What do you think?
Rate this book
Spullen brengen
In de zomer van 2023 werd Jelle Brandt Corstius gebeld door schrijver Jaap Scholten: hij had zeven auto’s gekocht voor het Oekraïense leger. Hij zocht nog wat chauffeurs om ze naar Kyiv te rijden, gevuld met helmen, tourniquets en kogelvrije vesten.
Jelle twijfelde geen moment.
Al meer dan een jaar besprak hij in zijn podcast Voordat de bom valt het wel en wee van een land in oorlog, op veilige afstand. Maar je kunt niet alleen maar blijven praten, op een gegeven moment moet je ook wat doen. Spullen brengen dus.
In dit boek doet Jelle verslag van deze reis die – in een bont gezelschap nuchtere Hollanders – leidt langs melancholische Oostblokaristocraten, keurig onderhouden nazigraven en een lekkende vulslang. Dwars door de levende geschiedenis van Europa heen, tot aan het Oekraïense front.
En terwijl hij kilometers asfalt aflegt, probeert Jelle zich te verhouden tot zijn oude liefde. Het land dat hem zoveel gegeven heeft, maar waar hij nu moeilijk nog van kan houden: Rusland.
Jelle twijfelde geen moment.
Al meer dan een jaar besprak hij in zijn podcast Voordat de bom valt het wel en wee van een land in oorlog, op veilige afstand. Maar je kunt niet alleen maar blijven praten, op een gegeven moment moet je ook wat doen. Spullen brengen dus.
In dit boek doet Jelle verslag van deze reis die – in een bont gezelschap nuchtere Hollanders – leidt langs melancholische Oostblokaristocraten, keurig onderhouden nazigraven en een lekkende vulslang. Dwars door de levende geschiedenis van Europa heen, tot aan het Oekraïense front.
En terwijl hij kilometers asfalt aflegt, probeert Jelle zich te verhouden tot zijn oude liefde. Het land dat hem zoveel gegeven heeft, maar waar hij nu moeilijk nog van kan houden: Rusland.
- GenresNonfictionUkraineTravel
184 pages, Paperback
Published February 16, 2024
127 people want to read
About the author
Jelle Brandt Corstius
15 books100 followersBrandt Corstius volgde van 1990 tot 1996 het VWO aan het Amsterdams Lyceum en ging daarna voor een jaar naar het Elizabethtown College in Pennsylvania. Van 1997 tot 2003 studeerde hij geschiedenis en journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. In Groningen was hij lid van A.S.V. Dizkartes.
Brandt Corstius was van 2002 tot 2005 redacteur voor Barend & Van Dorp. Hij woonde van 2005 tot 2010 in Moskou, waar hij correspondent was voor Trouw, De Standaard en mensenrechtenmagazine Wordt Vervolgd.
In 2009 maakte hij voor de VPRO de televisieserie Van Moskou tot Magadan, waarin Brandt Corstius in Rusland op zoek gaat naar thema's die het leven van de gewone Rus vandaag de dag domineren. In 2010 vervolgde hij zijn reportages in de serie Van Moskou tot Moermansk en in 2014 trok hij door de Kaukasus voor de serie De bergen achter Sotsji.
Brandt Corstius presenteerde in 2010 en 2011 het programma Zomergasten. Hij presenteert voor de VPRO de reportageserie Van Bihar tot Bangalore in acht afleveringen (2012-2013). Hij woont sinds 2010 in Amsterdam
Brandt Corstius was van 2002 tot 2005 redacteur voor Barend & Van Dorp. Hij woonde van 2005 tot 2010 in Moskou, waar hij correspondent was voor Trouw, De Standaard en mensenrechtenmagazine Wordt Vervolgd.
In 2009 maakte hij voor de VPRO de televisieserie Van Moskou tot Magadan, waarin Brandt Corstius in Rusland op zoek gaat naar thema's die het leven van de gewone Rus vandaag de dag domineren. In 2010 vervolgde hij zijn reportages in de serie Van Moskou tot Moermansk en in 2014 trok hij door de Kaukasus voor de serie De bergen achter Sotsji.
Brandt Corstius presenteerde in 2010 en 2011 het programma Zomergasten. Hij presenteert voor de VPRO de reportageserie Van Bihar tot Bangalore in acht afleveringen (2012-2013). Hij woont sinds 2010 in Amsterdam
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 39 reviews
February 27, 2024
Mooi boek, uiteraard korter dan je zou willen. Eerlijk geschreven, met boeiende achtergrondinfo over Oekraïne. Een goed boek om te lezen zo vlak na de verdrietige tweejarige verjaardag van deze nutteloze kutoorlog
November 13, 2025
Een vreemde mix van ramptoerisme, 'mannen onder elkaar', savior complexen, oorlogsromantisering, casual seksisme (zinnen die beginnen met 'als ik even de seksist uit mag hangen' kan je misschien beter niet opschrijven), misplaatst geklaag over honger, moeheid en muggen (oh en vrouwen en Polen??) en zeer matige eindredactie
Read
August 11, 2024Omslag en titel samen maken in één tel duidelijk waar dit over gaat: spullen brengen naar Oekraïne. Ter ondersteuning van de militairen die hun land blijven verdedigen, op het moment van boekverschijning twee jaar lang.
Jelle Brandt Corstius (JBC) beschrijft hoe hij al een tijd een eigen podcast ‘Voordat de bom valt‘ van tien minuten vult, eerst dagelijks, vervolgens wekelijks. Hij vond het belangrijk om verslag te doen van een oorlog die geïnitieerd is door het land waar hij een tijd gewoond heeft maar niet meer naar terug zal kunnen. Hij doet echter te weinig naar eigen zin; dan komt er een telefoontje van Jaap Scholten. Of hij mee wil werken aan een hulpgoederenkonvooi naar Oekraïne, iets waar Scholten zich vanaf het begin van de oorlog mee bezig houdt. (Lees daarover in Jaap Scholten – Drie zakken dameskleding, twee cakes Kyiv en een sniper) Schrijver Tommy Wieringa gaat ook mee (in september 2024 zal hierover Konvooi verschijnen), net als enkele andere oud-correspondenten en mannen die Oekraïne een warm hart toedragen.
Dat ze met een groep mannen op pad gaan en dat dat -dus- inhoudt dat de zaken organischer verlopen omdat er minder overlegd wordt dan wanneer er vrouwen mee zijn, wordt door JBC in de eerste bladzijden iets te veel benadrukt, net als de schoolreisjesachtige sfeer. De naam van de appgroep draagt er ook niet aan bij (‘Schoolreisje’) maar tegelijk toont dit de serieuze inslag van de tocht: om ondanks genomen voorzorgsmaatregelen eventuele buitenlandse meelezers om de tuin te leiden.
Toch is het goed dat JBC zijn gedachten voor en tijdens de reis beschrijft. Zoals hij terecht opmerkt “is tachtig jaar kennelijk genoeg om te vergeten dat een democratie, je onafhankelijkheid, een rechtsstaat niet iets is wat je voor lief kunt nemen. Dat je waakzaam moet zijn voor elke bedreiging. Dit acute gevoel van gevaar ontbreekt bij de Nederlanders.”
Ook al is JBC door de organisatie van het konvooi (Scholten is goed voorbereid) doordrongen van het belang ervan, de ernst neemt echt toe als ze de Oekraïense grens naderen. Eerste keren luchtalarm doen hem anders kijken naar het straatbeeld. Daarna went het en “dat is nog het ergste”. Wanneer de groep Lviv, Kyiv en andere plaatsen aandoet, vallen JBC details op die overeenkomen met het leven in Rusland en die hem van Eurazië lieten houden. De correspondent in hem beseft dat zijn relatie met het grote land echt over is (en daarmee zijn neutraliteit in verslaggeving) en probeert aan de klinkerverandering in de taal te wennen.
In een nawoord volgt een bericht hoe het de stichting van Scholten is vergaan en geeft JBC tips om verder te lezen en te luisteren.
Jelle Brandt Corstius (JBC) beschrijft hoe hij al een tijd een eigen podcast ‘Voordat de bom valt‘ van tien minuten vult, eerst dagelijks, vervolgens wekelijks. Hij vond het belangrijk om verslag te doen van een oorlog die geïnitieerd is door het land waar hij een tijd gewoond heeft maar niet meer naar terug zal kunnen. Hij doet echter te weinig naar eigen zin; dan komt er een telefoontje van Jaap Scholten. Of hij mee wil werken aan een hulpgoederenkonvooi naar Oekraïne, iets waar Scholten zich vanaf het begin van de oorlog mee bezig houdt. (Lees daarover in Jaap Scholten – Drie zakken dameskleding, twee cakes Kyiv en een sniper) Schrijver Tommy Wieringa gaat ook mee (in september 2024 zal hierover Konvooi verschijnen), net als enkele andere oud-correspondenten en mannen die Oekraïne een warm hart toedragen.
Dat ze met een groep mannen op pad gaan en dat dat -dus- inhoudt dat de zaken organischer verlopen omdat er minder overlegd wordt dan wanneer er vrouwen mee zijn, wordt door JBC in de eerste bladzijden iets te veel benadrukt, net als de schoolreisjesachtige sfeer. De naam van de appgroep draagt er ook niet aan bij (‘Schoolreisje’) maar tegelijk toont dit de serieuze inslag van de tocht: om ondanks genomen voorzorgsmaatregelen eventuele buitenlandse meelezers om de tuin te leiden.
Toch is het goed dat JBC zijn gedachten voor en tijdens de reis beschrijft. Zoals hij terecht opmerkt “is tachtig jaar kennelijk genoeg om te vergeten dat een democratie, je onafhankelijkheid, een rechtsstaat niet iets is wat je voor lief kunt nemen. Dat je waakzaam moet zijn voor elke bedreiging. Dit acute gevoel van gevaar ontbreekt bij de Nederlanders.”
Ook al is JBC door de organisatie van het konvooi (Scholten is goed voorbereid) doordrongen van het belang ervan, de ernst neemt echt toe als ze de Oekraïense grens naderen. Eerste keren luchtalarm doen hem anders kijken naar het straatbeeld. Daarna went het en “dat is nog het ergste”. Wanneer de groep Lviv, Kyiv en andere plaatsen aandoet, vallen JBC details op die overeenkomen met het leven in Rusland en die hem van Eurazië lieten houden. De correspondent in hem beseft dat zijn relatie met het grote land echt over is (en daarmee zijn neutraliteit in verslaggeving) en probeert aan de klinkerverandering in de taal te wennen.
In een nawoord volgt een bericht hoe het de stichting van Scholten is vergaan en geeft JBC tips om verder te lezen en te luisteren.
February 22, 2024
Zou iedereen moeten lezen! Bijna 2 jr oorlog. Ik heb op het einde een paar traantjes gelaten. Confronterend en bizar.
En wat eeen mooooooi omslag zeg!!! Wauw.
En wat eeen mooooooi omslag zeg!!! Wauw.
January 28, 2025
Op zich een mooi beschreven reis van Nederland naar Oekraïne met vooral wel interessante feiten en observaties over Oekraïne en Rusland. Maar net iets teveel over de stoere boys en old boys om het echt met plezier te lezen.
April 29, 2024
Hoi lieve Jelle, zou je in je volgende boek je vrouwonvriendelijke pagina weg willen halen? Groetjes van de sensitivity reader. Verder was de vormgeving namelijk prachtig, en wat je te zeggen had ook. Ik vond het leuk dat er bij elk hoofdstuk een kaart zat en het was over het algemeen mooi en fijn om te lezen, maar ik haak altijd een beetje af als er gedacht wordt dat vrouwen 1,5 uur zouden bakkeleien over wie bij wie in de auto zou zitten. Alsof een vrouw niet de noodzaak van oorlog in zou zien 😽
June 28, 2024
(3,5*)
A bit less compelling and colorful than Brandt Corstius' other books, but entertaining and
moving in his typical humorous/personal style nonetheless. It was interesting to get some micro-level insights into the (daily life) situation in Ukraine during the current war, and Brandt Corstius proves that he still has his talent to write light-footed descriptions of typically Central/Eastern European situations, while quickly yet organically alternating them with serious passages and sharp observations and argumentations. Brandt Corstius has become more fierce in voicing his opinions, and one of the extra reasons I really wanted to read this book - besides simply being a big Brandt Corstius fangirl - was that the book also focuses on his changed relationship with Russia, or, rather, the loss of (a substantial part) his love for the country. I've mourned and questioned my relationship to (aspects of) Russia as well, so I was curious to see what Brant Corstius wrote about this. I think I would have liked it if he had dived into this topic a bit deeper, more extensively; it felt like it was a bit too limited after all. The boyish adventurous vibe Brandt Corstius felt on this journey was at times endearing and at times annoying; yes, he explains and excuses himself, but pointing out how different things could have been if there had been women involved still felt out of date. Seeing that he whether or not vocally criticized his travel mates for their sexualization/objectification of (Ukrainian) women, on the other hand, was good. Side note: It might've been good if an editor had checked the text one extra time, because there were some mistakes here and there, which I always find unnecessarily distracting. Brandt Corstius passionately describes and argues his points regarding (the war in) Ukraine, Russia, and the role Western Europe could and should play, interweaving this into the story without slowing it down - all in all a rather classic Brandt Corstius-book, albeit a bit more bleak and angry than his other titles. But I think that's only fair for a book about this topic, with all its consequences and repercussions for the feelings and opinions of those who have a love for this region.
A bit less compelling and colorful than Brandt Corstius' other books, but entertaining and
moving in his typical humorous/personal style nonetheless. It was interesting to get some micro-level insights into the (daily life) situation in Ukraine during the current war, and Brandt Corstius proves that he still has his talent to write light-footed descriptions of typically Central/Eastern European situations, while quickly yet organically alternating them with serious passages and sharp observations and argumentations. Brandt Corstius has become more fierce in voicing his opinions, and one of the extra reasons I really wanted to read this book - besides simply being a big Brandt Corstius fangirl - was that the book also focuses on his changed relationship with Russia, or, rather, the loss of (a substantial part) his love for the country. I've mourned and questioned my relationship to (aspects of) Russia as well, so I was curious to see what Brant Corstius wrote about this. I think I would have liked it if he had dived into this topic a bit deeper, more extensively; it felt like it was a bit too limited after all. The boyish adventurous vibe Brandt Corstius felt on this journey was at times endearing and at times annoying; yes, he explains and excuses himself, but pointing out how different things could have been if there had been women involved still felt out of date. Seeing that he whether or not vocally criticized his travel mates for their sexualization/objectification of (Ukrainian) women, on the other hand, was good. Side note: It might've been good if an editor had checked the text one extra time, because there were some mistakes here and there, which I always find unnecessarily distracting. Brandt Corstius passionately describes and argues his points regarding (the war in) Ukraine, Russia, and the role Western Europe could and should play, interweaving this into the story without slowing it down - all in all a rather classic Brandt Corstius-book, albeit a bit more bleak and angry than his other titles. But I think that's only fair for a book about this topic, with all its consequences and repercussions for the feelings and opinions of those who have a love for this region.
February 29, 2024
Zit slimmer in elkaar dan je in eerste opzicht merkt. Daarom juist zo opvallend dat er af en toe misplaatste jongensromanzinnen in staan. Verder goede leestips. Blij dat ik het gelezen heb
April 13, 2024
Een korte inkijk in de oorlog in Oekraïne en Jelle’s gedachten. Een combinatie van de harde en verdrietige realiteit in Oekraïne, geschiedenis en random zijpaden/teksten uit een dagboek. Door het lezen van dit boek wil ik meer te weten komen over de geschiedenis van Oekraïne en Rusland.
March 1, 2024
Ik kocht en las dit boek vooral omdat een deel van de opbrengst van dit boek naar hulporganisaties gaat die Oekraïne helpen. Voor wie de oorlog een beetje volgt, wie wel eens aan fundraisers voor dit land heeft meegedaan, brengt het boek weinig nieuws. Dit is overigens geen klacht.
Het is altijd waardevol om een persoonlijk verslag van zo'n reis om hulpgoederen te brengen te lezen. Hier en daar een snedige opmerking die de verbazing van de schrijver niet verbergt. Zoals Jelle Brandt Corstius ze ook in zijn tv-series kan maken. Een fijn, klein duimboekje (een boek dat je met je duim kunt vasthouden) zoals Jelle het zelf omschrijft.
Het is altijd waardevol om een persoonlijk verslag van zo'n reis om hulpgoederen te brengen te lezen. Hier en daar een snedige opmerking die de verbazing van de schrijver niet verbergt. Zoals Jelle Brandt Corstius ze ook in zijn tv-series kan maken. Een fijn, klein duimboekje (een boek dat je met je duim kunt vasthouden) zoals Jelle het zelf omschrijft.
March 7, 2024
Als je ooit iets geluisterd of gezien hebt van Jelle Brandt Corstius weet je wat je kan verwachten. Een goed verteld verhaal wat constant afdwaalt naar al dan niet gerelateerde anecdotes of gedachten maar toch weer natuurlijk terug komt en verder gaat. En juist door de soms bizarre zijsporen is dit boek over een verder serieus onderwerp erg makkelijk leesbaar.
Boedmo!
Boedmo!
September 25, 2024
Prachtig boek. Las in een andere recensie dat iemand het boek meer ‘instapniveau’ vond dan hij had verwacht, maar de kracht van Jelle zit hem nou juist in zijn anekdotische, luchtige en toch ook de lading dekkende vertelwijze, zoals we ook gewend zijn van zijn podcast over de oorlog (die helaas niet meer wordt gemaakt - wordt erg gemist). Boek voldeed dus zeker aan mijn verwachtingen, behalve dan dat ik niet had verwacht dat ik aan het einde toch een traantje moest wegpinken.
June 12, 2024
Vlot geschreven, fijn (en kort) boekje. Met nuttige tips voor als je meer wilt leren over Oekraïne. Wel een hoog niveau van 'mannen gaan op schoolreisje, drinken veel bier met elkaar en kijken naar vrouwen.' Maar ach, de stukken die Jelle Brandt Corstius schrijft blijven leuk om te lezen. Al had de (eind)redactie wel wat nauwkeuriger gemogen.
March 16, 2024
Bij herhaling schater ik van het lachen om het klunzige gedrag van Jelle Brandt Corstius, door hemzelf op droge wijze verwoord in het onlangs verschenen *Spullen brengen*: zeven tweedehands terreinwagens in konvooi van Nederland naar Oekraïne. Het is 2023. Ze worden afgeleverd in Kyiv en zijn bedoeld voor vervoer aan het front. De dolle boel is georganiseerd door schrijver Jaap Scholten, die onder anderen schrijvers Brandt Corstius en Tommy Wieringa als chauffeur/bijrijder meevraagt.
Je vraagt je af: wat is dit? Berekende liefdadigheid? Een publiciteitsstunt? Wie bestsellerauteurs als Brandt Corstius en Wieringa meeneemt *zoekt* publiciteit, ongetwijfeld ter bevordering van de geldinzameling, maar het zal de boekverkoop vast ook niet schaden. Daarenboven: zit een volk dat in oorlog is nu echt te wachten op een zootje gammele occasions, waarvan er onderweg ook nog twee kapotgaan? Meer dan eens wordt in *Spullen brengen* aangegeven van wel.
Het waarom van zijn meedoen beredeneert Brandt Corstius als volgt: 'En op persoonlijk niveau is het voor mij een afrekening met mijn oude liefde Rusland. Nu kunnen we, hoe klein ook, iets concreets doen. Heerlijk concreet.'
Afijn, onderhoudend is het allemaal wel. De oorlog laat zijn hoorns zien in het luchtalarm dat voortdurend afgaat, de kapot geschoten gebouwen, de woorden van de Oekraïners, hun ogen. Brandt Corstius schrijft vlot, zonder omhaal van woorden. Met zijn kwetsbare opstelling – hij toont zijn verlangens en angsten – neemt hij mij voor zich in. Verdienstelijk reisboek.
Je vraagt je af: wat is dit? Berekende liefdadigheid? Een publiciteitsstunt? Wie bestsellerauteurs als Brandt Corstius en Wieringa meeneemt *zoekt* publiciteit, ongetwijfeld ter bevordering van de geldinzameling, maar het zal de boekverkoop vast ook niet schaden. Daarenboven: zit een volk dat in oorlog is nu echt te wachten op een zootje gammele occasions, waarvan er onderweg ook nog twee kapotgaan? Meer dan eens wordt in *Spullen brengen* aangegeven van wel.
Het waarom van zijn meedoen beredeneert Brandt Corstius als volgt: 'En op persoonlijk niveau is het voor mij een afrekening met mijn oude liefde Rusland. Nu kunnen we, hoe klein ook, iets concreets doen. Heerlijk concreet.'
Afijn, onderhoudend is het allemaal wel. De oorlog laat zijn hoorns zien in het luchtalarm dat voortdurend afgaat, de kapot geschoten gebouwen, de woorden van de Oekraïners, hun ogen. Brandt Corstius schrijft vlot, zonder omhaal van woorden. Met zijn kwetsbare opstelling – hij toont zijn verlangens en angsten – neemt hij mij voor zich in. Verdienstelijk reisboek.
October 28, 2024
Een meeslepend verhaal dat direct weet te grijpen, vooral door het unieke perspectief van Jelle. Zijn cynische humor en eigenzinnige kijk op de wereld brengen het verhaal echt tot leven. De scherpe observaties, het rake commentaar en de referenties waarmee hij zijn ervaringen beschrijft – het is precies datgene wat het verhaal een extra laag geeft.
De reis naar Oekraïne is prachtig en vol details beschreven, waardoor ik me haast een reisgenoot voel. Het is alsof ik aan hun tafel zit, meedrink met de toosts, en met hen om me heen de omgeving in me opneem. Zelfs hun eindeloze gesprekken via de walkie-talkies – ik zou zo meedoen en continue zitten ouwehoeren, elk verhaal nog gekker dan het vorige.
Toch was het laatste deel wat minder sterk voor mij. De aankomst in Kyiv en wat daarna volgt voelde wat gehaast, waardoor ik niet helemaal werd meegenomen in die momenten. Wat meer diepgang had hier het verhaal afgerond tot een perfecte reiservaring.
Daarnaast maakten de oorlogsverhalen diepe indruk. Het contrast tussen Jelles beschrijvingen en mijn veilige afstand hier in Nederland brengt het verhaal dichtbij en laat het doorwerken. Het is confronterend, maar juist daardoor blijft het verhaal hangen en voelt het des te meer als een echte reis door een verscheurd, maar indrukwekkend land.
De reis naar Oekraïne is prachtig en vol details beschreven, waardoor ik me haast een reisgenoot voel. Het is alsof ik aan hun tafel zit, meedrink met de toosts, en met hen om me heen de omgeving in me opneem. Zelfs hun eindeloze gesprekken via de walkie-talkies – ik zou zo meedoen en continue zitten ouwehoeren, elk verhaal nog gekker dan het vorige.
Toch was het laatste deel wat minder sterk voor mij. De aankomst in Kyiv en wat daarna volgt voelde wat gehaast, waardoor ik niet helemaal werd meegenomen in die momenten. Wat meer diepgang had hier het verhaal afgerond tot een perfecte reiservaring.
Daarnaast maakten de oorlogsverhalen diepe indruk. Het contrast tussen Jelles beschrijvingen en mijn veilige afstand hier in Nederland brengt het verhaal dichtbij en laat het doorwerken. Het is confronterend, maar juist daardoor blijft het verhaal hangen en voelt het des te meer als een echte reis door een verscheurd, maar indrukwekkend land.
February 29, 2024
Een interessant verslag van een bijzondere missie: gedoneerde spullen en auto's brengen naar de Oekraïne zodat de soldaten daar ze kunnen gebruiken aan het front. Naar een idee van schrijver Jaap Scholten, die eerder ook al een boek schreef over zijn bevindingen over de oorlog: Drie zakken dameskleding, twee cakes Kyiv en een sniper. Samen met onder meer Scholten, schrijver Tommy Wieringa en twee oud-correspondenten reist Jelle Brandt Corstius af naar de Oekraïne.
Terwijl de lezer met Jelle Brandt Corstius meereist, vertelt hij meer over de achtergrond van de oorlog; hoe is het zover gekomen en hoe staan beide partijen erin? Brandt Corstius maakte voor de VPRO meerdere programma's over Rusland en weet veel over de cultuur te vertellen en haalt verscheidene anekdotes aan. Net zoals As in tas leest ook dit boek makkelijk weg; het is onderhoudend, bevat humor, maar belicht tegelijkertijd een heel serieus onderwerp en laat zien hoe schrijnend de situatie is voor de Oekraïners.
Terwijl de lezer met Jelle Brandt Corstius meereist, vertelt hij meer over de achtergrond van de oorlog; hoe is het zover gekomen en hoe staan beide partijen erin? Brandt Corstius maakte voor de VPRO meerdere programma's over Rusland en weet veel over de cultuur te vertellen en haalt verscheidene anekdotes aan. Net zoals As in tas leest ook dit boek makkelijk weg; het is onderhoudend, bevat humor, maar belicht tegelijkertijd een heel serieus onderwerp en laat zien hoe schrijnend de situatie is voor de Oekraïners.
February 6, 2025
In dit boek worden spullen gebracht naar een in oorlog verkerend Oekraïne. Het is een samenraapsel van ervaringen en gebeurtenissen die soms meer doen denken aan een schoolreisje van het jongensgymnasium, persoonlijke herinneringen en anekdotes (gedeeltelijk ontroerend en hilarisch, grotendeels weinig ter zaken doende), kleine lessen geschiedenis en politieke stellingname.
Al met al leest het meer als een snel neergepend reisverslag dan een volwaardig boek. In de term ‚reisverslag‘ zit ook meteen het grootste probleem: het gaat meer over de reis dan over de bestemming. In dit specifieke geval is het juist wel de bestemming die in zijn brede omvang interessant en relevant is, de autorit er naartoe niet zo. Als het gezelschap eenmaal in de Oekraïne aankomt lijkt het verhaal net te beginnen, maar is het boek al bijna uit.
Dat zowel het land Polen als het gehele vrouwelijke geslacht in luttele zinnen in een onbeduidend hoekje worden weggezet, was verder mijns inziens weinig bijdragend.
Al met al leest het meer als een snel neergepend reisverslag dan een volwaardig boek. In de term ‚reisverslag‘ zit ook meteen het grootste probleem: het gaat meer over de reis dan over de bestemming. In dit specifieke geval is het juist wel de bestemming die in zijn brede omvang interessant en relevant is, de autorit er naartoe niet zo. Als het gezelschap eenmaal in de Oekraïne aankomt lijkt het verhaal net te beginnen, maar is het boek al bijna uit.
Dat zowel het land Polen als het gehele vrouwelijke geslacht in luttele zinnen in een onbeduidend hoekje worden weggezet, was verder mijns inziens weinig bijdragend.
May 13, 2024
Jelle brandt Corstius reisde met een konvooi naar Oekraïne om auto’s, helmen en kogelvrije je vesten af te geven. Wat volgt is een verslag van deze reis door oorlogsgebied. Je komt als lezer meer te weten over de geschiedenis van Rusland en Oekraïne. De waanzin van oorlog en de drang van mensen om bovenal toch te leven . Helder geschreven en een ideaal boek om deze gruwelijke oorlog beter te begrijpen
April 30, 2025
Het kleine dunne boekje "Spullen brengen" van Jelle Brandt Corstius trok mijn aandacht tijdens een bibliotheek bezoek aantal dagen geleden.
Ik had geen idee wie deze auteur was, waar het boek over zou gaan, kortom ik heb me laten verrassen.
De auteur vertelt vanuit zijn eigen perspectief hoe hij de trip naar Oekraïne heeft beleefd, zijn relatie met Rusland, zijn ervaringen met Oekraïne, het democratische westen, ...
Ik had geen idee wie deze auteur was, waar het boek over zou gaan, kortom ik heb me laten verrassen.
De auteur vertelt vanuit zijn eigen perspectief hoe hij de trip naar Oekraïne heeft beleefd, zijn relatie met Rusland, zijn ervaringen met Oekraïne, het democratische westen, ...
April 28, 2024
Leuk geschreven, onderweg naar Albanië heb ik het boek voorgelezen aan mijn vriend (wier een Jelle Brandt Corstius fan is), we hebben samen moeten lachen.
Het boek is toch ook met een serieuze slag geschreven, sluimerend tussen de personages in.
Mooi verhaal wat de moeite waard is om te lezen, zeker nu je zou denken dat Oekraïne de steun niet meer nodig heeft.
Het boek is toch ook met een serieuze slag geschreven, sluimerend tussen de personages in.
Mooi verhaal wat de moeite waard is om te lezen, zeker nu je zou denken dat Oekraïne de steun niet meer nodig heeft.
February 7, 2025
Eerste random pick van de Dasmag yard sale.
Fijne schrijfstijl, en interessant om te lezen hoe de ‘normale’ Oekraïners de oorlog ervaren. De reis deed me een beetje denken aan m’n eigen carbagarun naar Gdansk in Polen maar dan met een iets nobeler doel.
Ik kreeg wel meteen zin om zelf weer eens een road trip te maken.
Fijne schrijfstijl, en interessant om te lezen hoe de ‘normale’ Oekraïners de oorlog ervaren. De reis deed me een beetje denken aan m’n eigen carbagarun naar Gdansk in Polen maar dan met een iets nobeler doel.
Ik kreeg wel meteen zin om zelf weer eens een road trip te maken.
July 17, 2024
Verslag van een volwassen "schoolreisje " naar Oekraïne om spullen te brengen. Jelle beschrijft zijn liefde voor het oude Rusland en het verdriet om wat was en nooit meer zo zal zijn. Hij beschrijft de hardheid van de oorlog, maar ook de veerkracht van de mensen.
Hard, verontrustend en mooi.
Hard, verontrustend en mooi.
August 18, 2025
Goed hoe de schrijver het heftige onderwerp in zijn geheel eigen stijl heerlijk leesbaar maakt. Naar een land in oorlog gaan om spullen te brengen en daar, naast het geven van informatie toch ook met humor over kunnen schrijven. Top
September 7, 2025
Mooie mix van historische achtergrond en de kenmerkende en ontwapende nuchterheid van Jelle Brandt Corstius. Eerlijke reflecties over absurditeit en ongemak maken het een fijn boek over een moeilijk onderwerp.
March 6, 2024
Zoals gewoonlijk leest de schrijfstijl van Jelle Brandt Corstius heerlijk. Ik heb gelachen, ben geïnformeerd en vermaakt. Leuk!
March 17, 2024
Subtiel confronterend
March 31, 2024
Inhoudelijk zeer interessant, maar het is meer een snel neergepende reisblog dan een boek.
April 7, 2024
Op z'n Jelle's. Met een lach en een traan het boek uitgelezen. Niet zijn beste werk, wel heel relevant
April 23, 2024
Heerlijk boekje
Displaying 1 - 30 of 39 reviews