującej autorki, która zawodowo jest panią prokurator i na bazie swoich doświadczeń postanowiła pokazać jak między innymi wygląda praca w prokuraturze, ale i nie tylko.
Książkę określiłabym raczej jako literaturę obyczajową, dramat psychologiczny z kryminałem w tle niemniej jednak jest bardzo angażująca emocjonalnie i porusza trudne i ważne tematy, które raczej rzadko w literaturze są przedstawiane.
Podoba mi się kreacja głównej bohaterki, która jest bardzo silną kobietą, twardo stąpającą po ziemi niemniej trochę przytłoczoną i zagubioną, co jest absolutnie naturalne biorąc pod uwagę jej życie.
Poza tym jest to opowieść o sile matczynej miłości, która absolutnie nie może równać się z niczym innym, determinacji i walce, ale też niestety o niesprawiedliwości tego świata wynikającej ze stereotypów i standardów nałożonych na nas dawno temu w odległej galaktyce, w której to kobiety muszą radzić sobie z wszystkim, a mężczyźni mają ciche przyzwolenie na odwrót "bo ich coś przerasta".
Ponadto fabuła jest niezwykle autentyczna, co ma związek z tym, że autorka po pierwsze sama doświadcza trudności jakimi jest wychowywanie dziecka w spektrum autyzmu, a po drugie jak już wspominałam wcześniej jest czynną zawodowo prokurator.

Na pewno nie jest to lektura łatwa i przyjemna, pozwalająca oderwać się i zrelaksować, bo Natalia Kruzer przytłacza czytelnika brutalnością, a tym cięższe jest to do przetrawienia, gdy krzywdy doznają dzieci, czy osoby chore nie mogące w sposób świadomy zadecydować o sobie i się obronić. Ponadto pozwala spojrzeć na niektóre kwestie z innej perspektywy, otwierając trochę głowę, zostawia z refleksją i skłania do dyskusji z samym sobą.

Książka "Confessio" jest świetnym przykładem na to, że aby trzymać czytelnika w napięciu i przyciągnąć jego uwagę wcale nie trzeba trupów słać gęsto i uciekać się do bardzo brutalnych opisów.
Gratuluję świetnego debiutu i z chęcią sięgnę po więcej.

[Anna Rydzewska · Rating 5 out of 5]

Dla jednych, tych „szczęśliwców”, „Confessio” będzie mistrzowsko nakreślonym thrillerem, w którym przepada się bez pamięci, dla innych, znających temat niepełnosprawności dziecka od podszewki, stanie się również nadzwyczaj intensywnym doświadczeniem, nieopisaną bombą emocjonalną, wywołującą ich całą plejadę, począwszy od zrozumienia, poprzez ból, bunt, rozpacz, a niekiedy też wstyd. Bezsprzecznie, to pozycja, o jakiej nie da się zapomnieć, a bez względu na posiadany bagaż doświadczeń, pochłania się ją z wypiekami na twarzy!

Najbardziej wstrząsające historie to te, w których ginie dziecko. Momentalnie angażują one czytającego, zasiewając w jego sercu szok i przytłaczającą bezradność. Natalia Kruzer nakreśliła wybitnie odurzającą opowieść, dopieszczoną hipnotyzującym klimatem oraz mistrzowsko zbudowanym napięciem, które początkowo subtelnie zaciska swe macki na niczego nieświadomym czytelniku, po to, by w końcu wessać go całkowicie, uwięzić i nie mieć zamiaru wypuścić, nim nie dotrze do finału.

Choroba dziecka jest dla matki największym koszmarem. Bardzo często, gdy wali jej się świat, zostaje sama, musi odtąd być niezłomna, silna, walczyć z symbolicznymi wiatrakami, będącymi domeną służb zdrowia, fizjoterapeutów, instytucji państwowych. Codzienny niepokój, lęk o przeszłość i samodzielność dziecka, zmęczenie, bezradność, przytłoczenie, tych emocji jest tak wiele i są na tyle silne, iż jedna osoba nie jest w stanie ich przetrawić. Do jakiej tragedii mogą one doprowadzić?

Boleśnie prawdziwa, przesycona bólem, codzienną walką i sekretami fabuła, mistrzowsko stopniowane, obezwładniające napięcie, fenomenalny, hipnotyzujący klimat oraz intrygujący bohaterowie, a wszystko to nakreślone wyjątkowo sugestywnym, przyjemnym piórem. Jeśli cenicie mocne, wciągające, emocjonujące historie o mrocznych ludzkich dramatach, z pewnością będziecie zachwyceni! Polecam całym sercem!

[Barbara Kieś · Rating 5 out of 5]

Na początek pytanie. Czy to aby na pewno jest debiut?!? 😀
To jest tak dobry debiut, że aż boję się pomyśleć jakie będą kolejne książki Autorki.

Książka nie jest łatwa i lekka. Nie jest to na pewno odskocznia od codzienności, którą można przeczytać dla przyjemności siedząc z kawką na tarasie.
Ale równocześnie uważam, że nie może być nieprzeczytana, bo porusza naprawdę ważne w naszym społeczeństwie tematy.

Mamy tutaj świetnie wykreowaną Prokurator, prowadząca śledztwo w sprawie zabójstwa niepełnosprawnego dziecka. Paulina jest tak autentyczna, bezpośrednia i bezkompromisowa, że polubiłam ją już od pierwszych stron.
Dodatkowo pozostali bohaterowie również świetnie wykreowani, każdy wniósł do powieści swój pierwiastek, co sprawiło że jest ona tak zaskakująca i wielowymiarowa.

W książce spotykamy się ze śledztwem pokazanym z punktu widzenia prokuratury. Możemy poznać sposób działania i to z jaką biurokracją i przeładowaniem zmagają się tego typu instytucje w naszym kraju.
Napięcie budowane powoli, jednocześnie fakty i wydarzenia uporządkowane, bez zbędnego chaosu, powodują, że czytelnik bez najmniejszego problemu wnika w historię i odczuwa ją na własnej skórze.

Dodatkowo Autorka porusza temat dzieci z niepełnosprawnością. Przybliża zachowania występujące w spektrum autyzmu, co pokazuje nam z czym dzieciaki i ich rodzice muszą mierzyć się na codzień. Jest to bardzo poruszające i niekiedy wstrząsające, dla kogoś kto nie miał z tym nigdy styczności. Duży plus za prawdę.

Książki nie sposób odłożyć. Autorka ma bardzo lekkie pióro. Dodatkowo ta powieść jest tak autentyczna, tak prawdziwa. Wydarzenia i dialogi nie są przerysowane, nie ma zbędnych zapychaczy.

A zakończenie?Wbiło mnie w fotel.

Ta historia wywołała we mnie tyle różnych emocji, że do tej pory nie mogę się pozbierać.
Będę bardzo szczęśliwa jeśli Paulina i jej historia doczekają się kontynuacji 😊

[Martyna Chojnacka · Rating 4 out of 5]

CONFESSIO…. wyznanie…

Czy tkwiła w Tobie kiedyś prawda, o której nikomu nie chciałaś powiedzieć, a jednak przyszedł moment na wyznanie?

Tych ukrytych prawd w tej historii jest wiele, każda straszniejsza i bardziej przerażająca od poprzedniej… ale w końcu wszystko wyjdzie na jaw…

Bezbronne i niepełnosprawne dziecko zostaje zamordowane. Prokurator Paulina Wilczyńska usiłuje odkryć prawdę. Kto za tym stoi? Kto dopuścił się tak okrutnego czynu?
Problemy w pracy piętrzą się, a to nie wszystko. Jej codzienność i życie prywatne również nie należy do łatwych. Cały czas boryka się ze swoją przeszłością i opiekuje się synem w spektrum autyzmu. Każdy dzień przynosi wiele wyzwań, zarówno tych rodzinnych, jak i związanych z pracą.

Przyznam Ci się, że kiedyś ogromnie fascynowała mnie praca prokuratora, nawet myślałam o tym przez chwilę, żeby iść w tym kierunku, ale teraz jestem pewna, że emocjonalnie nie podołałabym. Kiedy tylko zaczynam myśleć o tym, jakie odczucia towarzyszyły pani prokurator mam ciarki. Może nie każda sprawa jest tak trudna, ale ta! …śmierć małego niewinnego dziecka… to nie do pomyślenia.

Próbowałam dodawać Paulinie otuchy, szeptach jej do ucha: uda Ci się! Mimo wszystko dasz radę! Odnajdziesz sprawcę! Drąż!

To historia przepełniona emocjami, głównie tymi trudnymi. Wpadłam do tego świata i nawet nie zauważyłam kiedy musiałam wrócić do swojej rzeczywistości. Mocno się zaangażowałam w całą sprawę, wertowałam akta, rozmawiałam z podejrzanymi, czułam jakbym sama musiała to wszystko rozwiązać.
To z pewnością jeden z lepszych debiutów, jaki miałam okazję ostatnio przeczytać. Pełen okrucieństwa, strachu, niepewności, bólu, zwątpienia, momentami rezygnacji.

“Mnogość i okrucieństwo aktów przemocy, do jakich dochodzi codziennie w Polsce, jest zatrważająca.”

[Life_substitute · Rating 5 out of 5]

"– To praw­da – zgo­dzi­ła się Pau­li­na. – Nikt nas nie uczy, jak być matką, a co do­pie­ro matką dziec­ka nie­peł­no­spraw­ne­go. Zo­sta­je­my z tym kom­plet­nie same, rzu­co­ne przez los po dia­gno­zie od razu na głę­bo­ką wodę. Może są ja­kieś bo­ha­ter­skie ko­bie­ty, które od­naj­du­ją w tym swój sens życia, robią o tym kanał na YouTu­bie albo In­sta­gra­mie, ale po­wiem ci w za­ufa­niu, że ja nie po­tra­fię się od­na­leźć do tej pory. Myślę sobie, że one tro­chę udają, że to taka re­ak­cja obron­na or­ga­ni­zmu. Prze­cież ina­czej ich życie by­ło­by kom­plet­nie po­zba­wio­ne sensu (...) - A je­ste­śmy ska­za­ne na nasze dzie­ci aż do śmier­ci. Na­szej śmier­ci. Bo one nigdy nie staną się sa­mo­dziel­ne, nie wy­ja­dą z domu… Pa­trze­nie do sa­me­go końca na cier­pie­nie wła­sne­go dziec­ka. Wyrok su­row­szy od do­ży­wo­cia…"
************
Przyznaję, tego się nie spodziewałam.

Nie spodziewałam się, że ta historia aż tak bardzo mnie skopie emocjonalnie. Porusza tematy wrażliwe i niewygodne, niczego nie upiększa, jest brutalna i do bólu przejmująca.
Prokurator Paulina Wilczyńska to bohaterka z krwi i kości, nie jest ideałem, ale robi co może i tyle wystarczy. Bo czy w jej sytuacji można zrobić coś więcej lub lepiej? Nie wydaje mi się. Z jednej strony mamy ochotę iść z nią na piwo, z drugiej mocno przytulić.

Sama fabuła też jest ciekawa, mimo, że dosyć szybko domyśliłam się kto stoi za zabójstwem dziecka. Zaintrygowała mnie też postać Marka Targowskiego, co do którego mam już pewne podejrzenia, ale liczę, że dowiem się więcej w kolejnych częściach, ponieważ nie wyobrażam sobie, że nie będzie kontynuacji.

Mocna, poruszajaca dająca do myślenia lektura. Niby rozrywka, ale bynajmniej nie łatwa i przyjemna.
Przeczytajcie koniecznie.

[Zaczytana_olcia · Rating 4 out of 5]

Do środowiska prawniczego piszącego kryminały dołączyła 13 marca Natalia Kruzer. Prokurator pisząca pod pseudonimem stworzyła ciężką, trudną do przełknięcia historię, w której bólu i bezsilności jest aż za dużo. W której cierpienie ma zupełnie inny wymiar.
Paulina jest samotną matką wychowującą kilkuletniego Aleksa, który znajduje się w spektrum autyzmu. Jako prokurator odbywająca dyżur jedzie na miejsce śmierci małego dziecka. Chłopczyk cierpiał na zespół Angelmana, wydaje się więc na początku, że śmierć mogła nastąpić z przyczyn naturalnych. Paulina decyduje się jednak na przeprowadzenie sekcji, która przynosi zaskakujący wynik, zmuszający kobietę do wszęcia śledztwa w sprawie zabójstwa.
Ta książka udowadnia przede wszystkim, że prokurator to przede wszystkim człowiek. Zawalony robotą, niejednokrotnie niemający czasu na nic poza wypełnianiem papierologii, a jednocześnie mający własne życie prywatne. To też człowiek mający wątpliwości. Wydaje się często, że prokuratorzy rzucają akty oskarżenia na pierwszą osobę, na którą skierowane zostało śledztwo. Niekiedy to jednak polecenia wydane z góry, byle tylko szybko zamknąć sprawę i wyrobić normę. Paulina w tej książce jest bohaterką mającą wątpliwości, kobietą, która nie chce przyłożyć ręki do skazania niewinnego człowieka.
Wzruszyło mnie posłowie, w którym Autorka wyjaśniła, skąd “pomysł” na wykreowanie bohaterki z taką sytuacją życiową. “Confessio” to nie tylko kryminał, to w mojej ocenie również trudna, bolesna powieść obyczajowa, pokazująca wzloty i upadki.
[prezent: @filiamrocznastrona]

[Anna Sochacka · Rating 5 out of 5]

"Confessio" to debiut i jednocześnie początek serii kryminałów z prokuratur Pauliną Wilczyńską autorstwa Natalii Kruzer.

Choć prokuratur Wilczyńska ma za sobą długoletni staż pracy, to dopiero jej pierwsze wezwanie dotyczące śmierci dziecka. Sama jest matką samotnie wychowującą pięcioletniego syna z autyzmem, więc zgon z przyczyn nieznanych budzi spore kontrowersje.

Autorka pisze pod pseudonimem, od lat bowiem pracuje w zawodzie prokuratora i choć jest postacią niezwykle tajemniczą, to zdradziła na swój temat tyle, że możemy przypuszczać, iż wiele łączy ją z główną bohaterką. Tutaj genialne zestawiła wyzwania, jakie stawia przed Wilczyńską praca zawodowa z życiem prywatnym samotnej matki niepełnosprawnego dziecka. Ta wymagająca codzienność sprawia, że Paula nie stroni od leków i alkoholu. Szczerze, do bólu, bez lukru.

Sprawa kryminalna jest zagadkowa, obfitująca w zaskakujące zwroty akcji i angażująca czytelnika emocjonalnie. Książka napisana jest prostym i płynnym językiem, jednak przebija zeń zdecydowanie i profesjonalizm. Akcja choć wyważona, to jednak pulsuje niepokojem, wywołując wyczuwalne w powietrzu napięcie. Pisarka zabiera nas w okolice i do miasta Łodzi, które darzy sporym sentymentem.

[very little book nerd · Rating 4 out of 5]

Prokurator Paulina Wilczyńska, prywatnie matka autystycznego dziecka, jest zdeterminowana by odkryć prawdę. Co wydarzyło się, gdy kilkumiesięczny Kubuś został sam w domu? Komu zależało, by pozbawić malutkie dziecko życia i dlaczego?

"Confessio" to jedna z tych książek, przy których trudno uwierzyć, że są one debiutem. Jest mocna, konkretna, a co wrażliwsze osoby na pewno wbije głęboko w fotel. Szczególnie te, które same mają dzieci. Szczególnie te, które mają dzieci chore lub niepełnosprawne. Zbrodnia jest bowiem tylko jednym z poruszanych w tej książce wątków. Drugi, nie mniej istotny, to trudy samotnego rodzicielstwa, opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem czy zmagań z drugim rodzicem.

Przez to, że autorka sama pracuje jako prokurator, realia pracy w tym zawodzie zostały pokazane ciekawie, wiarygodnie i bez tajemnic. Sama też jest mamą autystycznego dziecka, więc wierzyłam we wszystkie myśli, wątpliwości i obawy głównej bohaterki.

Podsumowując, książka jest naprawdę dobra, fabuła zaskakuje kilkoma plot twistami, a samo rozwiązanie kryminalnej zagadki pozostawia czytelnika z głową pełną myśli...

7/10

[Justyna Ja_zaczytana · Rating 5 out of 5]

Książka napisana pod pseudonimem przez panią prokurator? Przyznajcie, że już samo to działa na wyobraźnię.
I rzeczywiście cała ta powieść jest bardzo realistyczna.
Ale też ciężka.
Bo zawsze ciężko się czyta o krzywdzie dziecka. A śledztwo toczy się właśnie wokół zabójstwa niemowlaka.
Autorka sprawnie pokazuje jak sprawa toczy się od podszewki, że nie zawsze jest po nitce do kłębka, a braki kadrowe, presja otoczenia, chęć awansu mogą być ważniejsze niż dotarcie do prawdy.

Jednak w tej książce przyznaję, że to nie na rozwiązanie wątku kryminalnego czekałam najbardziej, a na prywatne sprawy pani prokurator.
To właśnie on, czyli samotna opieka nad autystycznym synem, przyniósł najwięcej emocji.
Jako matka chciało mi się płakać i krzyczeć z bezradności i bezsilności razem z mamą Aleksandra.
To jak ona sobie radzi (bądź nie radzi) z codziennością, co przeżywa, jak się poświęca, wykańcza, a równocześnie bezgranicznie kocha.
To bardzo dobra powieść, w której znajdziemy i kryminał i część obyczajową. Na pewno warty przeczytania!

[Zouza.Reads · Rating 3 out of 5]

Mieliście okazję poznać debiutancką powieść Natalii Kruzer „Confessio”? 💬

Przeczytałam ją jakiś czas temu i naprawdę świetnie się przy niej bawiłam. Jak na debiut, jaki zaserwowała nam Natalia, byłam naprawdę ogromnie usatysfakcjonowana z lektury i z wielką przyjemnością przeczytam w przyszłości nowości które wyjdą spod pióra autorki.

Poznajemy historię Pauliny Wilczyńskiej której w życiu wcale nie jest łatwo. Kobieta robi wszystko, by swoją wymagającą pracę w prokuraturze nie przedkładać nad samotnym wychowywaniem swojego pięcioletniego synka z autyzmem. Paulina mimo ciężkiej sytuacji życiowej nie poddaje się i robi wszystko, by podołać w sprawach rodzinnych jak i zawodowych. Kobieta otrzymuje sprawę, najtrudniejszą w swojej dotychczasowej karierze - niespodziewana śmierć noworodka. Co będzie musiała poświęcić, by poznać wszystkie niewiadome tej strasznej tragedii? Czy mimo swojej trudnej przeszłości, którą zagłusza lekami i alkoholem, będzie w stanie odkryć prawdę?

Polecam! Jeśli nie mieliście jeszcze okazji przeczytać, a macie ochotę na intrygujący thriller - czytajcie :)

[Beata Ba · Rating 4 out of 5]

Całkiem niezły thriller/ kryminał z rozbudowanym wątkiem obyczajowym. Prosta fabuła bez zamotek, a mimo to wciąga. Szczególnie interesująca jest analiza motywów zbrodni, i studium emocji postaci. Autorka czerpie ze swoich własnych doświadczeń w pracy prokuratora, i matki dziecka w spektrum, i pewnie dlatego brzmi to wszystko przekonywująco. Domyśliłam się, kto zabił, ale nie ma to znaczenia. Udany debiut.

[słomka · Rating 4 out of 5]

3,8/5
Książkę poznałam w formie audio - trochę to zajęło, ale pozostanie ze mną na długo.
Uważam, że to bardzo dobry debiut i miłe zaskoczenie.
Moim zdaniem książka nie jest typowa w swoim gatunku- autorka przybliża nam życie w sytuacji, której większość nas nie zna. Wywołuje mnóstwo emocji u czytelnika i daje czas do namysłu - jak dla mnie to właśnie to jest najcenniejsze w tej powieści.
Zecydowanie polecam.

[Iza · Rating 4 out of 5]

Historia sama w sobie niezła, fajny wątek obyczajowy, miło, że autorka przybliża czytelnikom prawdziwą prokuraturę albo przynajmniej bardziej zbliżoną realiom niż u innych pisarzy.

ALE(!!!) błędy załamują, jest ich mnóstwo, tekst serio wygląda jak surówka. Czy to na pewno przyszło redakcję albo chociaż jedną korektę?

[Julia · Rating 3 out of 5]

„Confessio” to moim zdaniem bardzo udany debiut. Autorka realistycznie ukazuje macierzyństwo, unikając cukierkowych opisów, co jest dużym plusem. Mimo drobnych błędów, książka wciąga i z chęcią przeczytam kolejne pozycje tej pisarki.

[Anna · Rating 4 out of 5]

"Gdy dowiadujesz się, że jesteś matką chorego dziecka, twoim jedynym towarzyszem staje się lęk.".

Dobry polski thriller z prokuratorem prowadzącym sprawę zabójstwa dziecka w roli głównej.