Λοιπόν Αχιλλέα 1,2,3 πέρασα από 3 στάδια διαβάζοντάς σε
1. «Θα το παρατήσω - οριακά με εκνευρίζει»
2. «Α! Ξεκαθαρίζει το τοπίο, μάλλον καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής»
3. «Μωρέ τελικά μου αρέσει αυτό»
3,5-4 ίσως είναι το πιο δίκαιο αλλά βάζω 3 γιατί ή πηγαίνουμε αντίστροφα σε όλα ή σε τίποτα. Θα το ήθελα πιο ξεκάθαρο σε ορισμένα σημεία, επίσης σε κάποιες περιπτώσεις ο μακροπερίοδος λόγος λειτουργούσε ανασταλτικά. Γενικά μου άρεσε το χιούμορ και το ότι διάβασα απρόβλεπτες ιστορίες για έναν κόσμος που θα χαλιέται και θα φτιάχνεται πάντα, ή και όχι.
Σε κάθε περίπτωση, αν τύχει να φτάσει η συλλογή στα χέρια σας, μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως θα διαβάσετε ιστορίες απρόβλεπτες, ελαφρώς δυστοπικές, κάμποσο φανταστικές, αρκετά χιουμοριστικές, γεμάτες υπαινιγμούς, (αν)ισορροπώντας μεταξύ ρεαλισμού και σουρεαλισμού. Κι αν θέλετε να φτάσετε στην αφετηρία του λαβυρίνθου, τότε σίγουρα θα κληθείτε να ξετυλίξετε το κουβάρι πάση θυσία, Κ3νή τη Διαθήκη.
Και, Τέλος Πάντων, αν είστε και λίγο παράξενα τυπάκια, μάλλον θα περάσετε καλά ράβοντας-ξηλώνοντας το σύμπαν παρέα με τον συγγραφοκαταστροφέα.