What do you think?
Rate this book
L.A. #4
Scrabble man
Twee sympathieke boeven gijzelen een bekende Hollywoodregisseur. Hun doel is niet alleen losgeld, maar ook kunst. Ze leggen de hele gijzeling vast op film, in de hoop dat het eindresultaat een originele film zal opleveren. Dat was de start van Bavo Dhooge debuut, "Spaghetti", en jaren later besefte de schrijver dat het verhaal niet af was. Hij nam het basisidee en gaf er een heel nieuwe draai de gegijzelde is dit keer geen regisseur maar een acteur, bekend geworden door de rol van seriemoordenaar Scrabble Man te vertolken. Verder in de de echtgenote van de acteur (die hem zat is), een look-alike, een Russische investeerder/gangster... en de échte Scrabble Man. Een remake die het origineel op alle manieren overtreft!
Los Angeles is een serie van spannende titels die zich afspelen in, waar anders, de City of Angels. Humor wordt op een kunstige manier gecombineerd met misdaad, geweld, affaires en moord. De boeken in de serie verrassen elke keer weer met verschillende eigenaardige hoofdpersonen, en de vindingrijke karakters maken van het geheel een bruisende en bloedstollende belevenis.
Bavo Dhooge is een veelgeprezen Vlaamse auteur die thrillers, science fiction, horror-, en ook kinderboeken schrijft. Hij studeerde Grieks en Latijn aan het Sint-Lievenscollege en Film & Televisie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Hij was werkzaam als copywriter-scenarist en als freelance redacteur en recensent, onder meer voor het bekende weekblad HUMO.
Na zijn debuut in 2001 met 'Spaghetti' is hij bekend geworden als de 'S-Express' vanwege 100 titels die beginnen met de letter 'S'. In 2015 verscheen zijn Amerikaanse debuut, 'Styx', waarvan de filmrechten werden verkocht aan Eyeworks. In 2021 viert hij zijn 20-jarig jubileum als schrijver, met 12 exclusieve titels waarvan er elke nieuwe maand gedurende het jaar een uit zal komen.
Los Angeles is een serie van spannende titels die zich afspelen in, waar anders, de City of Angels. Humor wordt op een kunstige manier gecombineerd met misdaad, geweld, affaires en moord. De boeken in de serie verrassen elke keer weer met verschillende eigenaardige hoofdpersonen, en de vindingrijke karakters maken van het geheel een bruisende en bloedstollende belevenis.
Bavo Dhooge is een veelgeprezen Vlaamse auteur die thrillers, science fiction, horror-, en ook kinderboeken schrijft. Hij studeerde Grieks en Latijn aan het Sint-Lievenscollege en Film & Televisie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Hij was werkzaam als copywriter-scenarist en als freelance redacteur en recensent, onder meer voor het bekende weekblad HUMO.
Na zijn debuut in 2001 met 'Spaghetti' is hij bekend geworden als de 'S-Express' vanwege 100 titels die beginnen met de letter 'S'. In 2015 verscheen zijn Amerikaanse debuut, 'Styx', waarvan de filmrechten werden verkocht aan Eyeworks. In 2021 viert hij zijn 20-jarig jubileum als schrijver, met 12 exclusieve titels waarvan er elke nieuwe maand gedurende het jaar een uit zal komen.
304 pages, Paperback
First published April 1, 2011
14 people want to read
About the author
Bavo Dhooge
136 books33 followersBavo Dhooge is een Vlaamse schrijver en scenarioschrijver.
Bavo Dhooge in de Nederlandstalige Wikipedia
Bavo Dhooge is a Flemish writer and screenwriter.
Bavo Dhooge in de Nederlandstalige Wikipedia
Bavo Dhooge is a Flemish writer and screenwriter.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
May 18, 2020
Ok, ik ben nu niet meteen de meest belezen persoon die er bestaat, en ik heb nog altijd oneindig veel bewondering voor mensen die een boek gepubliceerd krijgen( in het geval van meneer Dhooge een ganse reeks), maar dit was toch wel een heel flets verhaal !
September 2, 2015
Lang geleden dat ik iets van Bavo Dhooge las en ik kan me niet herinneren dat de andere boeken ook zo'n vorm van 'humor' hadden. Ik vind het heel moeilijk dit boek te beoordelen daar het door de wendingen eerder filmisch lijkt, door de dialogen soms absurd lijkt en het wat spanning mist. Het doet vrij luchtig aan, maar je kan er misschien ook even over nadenken, rekening houdend met het citaat van Shakespeare vooraan in het boek.
October 25, 2014
Bavo Dhooghe, een Belgische auteur
Eerder won hij de Diamanten Kogel en werd hij genomineerd voor de Gouden Strop. Nu kreeg hij ook al twee jaar op rij de vijf sterren in de thrillergids van Vrij Nederland. In zekere zin is dit bizar. Er komt wel wat bloedvergieten aan te pas in Scrabble Man en dus kan men spreken van een thriller, maar eigenlijk leest het boek toch vooral als een spannende komedie met een snuifje filosofie.
Scrabble Man
Het hele verhaal draait om Benny Benito, dé ster van Hollywood, de acteur die in een filmhit het personage van de seriemoordenaar Scrabble Man vertolkte.
In deze minimale inleiding op het boek, zitten drie belangrijke elementen al helemaal vervat: het boek draait om film, het is visueel verteld, het draait om mensen die rollen spelen, en er komt ook wel geweld aan te pas. Het belangrijkste element, de humor, ontdek je terwijl je leest.
Een levensbeschouwelijke komedie wordt een thriller
In de eerste paragraaf op de eerste pagina van Scrabble Man haalt Bavo Dhooghe het bekende vers van Shakespeare aan:
‘All the world’s a stage,
And all the men and women merely players.
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts.’
(As you like it II/7)
Om Scrabble Man te lezen hoef je het zo psychologisch niet te bekijken. De passage van Shakespeare wordt heel concreet en tot in het absurde doorgedreven. Toch staat dit citaat er niet voor niets. Steeds vervallen personages in andere rollen. Steeds vraag je je af wie nu weer iemand anders zal blijken te zijn, wat de volgende onmogelijke wending wordt. Het boek laat je dus niet alleen vervallen van de ene grappige situatie in de andere, maar stimuleert ook nog de fantasie. Een hilarische pageturner waarvan je hoofd gaat tollen, is het resultaat.
En zelfs al weet je als lezer dat het verhaal hilarisch en absurd is, het blijft allemaal heel geloofwaardig. Misschien juist omdat we toch wel beseffen dat we allemaal in werkelijkheid schizofreen zijn, en dat het absurde verhaal reëler is dan het lijkt.
Is dit een boek of een film?
Alles is heel visueel verteld. De scènes volgen elkaar op in sneltempo, de setting verandert constant, de lezer ziet het allemaal voor zich gebeuren en heeft dolle pret. Tegelijk gaat er zoveel aandacht naar al de scènes en wisselende standpunten, dat je je als lezer soms afvraagt of je misschien in een filmzaal zit te kijken naar een film die met woorden op het doek wordt afgespeeld, of echt nog een boek zit te lezen?
De actie en het sterk aanwezige visuele aspect overheersen zodanig, dat je na een tijd het gevoel krijgt dat je een scenario voor een komedie aan het lezen bent. Maar dan wel voor een boeiende, spannende, superleuke komedie. Dus geeft het niet. We hebben al zo weinig goede humoristen in Vlaanderen, en in de wereld van de thrillers. Dan zullen we Dhooghe niet verwijten dat hij het wel doet! Krijg je echt een tekort aan levensbeschouwing, dan grijp je, na goed gelachen te hebben met Scrabble Man gewoon even naar een of andere dichtbundel.
Ondertussen is het voor elke regisseur een aanrader om van Scrabble Man een prachtige film te maken.
Levensbeschouwing…? Psychologie?
Bavo Dhooghe heeft geen psychologische of filosofische pretenties gehad met dit boek. Het enige wat hij wilde maken, was een spannende, humoristische, absurde thriller, en daar is hij wonderwel in geslaagd.
Toch blijft die eerste paragraaf van het boek je steeds aankijken telkens als je het openslaat. Zijn de woorden van Shakespeare misschien toch een beetje bedoeld om van het boek niet zomaar een bodemloos verhaal te maken, maar het enige betekenis mee te geven? Waarschijnlijk zijn ze eerder bedoeld als een eerbetoon aan zijn inspiratiebron, of om de lezer meteen in de sfeer te brengen. Want na het citaat van Shakespeare volgt meteen een grappig maar zeer gewelddadig citaat.
Toch hebben de meesten onder ons er al vaak over nagedacht dat we zo’n gefragmenteerde wezens zijn. Een beetje psycho- of filosofisch ingesteld persoon beseft dat we allemaal schizofreen zijn in het diepst van onze gedachten. We zien onszelf als ouder, kind, collega, vriend(in), buur… in gedachten zijn we soms eens goed, dan weer slecht, een zekere of een onzekere mens, gelovig en toch ook weer niet, ongelovig maar toch… we verspringen constant van de ene naar de andere rol die we spelen. Uit al die fragmentarische elementen proberen we constant en radeloos één coherent geheel op te bouwen (werken aan onszelf!).
En zelfs dit is slechts de oppervlakte van een veel dieper probleem – wie is dan die ‘ik’ die probeert van zichzelf een coherent geheel te maken? Kan het ego dat ontdekken, of niet?
Het zal Bavo Dhooghe een zorg wezen. Zodra je Shakespeare verlaat, zit je in zijn verhaal. En dat kan de piekeraars dan juist helpen om moeilijke levensvragen te beantwoorden want Scrabble Man doet wat daarbij het meeste helpt, en dat is: mensen aanzetten tot zelfrelativering en heel hard: lachen!!!
Conclusie
Negatief: sterk visueel
Positief: sterk visueel. Uiterst humoristische, fantasierijke, spannende en geloofwaardige thriller met zelfs wat voer voor psychologen. Stimuleert de fantasie.
Een aanrader!
Eerder won hij de Diamanten Kogel en werd hij genomineerd voor de Gouden Strop. Nu kreeg hij ook al twee jaar op rij de vijf sterren in de thrillergids van Vrij Nederland. In zekere zin is dit bizar. Er komt wel wat bloedvergieten aan te pas in Scrabble Man en dus kan men spreken van een thriller, maar eigenlijk leest het boek toch vooral als een spannende komedie met een snuifje filosofie.
Scrabble Man
Het hele verhaal draait om Benny Benito, dé ster van Hollywood, de acteur die in een filmhit het personage van de seriemoordenaar Scrabble Man vertolkte.
In deze minimale inleiding op het boek, zitten drie belangrijke elementen al helemaal vervat: het boek draait om film, het is visueel verteld, het draait om mensen die rollen spelen, en er komt ook wel geweld aan te pas. Het belangrijkste element, de humor, ontdek je terwijl je leest.
Een levensbeschouwelijke komedie wordt een thriller
In de eerste paragraaf op de eerste pagina van Scrabble Man haalt Bavo Dhooghe het bekende vers van Shakespeare aan:
‘All the world’s a stage,
And all the men and women merely players.
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts.’
(As you like it II/7)
Om Scrabble Man te lezen hoef je het zo psychologisch niet te bekijken. De passage van Shakespeare wordt heel concreet en tot in het absurde doorgedreven. Toch staat dit citaat er niet voor niets. Steeds vervallen personages in andere rollen. Steeds vraag je je af wie nu weer iemand anders zal blijken te zijn, wat de volgende onmogelijke wending wordt. Het boek laat je dus niet alleen vervallen van de ene grappige situatie in de andere, maar stimuleert ook nog de fantasie. Een hilarische pageturner waarvan je hoofd gaat tollen, is het resultaat.
En zelfs al weet je als lezer dat het verhaal hilarisch en absurd is, het blijft allemaal heel geloofwaardig. Misschien juist omdat we toch wel beseffen dat we allemaal in werkelijkheid schizofreen zijn, en dat het absurde verhaal reëler is dan het lijkt.
Is dit een boek of een film?
Alles is heel visueel verteld. De scènes volgen elkaar op in sneltempo, de setting verandert constant, de lezer ziet het allemaal voor zich gebeuren en heeft dolle pret. Tegelijk gaat er zoveel aandacht naar al de scènes en wisselende standpunten, dat je je als lezer soms afvraagt of je misschien in een filmzaal zit te kijken naar een film die met woorden op het doek wordt afgespeeld, of echt nog een boek zit te lezen?
De actie en het sterk aanwezige visuele aspect overheersen zodanig, dat je na een tijd het gevoel krijgt dat je een scenario voor een komedie aan het lezen bent. Maar dan wel voor een boeiende, spannende, superleuke komedie. Dus geeft het niet. We hebben al zo weinig goede humoristen in Vlaanderen, en in de wereld van de thrillers. Dan zullen we Dhooghe niet verwijten dat hij het wel doet! Krijg je echt een tekort aan levensbeschouwing, dan grijp je, na goed gelachen te hebben met Scrabble Man gewoon even naar een of andere dichtbundel.
Ondertussen is het voor elke regisseur een aanrader om van Scrabble Man een prachtige film te maken.
Levensbeschouwing…? Psychologie?
Bavo Dhooghe heeft geen psychologische of filosofische pretenties gehad met dit boek. Het enige wat hij wilde maken, was een spannende, humoristische, absurde thriller, en daar is hij wonderwel in geslaagd.
Toch blijft die eerste paragraaf van het boek je steeds aankijken telkens als je het openslaat. Zijn de woorden van Shakespeare misschien toch een beetje bedoeld om van het boek niet zomaar een bodemloos verhaal te maken, maar het enige betekenis mee te geven? Waarschijnlijk zijn ze eerder bedoeld als een eerbetoon aan zijn inspiratiebron, of om de lezer meteen in de sfeer te brengen. Want na het citaat van Shakespeare volgt meteen een grappig maar zeer gewelddadig citaat.
Toch hebben de meesten onder ons er al vaak over nagedacht dat we zo’n gefragmenteerde wezens zijn. Een beetje psycho- of filosofisch ingesteld persoon beseft dat we allemaal schizofreen zijn in het diepst van onze gedachten. We zien onszelf als ouder, kind, collega, vriend(in), buur… in gedachten zijn we soms eens goed, dan weer slecht, een zekere of een onzekere mens, gelovig en toch ook weer niet, ongelovig maar toch… we verspringen constant van de ene naar de andere rol die we spelen. Uit al die fragmentarische elementen proberen we constant en radeloos één coherent geheel op te bouwen (werken aan onszelf!).
En zelfs dit is slechts de oppervlakte van een veel dieper probleem – wie is dan die ‘ik’ die probeert van zichzelf een coherent geheel te maken? Kan het ego dat ontdekken, of niet?
Het zal Bavo Dhooghe een zorg wezen. Zodra je Shakespeare verlaat, zit je in zijn verhaal. En dat kan de piekeraars dan juist helpen om moeilijke levensvragen te beantwoorden want Scrabble Man doet wat daarbij het meeste helpt, en dat is: mensen aanzetten tot zelfrelativering en heel hard: lachen!!!
Conclusie
Negatief: sterk visueel
Positief: sterk visueel. Uiterst humoristische, fantasierijke, spannende en geloofwaardige thriller met zelfs wat voer voor psychologen. Stimuleert de fantasie.
Een aanrader!
October 13, 2024
Wel oké. Luchtig lezen, beetje onrealistisch en iets te grof taalgebruik vaak.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews