What do you think?
Rate this book
Krótkie pożegnanie
NAWET NAJDŁUŻEJ SKRYWANE TAJEMNICE MUSZĄ KIEDYŚ WYJŚĆ NA JAW
Nazywam się Błażej Janczar. Po ojcu pozostała mi kolekcja winyli, po dawnej pracy – koszmary senne, a po siostrze – zagadka jej śmierci.
Nigdy nie wierzyłem w to, że jeden dzień, godzina, czy nawet sekunda mogą wywrócić całe życie do góry nogami. A jednak – stało się. Dokładnie dziewięć lat temu, dwudziestego czerwca, zabiłem człowieka.
Jest 2023 rok. Trwa wojna, Iga Świątek wygrywa kolejny turniej, partie polityczne prężą muskuły przed wyborami. A ja w dniu krwawego jubileuszu otrzymuję propozycję nie do odrzucenia.
To los daje mi jedyną szansę, abym pomścił zamordowaną siostrę.
Nazywam się Błażej Janczar. Po ojcu pozostała mi kolekcja winyli, po dawnej pracy – koszmary senne, a po siostrze – zagadka jej śmierci.
Nigdy nie wierzyłem w to, że jeden dzień, godzina, czy nawet sekunda mogą wywrócić całe życie do góry nogami. A jednak – stało się. Dokładnie dziewięć lat temu, dwudziestego czerwca, zabiłem człowieka.
Jest 2023 rok. Trwa wojna, Iga Świątek wygrywa kolejny turniej, partie polityczne prężą muskuły przed wyborami. A ja w dniu krwawego jubileuszu otrzymuję propozycję nie do odrzucenia.
To los daje mi jedyną szansę, abym pomścił zamordowaną siostrę.
320 pages, Paperback
First published April 1, 2024
3 people are currently reading
48 people want to read
About the author
Mariusz Czubaj
23 books21 followersMariusz Czubaj is a cultural anthropologist and a bestselling author in Poland. His first crime novel featuring profiler Rudolf Heinz, 21:37 (2008), won the High Calibre Award for the best Polish crime novel in 2009. He has co-authored two crime novels with Marek Krajewski: The Avenue of Suicides (2008)and Graveyard Roses (2009). In 2011 he published the second book on Rudolf Heinz, Lullaby for a Murderer, and the third, Before I Kill Again, was released in 2012.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 26, 2024
Mariusz Czubaj, wybitny pisarz, który dla mnie jest bliski jak brat, w swojej najnowszej książce "Krótkie pożegnanie" niezwykle przekonująco kreśli obraz tęsknoty i nostalgii, którym nie sposób się oprzeć.
W tej historii, gdzie głównym bohaterem jest Błażej Janczar, były policjant i właściciel sklepu z winylami, Czubaj wplata wątki z życia codziennego wbrew wszelkim oczekiwaniom i narzuconym schematom. Warszawska Praga, miejsce pełne kontrastów i historii, odgrywa tu istotną rolę, nadając fabule dodatkową głębię i autentyczność.
Jednak to nie tylko miejsce decyduje o wyjątkowości tej powieści. To przede wszystkim bohaterowie, których losy splatają się w misterny sposób. Błażej Janczar staje się dla nas kimś więcej niż tylko postacią na kartach książki - towarzyszem podróży przez labirynty ludzkich losów, pełnych tęsknoty, bólu i chwil, które zmieniają życie.
To nie tylko historia kryminalna, to opowieść o walce z demonami przeszłości, o poszukiwaniu sprawiedliwości i sensu życia w świecie, który często wydaje się beznadziejny i nieprzejednany. Mariusz Czubaj w sposób niezwykle subtelny i zarazem przekonujący ukazuje nam prawdę o nas samych i otaczającym nas świecie.
Dzięki Czubajowi, czytelnik nie tylko czyta, ale przeżywa. To książka, która zostaje z nami na długo po zakończeniu lektury, pozostawiając w sercu nie tylko wzruszenie, ale także głęboką refleksję nad sensem życia i ulotnością czasu.
W tej historii, gdzie głównym bohaterem jest Błażej Janczar, były policjant i właściciel sklepu z winylami, Czubaj wplata wątki z życia codziennego wbrew wszelkim oczekiwaniom i narzuconym schematom. Warszawska Praga, miejsce pełne kontrastów i historii, odgrywa tu istotną rolę, nadając fabule dodatkową głębię i autentyczność.
Jednak to nie tylko miejsce decyduje o wyjątkowości tej powieści. To przede wszystkim bohaterowie, których losy splatają się w misterny sposób. Błażej Janczar staje się dla nas kimś więcej niż tylko postacią na kartach książki - towarzyszem podróży przez labirynty ludzkich losów, pełnych tęsknoty, bólu i chwil, które zmieniają życie.
To nie tylko historia kryminalna, to opowieść o walce z demonami przeszłości, o poszukiwaniu sprawiedliwości i sensu życia w świecie, który często wydaje się beznadziejny i nieprzejednany. Mariusz Czubaj w sposób niezwykle subtelny i zarazem przekonujący ukazuje nam prawdę o nas samych i otaczającym nas świecie.
Dzięki Czubajowi, czytelnik nie tylko czyta, ale przeżywa. To książka, która zostaje z nami na długo po zakończeniu lektury, pozostawiając w sercu nie tylko wzruszenie, ale także głęboką refleksję nad sensem życia i ulotnością czasu.
May 31, 2024
Mariusz Czubaj jest już jedynym polskim autorem kryminałów, którego czytam, choć robię to nie dla intrygi czy zagadki kryminalnej - ta jest drugorzędna - lecz dla smaczków. Jako antropolog kultury umiejętnie operuje archetypami, bawi się aluzjami, wtrętami, chętnie komentuje aktualne wydarzenia, nie stroniąc od polityki. Jest w dodatku mistrzem klimatu - tutaj mamy naszą starą, niepowtarzalna Pragę. Świat prawobrzeżnej Warszawy odchodzi, zanika, wypierany przez nowe, niekoniecznie lepsze, jak we wszystkich metropoliach dotkniętych gentryfikacją. I tę atmosferę doskonale się tutaj czuje, zresztą autor w posłowiu rzuca parę haseł - do zapamiętania i odwiedzenia (już wiem, że następnym razem, będąc w Warszawie, odwiedzę antykwariat pana Gałązki). I choć nie jest to powieść jakoś szczególnie wyróżniająca się oryginalnością, nie szokuje brutalnością, nie komplikuje idiotycznie wątków, to czyta się ją znakomicie. Zwłaszcza, że
Czubaj, jak przystało na rasowy noir, obywa się bez językowych fidrygałków. Prosta, uczciwa proza.
PS. Czy tylko mnie przydupas milionera, facet o twarzy sennego aligatora, kojarzy się z Michaelem Ehrmantrautem, przydupasem Gusa Fringa i Saula Goodmana?...
Czubaj, jak przystało na rasowy noir, obywa się bez językowych fidrygałków. Prosta, uczciwa proza.
PS. Czy tylko mnie przydupas milionera, facet o twarzy sennego aligatora, kojarzy się z Michaelem Ehrmantrautem, przydupasem Gusa Fringa i Saula Goodmana?...
June 6, 2024
Błażej Janczar odszedł z policji, bo źle znosił odsunięcie na boczny tor po tym, jak zabił faceta grożącego nożem kobiecie. Teraz prowadzi na warszawskiej Pradze sklep z winylami, odziedziczonymi po ojcu, jazzowym kontrabasiście, jego najwierniejszymi przyjaciółmi są pies i Julia, ale z zawieraniem znajomości w ogóle większych problemów nie ma. Potrafi zresztą wyszukiwać i docierać do ludzi, którzy mogą mu pomóc w osiągnięciu celu.
Od jakiegoś czasu jest tym celem wytropienie zabójcy siostry który, jak dość wcześnie wychodzi na jaw, może być seryjnym mordercą.
Wyłuskiwanie ze stopniowo zebranych informacji istotnych wskazówek, przybliżających byłemu policjantowi sylwetkę mordercy, przebiega w sposób, jaki jest zarazem ciekawy i dość przekonujący, ale jednocześnie bardzo specyficzny. Wykreował bowiem Mariusz Czubaj swego bohatera na polskiego Marlowe’a anno domini 2023. Jest to facet doświadczony, lekko cyniczny, niewiele dobrego od życia i otaczającej go rzeczywistości oczekujący, a przy tym obdarzony darem ponadprzeciętnej spostrzegawczości wobec ludzi i ich zachowań, zawsze z uwzględnieniem sztafażu, w jakim funkcjonują. Stąd rozbudowana nastrojowość powieści, związana z pulsującą scenerią akcji, uwzględniającą różne miejsca odwiedzane przez Janczara, a także, trochę paradoksalnie, z tego wynika proporcjonalnie duża rola przypadku w jego niepowodzeniach i osiągnięciach.
Mimo że w zamierzone przez Czubaja chandlerowskie klimaty bezbłędnie wciela się lektor audiobooka Kamil Pruban, na mnie książka szczególnego wrażenia nie wywarła. Najogólniej rzecz ujmując, brak w niej pasji, jaka byłaby w stanie wzbudzać jakieś trwalsze emocje. Janczara nie interesuje pytanie DLACZEGO - w odniesieniu do ludzi, z którymi ma do czynienia czy motywów ich zachowań. Z kolei autor wydaje się nie być zainteresowany wyjaśnieniem głębszych przyczyn postępowania Janczara, nie tylko wobec życia i śmierci jedynej siostry, także w stosunku do Julii czy, na przykład, Koniecznego lub Rożków. Dlaczego zatem ja miałabym się tym wszystkim przejmować! .
Od jakiegoś czasu jest tym celem wytropienie zabójcy siostry który, jak dość wcześnie wychodzi na jaw, może być seryjnym mordercą.
Wyłuskiwanie ze stopniowo zebranych informacji istotnych wskazówek, przybliżających byłemu policjantowi sylwetkę mordercy, przebiega w sposób, jaki jest zarazem ciekawy i dość przekonujący, ale jednocześnie bardzo specyficzny. Wykreował bowiem Mariusz Czubaj swego bohatera na polskiego Marlowe’a anno domini 2023. Jest to facet doświadczony, lekko cyniczny, niewiele dobrego od życia i otaczającej go rzeczywistości oczekujący, a przy tym obdarzony darem ponadprzeciętnej spostrzegawczości wobec ludzi i ich zachowań, zawsze z uwzględnieniem sztafażu, w jakim funkcjonują. Stąd rozbudowana nastrojowość powieści, związana z pulsującą scenerią akcji, uwzględniającą różne miejsca odwiedzane przez Janczara, a także, trochę paradoksalnie, z tego wynika proporcjonalnie duża rola przypadku w jego niepowodzeniach i osiągnięciach.
Mimo że w zamierzone przez Czubaja chandlerowskie klimaty bezbłędnie wciela się lektor audiobooka Kamil Pruban, na mnie książka szczególnego wrażenia nie wywarła. Najogólniej rzecz ujmując, brak w niej pasji, jaka byłaby w stanie wzbudzać jakieś trwalsze emocje. Janczara nie interesuje pytanie DLACZEGO - w odniesieniu do ludzi, z którymi ma do czynienia czy motywów ich zachowań. Z kolei autor wydaje się nie być zainteresowany wyjaśnieniem głębszych przyczyn postępowania Janczara, nie tylko wobec życia i śmierci jedynej siostry, także w stosunku do Julii czy, na przykład, Koniecznego lub Rożków. Dlaczego zatem ja miałabym się tym wszystkim przejmować! .
April 29, 2024
„Krótkie pożegnanie” autorstwa Mariusza Czubaja to literacka podróż pełna tajemnic, emocji i refleksji.
Autor przenikliwie opisuje historię Błażeja Janczara, którego życie wywróciło się do góry nogami w jednym z przełomowych momentów. Wnikliwie kreśli on obraz współczesnej Polski, gdzie wojna toczy się równolegle z triumfami sportowymi i politycznymi rozgrywkami. Jest rok 2023, a Błażej, w dniu dziewiątej rocznicy tragicznego wydarzenia, otrzymuje propozycję, której nie może i nie chce odrzucić. Wierzy, że to los daje mu jedyną szansę na pomstę zamordowanej siostry. W tle brzmi jazzowa nuta nostalgii, a kontrabas wspomnień wybrzmiewa w jego duszy.
Czubaj mistrzowsko łączy elementy kryminału, ducha Raymonda Chandlera i jazzowej atmosfery. Jego styl pisania jest hipnotyzujący, a opowieść, którą kreśli nie da się zamknąć w ramach jednego gatunku. Akcja pędzi naprzód, napięcie gęstnieje jak dym w jazzowym klubie, a my zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń.
Warszawska Praga, melancholia, tęsknota, chęć zemsty i senne koszmary to tylko niektóre elementy jazzowej improwizacji, którą gra nam Autor. Historię Błażeja odczuwa się całym sobą. Razem z nim poszukujemy prawdy o śmierci jego siostry oraz dajemy się ponieść rozmyślaniom na tematy egzystencjalne. To opowieść, którą się przeżywa, a słowa płyną jak rzeka, pozostawiając nam pole do refleksji.
Nie jest to książka dla każdego, gdyż nie jest to typowa historia o zbrodni i zemście. Jest o ludzkich emocjach, ulotności czasu i walce z demonami przeszłości, która ukazuje prawdę o otaczającym nas świecie oraz tę trudną, często ukrywaną o nas samych. Mnie osobiście urzekła swoją subtelnością, głębią, melancholią i jazzem.
„Krótkie pożegnanie” to historia, która pozostawia w sercu wzruszenie, a w myślach refleksję nad sensem życia. To nie tylko kryminał, to literatura, która zostaje w duszy czytelnika, i gra w niej długo po zakończeniu, jak ulubiony utwór 🎺.
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @znakcrime @wydawnictwoznakpl (współpraca reklamowa) 🩷.
Autor przenikliwie opisuje historię Błażeja Janczara, którego życie wywróciło się do góry nogami w jednym z przełomowych momentów. Wnikliwie kreśli on obraz współczesnej Polski, gdzie wojna toczy się równolegle z triumfami sportowymi i politycznymi rozgrywkami. Jest rok 2023, a Błażej, w dniu dziewiątej rocznicy tragicznego wydarzenia, otrzymuje propozycję, której nie może i nie chce odrzucić. Wierzy, że to los daje mu jedyną szansę na pomstę zamordowanej siostry. W tle brzmi jazzowa nuta nostalgii, a kontrabas wspomnień wybrzmiewa w jego duszy.
Czubaj mistrzowsko łączy elementy kryminału, ducha Raymonda Chandlera i jazzowej atmosfery. Jego styl pisania jest hipnotyzujący, a opowieść, którą kreśli nie da się zamknąć w ramach jednego gatunku. Akcja pędzi naprzód, napięcie gęstnieje jak dym w jazzowym klubie, a my zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń.
Warszawska Praga, melancholia, tęsknota, chęć zemsty i senne koszmary to tylko niektóre elementy jazzowej improwizacji, którą gra nam Autor. Historię Błażeja odczuwa się całym sobą. Razem z nim poszukujemy prawdy o śmierci jego siostry oraz dajemy się ponieść rozmyślaniom na tematy egzystencjalne. To opowieść, którą się przeżywa, a słowa płyną jak rzeka, pozostawiając nam pole do refleksji.
Nie jest to książka dla każdego, gdyż nie jest to typowa historia o zbrodni i zemście. Jest o ludzkich emocjach, ulotności czasu i walce z demonami przeszłości, która ukazuje prawdę o otaczającym nas świecie oraz tę trudną, często ukrywaną o nas samych. Mnie osobiście urzekła swoją subtelnością, głębią, melancholią i jazzem.
„Krótkie pożegnanie” to historia, która pozostawia w sercu wzruszenie, a w myślach refleksję nad sensem życia. To nie tylko kryminał, to literatura, która zostaje w duszy czytelnika, i gra w niej długo po zakończeniu, jak ulubiony utwór 🎺.
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @znakcrime @wydawnictwoznakpl (współpraca reklamowa) 🩷.
May 4, 2024
jazzowa nuta nostalgii
wybrzmiewa kontrabasem wspomnień
w dłoni Raymond Chandler
swoisty klimat roztacza
tęsknota
pogoń za prawdą
po trosze zemsta
po trosze demonów pokonanie
pogodzenie przeszłości
konfrontacja z teraźniejszością
byle dziś nie zasnąć
nie bać się snów
nie pamiętać
szeptem wypowiedzianych słów
„ jeszcze się spotkamy ”
zbrodnia i przemijanie
zemsta i przygasanie
i tylko wierny pies towarzyszem
i tylko tęsknota za sobą
za życiem
została na duszy dnie
„ Krótkie pożegnanie ” to kryminał natchniony duchem chandlerowskim, jazzową nutą wspomnień oraz pasjonującą podróżą ku prawdzie. Spokojnym i hipnotyzującym językiem kreśli autor opowieść, której nie da się zaszufladkować w jakiekolwiek ramy. Bo to nie tylko kryminał. To ubrana w szatę felietonu, okraszona ironią i obserwacją życia lektura. Wartka akcja, napięcie i mocne wrażenia to składowe, których nie sposób tutaj uświadczyć. A jednak sposób opowiedzenia tej historii zrobił na mnie ogromne wrażenie. Jest oryginalny i niezwykle pasjonujący. Wyróżnia się niebywale na tle innych kryminałów.
Czułam tę historię. Duszą swoją. I emocjami. Melancholią, Warszawską Pragą i zadumą. Czułam ją wzruszeniem, tęsknotą i wspomnieniami.
„ Krótkie pożegnanie ” porównać można do powieści drogi. Bohater odbywa swoją podróż ku poznaniu prawdy o śmierci siostry, podróż ku mordercy. Wnikliwie, acz nienachalnie roztacza wokół swoje przemyślenia egzystencjalne, zostawiając czytelnikowi pole do własnych refleksji. Tę opowieść się doświadcza, chłonie myśli bohatera i wraz z nim płynie po tych słowem pisanym zapisanych kartach. Szuka się odpowiedzi na nurtujące duszę pytania i chłonie otaczającą rzeczywistość. Nie każdy się w tym stylu odnajdzie. Jest specyficzny. Jednak dla mnie wyjątkowy i subtelny, dlatego polecam.
wybrzmiewa kontrabasem wspomnień
w dłoni Raymond Chandler
swoisty klimat roztacza
tęsknota
pogoń za prawdą
po trosze zemsta
po trosze demonów pokonanie
pogodzenie przeszłości
konfrontacja z teraźniejszością
byle dziś nie zasnąć
nie bać się snów
nie pamiętać
szeptem wypowiedzianych słów
„ jeszcze się spotkamy ”
zbrodnia i przemijanie
zemsta i przygasanie
i tylko wierny pies towarzyszem
i tylko tęsknota za sobą
za życiem
została na duszy dnie
„ Krótkie pożegnanie ” to kryminał natchniony duchem chandlerowskim, jazzową nutą wspomnień oraz pasjonującą podróżą ku prawdzie. Spokojnym i hipnotyzującym językiem kreśli autor opowieść, której nie da się zaszufladkować w jakiekolwiek ramy. Bo to nie tylko kryminał. To ubrana w szatę felietonu, okraszona ironią i obserwacją życia lektura. Wartka akcja, napięcie i mocne wrażenia to składowe, których nie sposób tutaj uświadczyć. A jednak sposób opowiedzenia tej historii zrobił na mnie ogromne wrażenie. Jest oryginalny i niezwykle pasjonujący. Wyróżnia się niebywale na tle innych kryminałów.
Czułam tę historię. Duszą swoją. I emocjami. Melancholią, Warszawską Pragą i zadumą. Czułam ją wzruszeniem, tęsknotą i wspomnieniami.
„ Krótkie pożegnanie ” porównać można do powieści drogi. Bohater odbywa swoją podróż ku poznaniu prawdy o śmierci siostry, podróż ku mordercy. Wnikliwie, acz nienachalnie roztacza wokół swoje przemyślenia egzystencjalne, zostawiając czytelnikowi pole do własnych refleksji. Tę opowieść się doświadcza, chłonie myśli bohatera i wraz z nim płynie po tych słowem pisanym zapisanych kartach. Szuka się odpowiedzi na nurtujące duszę pytania i chłonie otaczającą rzeczywistość. Nie każdy się w tym stylu odnajdzie. Jest specyficzny. Jednak dla mnie wyjątkowy i subtelny, dlatego polecam.
June 9, 2024
Po przeczytaniu pozostał pewien niedosyt. Świetnie oddany klimat „zwykłego” człowieka po przejściach, jak to w życiu, trochę mu się udało, coś nie poszło dobrze. No i rewelacyjny klimat warszawskiej Pragi. Ale sama zagadka kryminalna momentami oderwana od rzeczywistości (np. postać biznesmena). Dlaczego autor wprowadził takie elementy, to już trzeba będzie Jego samego o to zapytać. Ale prawdą jest, że mordercy to często zwykli ludzie, żyjący obok nas. I ta zwykłość jest atutem tego kryminału.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews