How to Read Kierkegaard

How to Read...

by John D. Caputo

Soren Kierkegaard is one of the prophets of the contemporary age, a man whose acute observations on life in 19th century. Copenhagen might have been written yesterday, whose work anticipated fundamental developments in psychoanalysis, philosophy, theology and the critique of mass culture by over a century. John Caputo offers a compelling account of Kierkegaard as a thinker of particular relevance in our postmodern times, who set off a revolution that numbers Martin Heidegger and Karl Barth among its heirs. His conceptions of truth as a self-transforming "deed" and his haunting account of the "single individual" seemed to have been written with us especially in mind. Extracts include Kierkegaard's classic reading of the story of Abraham and Isaac, the jolting theory that truth is subjectivity and his ground-breaking analysis of the concept of anxiety.

Genres: Philosophy, Nonfiction, Theology, Religion, Unfinished, Spirituality, Ebooks

132 pages, Paperback

First published February 5, 2007

About the author

John D. Caputo is an American philosopher who is the Thomas J. Watson Professor of Religion Emeritus at Syracuse University and the David R. Cook Professor of Philosophy Emeritus at Villanova University. Caputo is a major figure associated with Postmodern Christianity, Continental Philosophy of Religion, as well as the founder of the theological movement known as weak theology. Much of Caputo's work focuses on hermeneutics, phenomenology, deconstruction and theology.

Reviews

[فؤاد · Rating 4 out of 5]

خیلی آموزنده بود. مخصوصاً در مورد سپهر اخلاقی و زیباپرستی نکات جدید و جذابی گفته بود که توی چهار پنج کتابی که راجع به کیرکگور خونده بودم، اشاره ای به این نکات نشده بود.
امیدوارم باقی کتاب های مجموعه هم به همین خوبی باشن.

کیرکگور و داعش
یکی از نکات اساسی و روشنگر که این کتاب راجع بهش صحبت می کنه، اینه که آیا نهضت های افراطی دینی که در قرن اخیر شکل گرفتن، همون سپهر غیراخلاقی ایمانه که کیرکگور ازش صحبت می کنه؟ آیا نظریه های کیرکگور روی کاغذ، در عمل به چنین پدیدهٔ وحشت انگیزی منجر می شن؟ به اسم ایمان، خود رو مجاز به انجام هر کاری دونستن، آیا ایمان غیراخلاقی کیرکگور اینه؟

کتاب به شدت جواب منفی می ده. امر غیراخلاقی ای که کیرکگور بهش نام ایمان می ده، در مقولهٔ «ایثار» قرار میگیره. یعنی گذشتن از عزیزترین چیز خود. فرد مؤمن از دیدگاه کیرکگور، چیزی رو نابود می‌کنه که بهش بیشترین عشق رو داره. اما کشتارهای نهضت های افراطی دینی، از روی نفرت هستن. این افراد به مقتول های خودشون عشق نمی ورزن، بلکه از اونا نفرت دینی دارن. این از دیدگاه کیرکگور ذره ای به ایمان نزدیک نیست.

ترسیدم یادم بره. اینجا یادداشت کردم که فراموش نکنم.

[Maziyar Yf · Rating 3 out of 5]

کتاب چگونه کیرکگور بخوانیم نوشته جان دی کاپوتو شامل ده ایده اصلی و محوری کیرکگور است که آقای کاپوتو تلاش کرده است با شرح دادن آنها علاوه بر ارائه دادن نظریات کیرکگور ، خواننده را با شیوه نگارش سخت و استدلال های او هم آشنا کند ، از این رو ابتدای هر قسمت را با گفتارهایی از او شروع کرده و سپس به تفسیر آنها پرداخته است .
از بین ده بخش کتاب ، قسمت نهم با نام خود سخت ترین و غیر قابل فهم ترین بخش کتاب بوده ، ضمن اینکه پیچیده بودن بیش از حد این قسمت ، دلیلی برای آسان فهم بودن مابقی بخشهای کتاب نیست .
کلام کیرکگور ، کلامی ایست پیچیده و نثر او ، نثری ایست دشوار ، به همین روال فلسفه و شخصیت او هم سخت و بغرنج است و ممکن است خواننده ای کم دانش همانند من اندیشه های کیرکگور را اندکی ناسازگار یا ضد و نقیض بیابد و یا اهمیت فلسفه مبتنی بر مسیحیت اما در عین حال منتقد آنرا هم زیاد درک نکند اما شاید بتوان کتاب چگونه کیرکگور بخوانیم را مانند مقدمه ای بر اندیشه های او و تشویق خواننده برای مطالعه بیشتر کتاب های کیرکگور دانست .

[Mohammad Ranjbari · Rating 5 out of 5]

چگونه خواندن کیرکگور نمی تواند مشکلات زیادی را حل کند. چون در واقع چنین کتاب هایی نخست کیرکگور را در حد یک موضوع مورد شناسایی کاهش می دهند و از سوی دیگر آن را محدود به حوزه های دلبخواه خود می کنند.اما این کتاب نکات مثبت زیادی داشت. به ویژه من ترجمۀ آن را بسیار پسندیدم. برخلاف کتابهای دیگر که در زمینۀ معرفی بزرگان کمابیش گنگ و گاه نا مفهوم هستند، این کتاب با وجود حجم کم، نکات بارز و کلیدی اندیشه های کیرکگور را برای مخاطب روشن و تشریح کرده است. مؤلف بیشتر تحت تاثیر کتاب «ترس و لرز» و «تکرار» بوده و بر اساس دیدگاه های مطرح شده در این دو کتاب، شیوۀ خوانش آرای این فیلسوف را ارائه داده است.
مباحث عمدۀ کتاب در زمینۀ امر شناخت، عشق؛ با ارجاع به زندگی شخصی کیرکگور، هنر، الهیات، فلسفه و هستی شناسی فیلسوف است.

از متن:

معرفت باید بر پایۀ عمل باشدو علم باید به زبان عمل ترجمه شود؛ نظریه باید به عمل درآید و الّا بی روح است و ثمری جز ملال ندارد. ولی روایت جداب تر از این مدعا را باید در نوشته های با نام مستعارش باز جست، آن جا که می گوید به مهم ترین حقیقت های درون ذاتی هرگز نمی توان با افزارهای عینی دست یافت یا به آن ها منزلت و شأن برون ذاتیِ مستقل بخشید. آن ها فقط از بطن فاعلیتی درون ذاتی و پرشور بر می خیزند. به تعبیر آگوستینوس قدیس چیزهای معینی هستند که فقط وقتی می توانیم بیاموزیم که به آنچه می خواهیم بیاموزیم عشق بورزیم. معنای واقعی این گفته که «خدا محبت است» در حیات فاعلانه و درون ذاتی عیان می شود و به کف می آید؛ معنای واقعی اش همان معنای آن در زندگانی من است. و واقعیت های عینی دربارۀ «مسیحیت» فقط سطح ظاهر مسیحیت را لمس می کند و راهی به درونش نمی برند. مسیحیت نه مجموعه ای از قضایای مطلق بلکه طریقی است که «هستی» و حیاتِ شخصی خود باید در طی آن زیر و زبر شود. ص 27-28

97/12/06

[Nick Wellings · Rating 5 out of 5]

Kierkegaard for dummies.*

(And it is brilliant.)

*Obviously no-one who reads Kierkegaard is a dummy, but Caputo finds a perfect pitch here, neither too folksy and dumbed down, nor high falutin and airy fairy. A great look at some of Kierkegaard's key ideas. It would make a fabulous introduction to any course of study, self directed or otherwise. The thing I like about books like this is that along the way one will almost certainly learn something, because the author really knows the subject (and boy, Caputo sure does.) As a further positive point of merit, the book is not hagiography: Caputo acknowledges some of SK's failings and short sightedness. He acknowledges that this is merely intellectual honesty. That he may love the man's works, and yet retain the capacity for critical distance is impressive. Of course, this caveat is not dominant, its tempered with rigourous analyses and elegant summary wherein Caputo shows his lifelong engagement with our Danish friend.

There is a lot to love about Kierkegaard's output (and perhaps about the man himself?) This fine book demonstrates precisely why Kierkegaard has been lauded not just as a beautiful writer but as a thinker gifted with powerful insight and humanity. A lovely read for any Kierkegaard fan, but naturally perhaps a little too simplistic if they are for example postgrad fans engaged in in depth study!

[Mehrshad Zarei · Rating 4 out of 5]

اخیرا دو کتاب درمورد کیرکگور و فلسفه‌ش خوانده‌م
یکی «فلسفه کیرکگور» و دیگری «چگونه کیرکگور بخوانیم» که کتاب‌ نام‌برده‌ی اول که در نشر نو به طبع رسیده به مراتب نگاهی نظام‌مندتر به این فیلسوف در اختیار ما می‌گذارد و خوب بلد است آجرهایش رو چطور بچیند تا بنایی ماندگار در ذهن مخاطب بسازد. اما تو گویی در کتاب دوم که مترجم آن بسیار کاربلد و آثار خود نویسنده را نیز ترجمه کرده است؛ گمان بر این دارد خواننده دورنمایی از فلسفه‌ی کیرکگور دارد و اگر همان اول از اصطلاحات و اشاره‌هایی نامأنوس و مفاهیم اصلی فلسفه‌ی او استفاده کند خواننده منظورش را در خواهد یافت. علاوه بر این‌ها کتاب نشر نو ساده‌خوان‌تر است و نسخه‌ی نشر نی کمی از لحاظ زبانی ثقیل‌تر و از جهتی رندانه‌تر است و بر جای‌جای فلسفه‌ی کیرکگور نقد وارد می‌کند و آن را مورد پرسش قرار می‌دهد. پس می‌توان این دو کتاب را در تکمیل هم خواند به شرطی که ابتدا «فلسفه‌ی کیرکگور» و سپس با نگاهی تربیت شده سراغ «چگونه کیرکگور بخوانیم» برویم تا بعد از آن شروع به خواندن خود آثار او کنیم.

[Rêbwar Kurd · Rating 4 out of 5]

کتاب «چگونه کیرکگور بخوانیم» نوشته‌ی جان دی. کَپوتو، نه یک راهنمای آکادمیک خشک است و نه تفسیری فلسفی با نثری پیچیده، بلکه کوششی‌ست برای آن‌که مخاطب امروز – خسته از سیستم‌های فکری منسجم و ساختارهای فلسفی بسته – بتواند با ذهن پُر از پرسش و دل لرزانِ سورن کیرکگور روبه‌رو شود؛ مردی که نه برای ساختن دستگاه فلسفی، بلکه برای نجات جان انسان نوشت.

کپوتو در این کتاب کیرکگور را نه چون فیلسوفی کلی‌گو، بلکه به‌مثابه یک روان‌درمانگر هستی‌شناسانه معرفی می‌کند؛ مردی که با نیش قلم، ترس، اضطراب، ایمان، ناامیدی و خود بودن را کالبدشکافی می‌کند. کیرکگور کسی بود که می‌خواست فلسفه را از سقف‌نشینیِ مفاهیم به کف زمین زندگی برگرداند، به جایی که آدم‌ها با تنهایی، شکست عشقی، ترس از مرگ و بحران معنا دست‌وپنجه نرم می‌کنند. و کتاب کپوتو همین مسیر را دنبال می‌کند: پایین کشیدن کیرکگور از برج عاج، و نشاندنش کنار خواننده‌ای که ممکن است خودش همین امروز دچار فروپاشی درونی باشد.

کتاب از متن‌های کلیدی کیرکگور شروع می‌کند – ترس و لرز، بیماری تا سرحد مرگ، یا یا، تمرین در مسیحیت – و با ترجمه‌ی معنایی آن‌ها به زبان امروز، می‌کوشد نشان دهد دغدغه‌های او کاملاً زنده‌اند. کیرکگور در این روایت، نه نویسنده‌ای متعلق به دانمارک قرن نوزدهم، بلکه هم‌نشینی‌ست برای انسان معاصر: انسانی که در معرض انتخاب‌هایی‌ست که نه راه‌حل منطقی دارند، نه پاسخ دینی قطعی، و نه ضمانت اخلاقی. انسانی که باید «خود» شود، حتی اگر نداند این خود دقیقاً چیست.

کپوتو به‌زیبایی نشان می‌دهد که کیرکگور اساساً در برابر همه‌چیز می‌ایستد: در برابر فلسفه‌ی نظام‌مند هگل، در برابر مسیحیت نهادی‌شده، در برابر ذهنی که فقط می‌خواهد بفهمد ولی نه تجربه کند. و از همین‌رو، خواندن او آسان نیست. چرا که او از ما نمی‌خواهد بفهمیم، بلکه می‌خواهد بلرزیم. از ما نمی‌خواهد معنا را تحلیل کنیم، بلکه می‌خواهد با تهی‌بودن معنا زیست کنیم.

از لحاظ ساختاری، کتاب کپوتو از آن تیپ کتاب‌هایی‌ست که هم برای تازه‌واردها به فلسفه مناسب است، و هم برای کسانی که سال‌ها با کیرکگور دست‌و‌پنجه نرم کرده‌اند. نثر کتاب روان، گاهی طنزآمیز و گاهی تأمل‌برانگیز است، بی‌آن‌که از دشواری مفاهیم بگریزد. حتی اگر کیرکگور را نخوانده باشید، کپوتو طوری مسیر را باز می‌کند که مشتاق شوید خودِ متون را دنبال کنید.

خواندن این کتاب مثل نشستن کنار آتشی‌ست که روشن شده تا ما را گرم کند، نه بسوزاند. آتشی که از دل ترس و لرز می‌آید، اما نوری در خود دارد: نوری برای مواجهه با بحران معنا، با ناامیدی، با گم‌گشتگی در جهان بی‌پاسخ. «چگونه کیرکگور بخوانیم»، در نهایت، خودش یک پرسش است: آیا جرئت داری به درون خودت نگاه کنی، بی‌هیچ تضمینی برا�� معنا، برای نجات، برای قطعیت؟ اگر پاسخ آری‌ست، پس وقت خواندن کیرکگور رسیده است.

[Mohammad Mahdi Fallah · Rating 5 out of 5]

خوشحالم از این که منتظر این کتاب بودم! نویسنده با قدرت کامل به شرح و واکاوی نظریات یکی از پرشورترین متفکرین عصر برخواسته و حقیقتا هم گام به گام از خلال نوشته ها حرکت می کنه و در نهایت تصویری از کل سیمای فکری کیرکگور ارائه می دهه که بسیار جذاب و دل نشین و مطابق با طبع و فهم جدیده.
از پیگیری ایده ها تا سرحدات خودشون و تلاش برای تببین وضع بشر در دنیا جدید، از تغییرات و تحولات فکری کیرکگور تا بازی با اسم های مستعار، از گذارهای سه گانه از زیباشناسی و اخلاق تا ایمان، همه و همه جذابیت های شخصیت کیرکگور است که به نظرم کاپیوتو با توان از عهده تببین اونا براومده.

[امیرمحمد حیدری · Rating 2 out of 5]

کتاب مفیدی بود؛ از نوع نگرش و طرز و نمط بررسی‌اش، تا سلیقه‌ی بی‌نظیرش در گزینش بخش‌های مهم یک فیلسوف برای مطالعه و بررسی. اما این کتاب را، باید به باد انتقاد گرفت و با نگاهی انتقادی خواند. جان دی کاپوتو، چنان به‌ستایش کیرکگور می‌پردازد که گویا اصلاً خود مسیح است، نه ستایش‌گر مسیحیت. او سخنان کیرکگور را همچون وحی منزل بررسی می‌کند، و با ملحد خواندن سارتر و کامو سعی در متعالی و مقدس کردن شخص و اندیشه‌های کیرکگور دارد. این کتاب در عین ارزش، دامی دارد که نباید در آن افتاد.

[Mohammad Mirzaali · Rating 3 out of 5]

کتاب متونی حول مهم‌ترین واژگان فیلسوف-متأله دانمارکی، یعنی سورن کی‌یرکه‌گور را شرح می‌دهد؛ سپهر زیباشناسی، اخلاق و ایمان. خود، دنیا یا مسیحیت. ترجمه‌ی صالح نجفی هم مثل همیشه قابل اعتماد است

[Odin · Rating 4 out of 5]

چگونه کی‌یرکگور بخوانیم راهنمایی فشرده اما هوشمندانه برای ورود به جهان پیچیده و گاه گیج‌کنندهٔ سورن کی‌یرکگور است. کتاب نشان می‌دهد که چرا کی‌یرکگور عمداً به‌صورت غیرسیستماتیک، با نام‌های مستعار و سبک‌های متناقض می‌نویسد، و چگونه این شیوه بخشی از پروژهٔ فلسفی اوست، نه یک شیطنت و اشتباه. تمرکز اصلی کتاب بر مفاهیمی چون فردیت، اضطراب، ایمان، انتخاب و نسبت حقیقت با زیست شخصی است و به خواننده کمک می‌کند کی‌یرکگور را نه به‌عنوان فیلسوفی با «نظریه‌ای منسجم»، بلکه به‌عنوان متفکری بخواند که می‌خواهد شیوهٔ بودن ما را به پرسش بکشد. این کتاب برای کسانی مناسب است که می‌خواهند کی‌یرکگور را درست بخوانند، نه صرفاً خلاصه کنند.

[Einzige · Rating 3 out of 5]

I'll be honest, I know that it's best to start with Kierkegaards Either/Or and not Fear and Trembling, however I rather get a feel for his thought in a complete work that isn't 2000+ pages. Reading this and a bit of Genesis is part of my groundwork before I jump into Fear and Trembling.

Overall the book was good, I feel like I am in a better position to tackle the work - though that said this isn't actually a how to read guide as much as an introduction and brief survey of his ideas so bear that in mind.

[Mina · Rating 2 out of 5]

في حديث كيركيجارد عن الدين والجدلية الدينية يستشعر المرء أنه لاهوتي أكثر منه فيلسوف
ولكن له الاهتمام بالحقيقة الذاتية وهو بهذا مهد للفلسفة الوجودية.

[Alexander · Rating 4 out of 5]

This is a very readable, even affable, introduction to Kierkegaard, that may be serviceable to many. It covers a large number of themes and does them a good deal of justice for such a short book. Someone who reads it will have a broad acquaintance with the main ideas and themes in Kierkegaard's work and a good sense of the main parts of his life.

Yet, I think Caputo botches the main idea, and this bothers me and makes me hesitate to offer it to new readers. If Kierkegaard weren't so hard to interpret properly, I would give this just three stars, yet it would be a bad practice to do this for every book with which you disagree on a very difficult point of interpretation. In particular he does not interpret Kierkegaard's conception of infinite passion or of the Knight of the Faith properly; the former is given little attention, and the latter distorted. I agree with him that something goes wrong very early on in his conception of faith, but whereas he points to the idea that God can annul morality as the first sign of this problem, this strikes me as a problematic interpretation of Fear and Trembling, as it fails to view it through the lens of the Kierkegaard-Regina relationship, which Kierkegaard asserted was essential for understanding him. In a journal entry Kierkegaard wrote,

On the whole, the very mark of my genius is that Governance broadens and radicalizes whatever concerns me personally. I remember what a pseudonymous writer (Climacus) said about Socrates: "...his whole life was personal preoccupation with himself, and then Governance comes and adds world-historical significance to it."... I was thinking particularly of *my* reader, for this book contained a little hint to her, and until later it was for me very true personally that I sought only one single reader. Gradually this thought was taken over. But here again Governance's part is so infinite.

The key is to learn to understand the importance of the relationship with Regina to Kierkegaard and how to treat this, not psychoanalytically, but as the very ingredient of his genius and the lens through which his intellect could focus and acquire its genius. This is not an easy task, but it is the essential one, and its lack here makes me a bit unhappy with this otherwise very nice introduction to the melancholy Dane.

[Ryan · Rating 4 out of 5]

Caputo takes the dense and sometimes confusing writing of Kierkegaard and brings it to life in this excellent little book. The explanations are concise and easily accessible, even to me, someone who had read zero Kierkegaard up to this point. The themes Kierkegaard addresses are fascinating and very relevant today: the role of the press and media, how we access truth and make it real in our lives, critiques of a form of Christianity that is more focused on abstract philosophy rather than real-world living, and how to live in light of eternity and death while still enjoying life in the present.

[Dani Pop · Rating 4 out of 5]

We stand on the shoulders of the giants.
When reading this book I felt like standing on the shoulders of a giant that stands on another's shoulders, the former being John Caputo, the latter, my new friend, Søren Kierkegaard.

This book convinced me that this smart guy, Kierkegaard, has some valuable things to teach me.

A major downside of this book is that Caputo's style is rather clumsy, hence not making a tough read, ie. Kierkegaard, much easier. But anyways, a good and solid introduction

[Javad Siavashi · Rating 4 out of 5]

Kierkegaard is one of those persons that even though I do not agree with a lot of what they say, I respect, empathize with, and count as a 'human worthy of being called human'.

As for the book, Mr. Caputo explained it well, as far as a normal reader like me can suggest. I especially had difficulty understanding Kierkegaard's own excerpts and quotes, but as soon as the author explained them they became very clear. The writing wasn't dry at all either. Read it all in one night.

[Giovanni Generoso · Rating 4 out of 5]

John D. Caputo has here written a very accessible, lucid introduction into the thought of Søren Kierkegaard. Caputo quoted from Kierkegaard and did justice to the uniqueness of his thought on his own terms but he also wasn't shy of highlighting areas of disagreement with the danish gadfly. This makes for a short but engaging read.

[Sumit Ghosh · Rating 3 out of 5]

Kierkegaard was a complicated man. His early philosophy is so empowering, it's sad how he himself couldn't live by that in his later years, how he gave in to despair. Still, his early philosophy, the pseudonym works, that's his legacy, and that's how he will be remembered as an existentialist..

[Vincent T. Ciaramella · Rating 4 out of 5]

A very interesting and informative book on one of my favorite philosophers. This is a great introduction to his writings if one is interested.

[Pastor Ben · Rating 5 out of 5]

A very slender book that gives a manageable introduction to Kierkegaard's thought. Think of it as an appetizer. As someone for whom philosophy is a struggle, I really appreciated this.

[Terrance Kutney · Rating 5 out of 5]

A very clear and helpful summary of the major themes in Kierkeegard's works. A good jumping off point, and useful in and of itself.

[Basma · Rating 5 out of 5]

يمهّد هذا الكتاب لقراءة معمّقة في مؤلفات سورين كيركيغارد، أحد أهم فلاسفة الوجودية ومؤسّس اتجاهها الديني. يتناول الكتاب أبرز مفاهيم فلسفة كيركيغارد وكيف عبّر عنها في مؤلفاته الكبرى، مثل مفهوم الحقيقة الوجودية والذاتية، والمراحل الثلاث التي يمرّ بها الإنسان في رحلته الوجودية: المرحلة الجمالية، ثم الأخلاقية، وأخيرًا الدينية، وهي ذروة تطور الإنسان الروحي.

يرى كيركيغارد أن جوهر الوجود الإنساني يقوم على النظر إلى الحياة الزمنية في ضوء الأبدية؛ أي أن يعيش الإنسان وهو واعٍ بأن أفعاله الحاضرة تمتد آثارها إلى الأبد، وأن مصيره الأبدي يتحدد بما يفعله الآن. لذلك، لا ينبغي أن تُبنى الحياة على الاهتمامات الدنيوية الزائلة، بل على ما له قيمة أبدية.

في تصوره، الإنسان كائن يقف بين عالمين: عالم الزمان والفناء، وعالم الأبدية والخلود. فهو ليس مجرد موجود زائل كالحيوان، ولا روحًا خالدة كالمَلَك، بل كائن يعيش في المسافة بين الاثنين، في توترٍ دائم بين المحدود واللامحدود.
وهذا الصراع بين الزمن والأبدية هو ما يسميه كيركيغارد “الجدل الوجودي”؛ إذ إن مهمة الإنسان أن يتعلم كيف يعبر هذه المسافة، وأن يتعامل مع هذا التفاعل الجدلي بين المؤقت والأبدي ليحقق ذاته الحقيقية أمام الله.
فالذات عنده هي علاقة تربط بين المحدود واللامحدود، الزمني والأبدي، في صراعٍ دائم يسعى فيه الإنسان إلى فهم نفسه وتحقيق أصالته الوجودية.

قدّم كيركيغارد تعريفًا مغايرًا للإنسان عمّا طرحته الفلسفات السابقة التي رأت فيه جوهرًا طبيعيًا أو ماديًا. فهو يعرّفه بأنه الحرية ذاتها، حرية الاختيار والمسؤولية أمام الله والذات. وفي إحدى مقاطع كتاباته، يعبّر عن هذه الحركة الداخلية التي تصنع الإنسان الحقيقي بقوله:

“كما ترى، ما أحتاجه وأسعى إليه… هي هذه الحركة الداخلية للإنسان، هذا الجانب الإلهي فيه، هو ما يشكّل فارقًا، لا أكوام المعلومات… كم سعيتُ هباءً للبحث عن ملاذ ليس فقط في أعماق المعرفة بل أيضًا في بحر المتع الذي لا قاع له… وماذا وجدت؟ لم أجد نفسي، فهذا ما كنت أسعى إلى العثور عليه بهذه الطريقة… على المرء أن يتعلم أولاً أن يعرف نفسه قبل أن يعرف أي شيء آخر… سأحاول الآن أن أنظر إلى نفسي بهدوء، وأن أبدأ في التحرك إلى داخلي، فبهذه الطريقة فقط يمكن أن أطلق على نفسي “أنا” بمعنى أعمق… لقد عزمت أمري؛ وها أنا ذا أعبر نهرَ روبيكون، لا شك أن هذا الطريق سيفضي بي إلى معركة، لكنني لن أستسلم.”

بهذا المعنى، أراد كيركيغارد أن يجعل من الحقيقة تجربة ذاتية حية لا مجرد نسق فكري عقلاني، ساعيًا إلى إنقاذ الإيمان المسيحي من جمود العقلانية الهيغلية التي حوّلت الدين إلى منظومة فكرية مغلقة.

يفرّق كيركيغارد بين نوعين من الحقيقة:
الحقيقة الموضوعية التي تهتم بالمضمون الخارجي لما يُقال، أما الحقيقة الذاتية أو الوجودية، فتهتم بـ”الكيف”، أي الطريقة التي يعيش بها الفرد الحقيقة. فحتى لو قال المرء: “إن الله محبة”، فإن لم يتحوّل قلبه بالمحبة، فهو لا يمتلك هذه الحقيقة. فالمشرك الذي يعبد صنمًا بقلبٍ مفعم بالحب الصادق أقرب إلى الله من عالمٍ لاهوتي يشرح طبيعة الإله دون أن يعيشها.

وفي كتابه خوف ورعدة، يبلغ كيركيغارد ذروة تحليله لهذه الفكرة في ما يسميه “القفزة الدينية”، وهي المرحلة الثالثة والأعلى من مراحل الوجود الإنساني. تتجلّى هذه القفزة في قصة أمر الله لإبراهيم بذبح ابنه، حيث يرى كيركيغارد في إبراهيم مثالاً حيًا للحقيقة الذاتية والإيمان المطلق؛ إذ يتجاوز حدود العقل والأخلاق العامة استجابةً لنداء إلهي شخصي لا يمكن تبريره موضوعيًا.
فبالنسبة له، القانون الأخلاقي خاضع للاستثناء الإلهي، لأن الله الذي وضع القانون قادر على تعليقه إن أراد. وهنا تتجسد “الحرية المطلقة” في أسمى صورها، حين يختار المؤمن الطاعة الكاملة لله رغم الرعب الذي يثيره هذا النداء.

إن التكلفة الحقيقية للإيمان، كما يصفها كيركيغارد، هي “الرعب الديني” ذلك الخوف العميق الذي يرافق تجربة الإيمان الحقيقية، كما في صعود إبراهيم إلى جبل موريا وهو معزول أمام الله، محروم من اللغة والمجتمع، يواجه صمته الوجودي وحده.

بعد قراءة هذا الكتاب التمهيدي، وجدتُ شهيتي الفكرية في ذروتها للتعمّق أكثر في فلسفة كيركيغارد، ذلك الفيلسوف الذي جعل من الذات ساحة معركة روحية بين اليأس والإيمان، بين الزمن والأبدية، وبين الإنسان والله

[Kern Sus · Rating 3 out of 5]

This books emphasis lies on the ethical parts of Kierkegaard, while other parts such as his metaphysics are dealt with sparingly.
It's good enough introduction to the basics, although Caputo mixes in his own interpretation of some parts, mainly Kierkegaards "knight of faith". Caputo interprets this idea from Derrida's point of view and also regards other interpretations as false. He does this quite a lot in the latter half of the book when the basics are out of the way.

[Alireza Saramad · Rating 2 out of 5]

تا بخش ۶ خواندم. هر کاری کردم حرف هایش در کتم نرفت. مخصوصا حالا در این موقعیت. اصلا. بنظرم کم نیهیلیست نبوده، و برخلاف ادعایش کم هم هگلی نیست
نقد هایی هم به جامعه مدرن و توده ای دارد، ولی تاریخ گذشته
کاپوتو هم بد توضیح داده، شاید هم صالح خان نجفی در ترجمه ابهام و اغلاق افزوده. دقیقا جایی که باید روشن و شفاف حرف بزند، متن را دچار پیچش های ادبی و ابهام میکند، نشد که، جاهای ساده رو همه می فهمند، هنر اینه فهم جاهای دشوار رو اسان کنی نه که بژنی در جاده ی جوگیری و تکلف

[Amin Ghaemi · Rating 5 out of 5]

یک شرح بسیار خواندنی و کاربردی از کیرکگور به قلم استادی توانمند در زمینه‌ی الهیات مسیحی. خواندنش را به علاقمندان به الهیات، روانکاوی، اگزیستانسیالیسم و پست‌مدرنیسم توصیه می‌کنم، چه اینکه همه‌ی اینها وامدار کیرکگورند و متعاطیان این رشته‌ها نیز برای درک سرچشمه‌های بسیاری از اندیشه‌ها نیاز دارند به کیرکگور رجوع کنند و از الهام‌ بگیرند.

[connor · Rating 3 out of 5]

👍

[Yasser Ammar · Rating 5 out of 5]

“في الأعماق، بين أكثر مكامن السعادة سريةً، هناك، يقطن القلق، الذي هو اليأس”

[David · Rating 3 out of 5]

Quick skim, since I mostly want to read K on my own. But this seems a really nice intro.