Hevospojat

by Johan Ehn, Sirje Niitepõld (Translator)

Koskettava romaani nuorten miesten rakkaudesta linkittyy upeasti 1930-luvulta nykypäivään.

Anton saa pestin tukholmalaisesta vanhusten palvelutalosta. Kotikäynnillä nuori mies tutustuu lähes satavuotiaaseen Alexander Kovaciin ja saa sulkeutuneeseen mieheen kontaktin. Vanhuksen valokuvista Anton oivaltaa, että mies on homo kuten hän itsekin. Niissä näkyy sirkushevosia ja kaksi nuorukaista. Keitä he ovat?

Jäljet johtavat tšekkoslovakialaiseen lastenkotiin, josta kaksi poikaa karkaa sirkuksen matkaan. Kasvinkumppanit kokeilevat sirkustaiteilijoina siipiään kuohuvassa Berliinissä, ja Gestapo puuttuu karmivasti nuorukaisten orastavaan rakkauteen.

Genres: Historical Fiction, Young Adult, Queer, LGBT, Fiction, Historical, Swedish Literature

349 pages, Hardcover

Published February 15, 2024

Reviews

[Marco]

Rechttoe rechtaan in eenvoudige klare taal geschreven ogenschijnlijk Young Adult boek. De expliciete sex-scènes maken dat echter onwaarschijnlijk. Mij irriteert de schrijfstijl. Het is erg uitleggerig en veel van het plot wordt op voorhand weggegeven. Wat ook niet helpt is de slordige vertaling. Toch is het een aangrijpend verhaal doordat je dicht op de huid zit van mensen die het leven door de nazi’s onmogelijk is gemaakt en de wreedheden waarmee dat gepaard ging. Dat verhaal verdient het om steeds opnieuw verteld te blijven worden.

[Amber (ambervgn) :)]

Dit boek is voor mij echt een 5⭐️

Het verhaal neemt je mee in het verleden waarin 2 jongens verliefd worden en hoe dit om wordt gegooid als zij verhuizen naar Berlijn in 1933. Wat het invloed van de NSDAP en de SA was op hun leven, en het leven van andere queer personen (in dit boek gay mannen en trans personen).

Ik ben altijd al erg geïnteresseerd geweest in de geschiedenis (vooral tweede Wereldoorlog) en verbaas me bij dit onderwerp wederom weer over hoeveel dingen wij niet leren op school. Vergeet ook vooral niet de auteurs note te lezen.

Dit is ook het eerste Nederlandse vertaalde boek waarvan ik de vertaling echt heel goed vond en het heel fijn vond lezen.

Het is een leerzaam en voor mij ook echt emotioneel boek. De machteloosheid en de verschrikking, ik ben al even aan het huilen. Echt een 5 sterren educatief en mooi verhaal

Ik heb het boek gekregen als leesexemplaar, maar dat beïnvloed op geen enkele manier mijn mening over dit boek

[Edvard]

Two parralel stories that feed each other perfectly, one about a modern gay trying to make his way into adulthood, the other about a post world war one gay coming of age and realising the world doesn't give a shit about people like him, what more could a guy want? In all seriousness this was a really good book that depicted history in a light we don't get to see too often. The ending was super satisfying and a good ol surprise (okay I should have anticipated it but it would probably be good anyway) and the characters were intriguing and well-written. My one complaint is that the modern story got sort of lost in the historical one so I feel like we didn't get to see enough of Anton to get a satisfying arc. I guess it was technically concluded but it felt sort of rushed. Otherwise, a great book! I absolutely recommend it.

[Anne-Marie]

Det gjør sterkt inntrykk å lese om hvordan homofile og jøder ble behandlet av nazistene, selvom man jo visste dette fra før. Det er noe med det å bli kjent med spesifikke karakterer. Men det er ikke bare sorg og dysterhet i boka, en del går også bra, og alt er flettet så utrolig fint inn i fortellingen, så det er virkelig mesterlig formidlet!

[meri]

4,5 ✨ wonderfully executed two timelines weave into one -story, heartwarming characters, keeps in its grip, takes you to 1930s Berlin, many things to like!

[Lexie]

En otroligt viktig, vacker och välskriven bok som väcker tankar och känslor alla bör ta del av. Det är en genial och fantastisk bok som överraskar mig fullkomligt. Den rymmer så himla mycket och är intressant ur alla aspekter. Det är ambitiös research som ligger bakom, och det är viktigt i sammanhanget och gör att boken väger ännu tyngre. Dessutom märks det att Ehn har plockat in delar av sitt eget liv i boken, såsom hästarna och jobbet i hemtjänsten. Jag som annars har väldigt svårt att läsa böcker om hästar, men Ehn beskriver så vackert samspelet mellan ryttare och häst att det är omöjligt att inte trollbindas.

Boken är dessutom brutalt sorglig och lämnar mig i tårar efter ett chockerande slut som så här i efterhand man dock borde insett var det enda möjliga. Det här var verkligen en läsupplevelse utöver det vanliga. En otroligt stark berättelse som jag rekommenderar till alla tonåringar och vuxna!

[De Grote Vriendelijke Podcast]

Een ontroerende en indrukwekkende young adult-roman over de Tsjechische jongens Janek en Sacha, die samen vluchten uit het strenge kindertehuis van hun jeugd. Als acrobaten sluiten zij zich aan bij het circus, waar ze het liefst met paarden werken. In de vooroorlogse jaren die volgen, groeien de gevoelige Janek en Sacha steeds liefdevoller naar elkaar toe. De relatie tussen de twee jongens, ten tijde van de grimmige nazidreiging, vormt het ontroerend hart van het verhaal. Daaromheen speelt het hedendaagse verhaal van de derde paardenjongen, Anton, die gefascineerd raakt door het verleden van de oude man waar hij werkt en die net als hemzelf van paarden en jongens houdt. Vertaald vanuit het Zweeds door Mijke Hadewey van Leersum en uitgegeven bij Pelckmans. Vanaf 16+ jaar.

We bespreken het boek in aflevering 111 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcastapp of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...

[Nora (NoraLeest)]

3,5 🌟

Holy shit dat einde 😭

[Robert Lambregts]

De Paardenjongens van Johan Ehn komt begin november '23 uit, maar Uitgeverij Pelckmans verstrekte mij alvast een leesexemplaar voor een eerlijke review, waarvoor dank.

Het is lastig om een review over dit boek te schrijven zonder veel van het plot te verklappen, maar ik ga het toch proberen. In het boek worden de hoofdstukken afgewisseld, waarbij we Anton van 19 volgen in het jaar 2014. Hij ontmoet via zijn werk een bijna 100 jaar oude man die hem intrigeert en waarbij hij via foto's meer en meer over het verleden van de man te weten komen. Ondertussen ontluikt zijn liefde voor Peter en zijn passie voor paarden meer en meer.
De andere hoofdstukken zijn verbonden met het verleden van de oude man. Zo begint het verhaal van Sasha en Janek, twee jonge tieners die met elkaar samen werken als paardenjongens bij een circus, in de tijd tussen de eerste en tweede wereldoorlog. Ze groeien samen op en dit wordt zeer goed en gestaag verteld. Later volgt een sprong van zo'n 6 jaar in de tijd, waarbij de liefde tussen de twee groeit, maar ook de grimmigheid in de wereld en de haat jegens homoseksuelen wat naar een emotioneel einde leidt.

Dit boek bouwt zeer langzaam op, maar geeft daarmee de lezer de kans om de personages goed te kennen. Het verhaal is prachtig en pakt je aandacht om die niet meer los te laten tot het einde. De afwisseling van de verhaallijnen maken het een erg prettig leesbaar boek en je wilt steeds meer lezen, ondanks dat er aanvankelijk nog weinig gebeurt. Maar dan, wanneer de sprong in de tijd is genomen in het verhaal van Sasha en Janek en ze jong volwassen zijn neemt de vaart toe. het is echt een heel mooi beschreven verhaal met een zeer emotioneel einde. De intieme momenten tussen zowel Sasha en Janek als Anton en Peter zijn mooie en passievol beschreven, zonder preuts te zijn of pornografisch te worden.
Toch vond ik het vreemd dat met name in het eerste deel van het boek homoseksualiteit haast wordt uitgelegd alsof dit boek voor kinderen of hele jonge tieners is. Maar de intieme momenten voelden toch meer geschreven voor een ouder publiek, in ieder geval de jong volwassenen/oudere tieners.
Het andere minpunten vond ik dat het verhaal van Anton op een gegeven moment stopt, en daar had ik graag meer over gelezen.
Al met al was dit absoluut een verhaal dat in mijn straatje ligt. De onderwerpen; coming of age, queer, oorlog passen allemaal erg goed samen in dit YA boek en het is ook nog eens mooi vertaald. 4 dikke sterren.

[Vaga16]

I ragazzi dei cavalli è rimasto sullo scaffale della mia libreria, in attesa di essere letto, per circa un anno. Questo perchè sapevo che sarebbe stata una lettura difficile. E avevo ragione🥺

Nel libro passato e presente si intrecciano regalandoci una bellissima storia su tre ragazzi e il loro amore per i cavalli.
Sasha e Janek sono il passato. Da orfani con un legame speciale, li vedremo diventare due splendidi atleti circensi e infine una coppia di amanti costretta a fare i conti con gli orrori del nazismo.
Anton, invece, è il presente. Un ragazzo di diciannove anni alle prese con la prima storia importante, un cavallo da addestrare e un vecchietto da accudire.
Avrei voluto un finale più approfondito su Janek, ma forse è stato più giusto concludere il libro con Sasha, dato che è lui a raccontare la loro storia. Una storia bellissima e tristemente vera.

È sempre doloroso fare i conti con quel particolare periodo storico che ha visto milioni di persone perseguitate, condannate e uccise ingiustamente. La cosa più triste è che non riusciamo nemmeno ad imparare dai nostri sbagli. Giusto qualche giorno fa ho letto di una coppia di ragazzi picchiata solo perchè si teneva per mano…assurdo!
Quindi ecco perchè libri come questo sono importanti, perchè non ci permettono di dimenticare e magari riescono a trasmettere anche un po’ di empatia.

5⭐️

[Björn Schagerström]

3,5. Griper tag mot slutet.

[Klarre]

Bättre plottwist än the silent patient ngl

Sasha min älskade 3

Älskar anton o gubben oxå fyfab va söta

[Tilda]

språket och historien känns anpassad för en ung läsare men ändå skildras både sexuella och en del ganska grova scener. lite förvirrande vem den riktar sig till

[Matti Karjalainen]

Vanhusten palvelutalossa työskentelevä Anton tutustuu vanhaan Alexander "Sasha" Kovaciin, joka ei kykene puhumaan, mutta kommunikoi kävelykeppiä koputtelemalla. Yksi kopautus merkitsee kyllä, kaksi ei. Nuoren ja vanhan miehen välille syntyy ystävyyssuhde. Valokuvien ja vanhojen kirjeiden välityksellä Anton pääsee tutustumaan Alexanderin elämään toista maailmansotaa edeltävässä Euroopassa.

Alexander ja Janek ovat kaksi nuorta poikaa, jotka karkaavat orpokodista ja liittyvät sirkuksen mukaan. Nuoret ovat toisilleen kaikki kaikessa, ja heidän välinen ystävyytensä syvenee rakkaudeksi, joka saa melkein symbioottisia sävyjä. Ei ole olemassa toista ilman toista. Saksaan muutettuaan Alexander ja Janek joutuvat kuitenkin huomaamaan, kuinka tummat pilvet nousevat taivaanrantaan, sillä natsien vaino kohdistuu monien muiden väestöryhmien ohella myös seksuaalivähemmistöihin...

Johan Ehnin "Hevospojat" (Otava, 2024) on lievästä hidastempoisuuudestaan huolimatta ihan kelpo nuortenromaani, jonka välityksellä lukija pääsee perehtymään sateenkaariliikkeen osin traagiseen historiaan. Ehn myös tahtoo huomauttaa, että myös nykymaailmassa ovat tahoja, jotka eivät ole sen suvaitsevaisempia kuin natsit ennen vanhaan. Ruotsidemokraatteja ei mainita nimeltä, mutta aika läheltä liipataan.

Hauskana yksityiskohtana mainittakoon, että kirjailija on loistavan Mats Strandbergin elämänkumppani!

Luultavasti otan tämän mukaan yläkoululaisten vinkkauksiin. Ja jos sinä pidit tästä, niin etsipä käsiisi myös John Boynen Kuudes mies.

[Britt-Marie Kullin]

Betyg: 5 av 5.

För ungefär två år sedan så läste jag Johan Ehns debutbok Down under. Jag tyckte väldigt mycket om den boken, så jag hade ganska så stora förväntningar nu på författarens andra bok.

Och Johan gjorde mig absolut inte besviken. För den här boken, Hästpojkarna, var till och med snäppet bättre. (Böckerna är helt fristående från varandra).

Boken är klassad som en ungdomsbok, och det förstår jag faktiskt egentligen inte varför. För jag tycker det här är en oerhört viktig bok, och det är synd om författaren förlorar ”vuxna” läsare på grund av klassificeringen.

Boken är väldigt spännande, mycket gripande, oerhört intressant, och inte alls förutsägbar. Den är också informativ, och jag lärde mig mycket av boken.

Jag rekommenderar varmt den här boken till alla. Högsta betyget får den av mig.

[Greta]

Jag kan inte låta bli att gråta efter det där slutet.

[Elsa Svärd]

LÄS! Så välskriven, sjukt bra representation av herr ångest och välskrivna karaktärer med en så oerhört viktig handling. Rekommenderar starkt!

[Maria Helgesson]

Bra bok OCH inte minst ett bra efterord

Man märker att boken är väl bearbetad och att mycket research ligger bakom berättelsen. Det uppskattades

Betyg 3,5/5

[Kim Coenen]

Bij het zien van de cover van het boek werd mijn interesse niet direct gewekt, ondanks dat het boek een opmerkelijke en bijzondere vormgeving heeft. Het was met name de flaptekst die me nieuwsgierig wist te maken naar het verhaal. De flaptekst belooft een super interessant, origineel en bijzonder verhaal. Ik heb nog niet eerder iets gelezen van Johan Ehn.

Stockholm, vandaag. Anton werkt sinds kort in de thuiszorg. Iets wat hem erg goed ligt. Een van de ouderen bij wie hij langs gaat is Alexander Kovac. Deze man is al bijna honderd jaar, maar hij zegt niets en weigert zijn keuken uit te komen. Anton is enorm geïntrigeerd door deze man en voelt direct dat er meer achter deze man schuil gaat. Anton ontdekt dat Alexander met hem communiceert door met zijn stok op de grond te bonzen, op deze manier ontstaat er toch een gesprek en leren ze elkaar beter kennen. Dan ziet Anton in de woonkamer oude foto's van paarden en circusartiesten én een brief van Gestapo. Wat heeft deze man allemaal meegemaakt? Berlijn, 1933. Twee jongens, Sasha en Janek groeien op in een kindertehuis in Tsjecho-Slowakije. Wanneer een van hen mishandeld wordt, lopen ze weg en sluiten ze zich aan bij een circus, waar ze hun fantastische acrobatische kunsten uitvoeren. Wanneer het circus arriveert in Berlijn ontdekken ze daar de grensverleggende club Eldorado. Gedurende deze periode ontdekken de twee jongens ook wat ze voor elkaar voelen. Helaas komen op dat moment de nazi's aan de macht en verandert de wereld voor hen in een razend tempo.

Het verhaal bestaat uit twee totaal verschillende verhaallijnen die per hoofdstuk zich afwisselen. In het heden volgen we Anton, die net een nieuwe liefde in zijn leven heeft en een baan heeft in de thuiszorg, waar hij onder andere zorg draagt voor Alexander, een man van bijna honderd die direct iets bijzonders heeft voor Anton. Ook volgen we de verhaallijn van Sasha en Janek. Twee weeskinderen die een zwaar leven hebben in Tsjecho-Slowakije. In het weeshuis worden de kinderen niet begrepen en om de haverklap ontvangen ze lijfstraffen als ze iets doen, wat de nonnen niet zint. Van beide verhaallijnen zijn de personages uniek, absoluut niet standaard, maar wel bijzonder goed weggezet.

Johan Ehn heeft een hele vlotte, levendige en fijne schrijfwijze. Hij schrijft erg krachtig en er zit een fijn tempo in de verhaallijn. Het verhaal leest daarbij echt gemakkelijk en zeker wanneer de gebeurtenissen emotioneel en heftig zijn, vind ik dit erg fijn.

Beide verhaallijnen weten me enorm te intrigeren en zijn beide op andere wijze enorm interessant en boeiend. Beide op eigen wijze. In de eerste instantie lijken het twee compleet verschillende verhaallijnen, waarbij de enige overeenkomst paarden lijkt te zijn. Naarmate de twee verhalen vorderen en de wendingen en gebeurtenissen je in hun greep houden, begin ik een vermoeden te krijgen waar de overlap zich in bevindt. Het plot en de plottwist waren echt de laatste dingen die ik bij het verhaal verwacht had. Wat een bijzonder, heftig, mooi en aangrijpend verhaal, na het lezen van de laatste bladzijde moest het verhaal echt even bezinken.

De paardenjongens is een enorm origineel, bijzonder, mooi en aangrijpend verhaal. Ik had na het lezen van de flaptekst een hoop verwacht, maar zeker niet dit. Het verhaal wist me echt te grijpen en de door de vlotte en krachtige schrijfstijl van Johan Ehn leest het verhaal gemakkelijk waardoor je er heerlijk in op kan gaan. Een bijzondere aanrader.

[Synne Sylibris]

Hästpojkarna er en bok som rommer mye. Hjemmetjenesten i dagens Sverige, sirkusliv, det skeive Berlin og Hitlers rasering av Tysklands skeive miljø, flettes sømløst sammen til en engasjerende, rørende og trist historie. En veldig fin bok!

[Adele Lostinaclassicworld]

Questo romanzo si divide in due grandi storie ambientate in tempi diversi ma che hanno più di un fattore in comune.

Questa storia inizia nel 1926 quando Sasha e Janek sono due ragazzini che vivono in un orfanotrofio e si allenano per degli spettacoli come acrobati.
Ma quando c'è la possibilità che uno dei due venga adottato, fuggono per non essere divisi.
La loro bravura nelle esibizioni però li farà entrare subito a lavorare in un circo.

La seconda storia invece è ambientata a Stoccolma nel 2014, dove il protagonista è Anton, un ragazzo che ha appena iniziato una relazione con Peter e che aiuta gli anziani.
Grazie proprio al suo lavoro conoscerà Sasha e il suo passato.

L'autore ci racconta una storia dove il passato e il presente si uniscono grazie ai ricordi di Sasha, ma anche grazie al grande amore che i protagonisti hanno per i cavalli.

L'autore ha saputo raccontare con molto naturalezza il rapporto che cambia tra Sasha e Janek, da quando bambini avevano un modo tutto loro per capirsi, sino a quando hanno capito che il loro era un grande amore.
Un sentimento forte che hanno dovuto spesso tenere nascosto, perchè la loro storia continua anche nel periodo della Germania nazista.
Proprio in Germania credevano di aver trovato una stabilità, ma invece questa sarà la parte più dolorosa del libro, quella in cui dovranno fare delle scelte importanti.

Il libro è un crescendo di emozioni sino ad arrivare a un finale che commuove e che porta a riflettere sul vero significato dell'amore e a ricordare un pezzo doloroso della storia dell'umanità.

[Love Is All Around]

Voto: 4.5
RECENSIONE A CURA DI SLANIF
Questo libro parla dell’Olocausto, ma parla anche di una storia d’amore. Di due bambini – di cui uno un po’ speciale – che si sono conosciuti in un orfanotrofio, che sono rimasti sempre insieme e che si sono amati follemente, anche se non sempre si sono capiti e a volte si sono allontanati.
Parla di sacrificio e di amore assoluto. Del bene del prossimo sul proprio.
Parla di Sasha, che era speciale e che ho amato dall’inizio alla fine.
Parla di Janek, che ha fatto tanti errori e ne ha pagato e pianto le conseguenze.
Parla di Anton, che sta cercando di costruirsi un futuro mentre è già abbastanza maturo da comprendere che qualunque vita, a qualunque età, ha valore.
Parla di orrore, di morte, di ingiustizia e di due epoche talmente diverse da sembrare appartenenti a due pianeti lontani anni luce.
Parla al cuore del lettore, perché è questo che fanno i bei libri.
Continua sul nostro blog!

[Sanna Mac Donald]

Kanske hade jag lite för höga förväntningar på den här boken. Jo, visst är det en väl genomtänkt berättelse med gedigen research som grund och visst tar den upp viktiga händelser från både historien och samtiden, men... Språket upplevs väl redogörande för min smak, och därmed kommer jag aldrig karaktärerna nära. Att jag tidigt förstod hur allt hängde ihop gjorde inte så mycket (jag gillar inte överraskningar). Men i mitt tycke hade berättelsen mått bra av mer gestaltning och av att rensas från namngivna bikaraktärer. Vissa trådar följs inte riktigt upp och vissa scener känns lösryckta och mer till för att förklara något än för att fördjupa historien/för att läsaren ska lära känna karaktärerna.

[Anna Nyman]

Det händer relativt ofta att jag börjar läsa en bok och blir överraskad av att det är en ungdoms- eller YA-bok. Det är väl inget fel med det, båda sorterna kan vara underhållande att läsa. Men om jag förväntar mig en bok som i språk och tilltal är för vuxna så är det lätt att bli besviken, som när jag började läsa Hästpojkarna. Språket är enkelt, redovisande snarare än gestaltande, och läsaren förutsätts inte ha särskilt mycket förkunskaper. Men, både dåtids- och nutidshistorien är gripande berättad och det är just suget i storyn som ger det höga betyget. Jag får väl bara börja researcha mina boktips bättre helt enkelt.

[Frida Lindqvist]

Jag har inte nog med ord för att formulera mig och berätta vad jag tycker om denna bok. När sista sidan var läst rann tårarna. Det enda jag tänker säga är att om du får chansen - läs Hästpojkarna. Det behövs böcker som denna.

[Lyanne]

[RECENSIE: https://www.readabook.nl/2023/10/joha...]
De paardenjongens is een aangrijpend verhaal over twee jongens die uiteindelijk in een wereld terechtkomen waarin de nazi’s de macht grijpen. Een absolute aanrader als je meer over dit onderwerp wilt weten.

[Missnöjd Konfirmand]

Själva storyn var en fyra, utförandet av den var mer åt en tvåa. Så vi landar på en trea

[Isak]

5/5
har ikke grått så mye siden Song of Achilles

[Alva]

LÄS
NU

[Herdis Marie]

3,5 stars

English review, folllowed by Norwegian review

//English//

"Hesteguttene" is an interesting, well-researched book that sadly falls a little short both in terms of writing style and plot execution.

The story follows Anton, a young man working as a home help for the elderly, who encounters the mute, mysterious, 90+ Alexander, who has moved into his kitchen and refuses to leave. Simultaneously, the book takes us into the past, where we get to know two young orphan boys, acrobats, with a special connection. Their love for each other leads them to run away from their orphanage and join a circus, and eventually takes them to the relatively liberal Berlin of the early 1930s. But with the threat of the NSDAP growing, their safe haven cannot remain safe for long.

In the present, Anton and Alexander bond, without words, over a shared queer identity and a love of horses, and slowly, but surely, bits and pieces of Alexander's story unfolds.

...

I was really hoping to rate this higher, as I absolutely loved the concept.

We move between past and present in every other chapter, and most of the chapters are relatively short, so it's easy to follow both plot lines.

Almost every aspect of this book is meticulously researched, and Sasha and Janek's story from the 1920s and -30s is placed against a highly believable historical backdrop.

The characters, both in the past and the present, are also initially very engaging, and I find myself very much drawn into their worlds, and their thoughts.

I get the impression, however, that as the book moves along, Ehn runs out of room for his story. Initially, the plot moves very slowly (which works well - it never feels too slow), but as you hit the 300 page mark, the author suddenly seems in a rush to conclude. I'm left with the feeling that Ehn might have wished to write a 600 page book, but was told by his publisher to limit himself to 400 pages.

Both the past and present narratives suffer in this rushed final part of the book. We don't really get to dive into Berlin occupied by the Nazis, which is a terrible, but important part of the story to tell, particularly as regards the NSDAP's treatment of LGBT people. The relationship between Sasha and Janek also suffers, and particularly Janek's character.

In the present, many plot threads are simply not dealt with, and left to dangle. The result is an ending that feels unfinished.

Don't get me wrong, I don't mind an open ending, but there is a difference between an ending that feels purposefully open and one that simply feels unfinished or unduly rushed. This one, sadly, falls into the second category.

As mentioned, Ehn's meticulous research gives this book an overall realistically historical feel. The only issue is that he sometimes seems a bit desperate to fit all the interesting tidbits he discovered into his story. As an example, it is a tad unrealistic that Sasha and Janek should encounter pretty much every famous or infamous person who frequented the Eldorado (or similar establishments) on their first night in Berlin. There are several similar moments where it seems like Ehn's historical fervour comes at the expense of realistic storytelling.

The above point brings me to my final issue with this book, and that is its sometimes exhaustive and poorly placed descriptions. I do not mind long descriptive passages, or authors that spend time painting a verbal picture, however, Ehn has a tendency of making his descriptions a little bit too technical, and putting them in odd places, sometimes seriously interrupting the flow of his story.

In conclusion, I did enjoy this book, but I would have liked the editor to weed out some of the more unnecessary descriptions. Additionally, I wouldn't have minded one bit if the book had been 200 pages longer, if that would have allowed Ehn to pull all the threads of his story more thoroughly together.

//Norwegian//

"Hesteguttene" er en interessant, godt researchet bok som dessverre kommer litt til kort både når det gjelder skrivestil og utførelse av handlingsgangen.

Boken følger Anton, en ung mann som jobber som hjemmehjelp for eldre, som møter den mystiske, stumme, 90+ år gamle Alexander, som har flyttet inn på kjøkkenet sitt og nekter å gå ut derfra. Samtidig får vi være med inn i fortiden, hvor vi blir kjent med to unge foreldreløse gutter, akrobater, med en helt spesiell tilknytning til hverandre. Deres kjærlighet gjør at de rømmer fra barnehjemmet og blir med i et sirkus, som til syvende og sist tar dem til det relativt liberale Berlin som fantes tidlig på 30-tallet. Men med den voksende trusselen fra NSDAP, kan ikke denne oasen forbli trygg mye lenger.

I nåtiden begynner Anton og Alexander, uten ord, og gjennom sin delte homofile identitet og kjærlighet for hester, å få en slags tillit til hverandre. Og sakte, men sikkert, kommer bruddstykker av Alexanders historie frem i lyset.

...

Jeg skulle virkelig ønske jeg kunne gi denne boken en bedre anmeldelse, siden jeg virkelig likte konseptet.

Vi veksler, i annenhvert kapittel, mellom fortid og fremtid, og de fleste kaptlene er relativt korte, så det er lett å følge begge handlingsforløp.

Nesten hvert eneste aspekt ved denne boken er nøye researchet, og Sasha og Janeks historie fra 20- og 30-tallet plasseres i en troverdig historisk setting.

Karakterene, både i fortiden og fremtiden, er også i utgangspunktet veldig engasjerende, og jeg blir i høy grad dratt inn i deres verden og i deres tanker.

Likevel får jeg inntrykk av at Ehn går litt tom for plass mot slutten av boka. I begynnelsen beveger handlingen seg temmelig sakte (hvilket fungerer godt - det føles aldri for tregt), men når vi kommer forbi 300 sider, virker det plutselig som om forfatteren får veldig dårlig tid på å komme til avslutningen. Jeg sitter igjen med følelsen av at Ehn gjerne kunne ha ønsket å skrive en bok på 600 sider, men fikk beskjed av forlaget at han måtte holde seg til 400.

Både handlingen i fortiden og nåtiden lider i denne forhastede avslutningen. Vi får ikke tatt noe ordentlig dypdykk i Nazi-okkuperte Berlin, som er en grusom, men viktig del av beretningen, særlig når det gjelder NSDAPs behandling av mennesker i LHBT-gruppen. Forholdet mellom Sasha og Janek får også hard medfart, og spesielt Janeks karakter.

I nåtiden er det mange handlingstråder som rett og slett ikke får noe plass, og blir hengende og dingle. Resultatet er en avslutning som virker uferdig.

Misforstå meg rett, jeg har ikke noe imot en åpen avslutning, men det er en vesentlig forskjell på en avslutning hvis åpenhet har et tydelig mål og mening, og en avslutning som rett og slett føles uferdig, og unødvendig forhastet. Dessverre faller denne bokas konklusjon i kategori nummer to.

Som nevnt, gir Ehns grundige research boka en generelt virkelighetsnær historisk følelse. Det eneste problemet er at forfatteren tidvis virker litt desperat på å få trykket inn i handlingen hver eneste, lille historiske element. Det er for eksempel en smule urealistisk at Sasha og Janek møter omtrent hver eneste berømte eller beryktede person som vanket på Eldorado (eller lignende etablissementer) deres første kveld i Berlin. Det er flere lignende øyeblikk i boka der det virker som om Ehns historiske iver kommer litt på bekostning av realisme i handlingen.

Det sistnevnte poenget leder meg videre til mitt siste problem med denne boka, og det er dens tidvis uttømmende og malplasserte beskrivelser. Jeg har ikke noe imot lange deskriptive avsnitt, eller forfattere som bruker tid på å male et verbalt bilde, men Ehn har en tendens til å gjøre beskrivelsene sine litt for tekniske. I tillegg plasseres de ofte på rare steder, noe som gjør at handlingens naturlige flyt forstyrres og avbrytes.

For å oppsummere, likte jeg denne boka helt greit, men jeg hadde likt den enda bedre om redaktøren hadde luket ut noen av de unødvendige beskrivelsene. Jeg hadde heller ikke hatt noe imot det om boka hadde vær 200 sider lengre, hvis det ville gjort at Ehn fikk tid til å nøste opp alle handlingstrådene og gi boken en mer tilfredsstillende avslutning.