1961. Isabel is zeventien jaar oud en groeide op in een weeshuis. Nog één jaar en dan wil ze viool gaan studeren aan het conservatorium in Parijs, samen met haar beste vriendin in het Victoria. Nog één jaar en dan kan het echte leven beginnen. Tenminste, als de knappe Otto, een van de jongens in het weeshuis, haar niet al te veel afleidt...
Maurits, geestelijk vader van het weeshuis, probeert ondertussen Nobilitas, de nobele orde die het weeshuis altijd heeft gefinancierd, te overtuigen om de ambitieuze toekomstplannen van de kinderen te ondersteunen. Maar Nobilitas blijkt andere plannen te hebben voor de kinderen. Gaandeweg ontdekt Maurits de verborgen agenda van de orde en probeert hij de kinderen hiervoor te behoeden. Maar of dat lukt?
Vos is het eerste boek in een drieluik over Het Laatste Weeshuis, naar een idee van Elle van Rijn. waarvan deel 2: Zwaan, geschreven door Lotta Magnusson en deel 3: Kolibrie, van Jacqueline Rogers later zullen uitkomen. Dit eerste boek vertelt over de geschiedenis van een groep kinderen die opgroeien in een weeshuis dat is gevestigd in een kasteel en wordt gerund door Maurits en Margot Vos. Het speelt zich af in het begin van de jaren '60 van de vorige eeuw en het na-oorlogse verleden komt goed naar voren in dit verhaal, waarin diverse onderwepen aan bod komen. Naast de vraag 'waar kom ik vandaan' als weeskind, krijgen de hoofdpersonen te maken met verschillen in rangen en standen. Met het dubieuze ontstaan van het weeshuis, de verborgen agenda van Nobilitas, de adelijke orde die een geheime bedoeling heeft met de financiering van het project, en onderlinge verstandhoudingen. Liefde en intriges, onderling verraad en moord en zelfs een historische treinramp. Het verhaal is erg meeslepend. Je leest in korte hoofdstukken vanuit verschillende eerste persoonsperspectieven wat zich in de levens van deze hoofdpersonen afspeelt. Je leeft met de personages mee, om tot een aantal schokkende conclusies te komen die je doen afvragen of je je toch niet enorm vergist hebt in de motivatie van de personages. Het verhaal kent enkele hartverscheurende momenten en de onthutsende ontknoping geeft ook weer hoop voor de toekomst van enkele personages, die onder andere in Zwaan en Kolibrie terug zullen komen. Ik heb hier enorm van genoten en kan niet wachten om de volgende delen te lezen. 5 sterren, dit is absoluut een aanrader.
Met dank aan Uitgeverij The House of Books / Overamstel en Elle van Rijn dat ik dit boek mocht lezen voor een eerlijke review.
In Vos het laatste weeshuis lees je het verhaal vanuit twee personages die samen leven. Isabel een van de weeskinderen en Maurits hun geestelijke vader.
Maurits beluit samen met zijn vrouw Margot een weeshuis te openen. Zodra de oudste volwassen zijn mogen ze gaan studeren en uitvliegen, maar dat loopt dan toch even anders.
Tijdens het lezen kom je achter de geschiedenis van het ontstaan van het weeshuis en wat Maurits heeft moeten doen om tot hier te komen. Het verleden haalt Maurits in en er ontstaan wendingen die niemand voorzag.
Een meeslepend, vlot lezend verhaal met twist en turns! Spanning, romantiek, stukje tweede wereldoorlog en keuzes.
1961. Isabel is 17 jaar oud en groeit op in een weeshuis. Nog één jaar en dan wil ze viool gaan studeren in Parijs, samen met haar beste vriendin in het weeshuis: Victoria. Nog één jaar en dan kan het echte leven beginnen. Tenminste, als ze zich niet te veel laat afleiden door haar eerste grote liefde...
Maurits, geestelijk vader van het weeshuis, probeert ondertussen Nobilitas, de nobele orde die het weeshuis altijd heeft gefinancierd, te overtuigen om de toekomstplannen van de kinderen te ondersteunen. Maar Nobilitas blijkt andere plannen te hebben voor de kinderen. Lukt het Maurits om de kinderen hiervoor te behoeden?
'Liefdesverdriet is als een zware buikgriep. Als een monster vestigt het zich in je maag om vervolgens vanuit daar de boel te dirigeren. Als een valse noot die voortdurend in je oor krast. Als schoenen die zo te klein zijn dat je niet meer in staat bent je voeten normaal op de grond te zetten. Als gif dat je spieren verlamt. Liefdesverdriet is het ergste verdriet van alle verdrieten.'
'Vos'
Het eerste deel in de serie 'Het laatste weeshuis' die Elle van Rijn bedacht en samen met Lotta Magnusson en Jacqueline Rogers uitwerkte.
In 'Vos' gaan we terug in de tijd. Het is mei 1962 waar de proloog mee start. Een jaar later, dan de rest van dit boek. Lees het nog maar eens, als je het boek uit hebt. Dat deed ik ook.
Aan de zijde van Isabel maken we ons entree in het weeshuis. Ze brengt ons naar kasteel Borghout, met de mahoniehouten lambrisering, behang met een wild bloemenmotief en dikke velours gordijnen die meestal open zijn om uitzicht te geven over de grote kasteeltuin. En dankzij de vlotte beeldende schrijfstijl van Elle van Rijn is het nét alsof je zelf ook aanwezig bent in het kasteel.
De verhaallijn van Isabel wordt afgewisseld met die van Maurits. En herinneringen aan het verleden zorgen ervoor dat we hem steeds beter leren kennen. Maurits heeft geheimen... Geheimen die aan de oppervlakte dreigen te komen.
Het resultaat is een intrigerend en soms hartverscheurend verhaal. Helaas ging de ontknoping mij iets te snel. Máár de twist in het web van leugens zag ik niet aankomen. ****
Heel pakkend verhaal, heel snel uitgelezen. Bijna 5 sterren, maar omdat ik een paar wendingen/situaties niet helemaal begrijp, toch 4. Heb ervan genoten, benieuwd naar de andere delen.
-booktour: Het laatste weeshuis Vos, Elle van Rijn-
🇳🇱: Waar gaat het boek over:
Eerste deel in een spannende, historische romanreeks
1961. Isabel is zeventien jaar oud en groeide op in een weeshuis. Nog één jaar en dan wil ze viool gaan studeren aan het conservatorium in Parijs, samen met haar beste vriendin in het weeshuis: Victoria. Nog één jaar en dan kan het echte leven beginnen. Tenminste, als ze zich niet te veel laat afleiden door haar eerste grote liefde... Maurits, geestelijk vader van het weeshuis, probeert ondertussen Nobilitas, de nobele orde die het weeshuis altijd heeft gefinancierd, te overtuigen om de ambitieuze toekomstplannen van de kinderen te ondersteunen. Maar Nobilitas blijkt andere plannen te hebben voor de kinderen. Gaandeweg ontdekt Maurits de verborgen agenda van de orde en probeert hij de kinderen hiervoor te behoeden. Maar of dat lukt?
Vos is het eerste deel van een triologie, Vos is geschreven door Elle van Rijn. Deel twee: Zwaan, zal geschreven worden door Lotta Magnussen & deel drie: Kolibrie, door Jacqueline Rogers. Ik vind dit zo’n goed idee dat een serie door meerdere schrijvers wordt geschreven! Dit heb ik nog niet eerder meegemaakt.😆 In dit boek leef je enorm met de personages mee en ontdek je steeds diepere geheimen en de geschiedenis van de hoofdpersonen. Sommige delen in het verhaal zijn werkelijk hartverscheurend, en hierdoor blijft het boek je een lange tijd bij. Er is liefde, onderling verraad, moord en drama.♥️ Een aantal personages zullen terug komen in Zwaan en Kolibrie, ik ben zo benieuwd hoe hun levens verder verlopen!😮💨
Ik ben met een trein snel vaart door dit boek gegaan en kan echt niet wachten op de volgende twee delen!✨
Zo ongeveer halverwege het boek begint het verhaal zich echt te ontvouwen. De laatste hoofdstukken zijn meeslepend en maken het, in eerste instantie vrij zoete verhaal, een stuk interessanter en spannender. Lekker boek! Ik kijk uit naar de volgende delen. (Geschreven door andere schrijvers)
Ik werd via Bookinfluencers door Uitgeverij The House of Books uitgekozen als recensent voor deze nieuwe historische roman. Alleen al om de bijzondere cover is mijn interesse gewekt. Het boek heeft een vuurrode cover met daarop een silhouet van een vos. In de silhouet van de vos is een illustratie is een weeshuis te zien.
Isabelle is zeventien en groeit op in het weeshuis. Ze moet nog één jaar en dan wil ze op het conservatorium in Parijs viool gaan studeren, samen met haar weeshuis vriendin Victoria. Nog één jaar en dan kan het echte leven beginnen. Hopelijk gooit de knappe Otto geen roet in het eten. Maurits, geestelijk vader van het weeshuis, probeert Nobilitas, die het weeshuis financiert, ook te overtuigen om de toekomstplannen van het weeshuis te ondersteunen. Nobilitas heeft alleen andere plannen voor de kinderen. Maurits ontdekt de verborgen agenda van de orde en probeert de kinderen hiervoor te behoeden. Zal dit lukken?
Wat een bijzonder, intrigerend en meeslepend verhaal. Dit boek is mijn eerste kennismaking met Ellen van Rijn als schrijfster en ik moet zeggen dat haar verhaal me erg in de smaak valt. Ze heeft een vlotte en levendige schrijfstijl en weet het tijdsbeeld, de omgeving en de personages met aandacht en gevoel neer te zetten.
Het verhaal begint met een spannend en pakkend proloog, waarmee Ellen van Rijn direct mijn nieuwsgierigheid weet te wekken.
Vervolgens stappen we een jaar terug in de tijd, waarbij het echte verhaal van start gaat. Het gewone verhaal komt voor mijn gevoel wat langzaam op gang. We lezen het verhaal door de ogen van Isabel en Maurits. Deze twee personages verschillen enorm van elkaar, maar zijn beide zo neergezet dat ik als lezer in hen mee kon opgaan. Isabel is een jonge zeventienjarige wees die redelijk wereldvreemd is en het liefst in de geborgen wereld waarin ze is opgegroeid verblijft. Maurits is de eigenaar van het weeshuis dat hij runt met zijn vrouw Margot. Het is een man die al een heel verleden met zich meedraagt en wat hem gedurende het verhaal nog meermaals tekent in de acties en daden die hij verricht. Ook het weeshuis en de gebruiken en gebeurtenissen in het weeshuis worden levendig en met aandacht beschreven.
Ondanks dat het verhaal me tot de eerste helft zonder twijfel wist te boeien door de gebeurtenissen die zich voordoen, kwam in het tweede deel van de roman echt het verhaal en de spanning op gang. Op dat moment had het verhaal me echt te pakken. Wat is Nobilitas van plan? Wat is het verhaal achter Maurits en Jacques met zijn drankprobleem? Maar ook de gebeurtenissen rondom Isabel en Otto en niet te vergeten wat is er met Victoria? Het verhaal neemt heerlijke twisten en de spanning loopt na het einde hoog op. Het verhaal sluit af met een plottwist die ik absoluut niet verwacht had en zag aankomen, waardoor ik het boek met verbijstering dichtsla, waardoor ik niet kan wachten op deel twee Zwaan.
Vos - Het laatste weeshuis is een historische roman die me verrast heeft. Het tijdsbeeld, het weeshuis en de personages zijn levendig en met aandacht neergezet en beschreven. Het is een mooi verhaal, dat vanaf de tweede helft spannende wendingen, gebeurtenissen en een hoop twisten kent. Hierdoor had het verhaal me echt te pakken. Met een verbijsterende plottwist sluit het verhaal af. Ik wacht vol spanning op deel twee. Deze historische roman is echt een aanrader.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
4½ van 5* Je voelt tijdens het lezen dat er iets niet klopt, maar wat dat precies is weet je niet...
In 'Vos - Het laatste weeshuis' neemt Elle van Rijn ons mee naar een meeslepend verhaal dat zich afspeelt in een weeshuis in de jaren '60, een tijd van grote veranderingen. Van Rijn weet de sfeer van die tijd prachtig te vangen en te verweven in het verhaal. De jonge Isabel, vol dromen en ambities, staat op de drempel van een nieuwe toekomst. Maar wanneer het verleden van het weeshuis zijn schaduw werpt, wordt haar leven op zijn kop gezet.
“Een nieuwe roffel in de lucht zorgt ervoor dat ik plotseling vertraag. Het lijkt of de donderslag in mijn benen is geschoten, me verlamt. Er brandt iets in mijn rug, als een vuurpijl. Negeer de pijn! Schreeuwt mijn binnenste. In gedachten ren ik door, nog vijf, vier meter, maar mijn lijf zakt in elkaar. Mijn gezicht raakt te aarde, ik open mijn mond, er volgt geen geluid.”
Van Rijn weet de lezer vanaf de eerste pagina te boeien met een intrigerend plot en levensechte personages. De sfeer in het weeshuis wordt prachtig beschreven, waardoor je je als lezer direct verbonden voelt met de bewoners. Het verhaal gaat dieper dan alleen de spannende plot. Van Rijn onderzoekt thema's als identiteit, verlies en de zoektocht naar een thuis.
De personages zijn complex en gelaagd, waardoor je als lezer met hen meeleeft. Maar er zijn zoveel dingen waar je nog niet zeker van bent. Je voelt dat er iets niet klopt, maar wat dat precies is weet je niet. Is Maurits wel wie hij voorgeeft te zijn en is dat de reden van wat er allemaal gebeurt, of is Victoria de reden?
“Mijn viool is mijn weg naar de vrijheid, dat is altijd al zo geweest. Ik speel en speel, en ga zo op in de muziek dat ik in een andere wereld beland. Ik repeteer enkel nog gefocust op de weg naar het conservatorium, de weg naar studeren met gelijkgestemden. Ik laat me mijn toekomst niet afpakken, door niemand.”
Een absolute aanrader voor liefhebbers van historische romans en iedereen die geïnteresseerd is in verhalen over vriendschap, verlies en het vinden van je eigen plek in de wereld.
1961. Isabel is zeventien jaar oud en groeide op in een weeshuis. Nog één jaar en dan wil ze viool gaan studeren aan het conservatorium in Parijs, samen met haar beste vriendin in het weeshuis: Victoria. Nog één jaar en dan kan het echte leven beginnen. Tenminste, als ze zich niet te veel laat afleiden door haar eerste grote liefde... Maurits, geestelijk vader van het weeshuis, probeert ondertussen Nobilitas, de nobele orde die het weeshuis altijd heeft gefinancierd, te overtuigen om de ambitieuze toekomstplannen van de kinderen te ondersteunen. Maar Nobilitas blijkt andere plannen te hebben voor de kinderen. Gaandeweg ontdekt Maurits de verborgen agenda van de orde en probeert hij de kinderen hiervoor te behoeden. Maar of dat lukt?
Het verhaal begint met een spannende proloog en vervolgens ga je een jaar terug in de tijd. Afwisselend vanuit Isabel en Maurits wordt je in het verhaal meegenomen. Hierdoor leer je iedereen goed kennen en krijg je een kijkje in de volwassen- en kinderwereld. Je leest over de verschillende geheimen die er spelen en alle bijkomende problemen. Waar Isabel een verantwoordelijk en braaf meisje is, is haar beste vriendin Victoria dit absoluut niet en dit zorgt regelmatig voor wrijving tussen de twee meiden. Maurits probeert iedereen te beschermen voor Nobilitas, maar draagt ook de nodige geheimen met zich mee. Verder lees je hoe hij zijn vrouw Margot heeft leren kennen. Wat zijn relatie is met Jacques en hoe het weeshuis tot stand is gekomen.
De schrijfstijl van Van Rijn is vlot en samen met de korte hoofdstukken leest het lekker weg. Ik heb hem dan ook heerlijk in twee middagen uitgelezen. Ze weet je goed mee te nemen in het verhaal en de vele problemen en geheimen houden het interessant. Richting het einde werd het steeds spannender en uiteindelijk kwam er een twist die ik niet verwacht had. Vos is een bijzonder, meeslepend verhaal over je eigen identiteit vinden, geheimen en keuzes maken. Dit is het eerste deel in een historische roman reeks en ik kijk uit naar de volgende delen.
~recensie~ ~Vos~ is het eerste deel van de driedelige serie -Het laatste weeshuis- Dit deel is geschreven door Elle van Rijn. Het tweede deel ~Zwaan~ wordt geschreven door Lotta Magnusson en deel 3 ~Kolibrie~ door Jaqueline Rogers
Dit eerste deel speelt zich af in 1961 en begint met een spannende proloog. De setting is een weeshuis, gerund door Maurits Vos, die dit weeshuis vanwege een speciale reden leidt, samen met zijn vrouw Margot. Zij wil dolgraag kinderen maar vanwege haar kampverleden is dit onmogelijk. Het verhaal wordt verteld door de ogen van Maurits maar ook vanuit Isabel, één van de weeskinderen, dan 17 jaar. Ze speelt viool. Met haar beste vriendin Victoria wil ze in Parijs gaan studeren aan het conservatorium.
Het weeshuis, in een soort kasteel gevestigd, staat wat buiten de gemeenschap, letterlijk en figuurlijk en wordt gefinancierd door de orde Nobilitas. Zij blijken heel andere plannen te hebben met de kinderen dan Maurits, die naar de pijpen van de orde lijkt te moeten dansen. Maar hij wil het beste voor zijn pupillen en doet daar zijn uiterste best voor. Er spelen veel geheimen en er worden vuile spelletjes gespeeld.
"Toch was ik niet zo bang dat ze uit de school zouden klappen, het zwijgen naar de buitenwereld was ze met de paplepel ingegoten"
De oudste wezen gaan ook op onderzoek uit als ze op vreemde zaken stuiten. En vinden manieren om zich aan regels te onttrekken. Er zijn verliefdheden en de vriendschap tussen Isabel en Victoria die wankelt. De laatste is nogal rebels en heeft een speciale plek bij Maurits. Isabel is rustiger van karakter en een beetje naïef.
Na de proloog kwamen de eerste hoofdstukken even tam over, maar dit werd al snel anders en dan wil je gewoon alleen maar doorlezen! Elle van Rijn heeft een fijne schrijfstijl en bouwt de spanning goed op. De verschillende perspectieven zijn goed uitgewerkt, je leert deze 2 personen goed kennen. Het is een mysterieus en spannend verhaal, vol intriges en met een onverwacht einde.. Ik ben nu zeer benieuwd naar het tweede deel dat in het najaar verschijnt.
Isabelle woont samen met nog wat andere weeskinderen in het weeshuis van meneer en mevrouw Vos. Ze heeft niks te klagen, natuurlijk vraagt ze zich weleens af wie ouders waren, maar meneer en mevrouw Vos zijn lief. En ook haar broers en zussen zijn lief. Daarnaast houdt ze ervan om viool te spelen en ze hoopt ze volgend jaar naar het conservatorium mag. Maar dan oefent de financiële geldschieter van het weeshuis, Nobilitas, steeds meer en meer invloed uit. Welke plannen heeft Nobilitas met de kinderen? En is meneer Vos sterk genoeg om de kinderen te beschermen?
Elle weet gelijk je aandacht te trekken door te beginnen met een spannende proloog. Wat gebeurt er en hoe is deze situatie begonnen? Daardoor wil je blijven lezen en het mysterie ontrafelen.
Het verhaal speelt zich af in 1961 en het beeld van deze tijd heeft Elle goed neergezet. Als een toeschouwer wandel je door het weeshuis en kun je je in de omgeving wanen. Ook de hoofdpersonages in het boek zijn herkenbaar en goed omschreven. Isabelle als jongedame die opgroeit met een ambitie als violiste, rustig en onzeker. Victoria die graag in het middelpunt staat en om aandacht vraagt. En dan Maurits, meneer Vos.
Het perspectief van het verhaal wordt door Maurits en Isabelle verteld. Met daarbij af en toe een terugblik naar het verleden. Zo kom je erachter hoe en waarom het weeshuis is opgericht en wat en welke invloed Nobilitas heeft. Door de wisselende vertelpersonen, de korte hoofdstukken en de prettige schrijfstijl van Elle maakten dat ik door het boek heen vloog. Ik moest en zou weten hoe het zou aflopen en hoe het hele verhaal in elkaar stak. Ook heeft de auteur mij nog kunnen verrassen met de plottwisten en het einde. Vos is het eerste deel van de serie “Het Laatste Weeshuis”, op deel 2 en deel 3 (geschreven door andere auteurs) moet ik helaas nog even wachten, maar het smaakte zeker naar meer.
Historische roman liefhebbers, opgelet! Recent verscheen “Vos - Het laatste weeshuis” geschreven door Elle van Rijn, en wat heb ik ervan genoten!
Dit boek speelt zich af in 1961 en vertelt een verhaal vanuit twee perspectieven. Je hebt het perspectief van Maurits en Isabel. Maurits is de vader van het weeshuis en draagt sinds de Tweede Wereldoorlog een groot geheim met zich mee. Het weeshuis is opgericht omdat hij samen met zijn vrouw geen kinderen kan krijgen, maar beide wel een grote kinderwens bij zich droegen. Het weeshuis wordt gefinancieerd door Nobilitas, die andere plannen met de kinderen blijkt te hebben dan voorheen gedacht werd… Isabel is één van de kinderen in het weeshuis. Ze is zeventien jaar oud en op jonge leeftijd in het weeshuis terecht gekomen. Ze heeft een grote liefde voor vioolspelen en droomt ervan om over een jaar naar het conservatorium in Parijs te gaan. Maar soms laten pubers zich afleiden door andere liefdes.
Via beide perspectieven zie je dat het leven in het weeshuis is gebouwd op leugens en mysteries en als lezer weet je dan ook al snel: dit moet een keer fout gaan. Het is een boeiend geschreven historische roman met ook een dosis spanning waardoor je het boek liever niet meer weglegt. De schrijfstijl van Van Rijn is daarbij ook nog eens zeer prettig!
Aan het einde van dit boek gebeurt er een hele hoop tegelijkertijd en komen de verschillende de verhaallijnen wat meer bij elkaar - wat zorgt voor een verbluffend einde, waardoor je het liefst direct door wil lezen… “Vos” is het eerste deel van een historische roman serie, het vervolgdeel, “Zwaan”, wordt geschreven door Lotta Magnusson en verschijnt binnenkort.
“We willen gewoon dat de waarheid boven water komt”, verzucht Cecile. “Pas maar op dat die waarheid zich niet tegen jullie keert.”
Isabelle woont in een weeshuis. Maurits en Margot, haar pleegouders, zorgen in een prachtige omgeving voor haar en nog een aantal anderen. Elk jaar geven ze een optreden aan de leden van Nobilitas. Naarmate de kinderen ouder worden, kriigen ze steeds meer door dat Maurits iets achterhoudt. Victoria ontdekt namelijk dat zij geen Victioria heet. Vanaf dat moment gaat Isabelle op zoektocht. Wie is zij? En waarom is ze in dit weeshuis? Wie zijn de andere kinderen? En vooral: hoeveel wordt er bepaald door dat Nobilitas?
Een verhaal dat je niet loslaat en constant meevoert als een detective. Door de ogen van Isabel en Maurits neemt de schrijfster je mee het verhaal in met ongekende snelheid. Een boek dat je doet nadenken, doet verwonderen maar vooral de ontdekking geeft die je niet verwacht! En dit is pas deel 1…..
Prachtig geschreven en leest heel vlot weg. Eerlijk gezegd vind ik het geen historische roman. Maar eerder psychische triller. Erg benieuwd naar deel 2 en 3. Elle schrijft zo mooi dat je je direct in de huid van de personages kan kruipen, echt super!!!
Ik werd via @bookinfluencerscom door uitgeverij @uitgeverijthb uitgekozen om deel te nemen aan de Booktour van deze nieuwe historische roman van @ellevanrijn . Bij het lezen van synopsis was mijn interesse meteen gewekt en ik ben zeker niet teleurgesteld. Dank jullie wel voor deze prachtige recensie-exemplaar.
Er ging iets mis met de verzending, waardoor ik het boek iets later ontving dan verwacht. Maar zo veel tijd had ik er ook niet voor nodig om dit spannende boek te lezen. Het is echt een boek dat je in één zitting meteen uitleest uit nieuwsgierigheid. Ik heb het in één middag uitgelezen.
Het verhaal begint met een sterk en spannend proloog, waarmee je direct betrokken raakt bij het verhaal. Vervolgens maken we een omkeer naar een jaar terug in de tijd om het echte verhaal te ontdekken. Voor mijn gevoel kwam het verhaal in het begin wat traag opgang, maar als je je bedenkt dat dit het eerste deel in de serie is dan begrijp ik volkomen dat er meer uitwerking en diepgang nodig is. Zo leer je de personages beter kennen en door verschillende wendingen bleef het verhaal alsnog spannend.
Mijn eerste kennismaking making met de auteur kan ik ook niet anders omschrijven dan uitstekend! Ze heeft een vlotte schrijfstijl, waarbij je er door het boek heen vliegt. De korte hoofdstukken en de afwisseling van perspectieven van de hoofdpersonages waaruit het verhaal wordt verteld, bekrachtigen het des temeer. Je voelt de liefde, passie en energie die Elle in haar personages en het verhaal heeft gestoken. De dialogen en de gedachtes van elke personage is ontzettend mooi omschreven. Door haar beeldende schrijfwijze zie je elke personage en het weeshuis als een film voor je.
De plot en de eindtwist blies me echt omver! Ik zag het totaal niet aankomen en dat is precies wat ik zoek in een goed verhaal.
Ik heb zeker genoten van deze prachtige historische roman. Zeker een aanrader voor mensen die houden van een verhaal met een diepere laag, verborgen boodschappen die zowel spannend als hartverscheurend is.
Vos is het eerste deel van de 3 delig serie Het laatste weeshuis. Ik ben ontzettend benieuwd naar deel 2(geschreven door Lotta Magnusson) en deel 3(geschreven door Jacqueline Rogers) die later zal uitkomen.