What do you think?
Rate this book
Métro Paris 2033 #1
Paryż: Lewy brzeg
Życie zostało zmiecione z powierzchni Ziemi. W Paryżu przeniosło się ono do podziemnego labiryntu tuneli metra. Ocaleli z zagłady zasiedlili niektóre stacje Lewego Brzegu. Ich społeczności utrzymują ze sobą kontakt i często pogrążają się w konfliktach. Śmiercionośne promieniowanie sprawia, że nie ma mowy o wyjściu na powierzchnię, a Prawy Brzeg… to przeklęte miejsce.
W wijących się pod ziemią trzewiach paryskiego metra Madonna z Bac próbuje ocalić to, co pozostało z populacji tętniącej niegdyś życiem europejskiej stolicy. I nie zawaha się użyć siły. Bo tu, w metrze, nie ma światła, więc złe emocje żyją dłużej i intensywniej, o urazach nie da się szybko zapomnieć, a nienawiść jest ostra jak brzytwa.
Powieść Pierre’a Bordage’a „Lewy brzeg” to pierwsza część trylogii „Uniwersum Metro 2033. Paryż” – mrocznego, barokowego dzieła, znakomicie wpisującego się w świat wykreowany przez Dmitrija Glukhovsky’ego.
W wijących się pod ziemią trzewiach paryskiego metra Madonna z Bac próbuje ocalić to, co pozostało z populacji tętniącej niegdyś życiem europejskiej stolicy. I nie zawaha się użyć siły. Bo tu, w metrze, nie ma światła, więc złe emocje żyją dłużej i intensywniej, o urazach nie da się szybko zapomnieć, a nienawiść jest ostra jak brzytwa.
Powieść Pierre’a Bordage’a „Lewy brzeg” to pierwsza część trylogii „Uniwersum Metro 2033. Paryż” – mrocznego, barokowego dzieła, znakomicie wpisującego się w świat wykreowany przez Dmitrija Glukhovsky’ego.
484 pages, Paperback
First published May 28, 2020
30 people are currently reading
330 people want to read
About the author
Pierre Bordage
180 books131 followersPierre Bordage a grandi en Vendée. Aimant le sport, il pratiquera pendant neuf ans le karaté. Il s'inscrit en lettres modernes à la faculté de Nantes. En 1975, au cours d'un atelier d'écriture, il découvre la science-fiction avec notamment les Chroniques martiennes de Ray Bradbury.
Il fera plusieurs voyages en Asie et pratiquera différents métiers, dont celui de libraire pendant plusieurs années.
En 1985, alors qu'il habite dans le Gers, il écrit son premier roman Les Guerriers du Silence qu'aucune maison d'édition n'acceptera. Il devient journaliste sportif, déménage à Paris où il rencontre en 1992 son premier éditeur, Vaugirard, qui lui propose d'écrire le Cycle de Rohel le Conquérant.
L'année suivante, il découvre chez un petit éditeur nantais, l'Atalante, un ouvrage de l'écrivain américain Orson Scott Card, traduit par son ancien professeur de banjo, Patrick Couton. Il leur propose alors Guerriers du Silence qui est accepté. Le livre est un succès inattendu et reçoit plusieurs prix littéraires, dont le Grand Prix de l'Imaginaire, le Prix Julia Verlanger, le Prix Cosmos 2000...
Il publie les deux autres tomes de la trilogie, puis en 1998 Wang, couronné par l'éphémère Prix de la Tour Eiffel et le premier volume d'Abzalon, toujours chez L'Atalante.
En 2000, primé par le Prix Paul Féval pour Les Fables de l'Humpur, il met à jour chez Librio le roman-feuilleton en six épisodes : Les Derniers hommes.
L'Évangile du serpent et L'Ange de l'Abîme paraissent, en 2001, chez le Diable Vauvert.
En 2008 Pierre Bordage innove de nouveau en s'associant avec l'entreprise mp3minutes pour produire un roman audio et vidéo à partir d'un scénario inédit. Cette bande dessinée vidéo s'intitule Chroniques des Ombres, actuellement téléchargeable sur le web.
Pierre Bordage s'est installé dans le sud-est de la Loire-Atlantique, à Boussay, avec sa femme et ses deux enfants.
Fin janvier 2009, sa femme décède, victime d'un accident de la route en Inde[
Il fera plusieurs voyages en Asie et pratiquera différents métiers, dont celui de libraire pendant plusieurs années.
En 1985, alors qu'il habite dans le Gers, il écrit son premier roman Les Guerriers du Silence qu'aucune maison d'édition n'acceptera. Il devient journaliste sportif, déménage à Paris où il rencontre en 1992 son premier éditeur, Vaugirard, qui lui propose d'écrire le Cycle de Rohel le Conquérant.
L'année suivante, il découvre chez un petit éditeur nantais, l'Atalante, un ouvrage de l'écrivain américain Orson Scott Card, traduit par son ancien professeur de banjo, Patrick Couton. Il leur propose alors Guerriers du Silence qui est accepté. Le livre est un succès inattendu et reçoit plusieurs prix littéraires, dont le Grand Prix de l'Imaginaire, le Prix Julia Verlanger, le Prix Cosmos 2000...
Il publie les deux autres tomes de la trilogie, puis en 1998 Wang, couronné par l'éphémère Prix de la Tour Eiffel et le premier volume d'Abzalon, toujours chez L'Atalante.
En 2000, primé par le Prix Paul Féval pour Les Fables de l'Humpur, il met à jour chez Librio le roman-feuilleton en six épisodes : Les Derniers hommes.
L'Évangile du serpent et L'Ange de l'Abîme paraissent, en 2001, chez le Diable Vauvert.
En 2008 Pierre Bordage innove de nouveau en s'associant avec l'entreprise mp3minutes pour produire un roman audio et vidéo à partir d'un scénario inédit. Cette bande dessinée vidéo s'intitule Chroniques des Ombres, actuellement téléchargeable sur le web.
Pierre Bordage s'est installé dans le sud-est de la Loire-Atlantique, à Boussay, avec sa femme et ses deux enfants.
Fin janvier 2009, sa femme décède, victime d'un accident de la route en Inde[
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
March 14, 2022
Situé dans le même univers que la saga Métro 2033, ce roman se déroule dans le métro parisien où survit, tant bien que mal, la race humaine après que la surface soit devenue invivable. On y suit notamment Madone, présidente de la statiopée de Bac, dont l'ambition est de mettre en place une Fédération pour unifier la population de Rive Gauche et lui offrir une vie meilleure.
⠀
La prise en main de ce roman n’a pas forcément été des plus simples compte tenu du nombre important de personnages que l’on suit. Pas toujours évident de s’y retrouver au départ, d’autant plus que les prénoms atypiques des uns et des autres (Urm, Ionale, Esia ou encore Ière) n’aident pas forcément à la mémorisation. L’auteur a aussi parfois tendance à faire de petites ellipses qui nous font retrouver nos personnages dans des situations diverses et variées sans qu’on n’y soit forcément préparé.
⠀
Pourtant, j’ai très vite pris du plaisir à découvrir cet univers sombre, cruel et riche en complots. Certes, il faut quand même rester assez concentré pour bien suivre sans rater des éléments, mais j’ai trouvé ce livre passionant. J’ai notamment beaucoup aimé découvrir les différents personnages, qu’ils soient ambitieux (comme Madone), attendrissants (comme Juss et Plaisance), ou franchement glaçants (comme Parn ou Augir). J’ai juste eu une petite frustration de ne pas savoir précisément quand l’histoire se déroule même si c’est finalement un détail.
⠀
Attention tout de même, ce livre n’est pas à mettre entre toutes les mains : le langage peut être assez cru par moment, la violence est omniprésente, certaines mutilations (assez infâmes) sont décrites de manière assez détaillée… Et je ne parle même pas des violences sexuelles. Très clairement, ce thème est extrêmement présent, au point où ça en devient assez pesant. Les personnages féminins, peu importe leur âge, peuvent difficilement faire 3 pas dans le Métro 2033 sans sentir au moins la menace des ces violences. Ce n’est pas forcément incohérent dans cet univers où l’être humain a pas mal régressé et où tout le monde a tendance à se laisser guider par ses plus bas instincts, mais ça reste vraiment dérangeant (et assez usant à la longue).
⠀
Quoiqu’il en soit, ce roman était ma première expérience avec les écrits de Pierre Bordage et je suis extrêmement satisfait de cette découverte. Je lirai la suite de cette saga avec plaisir, et j’essaierai aussi de rapidement découvrir d’autres titres de l’auteur, d’autant que j’en ai plusieurs dans ma PAL.
⠀
La prise en main de ce roman n’a pas forcément été des plus simples compte tenu du nombre important de personnages que l’on suit. Pas toujours évident de s’y retrouver au départ, d’autant plus que les prénoms atypiques des uns et des autres (Urm, Ionale, Esia ou encore Ière) n’aident pas forcément à la mémorisation. L’auteur a aussi parfois tendance à faire de petites ellipses qui nous font retrouver nos personnages dans des situations diverses et variées sans qu’on n’y soit forcément préparé.
⠀
Pourtant, j’ai très vite pris du plaisir à découvrir cet univers sombre, cruel et riche en complots. Certes, il faut quand même rester assez concentré pour bien suivre sans rater des éléments, mais j’ai trouvé ce livre passionant. J’ai notamment beaucoup aimé découvrir les différents personnages, qu’ils soient ambitieux (comme Madone), attendrissants (comme Juss et Plaisance), ou franchement glaçants (comme Parn ou Augir). J’ai juste eu une petite frustration de ne pas savoir précisément quand l’histoire se déroule même si c’est finalement un détail.
⠀
Attention tout de même, ce livre n’est pas à mettre entre toutes les mains : le langage peut être assez cru par moment, la violence est omniprésente, certaines mutilations (assez infâmes) sont décrites de manière assez détaillée… Et je ne parle même pas des violences sexuelles. Très clairement, ce thème est extrêmement présent, au point où ça en devient assez pesant. Les personnages féminins, peu importe leur âge, peuvent difficilement faire 3 pas dans le Métro 2033 sans sentir au moins la menace des ces violences. Ce n’est pas forcément incohérent dans cet univers où l’être humain a pas mal régressé et où tout le monde a tendance à se laisser guider par ses plus bas instincts, mais ça reste vraiment dérangeant (et assez usant à la longue).
⠀
Quoiqu’il en soit, ce roman était ma première expérience avec les écrits de Pierre Bordage et je suis extrêmement satisfait de cette découverte. Je lirai la suite de cette saga avec plaisir, et j’essaierai aussi de rapidement découvrir d’autres titres de l’auteur, d’autant que j’en ai plusieurs dans ma PAL.
May 3, 2024
3.25* - Różni się to trochę od pierwotnej trylogii Metro, nie ma tego napięcia i tajemniczości, ale ma za to szybsze tempo akcji, co dla mnie akurat jest plusem. Śledzimy tutaj zarówno walkę o przetrwanie, jak i walkę o władzę w tym zdemoralizowanym społeczeństwie. Szkoda tylko, że chwilami autora poniosło z opisami niczym z romantasy, co kompletnie nie pasuje mi do klimatu Metro :D
June 28, 2020
Enfin un roman dans l'univers de "Métro 2033" écrit par un français, et pas des moindres, Pierre Bordage, un des maîtres de l'imaginaire dans notre pays.
L'histoire se déroule comme son nom l'indique sur la rive gauche de Paris, dans les tunnels et couloirs du métro, de la station "Mairie d'Ivry" (que je connais si bien) en passant par "Place d'Italie" et ce jusqu'à la "Seine", certaines stations ont été renommées, mais que de souvenirs pour ma part.
Le scénario est en accord avec la série originale, mais j'ai trouvé qu'ici c'était plus "nerveux", plus "vif", on ne s'ennuie pas une minute, et il y a beaucoup d'action, d'aventure, d'exploration, de l'intrigue politique et ce petit côté "mystique" comme "Pierre Bordage" sait si bien le faire.
Les personnages m'ont plus, surtout les deux petits jeunes, je les ai trouvé touchants et intéressants. Les autres personnages sont également bons, et sont surtout dans l'ambiance qu'il faut, une quête de liberté pour certains, le pouvoir pour d'autres, la simple survie de personnages mutants et les religieux en travers de tous.
J'ai pris un plaisir incommensurable à lire ce roman, je ne suis peut-être pas très objectif étant grand amateur de "Pierre Bordage" et complètement fan de l'univers "Métro 2033" crée par Dmitry Glukhovsky, tout autant pour les romans originaux, les romans inspirés de cet univers ou encore les jeux vidéos qui viennent se greffer à tout ça.
J'en veux encore !!!!!
https://unbouquinsinonrien.blogspot.c...
L'histoire se déroule comme son nom l'indique sur la rive gauche de Paris, dans les tunnels et couloirs du métro, de la station "Mairie d'Ivry" (que je connais si bien) en passant par "Place d'Italie" et ce jusqu'à la "Seine", certaines stations ont été renommées, mais que de souvenirs pour ma part.
Le scénario est en accord avec la série originale, mais j'ai trouvé qu'ici c'était plus "nerveux", plus "vif", on ne s'ennuie pas une minute, et il y a beaucoup d'action, d'aventure, d'exploration, de l'intrigue politique et ce petit côté "mystique" comme "Pierre Bordage" sait si bien le faire.
Les personnages m'ont plus, surtout les deux petits jeunes, je les ai trouvé touchants et intéressants. Les autres personnages sont également bons, et sont surtout dans l'ambiance qu'il faut, une quête de liberté pour certains, le pouvoir pour d'autres, la simple survie de personnages mutants et les religieux en travers de tous.
J'ai pris un plaisir incommensurable à lire ce roman, je ne suis peut-être pas très objectif étant grand amateur de "Pierre Bordage" et complètement fan de l'univers "Métro 2033" crée par Dmitry Glukhovsky, tout autant pour les romans originaux, les romans inspirés de cet univers ou encore les jeux vidéos qui viennent se greffer à tout ça.
J'en veux encore !!!!!
https://unbouquinsinonrien.blogspot.c...
June 28, 2025
Kiedy w 2021 roku „wybrzmiał” ostatni tom Metro 2033, byłam przekonana, że wydawnictwo Insignis definitywnie opuściło stację, gdyż znana i lubiana formuła „przejadła się” już czytelnikom. Jakież było moje zaskoczenie, gdy w 2024 roku Metro powróciło, i to z biletem do… Francji. Nie będę udawać – zacierałam rączki jak fan przy zapowiedzi nowej edycji konwentu i chciałam sprawdzić, jak wygląda apokalipsa po francusku, którą zaprezentował Pierre’a Bordage’a i jego Paryż: Lewy brzeg.
Madonna z Bac.
Ludzkość zmiotła życie z powierzchni Ziemi. W Paryżu przeniosło się ono do podziemnego labiryntu tuneli metra. Ocaleli z zagłady zasiedlili niektóre stacje Lewego Brzegu. Ich społeczności utrzymują kontakt, lecz często pogrążają się w konfliktach. Śmiercionośne promieniowanie sprawia, że nie ma mowy o wyjściu na powierzchnię, a Prawy Brzeg… to przeklęte miejsce.
W wijących się pod ziemią trzewiach paryskiego metra Madonna z Bac próbuje ocalić to, co pozostało z populacji europejskiej stolicy, niegdyś tętniącej życiem. I nie zawaha się użyć siły. Bo tu, w metrze, ciemność panuje nad światłem, więc złe emocje żyją dłużej i intensywniej, o urazach nie da się szybko zapomnieć, a nienawiść jest ostra jak brzytwa.
Nie ma Metra w Metrze.
Chyba nie ogarnęłam kuwety. I do tej pory nie wiem, co zmęczyło mnie bardziej: ciemność paryskiego metra czy próba zrozumienia, o co właściwie chodzi tej całej Madonnie z Bac.
Bo ja postapo naprawdę lubię. Serio. Mutacje? Poproszę. Brud? Oczywiście. Polityczne brudy i moralna zgnilizna? Jak najbardziej. Ale pod warunkiem, że nie są serwowane z subtelnością młota pneumatycznego.
Czytałam z nadzieją, że w końcu coś mnie porwie. I… porwało. Moje zniecierpliwienie.
Metro 2033 przewija się w tle jak zaklęcie – wszyscy to powtarzają, ale nikt już chyba nie pamięta, co właściwie miało znaczyć. Logika narracyjna? Cóż, chwilami leży i kwiczy. Ale to jeszcze jestem w stanie przełknąć. Gorzej, gdy do fabuły wkracza kiepskiej jakości erotyka, w dodatku w towarzystwie nieletnich. Wiem, że świat po apokalipsie nie jest grzeczny – ale to nie znaczy, że trzeba od razu nurkować w rynsztoku.
Postacie? Albo bezbarwne, albo tak irytujące, że miałam ochotę sama ich wysłać na powierzchnię bez maski. Potencjał świata? Był. I chyba gdzieś się zawieruszył pod gruzami schematów. Brakuje stalkerów, brakuje sensu, brakuje jakiejkolwiek iskry. Mutanty też jakieś takie… no, bez pazura.
Krótko mówiąc – ta stacja zdecydowanie nie jest dla mnie. I choć zwykle daję Uniwersum Metro 2033 spory kredyt zaufania, tym razem mam wrażenie, że ktoś wydał mi bilet w jedną stronę do miejsca, w którym nic nie działa, a przewodnik zapomniał, po co nas w ogóle tu zabrał. Zamiast klimatycznej, mrocznej podróży przez zgliszcza cywilizacji, dostałam chaos, nudę i parę niepokojących scen, które wcale nie budują atmosfery – raczej odbierają chęć na dalszą eksplorację.
Nie wiem, czy jeszcze trafię na stację, która mnie porwie. Może już wszystkie dobre pociągi odjechały. A może to ja wysiadłam nie na tym peronie, co trzeba. Tak czy inaczej – jeśli Paryż miał być wielkim powrotem Metra 2033, to niestety, mnie kompletnie nie przekonał.
https://unserious.pl/2025/06/paryz-le...
Madonna z Bac.
Ludzkość zmiotła życie z powierzchni Ziemi. W Paryżu przeniosło się ono do podziemnego labiryntu tuneli metra. Ocaleli z zagłady zasiedlili niektóre stacje Lewego Brzegu. Ich społeczności utrzymują kontakt, lecz często pogrążają się w konfliktach. Śmiercionośne promieniowanie sprawia, że nie ma mowy o wyjściu na powierzchnię, a Prawy Brzeg… to przeklęte miejsce.
W wijących się pod ziemią trzewiach paryskiego metra Madonna z Bac próbuje ocalić to, co pozostało z populacji europejskiej stolicy, niegdyś tętniącej życiem. I nie zawaha się użyć siły. Bo tu, w metrze, ciemność panuje nad światłem, więc złe emocje żyją dłużej i intensywniej, o urazach nie da się szybko zapomnieć, a nienawiść jest ostra jak brzytwa.
Nie ma Metra w Metrze.
Chyba nie ogarnęłam kuwety. I do tej pory nie wiem, co zmęczyło mnie bardziej: ciemność paryskiego metra czy próba zrozumienia, o co właściwie chodzi tej całej Madonnie z Bac.
Bo ja postapo naprawdę lubię. Serio. Mutacje? Poproszę. Brud? Oczywiście. Polityczne brudy i moralna zgnilizna? Jak najbardziej. Ale pod warunkiem, że nie są serwowane z subtelnością młota pneumatycznego.
Czytałam z nadzieją, że w końcu coś mnie porwie. I… porwało. Moje zniecierpliwienie.
Metro 2033 przewija się w tle jak zaklęcie – wszyscy to powtarzają, ale nikt już chyba nie pamięta, co właściwie miało znaczyć. Logika narracyjna? Cóż, chwilami leży i kwiczy. Ale to jeszcze jestem w stanie przełknąć. Gorzej, gdy do fabuły wkracza kiepskiej jakości erotyka, w dodatku w towarzystwie nieletnich. Wiem, że świat po apokalipsie nie jest grzeczny – ale to nie znaczy, że trzeba od razu nurkować w rynsztoku.
Postacie? Albo bezbarwne, albo tak irytujące, że miałam ochotę sama ich wysłać na powierzchnię bez maski. Potencjał świata? Był. I chyba gdzieś się zawieruszył pod gruzami schematów. Brakuje stalkerów, brakuje sensu, brakuje jakiejkolwiek iskry. Mutanty też jakieś takie… no, bez pazura.
Krótko mówiąc – ta stacja zdecydowanie nie jest dla mnie. I choć zwykle daję Uniwersum Metro 2033 spory kredyt zaufania, tym razem mam wrażenie, że ktoś wydał mi bilet w jedną stronę do miejsca, w którym nic nie działa, a przewodnik zapomniał, po co nas w ogóle tu zabrał. Zamiast klimatycznej, mrocznej podróży przez zgliszcza cywilizacji, dostałam chaos, nudę i parę niepokojących scen, które wcale nie budują atmosfery – raczej odbierają chęć na dalszą eksplorację.
Nie wiem, czy jeszcze trafię na stację, która mnie porwie. Może już wszystkie dobre pociągi odjechały. A może to ja wysiadłam nie na tym peronie, co trzeba. Tak czy inaczej – jeśli Paryż miał być wielkim powrotem Metra 2033, to niestety, mnie kompletnie nie przekonał.
https://unserious.pl/2025/06/paryz-le...
July 27, 2024
3,5/5
Chwilę się zastanawiałam, jaką ocenę dać tej książce – jeśli chodzi o fabułę, podobała mi się bardzo, autor ma bardzo dobry warsztat i lekki styl, nawet pomimo nierzadko makabrycznych obrazów przedstawionych w tej książce, ale… no właśnie. Mam wrażenie, że słabym punktem tej książki jest kreacja bohaterów – koniec końców nie przywiązałam się do żadnego (ewentualnie może trochę płakałabym za szperaczem i noktą) i miło by też było, gdyby którykolwiek z bohaterów myślał przez chwilę głową.
Przed przeczytaniem koniecznie trzeba zapoznać się z ostrzeżeniami, bo autor momentami naprawdę nie bierze jeńców. Bardzo dobrze stworzył obraz paryskiego metra, do którego nie chciałabym jednak trafić za żadne skarby. To miejsce jest bardzo surowe i bardzo, bardzo brutalne, mało jest w nim tego społeczeństwa, jakie znamy – chyba że to po prostu ukazanie tej jego drugiej, mroczniejszej strony, która ukazuje się dopiero w bardzo trudnych warunkach.
Pomijając kilka odrobinę niesmacznych obrazów, to naprawdę dobra pozycja dla fanów Metra. Trochę urwana w środku akcji, ale to dopiero pierwsza część trylogii i na pewno będę wyczekiwać kolejnych książek.
Chwilę się zastanawiałam, jaką ocenę dać tej książce – jeśli chodzi o fabułę, podobała mi się bardzo, autor ma bardzo dobry warsztat i lekki styl, nawet pomimo nierzadko makabrycznych obrazów przedstawionych w tej książce, ale… no właśnie. Mam wrażenie, że słabym punktem tej książki jest kreacja bohaterów – koniec końców nie przywiązałam się do żadnego (ewentualnie może trochę płakałabym za szperaczem i noktą) i miło by też było, gdyby którykolwiek z bohaterów myślał przez chwilę głową.
Przed przeczytaniem koniecznie trzeba zapoznać się z ostrzeżeniami, bo autor momentami naprawdę nie bierze jeńców. Bardzo dobrze stworzył obraz paryskiego metra, do którego nie chciałabym jednak trafić za żadne skarby. To miejsce jest bardzo surowe i bardzo, bardzo brutalne, mało jest w nim tego społeczeństwa, jakie znamy – chyba że to po prostu ukazanie tej jego drugiej, mroczniejszej strony, która ukazuje się dopiero w bardzo trudnych warunkach.
Pomijając kilka odrobinę niesmacznych obrazów, to naprawdę dobra pozycja dla fanów Metra. Trochę urwana w środku akcji, ale to dopiero pierwsza część trylogii i na pewno będę wyczekiwać kolejnych książek.
April 5, 2024
Uwielbiam Uniwersum Metro 2033 za potwory, walkę, tajemnicę i wszechobecne zagrożenie. Przede wszystkim jednak za próbę udzielania odpowiedzi na postawione przeze mnie wyżej pytania. Żyjemy w pięknym, jasnym, ciepłym i bezpiecznym świecie. Świecie skumulowanej wiedzy i kultury. Co by się z tym wszystkim stało, gdyby zepchnąć nas do podziemia, gdzie liczy się tylko jedno – przetrwanie? 🧐
„Paryż: Lewy brzeg” Pierre’a Bordage to kolejna książka czerpiąca z genialnego pomysłu Glukhovskiego i jednocześnie pierwszy tom nowej trylogii, rozgrywającej się w przestrzeniach dawnego paryskiego metra. Na pierwszy plan wysuwa się brutalna polityka i starcie dwóch sił. Jednej próbującej zjednoczyć metrolitów i zapewnić im równość praw, drugiej usiłującej za wszelką cenę utrzymać status quo. A to jest dla mieszkańców Metra 2033 codzienną walką w głodzie, smrodzie i zagrożeniu.
Mimo wszystko moim ulubionym wątkiem jest odkrywanie wiedzy zapisanej w „starożytnych książkach”, z których umiejący czytać bohaterowie czerpią zakazaną wiedzę o utraconym życiu na powierzchni. Zakazaną, bo niektórzy całkiem nieźle urządzili się w podziemnym świecie i kult wyjścia na zewnątrz mógłby zburzyć ich pozycję. To niezwykłe i jednocześnie przerażające, że nawet w takich warunkach nadrzędnym celem potrafi być utrzymanie władzy i wpływów 😞
„Paryż: Lewy brzeg” ma wszystko, co cenię w tym uniwersum.
„Paryż: Lewy brzeg” Pierre’a Bordage to kolejna książka czerpiąca z genialnego pomysłu Glukhovskiego i jednocześnie pierwszy tom nowej trylogii, rozgrywającej się w przestrzeniach dawnego paryskiego metra. Na pierwszy plan wysuwa się brutalna polityka i starcie dwóch sił. Jednej próbującej zjednoczyć metrolitów i zapewnić im równość praw, drugiej usiłującej za wszelką cenę utrzymać status quo. A to jest dla mieszkańców Metra 2033 codzienną walką w głodzie, smrodzie i zagrożeniu.
Mimo wszystko moim ulubionym wątkiem jest odkrywanie wiedzy zapisanej w „starożytnych książkach”, z których umiejący czytać bohaterowie czerpią zakazaną wiedzę o utraconym życiu na powierzchni. Zakazaną, bo niektórzy całkiem nieźle urządzili się w podziemnym świecie i kult wyjścia na zewnątrz mógłby zburzyć ich pozycję. To niezwykłe i jednocześnie przerażające, że nawet w takich warunkach nadrzędnym celem potrafi być utrzymanie władzy i wpływów 😞
„Paryż: Lewy brzeg” ma wszystko, co cenię w tym uniwersum.
February 20, 2024
Bon bah un autre magnifique roman de science-fiction cette année !
March 16, 2024
Un vrai plaisir. Moi qui ne suis pas une fan de SF habituellement, j'ai adoré découvrir la plume de Pierre Bordage ! 😍😍
November 9, 2024
Historie i tempo akcji super, ale ta erotyka to jest gruba przesada. Nie tego oczekuje po uniwersum Metro.
May 13, 2024
3.5
Ciekawa. Specyficzny rodzaj fantastyki którą bardzo lubię. Pewnie sięgnę po kolejna część
Ciekawa. Specyficzny rodzaj fantastyki którą bardzo lubię. Pewnie sięgnę po kolejna część
October 5, 2025
4,5/5★
Mam nadzieję, że wydadzą w Polsce kolejne części.
Mam nadzieję, że wydadzą w Polsce kolejne części.
Read
May 26, 2020https://ombrebones.wordpress.com/2020...
Rive Gauche est le premier tome d’une trilogie post-apocalyptique qui se déroule à Paris, dans l’univers de la saga Métro 2033 de Dmitry Glukovsky chez le même éditeur. Il n’est pas nécessaire d’avoir lu les romans d’origine pour comprendre le contenu de Rive Gauche car Pierre Bordage reprend surtout le principe d’habitants réfugiés sous terre pour échapper à une catastrophe ayant rendu la surface inhabitable. Rive Gauche contient tous les ingrédients qu’on attend d’un roman de ce type en proposant une intéressante réflexion sur la nature humaine. Je pense pouvoir affirmer qu’il plaira aux aficionados du genre -ce que je ne suis pas donc je prends des pincettes !
Rive Gauche est le premier tome d’une trilogie post-apocalyptique qui se déroule à Paris, dans l’univers de la saga Métro 2033 de Dmitry Glukovsky chez le même éditeur. Il n’est pas nécessaire d’avoir lu les romans d’origine pour comprendre le contenu de Rive Gauche car Pierre Bordage reprend surtout le principe d’habitants réfugiés sous terre pour échapper à une catastrophe ayant rendu la surface inhabitable. Rive Gauche contient tous les ingrédients qu’on attend d’un roman de ce type en proposant une intéressante réflexion sur la nature humaine. Je pense pouvoir affirmer qu’il plaira aux aficionados du genre -ce que je ne suis pas donc je prends des pincettes !
March 2, 2025
Rzadko zdarza mi się sięgać po thrilley. Mam wrażenie, że za długo muszę wdrażać się w historię, aby ją pokochać. W tym przypadku również prawie tak było. Ale nie dlatego, że historia ciężko parła na przód. Dlatego, że książka skonstruowana jest tak, że śledzimy losy kilku postaci na raz. Każdy rozdział to inna perspektywa. A więc tak, wciągnęłam się od początku, ale co chwilę musiałam przyzwyczajać się do nowych wydarzeń przez co trochę się niecierpliwiłam. Na szczęście, gdy wszystkie części zaczęły tworzyć spójną całość dosłownie nie mogłam oderwać się od tej książki.
Autor w niezmiernie wiarygodny sposób opisał realia ludzi, którzy muszą dosłownie kisić się pod ziemią. Każdy opis sprawiał, że wczuwałam się jeszcze mocniej niż poprzednio, a momentami krew dosłownie tężała mi w żyłach ze stresu co następnie się wydarzy.
Polityczna intryga i spiski między bohaterami były ciekawe i zrozumiałe. Plusem są także osobowości bohaterów, którzy nie byli ani źli do szpiku kości ani przesadnie dobrzy. Po prostu byli idealnie ludzcy.
Samo zakończenie skonstruowano tak, że nie jest może najlepszą zachętą do dalszych części, lecz zdecydowanie ukazuje, że kluczowe wydarzenia są dopiero przed nami. Na pewno sięgnę więc po następne tomy.
Ocena: 4/5⭐️
współpraca recenzencka z @insignis_media
Autor w niezmiernie wiarygodny sposób opisał realia ludzi, którzy muszą dosłownie kisić się pod ziemią. Każdy opis sprawiał, że wczuwałam się jeszcze mocniej niż poprzednio, a momentami krew dosłownie tężała mi w żyłach ze stresu co następnie się wydarzy.
Polityczna intryga i spiski między bohaterami były ciekawe i zrozumiałe. Plusem są także osobowości bohaterów, którzy nie byli ani źli do szpiku kości ani przesadnie dobrzy. Po prostu byli idealnie ludzcy.
Samo zakończenie skonstruowano tak, że nie jest może najlepszą zachętą do dalszych części, lecz zdecydowanie ukazuje, że kluczowe wydarzenia są dopiero przed nami. Na pewno sięgnę więc po następne tomy.
Ocena: 4/5⭐️
współpraca recenzencka z @insignis_media
June 13, 2023
Ceci n'est pas un livre pour enfants/jeunes ados! Pratiquement dans chaque chapitre il y a une description détaillée des génitales mutilées ou une méthode de torture (quasiment toujours liée à les génitales aussi). Il fallait aussi ignorer la façon dont les femmes étaient décrivées, il y a vraiment trop des passages érotiques. Je comprends que pour l'auteur la sexualité joue un grand rôle dans "son" univers de Metro 2033, mais comme l'a montré l'original de Dimitry Glukhovsky, il n'est pas nécessaire de dôter une telle importance à la sexualité.
Mais après que je me suis habituée à ces passages, l'histoire m'a captivée. Au début, c'était un peu compliqué en confusant car il y avait au moins 7 perspectives. Il était très complexe de suivre les personnages, étant donné que pas chaque chapitre était dédicacé à une seule personnage uniquement. Heureusement ça devient de plus en plus facile, je dirais d'après la moitié du livre ça ne pose plus un problème.
Je recommands ce livre à tous ceux qu'aiment des dystopies et la Metro de Paris puisque c'est vraiment intéressant de comparer les stations du livre avec la réalité d'aujourd'hui.
Mais après que je me suis habituée à ces passages, l'histoire m'a captivée. Au début, c'était un peu compliqué en confusant car il y avait au moins 7 perspectives. Il était très complexe de suivre les personnages, étant donné que pas chaque chapitre était dédicacé à une seule personnage uniquement. Heureusement ça devient de plus en plus facile, je dirais d'après la moitié du livre ça ne pose plus un problème.
Je recommands ce livre à tous ceux qu'aiment des dystopies et la Metro de Paris puisque c'est vraiment intéressant de comparer les stations du livre avec la réalité d'aujourd'hui.
June 16, 2020
Rive Gauche ne peut évidemment pas nous surprendre par son univers. Car, bien que transposé à Paris, il s’agit volontairement d’une visite dans l’univers postapocalyptique de Métro 2033 imaginé par Dmitry Glukovsky. S’insérant dans la démarche de l’auteur russe qui a ouvert l’accès à son monde aux autres créateurs du monde entier, Pierre Bordage n’invente donc pas la base mais y glisse l’univers des couloirs du métro parisien et une intrigue qui a parfois des allures de classique de la littérature francophone. Ce qui, en soit, aurait pu vraiment être très sympa ! L’emploi du conditionnel vous aura mis sur la voie : le souci quand on a un univers déjà connu, c’est qu’il faut réussir à étonner un peu côté intrigue ou côté style. Et Pierre Bordage a ici loupé le dernier métro pour moi…
Pour lire la suite de cette critique, rendez-vous sur yuyine.be!
Pour lire la suite de cette critique, rendez-vous sur yuyine.be!
November 9, 2020
**français**
Un monde post-apo dans le métro parisien, voilà un pitch accrocheur ! Ajoutez à cela plusieurs factions très différentes, des intrigues politiques bien fichues et une chouette mixité, ça part très bien. Ce qui m'a gâché la lecture : trop de violence dirigée contre les femmes (presque chaque perso féminin se fait à minima menacer de viol, c'est beaucoup) et trop d'enjeux de séduction.
**english**
I love the idea of a post-apocaliptic world taking place in the parisian subway! I found in this book several interesting and different factions, some fascinating political plot and a nice balance between men and women characters. It started well. What ruined it? Too much violence against women. Almost every female character is threatened to be raped (or worst), it's too much. What a disappointment.
Un monde post-apo dans le métro parisien, voilà un pitch accrocheur ! Ajoutez à cela plusieurs factions très différentes, des intrigues politiques bien fichues et une chouette mixité, ça part très bien. Ce qui m'a gâché la lecture : trop de violence dirigée contre les femmes (presque chaque perso féminin se fait à minima menacer de viol, c'est beaucoup) et trop d'enjeux de séduction.
**english**
I love the idea of a post-apocaliptic world taking place in the parisian subway! I found in this book several interesting and different factions, some fascinating political plot and a nice balance between men and women characters. It started well. What ruined it? Too much violence against women. Almost every female character is threatened to be raped (or worst), it's too much. What a disappointment.
December 28, 2022
Déçue de ma lecture. Je voulais vraiment aimé ce livre, et je ne peux pas dire que j'ai détesté mais finalement ce que j'ai apprécié vient de l'univers de Metro 2033 donc pas vraiment de l'auteur quoi...
Beaucoup trop de cul, c'était gênant. On suit le point de vue de plusieurs perso et j'attendais beaucoup un certain duo parce que c'était les seuls avec une relation saine et pas de cul mais leurs chapitres ont commencer à avoir un schéma super redondant ce qui m'a sorti du livre, j'avais plus peur pour eux parce que je savais à peut près comment ça allait se passer.
Un côté sombre plutôt cliché ou je trouve que ça va trop loin dans les tortures de partout et leur descriptions, les trois quarts des perso masculins n'étais là que pour de la violence et du sexe...
Pas sûr de lire la suite
Beaucoup trop de cul, c'était gênant. On suit le point de vue de plusieurs perso et j'attendais beaucoup un certain duo parce que c'était les seuls avec une relation saine et pas de cul mais leurs chapitres ont commencer à avoir un schéma super redondant ce qui m'a sorti du livre, j'avais plus peur pour eux parce que je savais à peut près comment ça allait se passer.
Un côté sombre plutôt cliché ou je trouve que ça va trop loin dans les tortures de partout et leur descriptions, les trois quarts des perso masculins n'étais là que pour de la violence et du sexe...
Pas sûr de lire la suite
December 25, 2025
J'ai pris beaucoup de temps pour lire ce livre, mais ça m'a permis de pleinement le savourer.
Métro 2033 est selon moi l'une des saga de science fiction les plus révolutionnaires dans son domaine, c'est une univers plus que complet, avec des mécaniques novatrices que j'ai découvert dans un premier temps à travers les jeux vidéos, et ma curiosité m'a vite poussé à m'intéresser à l'œuvre littéraire, et j'en suis tombé amoureux, donc forcément quand j'ai appris qu'un spin off se déroulant en France, qui plus est à Paris était sorti je me suis empressé de le commander.
Rive Gauche reprends toutes les spécificités du récit original avec une menace nucléaire ayant forcé la population à se réfugier dans le métro, mais là où Métro 2033 nous plonge dans l'épopée d'Artyom, comme une Odyssée moderne, cette fois on se sent réellement immergé dans le monde cru, froid et désolant du métropolitain Parisien.
L'histoire est globalement simple, on suit 3 intrigues, celle de Madone Mitch et Urm, Juss et Plaisance et celle d'Aube principalement, bien qu'il y ait énormément d'autres personnages, toutes très différentes.
Madone, elle, projette un rêve de rive gauche unifié, dans lequel les différentes stations se fourniraient une aide mutuelle, accompagnée par sa troupe armée commandée par Mitch, son second et plus tard accompagné par Urm une jeune homme de la station de Varennes qui deviendra son amant, elle sera également accompagnée d'Ionale, une mutante donc le corps s'est adapté à la naissance aux conditions extrêmes du métro et lui donnant la faculté de lire l'avenir.
Juss et Plaisance sont des jeunes errants, trahis par leur groupes ils doivent apprendre à se débrouiller seul, ils sont un futur couple et leur jeunesse et innocence rajoute à la beauté de leur relation qui m'a énormément touchée. D'aussis jeunes personnes forcées à vivre dans un monde si cruel, c'est très bien fait. Plaisance est elle aussi une mutante mais qui cette fois est capable de voir dans le noir.
Aube elle est une informatrice s'introduisant dans la couche de Parn, le pasteur d'élévation, une religion émergente prônant un discours anti mutant et aux tendances dictatoriales, sont but étant de faire tomber le régime, on suit son aventure après s'être faite démasqué.
Les histoires sont toutes interessantes, Juss est hyper touchant, Madone inspirante et Aube fascinante.
Le sexe à une place importante dans l'écriture de Pierre Bordage, à tel point que certaines scènes en deviennent gênantes et lourdes tant elles sont dégoûtantes, mais cela sert parfaitement à l'immersion dans l'univers de métro 2033.
Les personnages ont des noms très complexes ce qui rend l'histoire parfois complexe à suivre.
Augir est un perso intéressant j'ai hâte d'en savoir plus (c'est le second du pasteur qui souhaite en réalité le trahir)
Bref hormis tout ça le livre est évidemment une critique de la race humaine, de la dictature, la corruption, la haine de l'homme envers ses semblables, comment ne pas voir en élévation un semblant de nazisme, en petite chine l'URSS ou la RDC. L'homme est sale, massacre ses semblables, agresse jusqu'à l'intimité de ses semblables, est cruel, extermine ce qui lui semble différent, ici les mutants ect...
Petite mécanique qui rajoute à l'immersion mais par exemple on nous présente un animal dénommé arc qui est décrit comme un gros félin, mais qu'on apprend plus tard être un ours polaire, mais étant donné que les personnages ne savaient pas ce qu'était un ours polaire, il ne pouvait pas vraiment le décrire comme tel ensuite la description du monde qui nous est faite dépend réellement des connaissances des personnages. On se retrouve ainsi en quelque sorte dans la même situation qu'eux
4.5/5
Métro 2033 est selon moi l'une des saga de science fiction les plus révolutionnaires dans son domaine, c'est une univers plus que complet, avec des mécaniques novatrices que j'ai découvert dans un premier temps à travers les jeux vidéos, et ma curiosité m'a vite poussé à m'intéresser à l'œuvre littéraire, et j'en suis tombé amoureux, donc forcément quand j'ai appris qu'un spin off se déroulant en France, qui plus est à Paris était sorti je me suis empressé de le commander.
Rive Gauche reprends toutes les spécificités du récit original avec une menace nucléaire ayant forcé la population à se réfugier dans le métro, mais là où Métro 2033 nous plonge dans l'épopée d'Artyom, comme une Odyssée moderne, cette fois on se sent réellement immergé dans le monde cru, froid et désolant du métropolitain Parisien.
L'histoire est globalement simple, on suit 3 intrigues, celle de Madone Mitch et Urm, Juss et Plaisance et celle d'Aube principalement, bien qu'il y ait énormément d'autres personnages, toutes très différentes.
Madone, elle, projette un rêve de rive gauche unifié, dans lequel les différentes stations se fourniraient une aide mutuelle, accompagnée par sa troupe armée commandée par Mitch, son second et plus tard accompagné par Urm une jeune homme de la station de Varennes qui deviendra son amant, elle sera également accompagnée d'Ionale, une mutante donc le corps s'est adapté à la naissance aux conditions extrêmes du métro et lui donnant la faculté de lire l'avenir.
Juss et Plaisance sont des jeunes errants, trahis par leur groupes ils doivent apprendre à se débrouiller seul, ils sont un futur couple et leur jeunesse et innocence rajoute à la beauté de leur relation qui m'a énormément touchée. D'aussis jeunes personnes forcées à vivre dans un monde si cruel, c'est très bien fait. Plaisance est elle aussi une mutante mais qui cette fois est capable de voir dans le noir.
Aube elle est une informatrice s'introduisant dans la couche de Parn, le pasteur d'élévation, une religion émergente prônant un discours anti mutant et aux tendances dictatoriales, sont but étant de faire tomber le régime, on suit son aventure après s'être faite démasqué.
Les histoires sont toutes interessantes, Juss est hyper touchant, Madone inspirante et Aube fascinante.
Le sexe à une place importante dans l'écriture de Pierre Bordage, à tel point que certaines scènes en deviennent gênantes et lourdes tant elles sont dégoûtantes, mais cela sert parfaitement à l'immersion dans l'univers de métro 2033.
Les personnages ont des noms très complexes ce qui rend l'histoire parfois complexe à suivre.
Augir est un perso intéressant j'ai hâte d'en savoir plus (c'est le second du pasteur qui souhaite en réalité le trahir)
Bref hormis tout ça le livre est évidemment une critique de la race humaine, de la dictature, la corruption, la haine de l'homme envers ses semblables, comment ne pas voir en élévation un semblant de nazisme, en petite chine l'URSS ou la RDC. L'homme est sale, massacre ses semblables, agresse jusqu'à l'intimité de ses semblables, est cruel, extermine ce qui lui semble différent, ici les mutants ect...
Petite mécanique qui rajoute à l'immersion mais par exemple on nous présente un animal dénommé arc qui est décrit comme un gros félin, mais qu'on apprend plus tard être un ours polaire, mais étant donné que les personnages ne savaient pas ce qu'était un ours polaire, il ne pouvait pas vraiment le décrire comme tel ensuite la description du monde qui nous est faite dépend réellement des connaissances des personnages. On se retrouve ainsi en quelque sorte dans la même situation qu'eux
4.5/5
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 20, 2024
Wydarzenia obserwujemy z perspektywy kilku narracji, co bardzo urozmaica lekturę. Wraz z naszymi bohaterami przemierzamy ciemne tunele metra, poznajemy codzienność jego mieszkańców, walczymy zarówno z ludźmi, jak i ohydnymi wielkimi czyhającymi na ludzkie życie maszkarami. Sam świat bardzo przypomina ten dobrze nam znany z „Metra 2033”, tyle że odmieniony, bo od tamtych wydarzeń minęło już trochę czasu. Istnieje podział na Lewy i Prawy brzeg. Ten pierwszy rządzi się brutalnymi regułami i zamieszkują go ludzie, tworząc mniejsze i większe skupiska. Władzę nad nim sprawują Rada i przywódca stojący na czele kultu religijnego zwanego Wyłonieniem. Drugi obszar jest nieodkryty i mityczny, niebezpieczny i zamieszkany przez groźne stworzenia.
Główną bohaterką jest znowuż silna postać kobieca, co wpisuje się idealnie w obecne trendy feminizacji współczesnej literatury. Madonna z Bac, twarda i jednocześnie wrażliwa kobieta, rewolucjonistka i przywódczyni nowego porządku, wyrusza w długą podróż z garstką towarzyszy, by wreszcie zdjąć jarzmo niewoli z barków udręczonego ludu. U jej boku kroczy dwójka mężczyzn, którzy walczą o jej względy. Ale nie spodziewajmy się tutaj typowego wątku romansowego, bo praktycznie go nie ma, i dobrze, bo z pewnością pasowałby tutaj jak pięść do nosa. Namiastki romantyzmu możemy zobaczyć w relacji Jussa i powierzonej mu pod opiekę Plaiscance.
Mężczyźni oczywiście są waleczni i odważni, ale dość często miałam wrażenie, że w większości przypadków myśleli inną częścią ciała, nawet sam świątobliwy Parn. W świecie metra raczej panuje seksualne rozpasanie i zezwierzęcenie, przez co w trakcie niektórych opisów zdarzyło mi się mlasnąć z niesmakiem. Ale tak wszystko się zgadza, bo trudno być człowiekiem w nieludzkich warunkach. Autor tworzy w ten sposób lepki, mroczny klimat i gęstą atmosferę.
Tam gdzie władza, tam i polityka. Bo w tej historii pojawią się i intrygi, i zamachy na przywódców. Można by powiedzieć, że w imię idei, ale problem polega na tym, że to jak zwykle jedynie pozory. A i kogo to obchodzi w gruncie rzeczy, jak rzekł Parn. Nieważne w co się wierzy, byleby spełniało swoje zadanie i pomagało dzierżyć w dłoni berło. Każdy poddany trząsł się na myśl o poddaniu karze wyłonienia. Wzbudzając strach, można było pociągać za sznurki władzy. Jes to dobre odwzorowanie modelu władzy autorytarnej.
W kontrze staje wiedza i stereotypowa dla niej łagodność. Ot postać mędrca Roya, mimo że bez charakteru, to jednak miał w fabule niemałe znaczenie i w ostatecznym rozrachunku pokazał pazury.
Bardzo podobała mi się dynamika powieści. Akcja nie dłużyła się, zastosowanie przez autora naprzemiennej narracji było dobrym pomysłem. Opisy walk wypadają bardzo dobrze, ich konstrukcja i lekki styl sprawiały, że książkę czytało się bardzo szybko. Została zachowana równowaga między warstwą dialogową a opisową.
„Paryż: Lewy brzeg” idealnie wpisuje się w świat wykreowany przez Dymitra Glukhovsky'ego. Fajnie było przeżyć kolejną przygodę, no i liczę w drugim tomie na większą eksplorację Prawego brzegu. Przy tej książce na pewno nie będziecie się nudzić. Serdecznie polecam
Główną bohaterką jest znowuż silna postać kobieca, co wpisuje się idealnie w obecne trendy feminizacji współczesnej literatury. Madonna z Bac, twarda i jednocześnie wrażliwa kobieta, rewolucjonistka i przywódczyni nowego porządku, wyrusza w długą podróż z garstką towarzyszy, by wreszcie zdjąć jarzmo niewoli z barków udręczonego ludu. U jej boku kroczy dwójka mężczyzn, którzy walczą o jej względy. Ale nie spodziewajmy się tutaj typowego wątku romansowego, bo praktycznie go nie ma, i dobrze, bo z pewnością pasowałby tutaj jak pięść do nosa. Namiastki romantyzmu możemy zobaczyć w relacji Jussa i powierzonej mu pod opiekę Plaiscance.
Mężczyźni oczywiście są waleczni i odważni, ale dość często miałam wrażenie, że w większości przypadków myśleli inną częścią ciała, nawet sam świątobliwy Parn. W świecie metra raczej panuje seksualne rozpasanie i zezwierzęcenie, przez co w trakcie niektórych opisów zdarzyło mi się mlasnąć z niesmakiem. Ale tak wszystko się zgadza, bo trudno być człowiekiem w nieludzkich warunkach. Autor tworzy w ten sposób lepki, mroczny klimat i gęstą atmosferę.
Tam gdzie władza, tam i polityka. Bo w tej historii pojawią się i intrygi, i zamachy na przywódców. Można by powiedzieć, że w imię idei, ale problem polega na tym, że to jak zwykle jedynie pozory. A i kogo to obchodzi w gruncie rzeczy, jak rzekł Parn. Nieważne w co się wierzy, byleby spełniało swoje zadanie i pomagało dzierżyć w dłoni berło. Każdy poddany trząsł się na myśl o poddaniu karze wyłonienia. Wzbudzając strach, można było pociągać za sznurki władzy. Jes to dobre odwzorowanie modelu władzy autorytarnej.
W kontrze staje wiedza i stereotypowa dla niej łagodność. Ot postać mędrca Roya, mimo że bez charakteru, to jednak miał w fabule niemałe znaczenie i w ostatecznym rozrachunku pokazał pazury.
Bardzo podobała mi się dynamika powieści. Akcja nie dłużyła się, zastosowanie przez autora naprzemiennej narracji było dobrym pomysłem. Opisy walk wypadają bardzo dobrze, ich konstrukcja i lekki styl sprawiały, że książkę czytało się bardzo szybko. Została zachowana równowaga między warstwą dialogową a opisową.
„Paryż: Lewy brzeg” idealnie wpisuje się w świat wykreowany przez Dymitra Glukhovsky'ego. Fajnie było przeżyć kolejną przygodę, no i liczę w drugim tomie na większą eksplorację Prawego brzegu. Przy tej książce na pewno nie będziecie się nudzić. Serdecznie polecam
April 14, 2024
Q: znacie książkę "metro 2033"?
Ja jeszcze tej trylogii nie czytałam, ale kilka książek z uniwersum już poznałam. I dziś sobie porozmawiamy o jednej z nich. Jest to tak wielkie uniwersum, że tutaj znajdziecie tylko recenzje "Paryż: lewy brzeg".
Ja przede wszystkim nie czytam książek z gatunku postapokaliptycznego. Koniec cywilizacji i to, co dzieje się później, jakoś nigdy mnie specjalnie nie interesowało, aż do momentu jak zaczęłam oglądać serial np. Łasuch, black summer, daybreak, the rain.
Wtedy też moje zaciekawienie wzrosło.
Reklama - wydawnictwo insignis
Zacznijmy od tego, że ja słuchałam jej w audiobooku, więc mój odbiór może być trochę inny. Fabularnie ta książka bardzo mnie zaangażowała, czułam się częścią tej historii. Sama ta walka o przetrwanie, mogłaby być troszkę brutalniejsza, ale to też nie jest żaden minus. Ja też tak naprawdę byłam wciągnięta już od początku. Tu też dzieje się bardzo dużo i nie mam jakichś przestojów, więc słuchało mi się tego bardzo sprawnie.
Jednak książka nie jest taką "moją" i niestety, ale to takie 3/5 ⭐️. Przed rozpoczęciem przygody z nią polecam zapoznać się z ostrzeniami. Nie jest to książka dla wszystkich, ba mam wrażenie, że spodoba się dosyć określonej grupie ludzi. Jest taka surowa, mroczna i taka bardzo nieprzyjemna. Pomimo angażującej fabuły, miałam problem z bohaterami, dialogami, czy też samym opisem świata. Brakowało mi takich dokładniejszych opisów, niby wiem, że to dzieje się pod ziemią, że ludzie zaczęli się przystosowywać do życia w bardzo nietypowe sposoby, ale chciałabym o tym wiedzieć jeszcze więcej, jak do tego doszło, jakie dokładnie zmiany zaszły (być może to jest w innych książkach z uniwersum wyjaśnione, jeśli ktoś wie, to napiszcie mi). Także co do bohaterów, nie było tu ani jednego z kim bym się jakoś utożsamiła, zrozumiała czy kibicowała. Niby mamy bohaterów, którzy walczą z moralnością, walczą o władzę, ale jakoś tak bez serca, bez zaangażowania.
I wydaje mi się, że dla fanów uniwersum to będzie super książka, a dla laików takich jak ja, niekompletna historia. Jednak cieszę się, że ją przeczytałam. Poszerzyłam swój horyzont i teraz chce przeczytać pierwowzór.
Ja jeszcze tej trylogii nie czytałam, ale kilka książek z uniwersum już poznałam. I dziś sobie porozmawiamy o jednej z nich. Jest to tak wielkie uniwersum, że tutaj znajdziecie tylko recenzje "Paryż: lewy brzeg".
Ja przede wszystkim nie czytam książek z gatunku postapokaliptycznego. Koniec cywilizacji i to, co dzieje się później, jakoś nigdy mnie specjalnie nie interesowało, aż do momentu jak zaczęłam oglądać serial np. Łasuch, black summer, daybreak, the rain.
Wtedy też moje zaciekawienie wzrosło.
Reklama - wydawnictwo insignis
Zacznijmy od tego, że ja słuchałam jej w audiobooku, więc mój odbiór może być trochę inny. Fabularnie ta książka bardzo mnie zaangażowała, czułam się częścią tej historii. Sama ta walka o przetrwanie, mogłaby być troszkę brutalniejsza, ale to też nie jest żaden minus. Ja też tak naprawdę byłam wciągnięta już od początku. Tu też dzieje się bardzo dużo i nie mam jakichś przestojów, więc słuchało mi się tego bardzo sprawnie.
Jednak książka nie jest taką "moją" i niestety, ale to takie 3/5 ⭐️. Przed rozpoczęciem przygody z nią polecam zapoznać się z ostrzeniami. Nie jest to książka dla wszystkich, ba mam wrażenie, że spodoba się dosyć określonej grupie ludzi. Jest taka surowa, mroczna i taka bardzo nieprzyjemna. Pomimo angażującej fabuły, miałam problem z bohaterami, dialogami, czy też samym opisem świata. Brakowało mi takich dokładniejszych opisów, niby wiem, że to dzieje się pod ziemią, że ludzie zaczęli się przystosowywać do życia w bardzo nietypowe sposoby, ale chciałabym o tym wiedzieć jeszcze więcej, jak do tego doszło, jakie dokładnie zmiany zaszły (być może to jest w innych książkach z uniwersum wyjaśnione, jeśli ktoś wie, to napiszcie mi). Także co do bohaterów, nie było tu ani jednego z kim bym się jakoś utożsamiła, zrozumiała czy kibicowała. Niby mamy bohaterów, którzy walczą z moralnością, walczą o władzę, ale jakoś tak bez serca, bez zaangażowania.
I wydaje mi się, że dla fanów uniwersum to będzie super książka, a dla laików takich jak ja, niekompletna historia. Jednak cieszę się, że ją przeczytałam. Poszerzyłam swój horyzont i teraz chce przeczytać pierwowzór.
May 9, 2024
"Paryż. Lewy brzeg" to książka z uniwersum Metro 2033, w której tym razem zagłębiamy się w podziemia francuskiej stolicy. Powierzchnia ziemi po kataklizmie nie nadaje się do życia i ludzie od kilku pokoleń zmuszeni są do życia pod ziemią.
Opisany tu świat jest wrogi, brutalny - pełen zmutowanych stworzeń oraz również ludzkich mutantów. Węzły metra i poszczególne stacje stały się schronieniem dla zbyt dużej ilości ludzi. Lokalne władze przyjęły różne strategie, często nadużywając swojego stanowiska.
Madonna, przewodnicząca stacji Bac, ma plan na zjednoczenie lewobrzeżnej części podziemia Sekwany, poprzez stworzenie Federacji. W największej ze stacji rządzi bezwzględny pastor promujący kult Wyłonienia, w korytarzach metra buszują szperacze w poszukiwaniu nowych zasobów, na wielu stacjach grasują gangi.
Wszędzie szerzy się brud, ubóstwo oraz cała masa okrucieństwa i przemocy, szczególnie na tle seksualnym. To nie jest sympatyczne miejsce, a wiele scen i opisów są zdecydowanie napisane pod dorosłego czytelnika. Klimat jest naprawdę mroczny.
W tym trudnym świecie muszą odnaleźć się bohaterowie powieści, których jest tu naprawdę sporo. Jedni walczą o przetrwanie, drudzy knują intrygi, a trzeci próbują jak najwięcej ugrać dla siebie. Nie zabrakło jednak miejsca dla tych, którzy usiłują osiągnąć coś dobrego.
Podobała mi się ta książka, zapewniła mi sporo wrażeń i niebezpiecznych przygód. Większość postaci jest zdecydowanie szara moralnie, a niektórych można nazwać antybohaterami.
Myślę, że fani postapo mogą się dobrze odnaleźć w tej powieści i przenieść się w podziemia francuskiego metra, śledząc wielu bohaterów oraz ich liczne, niekiedy przeplatające się wątki.
Ja sama z przyjemnością sięgnę po kontynuację czy inne tytuły z tej serii 😁
Opisany tu świat jest wrogi, brutalny - pełen zmutowanych stworzeń oraz również ludzkich mutantów. Węzły metra i poszczególne stacje stały się schronieniem dla zbyt dużej ilości ludzi. Lokalne władze przyjęły różne strategie, często nadużywając swojego stanowiska.
Madonna, przewodnicząca stacji Bac, ma plan na zjednoczenie lewobrzeżnej części podziemia Sekwany, poprzez stworzenie Federacji. W największej ze stacji rządzi bezwzględny pastor promujący kult Wyłonienia, w korytarzach metra buszują szperacze w poszukiwaniu nowych zasobów, na wielu stacjach grasują gangi.
Wszędzie szerzy się brud, ubóstwo oraz cała masa okrucieństwa i przemocy, szczególnie na tle seksualnym. To nie jest sympatyczne miejsce, a wiele scen i opisów są zdecydowanie napisane pod dorosłego czytelnika. Klimat jest naprawdę mroczny.
W tym trudnym świecie muszą odnaleźć się bohaterowie powieści, których jest tu naprawdę sporo. Jedni walczą o przetrwanie, drudzy knują intrygi, a trzeci próbują jak najwięcej ugrać dla siebie. Nie zabrakło jednak miejsca dla tych, którzy usiłują osiągnąć coś dobrego.
Podobała mi się ta książka, zapewniła mi sporo wrażeń i niebezpiecznych przygód. Większość postaci jest zdecydowanie szara moralnie, a niektórych można nazwać antybohaterami.
Myślę, że fani postapo mogą się dobrze odnaleźć w tej powieści i przenieść się w podziemia francuskiego metra, śledząc wielu bohaterów oraz ich liczne, niekiedy przeplatające się wątki.
Ja sama z przyjemnością sięgnę po kontynuację czy inne tytuły z tej serii 😁
April 9, 2024
My jesteśmy fanami postapokaliptycznych wizji, więc z wielką przyjemnością wróciliśmy do uniwersum Metro 2033 wykreowanego pierwotnie przez Dmitra Glukhovsky'ego. Tym razem jednak schodzimy do podziemi Paryża dzięki Pierre’owi Bordage’owi w powieści “Paryż: Lewy Brzeg”. 🇫🇷
Na początku warto zaznaczyć, że jest to dużo mocniejsza i brutalniejsza wersja od tej, którą znamy z poprzednich książek z tego uniwersum. Mamy wrażenie, że wcześniejsze historie były mocno oparte na militarnym aspekcie, sporo było opisów walk, używanej broni czy samej budowy tuneli metra i ich obronnym aspekcie. Tutaj, przechodząc przez kolejne strony, można było stwierdzić, że znajdujemy dwa motywy przewodnie - aspekt polityczny, czyli walka o władzę, rywalizacja kompletnie różnych podejść do tego, jak zjednoczyć tytułowy lewy brzeg, oraz czynnik ludzki i wszystko to, co się z nim wiąże. W tym wypadku oprócz instynktu przetrwania, duża część powieści poświęcona jest... niepohamowanym żądzom zaspokajania swoich 3r0tycznych pragnień (w książce znajdziecie niezliczone opisy scen zbliżenia, tego jak ciała bohaterów reagują na konkretne bodźce oraz o czym myśli większość podziemnego społeczeństwa).
Oczywiście ciężko jest postawić się na miejscu osób uwięzionych w tunelach metra, którzy nie mają możliwości wyjść na powierzchnię, książka ta więc w dosadny sposób pokazuje, do czego może doprowadzić człowieka sprowadzenie go poniekąd do roli podziemnego szczura. Intrygi, potyczki, tajemnice i podwójna czy czasem nawet potrójna gra sprawiają, że książkę czyta się na ciągłym wdechu! 🔥
Fanów uniwersum 2033 pewnie nie trzeba namawiać, pozostałych jednak bardzo zachęcamy, nie będzie to stracony czas! 🤩
Na początku warto zaznaczyć, że jest to dużo mocniejsza i brutalniejsza wersja od tej, którą znamy z poprzednich książek z tego uniwersum. Mamy wrażenie, że wcześniejsze historie były mocno oparte na militarnym aspekcie, sporo było opisów walk, używanej broni czy samej budowy tuneli metra i ich obronnym aspekcie. Tutaj, przechodząc przez kolejne strony, można było stwierdzić, że znajdujemy dwa motywy przewodnie - aspekt polityczny, czyli walka o władzę, rywalizacja kompletnie różnych podejść do tego, jak zjednoczyć tytułowy lewy brzeg, oraz czynnik ludzki i wszystko to, co się z nim wiąże. W tym wypadku oprócz instynktu przetrwania, duża część powieści poświęcona jest... niepohamowanym żądzom zaspokajania swoich 3r0tycznych pragnień (w książce znajdziecie niezliczone opisy scen zbliżenia, tego jak ciała bohaterów reagują na konkretne bodźce oraz o czym myśli większość podziemnego społeczeństwa).
Oczywiście ciężko jest postawić się na miejscu osób uwięzionych w tunelach metra, którzy nie mają możliwości wyjść na powierzchnię, książka ta więc w dosadny sposób pokazuje, do czego może doprowadzić człowieka sprowadzenie go poniekąd do roli podziemnego szczura. Intrygi, potyczki, tajemnice i podwójna czy czasem nawet potrójna gra sprawiają, że książkę czyta się na ciągłym wdechu! 🔥
Fanów uniwersum 2033 pewnie nie trzeba namawiać, pozostałych jednak bardzo zachęcamy, nie będzie to stracony czas! 🤩
March 7, 2025
Duży hype podsycany pozytywnymi recenzjami sprawił, że miałem wysokie oczekiwania w stosunku do pierwszej na naszym rynku wizycie w paryskim metrze. Niestety w mojej ocenie książka "nie dowozi". Mamy kolejną porcję tego samego - ludzie pod ziemią, stacje podzielone na frakcje i narodowości, głód, brud...
Kilka pomysłów zasługuje jednak na uznanie: , podział na prawy i lewy brzeg.
Generalnie po stopniowym splataniu losu bohaterów i pozostawieniu otwartymi większości wątków widać, że to nie jest zamknięta historia, to typowa pierwsza część historii rozpisanej do bycia trylogią.
Mam nieodparte wrażenie, że opisami zbliżeń erotycznych autor próbował ratować chwilowy marazm akcji. Zdecydowanie nie pasują do metra 2033. Dużo lepiej w powieściach tego uniwersum sprawdzały się znane z innych powieści delikatne sugestie, pozostawiając czytelnikowi i jego wyobraźni co dzieje się za zasznurowanymi połami namiotu.
Czy czekam na "Paryż: Prawy brzeg"? Tak, ale nie ze względu na główny wątek , a raczej na wątki poboczne i chęć poznania wyjaśnienia sytuacji na powierzchni.
Czy wrócę do tej powieści? Nie sądzę.
Kilka pomysłów zasługuje jednak na uznanie: , podział na prawy i lewy brzeg.
Generalnie po stopniowym splataniu losu bohaterów i pozostawieniu otwartymi większości wątków widać, że to nie jest zamknięta historia, to typowa pierwsza część historii rozpisanej do bycia trylogią.
Mam nieodparte wrażenie, że opisami zbliżeń erotycznych autor próbował ratować chwilowy marazm akcji. Zdecydowanie nie pasują do metra 2033. Dużo lepiej w powieściach tego uniwersum sprawdzały się znane z innych powieści delikatne sugestie, pozostawiając czytelnikowi i jego wyobraźni co dzieje się za zasznurowanymi połami namiotu.
Czy czekam na "Paryż: Prawy brzeg"? Tak, ale nie ze względu na główny wątek , a raczej na wątki poboczne i chęć poznania wyjaśnienia sytuacji na powierzchni.
Czy wrócę do tej powieści? Nie sądzę.
March 25, 2024
"Paryż: Lewy Brzeg" to książka brutalna, surowa, nieprzyjemna tak samo jak życie w paryskim metrze. Po latach przebywania pod ziemią ludzie zapomnieli już, jak wyglądał kiedyś świat zewnętrzny. Część z nich ewoluowała w nietypowy sposób - widzą w ciemnościach, mają wyostrzony słuch - natura zrobiła wszystko by tylko lepiej dostosować ich organizmy do warunków panujących w tunelach.
Osobiście trochę męczyłam się przy tej książce. Ciężko mi było znaleźć chociaż jednego bohatera, któremu mogłabym kibicować. Ostatecznie skupiłam się na Madonnie, bo spodobała mi się jej nieustraszoność w dążeniu do celu. Nie do końca pasowało mi, że ludzie tak szybko i tak mocno ewoluowali, odbierało mi to trochę realizmu całej historii.
Powieść ma w sobie wszystko, co fani Metra lubią najbardziej, czyli m.in. skomplikowane relacje pomiędzy różnymi stacjami-nacjami oraz oddech mutantów na karku. Myślę, że warto dać jej szansę, szczególnie jeśli lubi się to uniwersum.
Osobiście trochę męczyłam się przy tej książce. Ciężko mi było znaleźć chociaż jednego bohatera, któremu mogłabym kibicować. Ostatecznie skupiłam się na Madonnie, bo spodobała mi się jej nieustraszoność w dążeniu do celu. Nie do końca pasowało mi, że ludzie tak szybko i tak mocno ewoluowali, odbierało mi to trochę realizmu całej historii.
Powieść ma w sobie wszystko, co fani Metra lubią najbardziej, czyli m.in. skomplikowane relacje pomiędzy różnymi stacjami-nacjami oraz oddech mutantów na karku. Myślę, że warto dać jej szansę, szczególnie jeśli lubi się to uniwersum.
February 27, 2022
Nous sommes dans un monde futuriste suite à une catastrophe qui nous est inconnu pour le moment. Les Hommes se sont refugiés sous terre dans les métros de Paris. La surface est dangereuse et les Hommes ont quasiment tous oublié qu'ils habitaient avant à la surface.
On suit, au fil des pages de ce roman choral, de multiples personnages qui nous en apprennent plus sur cette société, sur les intrigues politiques et sur la survie de l'espèce humaine.
Un très bon livre de science-fiction, qui fait partie d'une trilogie, le dernier n'étant pas encore édité.
Mais attention à vous, ce livre est pour un public averti ! Je trouve cela presque choquant que rien sur la couverture ne l'indique alors qu'il y a clairement du contenu pornographique dans ce livre.
On suit, au fil des pages de ce roman choral, de multiples personnages qui nous en apprennent plus sur cette société, sur les intrigues politiques et sur la survie de l'espèce humaine.
Un très bon livre de science-fiction, qui fait partie d'une trilogie, le dernier n'étant pas encore édité.
Mais attention à vous, ce livre est pour un public averti ! Je trouve cela presque choquant que rien sur la couverture ne l'indique alors qu'il y a clairement du contenu pornographique dans ce livre.
March 26, 2024
Grosse déception. La construction du monde de métro 2033 et son contexte a été pour moi bâclée au profit de scènes de sexe omniprésentes et sans valeur ajoutée.
Je n’ai pas non plus apprécié le style d’écriture, qui donne un côté très vulgaire aux personnages et est assez pénible à lire.
Il y a d’autres moyens de mon point de vue pour faire transparaître le déclin de l’humanité, que d’utiliser la vulgarité et les scènes érotiques violentes constamment.
Seule l’histoire de deux des personnages me donne envie de lire la suite. J’ai envie de connaître la fin de leur histoire qui est celle qui développe un peu le contexte de métro 2033. La lecture s’annonce cependant pénible étant donné qu’il va falloir subir l’histoire des autres personnages pour cela.
Je n’ai pas non plus apprécié le style d’écriture, qui donne un côté très vulgaire aux personnages et est assez pénible à lire.
Il y a d’autres moyens de mon point de vue pour faire transparaître le déclin de l’humanité, que d’utiliser la vulgarité et les scènes érotiques violentes constamment.
Seule l’histoire de deux des personnages me donne envie de lire la suite. J’ai envie de connaître la fin de leur histoire qui est celle qui développe un peu le contexte de métro 2033. La lecture s’annonce cependant pénible étant donné qu’il va falloir subir l’histoire des autres personnages pour cela.
September 23, 2024
Je suis tellement déçue de ma lecture..... je m'attendais à ce que ça soit au moins un peu fun à lire... au final je suis en colère à cause de la représentation féminine. Sérieux au début je pensais que Madone allait être une femme forte qui entreprend sa quête sans être détournée de son but : unifier Rive Gauche. Au fur et à mesure du roman, tout s'effrite et devient un condensé de misogynie et de male gaze. Je veux dire les personnages féminins sont soit à poils la moitié du temps, soit en train d'avoir des rapports sexuels (pas consentis et douloureux souvent), soit pris dans des rapports amoureux superflus qui n'apportent rien à l'histoire. Tout ça apporte encore moins de profondeur à ces personnages et à l'univers proposé dans ce roman.
December 10, 2021
Un excellent livre se déroulant dans un Paris post-apocalyptique où tous les humains doivent (sur)vivre dans le métro de Paris.
On suit en parallèle les aventures de multiples personnages et leurs exploits au quotidien ainsi que leurs ressentis, sans faux-semblants.
Ce livre est une adaptation d'une saga russe (de l'auteur Dmitri Glujovski) transposée dans Paris.
Le cadre est très bien placé, les personnages sont charismatiques, emblématiques et leur histoire est excellemment bien racontée. On s'accroche très vite à eux, à leurs intrigues et leurs attentes.
J'ai franchement adoré et dévoré ce livre-le second ne saurait tarder ☺️
On suit en parallèle les aventures de multiples personnages et leurs exploits au quotidien ainsi que leurs ressentis, sans faux-semblants.
Ce livre est une adaptation d'une saga russe (de l'auteur Dmitri Glujovski) transposée dans Paris.
Le cadre est très bien placé, les personnages sont charismatiques, emblématiques et leur histoire est excellemment bien racontée. On s'accroche très vite à eux, à leurs intrigues et leurs attentes.
J'ai franchement adoré et dévoré ce livre-le second ne saurait tarder ☺️
Displaying 1 - 30 of 46 reviews