Εγχειρίδιον. Εις εαυτόν. Ύμνος εις Δία

by Epictetus, Επίκτητος, Marcus Aurelius

Η Πλατωνική πολιτεία φαίνουνταν ουτοπία, η φιλοσοφία του Επικούρου, που είχε κι αυτή μεγάλη διάδοση, ήταν διαλυτική της κοινωνίας, ο Νεοπλατωνισμός επηρέαζε μόνο μερικούς που είχαν τάση στο μυστικισμό, ο Χριστιανισμός ήταν θρησκεία κι απαιτούσε πίστη κι ολοκληρωτική απόσχιση από το παρελθόν. Η Στωική θεωρία, όπως εξελίχθηκε και έφθασε στο Μάρκο Αυρήλιο, διατηρούσε κάποιο δεσμό με τα πάτρια και παρείχε στους οπαδούς της θεωρητική βάση της αρετής, καθώς και η πρακτική οδηγία για την εφαρμογή της, χάριν του κοινού καλού, που μέρος του αναπόσπαστο είναι και το καλό του ατόμου.
[Από την εισαγωγή του Στεφάνου Δέλτα].

Απ' όσο γνωρίζουμε, οι μεταφράσεις των Στωικών του Στεφάνου Δέλτα είναι οι πρώτες που γίνονται σε δημοτική γλώσσα. Ο ίδιος τις αποκαλεί "παραφράσεις". Ίσως με τον τρόπο αυτό θέλει να υποδηλώσει το γεγονός της ενδογλωσσικής μετάφρασης ή την αδυναμία και τα προβλήματα μιας μετάφρασης που δεν τη θεωρεί ακριβές αντίγραφο του πρωτοτύπου. Διαβάζοντας όμως την "παράφραση" βλέπουμε το αντίθετο: ο Στέφανος Δέλτα είναι ένας μεταφραστής που γνωρίζει τη σωστή χρήση της γλώσσας και, παράλληλα, έχει τη γνώση των κειμένων και της φιλοσοφίας τους ώστε να κάνει και ουσιαστικές παρατηρήσεις πάνω σ' αυτά.
[Από το προλογικό σημείωμα του Αλ. Π. Ζάννα].

253 pages, Paperback

Published January 1, 2002

About the author

Epictetus was a Greek Stoic philosopher. He was probably born a slave at Hierapolis, Phrygia (present day Pamukkale, Turkey), and lived in Rome until his exile to Nicopolis in northwestern Greece, where he lived most of his life and died. His teachings were noted down and published by his pupil Arrian in his Discourses. Philosophy, he taught, is a way of life and not just a theoretical discipline. To Epictetus, all external events are determined by fate, and are thus beyond our control, but we can accept whatever happens calmly and dispassionately. Individuals, however, are responsible for their own actions which they can examine and control through rigorous self-discipline. Suffering arises from trying to control what is uncontrollable, or from neglecting what is within our power. As part of the universal city that is the universe, human beings have a duty of care to all fellow humans. The person who followed these precepts would achieve happiness.

Other language versions:
Epictète
Epícteto
Epiktet