กาสักอังก์ฆาต

ฝาแฝดยอดนักสืบ #2

by กิตติศักดิ์ คงคา

“ศาสตราจารย์ซินแคลร์” นักสืบหนุ่มตัดสินใจหนีความรู้สึกผิดในใจด้วยการไปบวชที่วัดป่าบนเกาะร้างห่างไกลไร้สัญญาณโทรศัพท์มือถือ แทนที่จะได้สงบ แต่กลับต้องไปเจอคดีฆาตกรรมแสนประหลาดเพราะผู้ต้องสงสัยทุกคนถูกขังอยู่ในหอสำนึกตน แต่ผู้ตายกลับถูกฆ่าอยู่ข้างนอกคนเดียว งานนี้นักสืบหนุ่มต้องยืมมือพี่ชายฝาแฝดอย่าง “สารวัตรเดเมียน” มาช่วยคลี่คลายคดีแสนซับซ้อนเสียแล้ว...

Genres: Fiction, Mystery, Suspense, Mystery Thriller, Novels

264 pages, Paperback

Published December 1, 2023

About the author

Associated Names:
* กิตติศักดิ์ คงคา
* ลงทุนศาสตร์
* นายพินต้า

กิตติศักดิ์ คงคา เป็นหนึ่งในนามปากกาและชื่อจริงของนักเขียนชาวไทย เป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนฆาตกรรม

Reviews

[Makmild · Rating 3 out of 5]

3.5 ปัดขึ้น

ก็ต้องขอโทษที่พูดแล้วพูดอีกว่า เราไม่ชอบงานแนว "ปิดตาย" แม้อันนี้จะเป็น "เปิดตาย" เพราะขังผู้ต้องสงสัยไว้ในเกาะร้าง แต่เอาเป็นว่ามันก็เป็นคดีสืบสวนสอบสวนแบบที่มี "สถานที่ปิดตาย" นั่นแหละ ซึ่งเราอ่านยังไงก็ไม่สนุก เล่มนี้เองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นอะไร เพราะมันเป็นแนวที่ไม่ชอบ แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ดี

เราเห็นถึงความตั้งใจในการเขียนของนักเขียนมากๆ เพราะอ่านไปก็ได้กลิ่นอายของงานสืบสวนชั้นครูหลายเล่ม ไม่ว่าจะเป็นอากาธา หรือคินดะอิจิก็มา แต่ก็ยังมีสไตล์เป็นของตัวเองชัดเจน ใส่ความเป็นไทย เป็นพุทธได้อย่างลงตัวกับงานสืบสวนเข้มข้น และปมของตัวละคร ซึ่งทำให้เล่มนี้จึงมีเอกลักษณ์ไม่ได้ซ้ำตามแบบงานญี่ปุ่นหรืออังกฤษตามที่กล่าวมา

โดยรวมแล้ว เป็นงานสืบสวนอีกเล่มที่หากใครชอบแนวคฤหาสน์ต่างๆ นานา หรือ And the there were none ก็เป็นอีกเล่มที่ไม่ควรพลาดด้วยประการใดๆ ทั้งปวงค่ะ

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายฆาตกรรมที่มีลูกเล่นสำบัดสำนวนแพรวพราว ลูกล่อลูกชน ล่อหลอกตลอดเล่ม
อ่านแล้วนึกถึงเรื่องกาหลมหรทึกของคุณปราปต์

จริง ๆ เราไม่ชอบแนวฆาตกรรมในห้องปิดตายกับปริศนาคำใบ้ซักเท่าไหร่เพราะมักจะตัวละครเยอะและเดาไม่ถูก 😂😂
แต่เล่มนี้กลับอ่านสนุก เลยคิดว่าที่ผ่านมาที่เราไม่ชอบแนวนี้เพราะไม่เคยอ่านนิยายไทย เลยไม่คุ้นชื่อตัวละคร ไม่คุ้นกับคำใบ้ เลยอ่านไม่จอย

พล็อตคดีซับซ้อนเชื่อมโยงสองคดีที่ไม่น่าเกี่ยวข้องกัน ลงรายละเอียดลึกทั้งเรื่องวินัยสงฆ์ การชันสูตร การใช้พิษ อ่านแล้วรู้สึกเลยว่าทำการบ้านมาอย่างดี

ให้ 5 ดาวเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนมีแรงเขียนต่อไป นาน ๆ ทีจะได้อ่านนิยายฆาตกรรมไทยสนุก ๆ ขนาดนี้

[gam s (Haveyouread.bkk) · Rating 3 out of 5]

★★★☆ ประมาณ 3.5 ดาว ปัดลง

เป็นรหัสคดีแบบ and then there were none แต่มีเซตติ้งบนเกาะ+โค้ดเนมตัวละครคล้ายๆ คดีฆาตกรรมบ้านสิบเหลี่ยม (อ่อม) แต่เล่มนี้เบียวพระ

ผูกเรื่องมาได้น่าสนใจมากๆ วันพฤษภาทมิฬเกิดคดีปล้นร้านทองมูลค่ามหาศาล จับมือใครดมไม่ได้ ตอนนี้คดีกำลังจะหมดอายุความแล้ว แต่ไปเกี่ยวอะไรกับพระ 8 รูปที่บวชอยู่ที่วัดป่ากาสักเกษียณ ทำวัตรอยู่ดีๆก็มีเหตุให้ตายตกตามกันไปสองคนสามคน...

เป็นรหัสคดีที่ทำได้ดี ตอนมีรหัสมาให้ก็ไขเองไม่ออกหรอกนะ แต่พอเฉลยแล้วก็ตะแหง่วๆนิดนึงว่าง่ายจัง 5555555 ใดๆคือปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสร้างเรื่อง สร้างบรรยากาศมาได้ดีมาก well-crafted ละเมียดละไมไปกับบริบทแบบไทยๆและศีล 217 ข้อ

ถอดสมองอ่านได้เลย สนุกดี คนเขียนทำได้ดีมาก เหมือนดู knives out ไรงี้อะแก เขาคิดเรื่องมาให้เราแล้ว เราเอนหลังเอนจอยอย่างเดียวพอ

[Phuwong · Rating 5 out of 5]

ทิวกร นักสืบและนายแพทย์หนุ่มตัดสินใจบวชที่วัดป่าบนเกาะร้างแห่งหนึ่งเพราะความรู้สึกผิดที่ทำให้ลูกความของตัวเองฆ่าตัวตาย หลังบวชได้ไม่นาน พระรูปหนึ่งของวัดก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ทิวกรกับพระรูปอื่นถูกวางยาและขังให้อยู่ในหอคอยขณะมีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นด้านนอก รติพล สารวัตรหนุ่มฝาแฝดของทิวกรเดินทางมายังเกาะเพื่อสืบคดีและหาความเชื่อมโยงกับคดีโจรกรรมทองที่เกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ก่อนจะพบคำปริศนาธรรมที่นำไปสู่การไขความจริงทั้งหมด

โอ้โห...สนุกมาก ๆ ๆ ดีมาก ๆ ๆ สุดยอดมาก ๆ ๆ เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนไทยที่สามารถต่อกรกับงานเขียนต่างชาติได้ไม่อย่างอายใคร รู้เลยว่าคนเขียนต้องค้นคว้าและทำงานอย่างหนักกับการวางพล็อตที่ละเอียดในทุกบททุกตอน เพราะเรื่องนี้มันรวมเสน่ห์ของงานสืบสวนสอบสวนไว้ทั้งหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของห้องปิดตาย เกาะร้าง การหายตัวไปอย่างลึกลับ การฆาตกรรม คดีที่ไม่ปิดลงในอดีต ฯลฯ ทั้งหมดเกิดขึ้นในบรรยากาศอึมครึมบนเกาะกลางทะเล อ่านแล้วให้ความรู้สึกคล้ายกำลังอ่าน คินดะอิจิยอดนักสืบ ของ โยโคมิโซะ เซชิ แต่เป็นบริบทแบบไทย ๆ ซึ่งมีอะไรให้นำมาเขียนถึงมากมายเหลือเกิน

นอกจากนี้คนเขียนยังใส่ลูกเล่น (trick) ด้วยการนำอาบัติของวินัยสงฆ์ต่าง ๆ มาตั้งเป็นชื่อบทที่มีความสอดคล้องกับเนื้อเรื่องตอนนั้น ๆ การเรียกชื่อพระสงฆ์บนเกาะและกุฏิด้วยการใช้ชื่อทิศทั้งแปด และยังมีเรื่องของปริศนาคำทาย ดาราศาสตร์และดวงดาว วรรณคดีไทย วิทยาศาสตร์ การชันสูตร การทำงานของตำรวจ ฯลฯ ทุกอย่างถูกจัดเต็มชนิดที่ทำให้คนอ่านวางไม่ลง เราจึงอ่านเล่มนี้ได้อย่างรวดเดียวจบ เพราะมันสนุกมากจริง ๆ

นวนิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ประเภทนวนิยาย ประจำปี 2566 ส่วนตัวยกให้เป็น The Best ของนิยายสืบสวนสอบสวนไทยในรอบทศวรรษนับตั้งแต่ กาหลมหรทึก ของ ปราปต์ เลย เป็นงานที่หาอ่านยาก ห้ามพลาดอย่างที่สุดครับ

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

**รีวิวพิเศษ สองเล่มในทีเดียว โอปปาติกะอำพราง และกาสักอังก์ฆาต

ไหนๆก็ได้อ่านซีรีย์นี้ทั้งสองเล่มต่อกันพอดี เลยขอรีวิวทีเดียวควบสองเล่มไปเลย

โอปปาติกะอำพราง และ กาสักอังก์ฆาต เป็นซีรีย์รหัสคดีที่มีตัวเอก คือ นายแพทย์นักสืบนามทิวกร ที่มีฝาแฝดเป็นนายตำรวจสอบสวนกลาง นามรติพล ทั้งคู่มีเหตุให้ต้องแยกจากกันในวัยเด็กและจำต้องติดต่อกันด้วยนามแฝง โดยนายแพทย์นักสืบใช้นามแฝงว่าซินแคลร์ และนายตำรวจใหญ่ใช้นามแฝงว่าเดเมียน โดยทั้งคู่จะช่วยกันไขคดีปริศนาที่เข้ามายังสำนักงานนักสืบซินแคลร์

ทั้งสองเล่มนี้ใช้โครงเรื่องและการดำเนินเรื่องที่แตกต่างกัน โดย โอปปาติกะอำพรางจะดำเนินเรื่องด้วยบรรยากาศแบบนิยายนักสืบ เหมือนซีรีย์ True Detective บุกป่าฝ่าดงไขคดีปริศนาในพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคย แต่ กาสักอังก์ฆาต จะเป็นรหัสคดีคลาสสิค ที่เน้นไปที่กลวิธีในการอำพรางฆาตกรรมที่เกี่ยวโยงกับคดีปริศนาในอดีตเมื่อนานมาแล้ว

สำหรับโอปปาติกะ เริ่มด้วยตัวเอกที่ไม่ใช่ซินแคลร์ก่อนเลย (ซะอย่างงั้น) เพราะตัวเอกในเรื่องนี้คือ เลขาของซินแคลร์อย่าง อศิ ที่จับพลัดจับผลู รับทำคดีตามหาศพของพ่อนายกวินทร์ผู้ว่าจ้างที่สูญหายไปในระหว่างการพิพาทเรื่องที่ดิน โดยพื้นที่ต้องสงสัยในการตามหาศพในครั้งนี้มีขนาดพันไร่ และจำต้องพัวพันกับผู้มีอิทธิพลท้องถิ่น ที่ดูท่าว่าการเข้าไปหาความจริงคงไม่ต่างอะไรกับเอาตัวเองเข้าไปตาย

เล่มแรกนี้เป็นนิยายวายที่เล่าในแบบ Detective Fiction ที่ไม่ได้เน้นไปที่กลวิธีการฆาต���รรมหรือการวางแผนก่อคดีมากเท่ากับกระบวนการหาความจริงที่เกิดขึ้น ตามหาความจริงจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งเพื่อหาว่าภาพที่แท��จริงของเหตุการณ์ในครั้งนี้คืออะไรกันแน่ หากนับเล่มนี้เป็นเล่มแรก ก็นับว่า คุณกิตติศักดิ์ทำได้ดีมากในฐานะของ Detective Fiction นะครับ เพราะว่าเขาคุมเนื้อเรื่องได้ดี กระชับฉับไว แม้ตัวคดีเองจะไม่ได้ซับซ้อนมากนัก แต่ก็เอาอยู่ในการตรึงนักอ่านให้เปิดหน้าต่อไปได้เรื่อย ๆ และยังคงลูกเล่นในหนังสือของเขาเช่นเดียวกับนิยายเล่มอื่นที่ผ่านมา เช่น การใช้ชื่อบทที่เหมือนบทกลอนคล้องจองไปกับเนื้อหา ทำให้มันดูมีอะไรมากไปกว่าแค่นิยายสืบสวนหาความจริง รวมถึงการใช้ภาษาที่อาจจะดูไม่ใช่แนวภาษาที่ใช้กับนิยายรหัสคดีที่เรามักคุ้นเคย (หากเราเชื่อว่านิยายรหัสคดีมีระบบภาษาของมันเอง) ทำให้มันมีความสวยงามทางภาษาภายใต้ความโสมมของคนที่เนื้อเรื่องต้องการถ่ายทอดออกมา อ่านแล้วก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหนังฟิลม์นัวร์อย่าง Chinatown ของ Roman Polanski หรือ Sin city ของ Frank Miller แม้มันจะไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น แต่การเล่าถึงความหน้าไหว้หลังหลอก อำนาจของผู้มีอิทธิพล และการวางแผนอยู่หลังม่านก็อดคิดถึงความคล้ายคลึงกันกับหนังเหล่านี้ไม่ได้เลย

มีติดอยู่บ้างในส่วนของวาบที่ใส่เข้ามา ที่ผมคิดว่ามันดูโดดออกมาจากเนื้อเรื่องอยู่พอควร การมีองค์ประกอบของสายนี่ไม่ได้ติดอะไร เพียงแต่ว่ามันไม่ได้มีการสร้างบรรยากาศหรืออะไรบางอย่างที่ทำให้คนอ่านเชื่อว่าเคมีของตัวละครนี้จะเกิดขึ้นได้จริง เหมือนเป็นบทความรักที่ถูกใส่เข้ามาเพื่อลดความรุนแรงหรือโหดร้ายของเนื้อเรื่องลงไปบ้าง ไม่เช่นนั้นก็ดูแต่จะมีตัวละครชายสองคนเดินไปเดินมาตามหาความจริงในหมู่บ้านห่างไกลเช่นนี้ เป็นการใส่โดยตั้งใจไม่ใช่สิ่งที่เนื้อเรื่องเอื้อให้เกิดขึ้นได้จริง อ่านไปแล้วเลยไม่เชื่อเลยว่าสิ่งที้มันเป็นความจริง ดูแปลกแยกออกไปจากเนื้อเรื่องอย่างน่าเสียดาย

สำหรับเล่มที่สองอย่าง กาสักอังก์ฆาต ในเล่มนี้เปลี่ยนแนวไปจากเดิม คุณกิตติศักดิ์หันมาใช้แนวทางของรหัสคดีคลาสสิคช่วงศตวรรษที่ 20 ที่เน้นไปที่กลเม็ดการฆาตกรรม ความซับซ้อนของคดีแทนสไตล์นักสืบไล่ลาหาความจริง เซทติ้งของเรื่องเป็นเกาะปิดตายที่ดันเกิดเหตุฆาตกรรมพอดีที่นักสืบซินแคลร์มาบวช ณ ที่แห่งนี้ ( ใช่ครับ ตัวเอกเป็นนักสืบของเราแล้ว) ที่ดูท่า เหตุการณ์ในครั้งนี้จะพัวพันกับคดีปล้นทองคำมูลค่าหลายสิบล้านที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว

แม้ตัวเล่มจะโฆษณาว่าเป็นการฆาตกรรมในพื้นที่เปิดตาย แต่จริงๆ มันก็คือคดีปิดตายในอีกรูปแบบหนึ่งเฉยๆ ผมเลยขอจัดประเภทว่ามันคือรหัสคดีในห้องปิดตายก็แล้วกัน

การที่คุณกิตติศักดิ์ใช้แนวทางของรหัสคดีคลาสสิคมาดำเนินเนื้อเรื่อง ในแง่หนึ่งมันมีข้อดีหรือคนอ่านสามารถจับทิศทางของเนื้อเรื่องได้ง่ายว่ามันจะไปในทิศทางไหน เล่นกับอะไร ซึ่งตรงนี้ทำได้ออกมาดีทีเดียว ชัดเจนไม่หลงทิศหลงทาง และการสร้างบรรยากาศการตัดขาดจากโลกภายนอก สถานการณ์ปิดตาย ก็ทำได้ดีใช้ได้เลย

เพียงแต่ว่า ในส่วนของกลวิธีฆาตกรรมที่เป็นหัวใจหลักของเรื่อง ผมคิดว่ามันดูไม่ได้ซับซ้อนเท่าใดนักนะครับ เผลอๆ ถ้าคนที่อ่านเรื่องทำนองนี้มาประมาณนึงอาจจะเดาคดีทั้งหมดได้ไม่ยาก พอคดีมันไม่ได้ขุ่นข้นซับซ้อนอย่างที่คาดหวัง ตอนอ่านมันเลยจะเนือยๆไปซักหน่อย ประกอบกับ การสร้างตัวละครนักสืบซินแคลร์ ที่ทำให้ผมเชื่อไม่ได้เลยว่าเขาเก่งจริง คือ โอเค พี่มีของ มีความสามารถแหละ แต่ไม่ได้รู้สึกว่านี่คือนักสืบมือหนึ่งอะไร แค่เป็นที่หัวไวกว่าคนอื่นซักหน่อย เพราะตลอดระยะเวลาการไขคดี ผมรู้สึกว่าพี่แกคิดอะไรไม่ค่อยออกเลย ถ้าไม่ได้ข้อมูลทั่วไปจากพี่ชายฝาแฝดที่เป็นตำรวจ ก็ดูว่าคดีนี้คงไขอะไรไม่ได้เลย หรือหากพูดง่ายๆว่า ถ้าให้ข้อมูลทั้งหมดนี้กับคนอื่น ก็คิดว่าคนคนนั้นก็น่าจะไขคดีได้ไม่ต่างกัน เลยแอบคิดว่าที่คดีมันไขได้ เพราะมีใส่ Cheat Code ปลดล็อคข้อมูลได้มากกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่ผมงงๆว่าเพราะอะไรถึงเป็นแบบนี้ เช่น การใช้คำแทนตัวละครนักสืบซินแคลร์ที่สับไปสับมาว่า พระบ้าง หมอบ้าง นักสืบบ้าง ชื่อจริงบ้าง สับไปสับมา ในตอนแรกผมนึกว่าการสลับไปมาเพราะมีการเปลี่ยนบทบาทของตัวละคร แบบตอนนี้กำลังคิดไขคดีเลยใช้สรรพนามการบรรยายว่านักสืบ พอเปลี่ยนเป็นการพูดคุยของตัวละครที่ในขณะนั้นเป็นพระ เลยใช้สรรพนามพระแทน แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ก็ดูท่าจะไม่ใช่กฎนี้ เพราะมีการใช้สลับไปมาไม่ตรงบทบาทเหมือนกัน จนไปถึงตอนจบแล้วก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ (ใครคิดออกช่วยเผยความจริงเพียงหนึ่งเดียวนี้ให้ผมที)

ทำให้ในภาพรวมแล้ว มันเป็นรหัสคดีปิดตายที่เข้าท่า มีการผูกโยงความซับซ้อนของตัวละครได้ค่อนข้างดี แต่ในส่วนตัวคดีจริงนั้น กลับไม่ได้ซับซ้อนมากนัก และเมื่อคดีมันเป็นพื้นที่ปิดตาย องค์ประกอบต่างๆ มันเลยจำกัด จำนวนคนที่จำกัด สถานที่ที่จำกัด สิ่งเหล่านี้เป็นข้อจำกัดของรหัสคดีปิดตายที่ทำให้การสร้างคดีให้ออกมาซับซ้อนซ่อนเงื่อนน่าเชื่อถือมันทำได้ยาก แม้จะได้พลังของความน่าตื่นเต้นของ “การปิดตาย” มาช่วยสนับสนุนความอยากรู้อยากเห็นของคนอ่านมาแล้วก็ตาม ซึ่งคิดว่าหากมีเล่มต่อไปที่ใช้รหัสคดีปิดตายอีกครั้ง อาจจะต้องลงรายละเอียดของความซับซ้อนให้มากขึ้นหรือไม่ก็ไม่ต้องจำกัดตัวเองให้เป็นคดีปิดตาย ที่ปิดทั้งสถานที่ของเรื่องและสถานที่ฆาตกรรม เพราะมันทำให้องค์ประกอบที่จะนำมาใช้เล่นกับคดีทำได้น้อยเกินไป จนยากที่จะทำให้กลายเป็นคดีที่ไขได้ยาก แต่ถึงกระนั้นก็ต้องยอมรับว่าในเรื่องการหาข้อมูลเพื่อนำมาใช้ในงานเขียน ในส่วนนี้
คุณกิตติศักดิ์ทำได้เสมอมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพระไตรปิฎก อาบัติทั้ง 7 ประเภท เสขิยวัตร และ อธิกรณสมถะ ที่ถูกนำมาใช้ตั้งเป็นชื่อบทที่สอดคล้องไปกับเนื้อเรื่อง ซึ่งเป็นลูกเล่นการตั้งชื่อที่เป็นลายเซ็นอย่างหนึ่งของคุณกิตติศักดิ์ไปแล้ว

ในส่วนสุดท้ายก่อนจากกัน มีประเด็นนึงที่ชัดเจนมากจากการได้อ่านทั้งสองเล่ม ที่หากยังมีการสานต่อซีรีย์นี้ต่อไป คือ อยากให้คุณกิตติศักดิ์ลองเขียนโดยไม่จำกัดตัวเองให้ในแต่ละบทต้องจบในแบบที่นักอ่านเรียกว่า “ค้าง” อยู่ตลอด เพราะทั้งสองเล่มในการจบบทย่อยเกือบทุกบท จะปิดท้ายด้วยการเปิดปมอะไรซักอย่างพอดี หรือเจอหลักฐานเด็ดอะไรบางอย่าง คือ มันก็ดีในการทิ้งท้ายทำให้นักอ่านอยากอ่านบทต่อไปทันที แต่ผมว่ามันเป็นการจำกัดการเขียนให้ต้องแคบเข้าไว้ตลอด จะเล่นใหญ่อะไรยากมาก เพราะมันต้องจบตอนด้วยเปิดปมเสมอ ไม่สามารถสร้างเรื่องให้ซับซ้อนยิ่งใหญ่แล้วไปเปิดปมจังๆในตอนท้าย หรือเล่นกับการไม่เปิดอะไรให้ชัดนัก หรือกลวิธีแบบอื่นอีกมากมายที่สามารถนำมาใช้ได้ในนิยายรหัสคดี ซึ่งมันไม่อาจนำมาใช้ได้เลยถ้ายังคงรูปแบบการเขียนทำนองนี้ไว้ เพราะด้วยฝีมือการเขียนผมว่าคุณกิตติศักดิ์สามารถเขียนได้อีกเยอะ หากไม่ต้องจำกัดตัวเองไว้ก่อนแบบนี้ เพราะขนาดจำกัดรูปแบบขนาดนี้ ผลงานที่ออกมายังอยู่ในเกณฑ์ที่ยกนิ้วมอบเยี่ยมให้ได้อย่างไม่เคอะเขิน

แ��้วถ้าหากสามารถเขียนได้อย่างอิสระไม่จำกัดในรูปแบบ ใส่ของส้รางปมใหญ่โตได้อย่างเต็มที่ งานที่ออกมาจะซับซ้อนขนาดไหน น่าติดตามกันต่อไปจริงๆครับ

[MT · Rating 5 out of 5]

- ให้ห้าดาวเพราะชื่นชมมากกว่าชื่นชอบนะ เป็นงานwhodunnitที่ติ๊กถูกทุกอย่างที่เราคาดหวังว่าจะให้ หลักๆก็คือ สนุก (อ่านรัวเดียวจบ ติ๊ก) มีsubstance (ภาษาลู(!?) ภาษาบาลี วรรณคดี ติ๊กรัวๆ) ตลคมีมิติ (ดูโสมและมีเลือดเนื้อกันดี ติ๊กๆ) pacing (ไหลลื่น แม้จะดูมีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม แต่ก็ดูไม่เร่งรีบจนเกินไปติ๊กรัวๆ) ถ้าตัดเกรดก็คงให้เอ ซึ่งเราดีใจมากที่เราได้เจอหนังสือแบบนี้เพราะเราจะได้ดูที่เนื้องานจริงๆ ปกติจะให้ห้าดาวเพราะความชื่นชม/อวยยศ จนเราก็biasedกับงานชิ้นอย่างลืมหูลืมตา

- ชอบsubstanceในเรื่องนี้มากๆ เพราะมีตั้งแต่เรื่องภาษาศาสตร์เรื่อยไปยันเรื่องเคมีวิทยา โดยเฉพาะการเล่นกับคำที่มันสนุกดี (คำผวน ปริศนาธรรม คำทับศัพท์ คำยืม)ถือว่าต่อยอดงานป้าอกาธาได้มีอะไรหรือถึงขึ้นมันดูinventiveกับขนมงานmurder mysteryด้วย รวมไปถึงธีมวัดและพระสงฆ์ก็ยิ่งทำให้รสชาติในการอ่านมันม่วนขึ้นมากๆ เราชอบส่วนนี้มากๆ อ่านแล้วทำให้นึกถึงกาหลมหรทึก ซึ่งก็เป็นงานที่ยอดเยี่ยมพอๆกัน

- ชอบการที่นสไม่มีเชิงอรรถเลย แม้ว่าในเรื่องจะมีศัพท์เฉพาะทางเต็มไปหมด คือนักเขียนอธิบายคำเหล่านั้นลงในเนื้อหาเลย ซึ่งอันนี้เป็นเซอร์ไพร์สที่ดีมากๆ

- ชอบการโควทของคาลิล ยิบรานมากๆ ดีมาก ปกติเราไม่อินงานเขา แต่เล่มนี้เอามาใช้ได้ถูกบริบทอย่างงงๆ

- โดยรวมคือbelieve the hypeได้เล่มนี้ สนุก เพลิน มีอะไร ที่แน่ๆคือดีกว่าเล่มThe Furyที่เราจะไม่หยุดrantตลอดไป


ปล. พึงไปอ่านบทนำหลังที่อ่านจบแล้ว รู้สึกคิดถูกที่อ่านหลังจาก ถ้าอ่านก่อนอาจไม่ให้ห้าดาว !

[Winnie Wynn · Rating 4 out of 5]

เราให้ 3.8 เป็นแนวสืบสวนเล่มแรกที่ได้อ่าน สนุกดี เนื้อเรื่องพอเดาได้ว่าใครน่าสงสัยว่าจะมีส่วนร่วม และแผนซ้อนแผนฆาตกันเองของคนร้ายก็สนุกดี แต่ก็มีบางช่วงที่เราอ่านแล้ววางบ้าง อาจเพราะเรายังมือใหม่กับแนวนี้แต่พออ่านจบแล้วก็สนึกดีคิดว่าน่าจะลองอ่านซ้ำอีกรอบดู เราว่าภาษาบางคำอาจจะไม่คุ้นเคยเลยทำให้เหมือนจะเข้าใจแต่ไม่อินมาก แต่มีแอบน้ำตาซึมช่วงท้ายเรื่องนิดนึงแอบสงสารตัวละครกาสัก

[Meaw T. · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก กลมกล่อม ดีใจที่มีงานสืบสวนฝีมือคนไทยที่ทำได้ขนาดนี้ มันครบถ้วนถูกต้องไปหมดจนรู้สึกได้เลยว่าผู้เขียนใส่ความทุ่มเทและชีวิตจิตใจลงไปในงานเขียนจริงๆ วางโครงเรื่องอย่างดีและซับซ้อนซ่อนเงื่อนเปี่ยมอารมณ์ อาจจะมีบางช่วงที่ยังจูนไม่ติด เพราะจำชื่อตัวละครตามทิศไม่ได้แต่อ่านๆไปแล้วเริ่มโอเคขึ้น แม้จะมีบางประเด็นที่เฉลยไม่เคลียร์ แต่โดยภาพรวมแล้วมันดีมากๆเลยค่ะ อยากให้เขียนสืบสวนอีกนะคะ จะตามเก็บทุกเล่มเลย

[Punnchyyy · Rating 1 out of 5]

ไม่อยากให้คะแนนเลยสักดาว

"รู้สึกอึดอัดตลอดทั้งเล่ม แต่ไม่ได้อึดอัดเพราะอินกับบรรยากาศในเรื่อง มันอึดอัดเพราะทุกอย่างดูประดิษฐ์ ดูฝืนไปหมด"

กาสักอังก์ฆาตเปิดเรื่องด้วย ทิวกร นักสืบคนหนึ่งที่ต้อนคนร้ายจนมุมทำให้คนร้ายกระโดดตึกตายต่อหน้าต่อตา ด้วยความรู้สึกผิดในใจเลยหนีไปบวชที่วัด ”กาสักเกษียณ“ ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะร้างในทะเลเพื่อสงบจิตสงบใจ แต่วัดแห่งนี้กลับมีจุดเชื่อมโยงกับคดีคนร้ายปล้นร้านทองเมื่อ 20 ปีก่อนซึ่งกลุ่มคนร้าย 4 คนหายเข้ากลีบเมฆไปพร้อมทองหนัก 1,000 บาท และคดีจะหมดอายุความในอีกไม่กี่วัน หลังจากคืนแรกที่ทิวกรบวชก็เกิดคดีพระหายตัวไปซ้ำรอยกับเมื่อ 10 ปีก่อนที่มีพระรูปหนึ่งหายตัวไปเช่นกัน ตามมาด้วยคดีฆาตกรรมใน“ห้องเปิดตาย” พบพระรูปหนึ่งถูกฆาตกรรมในกุฏิขณะที่พระที่เหลือถูกขังไว้ในหอสำนึกตน และเกิดคดีอื่นๆ ตามมา ทิวกรร่วมมือกับพี่ชายซึ่งเป็นสารวัตรที่ดูแลคดีโจรปล้นร้านทองเมื่อ 20 ปีก่อนเพื่อหาจุดเชื่อมโยงและไขคดีทั้ง 2 ไปพร้อมๆ กัน โดยมีปริศนาธรรมที่เจ้าอาวาสทิ้งไว้บนเกาะก่อนตายเป็นกุญแจในการไขคดี

สรุป: สำหรับนักอ่านแนวสืบสวนมือใหม่คงสนุกเพลินๆ ได้กับหนังสือเล่มนี้ ผู้เขียนหาข้อมูลมาหลายอย่างทั้งงานเขียนไทย ภาษา เคมี และอื่นๆ โดยรวมแล้วจริงๆ มันไม่ได้แย่ขนาดน้้น แต่แค่พยายามทำหลายอย่างเกินไป ขาดความใหม่ทั้งพล็อต และการนำเสนอ ไม่แนะนำเลยสำหรับคอนิยายสืบสวนที่อ่านกันแบบเข้มข้นอยู่แล้ว สปอยล์จุดน่าคันใจและย้อนแย้งใต้โพสต์

[Ponlawat Pensuk · Rating 5 out of 5]

หนังสือพล็อตล้ำสุดๆ ฆาตกรรมในห้อง "เปิด" ตาย
ผู้ต้องสงสัยถูกขังอยู่ในห้องปิด แต่มีเหตุฆาตกรรมด้านนอกเกิดขึ้น

สนุกมาก ภาษาสวยมากกก เพราะมาก อ่านลื่นมาก
ถ้าถามว่าประมาณไหน นึกภาพก็คือให้ระดับเดียวกับปราปต์
คนเขียนเก่งมาก แบบรู้เลยว่า research มาดีสุดๆ
ทั้ง ประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ พุทธศาสน์และภาษาศาสตร์เลย
ประวัติศาสตร์อาจจะไม่เด่น แต่ยอมรับเลยว่าได้ขนาดนี้ก็เทพแล้ว
พุทธศาสน์คุณพี่บาลีเป๊ะมาก เขียนได้แบบเนียนกริบ เล่นคำเก่งเกิ๊น
ชื่อบทแต่ละบทคือคล้องกับเนื้อเรื่องหมดเลย เหมือนจบเปรียญ ๙
วิทยาศาสตร์ก็หาข้อมูลได้ดี นิติวิทยาศาสตร์ในการพิสูจน์ศพคือเจ๋ง
(รู้เลยว่าตั้งใจมาก เพราะที่ปรึกษามีทีมตำรวจด้วย ทำการบ้านดีสุดๆ)

และเป็นอีกเล่มเช่นเคย ที่เดาฆาตกรผิดทั้งหมด ผิดแบบพังครืน ตู้ม
เป็นเรื่องที่คิดเยอะไปอีกแล้ว ฮือ 5555555555 เส้นผมบังภูเขาจริง
คือตัวคนร้ายอะ คิดไว้เหมือนกันว่า หรือจะเป็นพล็อตประมาณนี้วะ
แต่ตัดทิ้งไปเลย เพราะคิดว่ามันจะตรงไปตรงมาขนาดนี้เลยหรอ 5555
พอตอนเฉลยฆาตกรเท่านั้นแหละ ตัดทิ้งทีละคนๆ ผิดแต่ต้นยันท้าย

ส่วนทริคการเล่นคำ ก็แปลก แหวกแนวดี บอกใบ้ตั้งแต่ชื่อเรื่องแล้ว
พอเฉลยทริคก็ว้าวดีนะ ชอบ แต่มันซับซ้อนน้อยไปนิด
simple but beautiful แล้วกัน เล่มนี้
เป็นหนังสือแนวสืบสวนฝีมือคนไทยที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

--จบการรีวิว--

[Sahachad Bank · Rating 3 out of 5]

-ฆาตกรรมบนเกาะห่างไกลผู้คน ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของวัด
-ผู้ก่อเหตุเป็นพระ
-เชื่อมโยงกับเหตุการณ์ในอดีต
-หนังสือเล่มนี้เป็น page-turner อยากรู้ว่าบทถัดไปจะเป็นอย่างไร
-ชอบการเฉลยตัวคนร้ายในเรื่อง ซึ่งผู้เขียนเน้นย้ำว่า "เหมือนการลอกปอกเปลือกชั้นของหัวหอม"

[Pipat Tanmontong · Rating 4 out of 5]

ไม่ได้ติดนิยายจนลืมนอนแบบนี้มานานแค่ไหนแล���วนะ
เป็นนิยายสืบสวนไทยที่อ่านสนุกเกินคาดเลยนะ แม้สำนวนกับบทบรรยายบรรยากาศยังไม่ถึงกับพีคก็ตาม
เอาเป็นว่าอ่านจบ เกิตติศักดิ์ คงคา ก็กลายเป็นชื่อที่เราคาดหวังถึงผลงานในอนาคตของเ้สตัวเลยล่ะ

[linyuekun · Rating 1 out of 5]

Overrated มากๆ

อึดอัดกับการพยายามจะยัดศัพท์ที่ดูจะเฉพาะทางเข้ามา แต่การใช้คำพื้นฐานอย่าง นั้น/นั่น นี่คือพังสุด แทบจะใช้คำว่า “นั่น” ในทุกที่ แม้แต่ในบริบทที่คำว่า “นั้น” เหมาะสมกว่า อ่านไปก็ขัดใจไปตลอดทั้งเล่ม

ไหนจะยิ่งการใช้คำผวนที่ฝืนสุดกับการไม่มี consistency บางคำก็ผวนรูป บางคำก็ผวนเสียง บางคำผวนผิดเลย มุสา งี้ ผวนว่า มาซุ มาไงวะเนี่ย จะผวนเสียงก็หมาสุไม่ก็มะสู ผวนรูปก็ มาสุ นี่มาซุมายังไง ผันเสียงกันอีท่าไหน แล้วเข้าใจว่าอย่างตอนจบอยากจะให้ impact กับการผวน แต่อ่านแล้วก็ได้แต่มองบน กอ-ผ้างี้ ผวนเสียงมันได้ทั้ง กา-พ่อ และ ก้า-พอ จะฝืนพ่อให้ได้เลยงี้ แล้วอย่าง โกษ-ท่า นี่คือจะผวนรูปหรือเสียง เพราะมันคือเสียง เอก-โท จะผันเสียงยังไงให้มีคำว่า กา แล้วถ้าจะบอกว่าผวนรูปก็ได้ กอ-ผ้า จะเป็น กา-ผ้อ แทน ซึ่งถ้าจะพ่อให้ได้ ทำไมไม่ กอ-พ่า แต่แรก งง แต่ทั้งหมดมันคือฝืนอะ ฝืนจะซึ้ง

มีความเบียวเรื่องชื่อเกินไปอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสรรพนามแทนคำของคนที่มี title เยอะอย่างพระเอกคือเยอะจนต้องถอนหายใจ ด้วยความที่เป็นทั้งนักสืบ หมอ พระ ในคนเดียว ไหนจะทั้งชื่อ ชื่อเล่น ฉายา ในบริบทที่ไม่อยากเรียก title ซ้ำนี่คือสรรพนามเยอะไปหมดจนน่ารำคาญ

เนื้ิอเรื่องเกี่ยวกับรหัสก็อ่านไปขมวดคิ้วไป หลัง ๆ ปล่อยจอย อะ จะเอาแบบนี้ก็เอาเถอะ มองต้นไม้แล้วเข้าใจเฉยว่าคำคู่นี้จับคู่กันได้ แต่อีกคู่อยู่ข้างกันนะ แล้วยิ่งดูรูปประกอบแล้วแบบ อะ นั่นจะเล่นคำว่าทองด้วยไหม สรุป ไม่จ้าาาา ใบ้ศพ ใบ้ต้นไม้ ใบ้หิน

โดยรวมคืออ่านไปถอนหายใจไป

[a Cat a Box · Rating 5 out of 5]

สนุก ชอบ ไม่ผิดหวัง สมราคามวลมหาชนประชาสัมพันธ์ ภาษาแม้จะใช้ภาษาไทยแบบยากบ้าง แต่ด้วยความเป็นคนไทย เราจึงเข้าถึงได้ง่าย รวมไปถึงเทคนิคปริศนาต่าง ๆ เกี่ยวกับการซ่อนคำ สมกับเป็นคนไทยจริง ๆ และกิจของสงฆ์ต่าง ๆ ที่ทำให้อินจริง ๆ

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

วรรณกรรมสืบสวนไทยในเซตติ้งพระสงฆ์สุดแสนเอกลักษณ์ กุฏิแปดทิศ พระแปดรูป ยาพิษและศพ ภายใต้วัดป่าบนเกาะร้าง สถานที่ซึ่งอาจพัวพันกับคดีปล้นดังที่กลุ่มคนร้ายขโมยทองได้สำเร็จโดยไร้การจับกุมมา20ปี สืบสุดมันส์+ลุ้น อ่านแล้วทดสอบสมอง เขาวงกตแห่งการสืบ หันไปทางไหนก็ตัน สไตล์สืบในสถานที่ปิดตาย
.
เมื่อนักสืบซินแคลร์เดินทางไปบวชพักใจพักเครียด ณ วัดป่าบนเกาะที่ไม่มีใครเข้าออก สถานที่ซึ่งมีเบาะแสคดีปล้นทองเมื่อหลายปีก่อน บวชไปไม่กี่วันก็เกิดคดีฆาตกรรม ทั้งปิดและ-เปิด-ตายที่นั่น มีคนร้ายวางยาพิษพระ ซึ่งพระอาจเป็นคนร้ายก็ได้หรือคนนอกก็ได้ บรรยากาศวังเวงชวนระทึก เชื่อใจใครไม่ได้เลย

เป็นงานเขียนที่เขียนได้น่าติดตาม เล่มไม่หนา แต่การบรรยายต้องใช้สมาธิด้วยสำนวนละเอียด ๆ แต่อ่านไม่ยากขนาดนั้น ศัพท์สงฆ์เยอะจริงแต่ไม่มากเกินความเข้าใจ เพราะบางคำก็ไม่เข้าใจจริง ๆ 55ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็เดาบริบทเอา สำหรับเราเป็นอะไรที่ใหม่ เนื่องจากไม่เคยอ่านเซตติ้งพระนักสืบมาก่อน

มีความเว่อร์วังความเป็นไปได้ยากแต่ก็เป็นไปแล้วเพราะนี่เป็นงานเขียนแนวแพทเทิร์นที่ถูกวางมาอย่างดีแล้ว มีทุกฟีลลิ่งบนเรื่องราวมากมายที่ซ่อนทับถม ดีเทลใส่เต็มผูกทุกทาง ทั้งปริศนาคำไทยสองชั้น คำกลอน การเมือง เรื่องราวสงฆ์ สารเคมี เทคนิค-กลวิธีการปกปิดการฆ่า คือไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเขียน

ประทับใจความปูเรื่องให้น่าติดตาม แปลกจนน่าตื่นเต้นดี ว้าวเรื่อย ๆ จะเป็นยังไงต่อไป อยากรู้ตอนจบจริง ๆ แม้ระหว่างทางที่อ่านจะนั่งคิดหัวแตกก็ตาม แต่คิดยังไงก็คิดไม่ทันเพราะตัวเอกเฉลยแล้ว อ่าว555 คือบทจะเฉลยก็รวบรัดจริง นักสืบกับพี่ชายตำรวจผนึกกำลังกัน ทดไว้ในหัวแล้วอธิบายตอนท้ายนั่นเอง

ผูกทริกเก่งพอ ๆ กับโทนเล่มคดีฆาตกรรมในบ้านสิบเหลี่ยมหรือแนว ๆ นี้ แต่ทว่าเป็นเซตติ้งไทยคืออ่านเข้าใจง่ายกว่า ชอบที่แทนตัวละครพระเป็นแต่ละทิศ จนอยากให้แปลเป็นภาษาญี่ปุ่นให้คนญี่ปุ่นอ่านบ้างจะได้เข้าใจฟีลว่าเวลาคนไทยอ่านแพทเทิร์นสืบสวนงานแปล ต้องทำความเข้าใจคอนเซปต์บ้างเป็นยังไง

อ่านจบรู้สึกว้าวเรื่องทริกที่สร้างเซตติ้งขึ้นมา ต้องชื่นชม ไม่ใช่ว่าคนเราจะเขียนความซับซ้อนออกมาได้ขนาดนี้ สำหรับเราเล่มนี้คือความเบียวสไตล์ไทยที่หาทำได้ยาก ดีใจที่มาแพทเทิร์นเหนือ ๆ คิดตามยาก ๆ แบบญี่ปุ่นบ้าง (เพราะนี่อ่านแนวปิดตายจากฝั่งเจแปนมานาน คิดว่าแกเบียวได้คนเดียวรึไง หึร์)

ไหนจะศัพท์แสงความเบียวผสม ๆ มังงะ พี่น้องฝาแฝดผู้เก่งกันคนละด้าน แค่นี้ก็คือโลกแห่งจินตนาการเหนือจะเอ่ย ซึ่งแสนเท่ ก่อนอ่านเลยคิดว่าต้องเข้าใจบริบทตรงนี้เป็นซีรีส์ของตัวละครนักสืบ เพราะมีการสลับฉายาที่เขียนในจดหมายหากันตอนแฝดยังเด็ก และพูดถึงจากเล่มโอปติกะอำพราง ก่อนหน้าด้วย

อ่านจบก็สมความคาดหวัง สนุกดี แม้จะไม่เต็ม100 เพราะบางจุดก็มีความดรอปเนื่องจากต้องโฟกัสในหลายเส้นเรื่อง แรงจูงใจจากคดีปล้น-แรงฆาตกรรม คำกลอนคำใบ้อาจจะเข้าใจได้ยากไปบ้าง แต่ด้านความอบอุ่น ปูมาดี เฉลยตอนท้ายคือออกทางซึ้ง ๆ คนอ่านอย่างเราก็เวทนาสงสารตัวละครอย่างเดียว

ก็สมกับที่คุณนักเขียนได้อิทธิพลมาจากเคโงะและอกาธาคริสตี ทำได้สมฐานะนักเขียนผู้รังสรรค์แรงบันดาลใจต่าง ๆ มาได้อย่างมีสไตล์ จากที่เราเคยอ่านผลงานก่อนหน้ามา ยอมรับว่าเก่งและคุณเขาก็เอนจอยในงานเขียนจริง ๆ คือเครื่องผลิตผลงานดี ๆ นี่เอง และเล่มนี้ก็ปังจริง สมราคาคนอวยไม่น้อยหน้าเลย


วรรคที่ชอบ

- ไม่มีความหวังของใครสมควรถูกทำลายจนสิ้นซากหรอก แม้จะด้วยนามของความถูกต้องก็ตาม

[Fai C. - · Rating 4 out of 5]

3.8 🌟

นิยายสืบสวนไทยที่มีเนื้อเรื่องน่าสนใจและการดำเนินเรื่องแบบรวดเร็ว

ส่วนที่ชอบคือความสร้างสรรค์แปลกใหม่ มีการผูกเรื่องโดยมีพระ ตำรวจ หมอ นักสืบ ทองคำมูลค่าหลายล้าน และปริศนาลายแทงสมบัติอยู่ด้วยกันบนเกาะร้างห่างไกล อ่านได้เพลินๆ

ภาษาและการเล่าเรื่องตรงไปตรงมา มีการบรรยายบ้างในตอนต้นของแต่ละบทซึ่งไม่ได้ทำให้เรื่องย้วยมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ส่งเสริมความลุ่มลึกของเนื้อเรื่องหรือมิติของตัวละครอย่างมีนัยยะสำคัญแต่อย่างใด

อ่านแล้วนึกถึงคินดะอิจิ นิดนึง

ส่วนที่งง คือ การใช้สรรพนามหลากหลายแทนตัวละครหลักในย่อหน้าเดียวกัน อ่านแล้วต้องตั้งสติมากว่ากำลังพูดถึงใคร ถ้าใครไม่เคยอ่านซีรีย์นี้มาก่อน คิดว่าน่าจะเจอความสับสนแบบเดียวกัน
และอีกเรื่องคือตัวละครค่อนข้างแบนๆ อาจจะเพราะเป็นนิยายขนาดสั้น

โดยรวมคือ อ่านเลย เพลินๆจบได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง

[Mint · Rating 2 out of 5]

สนุกดี เราชอบที่ get to the point ไม่เยิ่นเย้อดี ทริคสนุก ตอนแรกแอบรู้สึกพระเอกแอ้คอะ แบบ เสียงหล่อตลอดเวลา แบบ นักสืบหนุ่มห์ฬ์ฅ์ พระหนุ่มห์ฬ์ฅ์ นายแพทย์หนุ่มห์ฬ์ฅ์ (เสียงเข้มขรึม) แต่พออ่านๆไปแล้ว เออ ติดเฉย 5555555555

เออแต่ถ้าอยากออกแนว สืบไปด้วยกัน ไรงี้ก็ ไม่นะ 555555555 อันนี้คือ เค้าสืบ ละเราอ่าน แต่ก็สนุกดี

ตอนจบแบบ อรุ่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ล้ำ ชอบๆ แต่ก็มีหลายปมที่ไม่ได้คลายเหมือนกัน และมีบางคำถามที่เราไม่ได้คำตอบ

โดยรวมก็อ่านเพลินๆ แต่คิดว่าไม่ได้แบบ ว้าว memorable เปลี่ยนชีวิตอะไร คงไม่อ่านเล่มอื่นในซีรีส์ต่อ

ETA: ขอหักดาว หลังจากมีหลายท่านบอกว่า ทริคตอนจบเคยมีคนใช้แล้ว ก็ ครับ

[S U E A W O R L D D อ่านกับเสือ · Rating 4 out of 5]

"นี่คือคดีฆาตกรรมห้องปิดตายกลับด้าน เหยื่อไม่ได้ถูกขัง แต่กลับเป็นผู้ต้องสงสัยที่โดนขังเสียเอง"
⛱️ : นักสืบหนุ่มตัวเอกของเราอยากไปออกบวชเพื่อพักกายพักใจออกห่างจากสังคมผู้คน โดยเลือกไปบวชที่'วัดกาสักเกษียณ'วัดป่าห่างไกลผู้คนแยกตัวอยู่บนเกาะห่างจากแผ่นดิน วัดนี้เท่มากคือทั้งวัดจะมี 8 กุฏิ พระที่นี่จะได้สมญานามตามชื่อทิศ พระอีสาน พระพายัพ นับสืบหนุ่มของเราคือพระประจิม ณ ปัจจุบันคือมีพระ 7 รูป เพราะพระอีสานหายตัวไปเป็น10ปีล่ะ
กะจะหาความสงบแต่บอกเลยค่ะไม่มีจ้ะ🤣 บวชยังไม่ทันจะทำอะไรจู่ๆก็มีเหตุการณ์พระทั้งเกาะสลบติดในห้องจนตำรวจเป็นคนเปิดประตูปล่อยพระออกมา แต่เจ้าอาวาสที่อยู่ด้านนอกคนเดียวกับมรณะภาพ ห๊ะ!! ใครทำ??
ระหว่างที่เดินหาคำตอบไปทั่วเกาะก็เกิดสารพัดเหตุการณ์น่าเวียนหัวไปหมดแถมดูเหมือนมันจะไปเชื่อมโยงกับคดีใหญ่เมื่อ20ปีก่อน นั่นคือคดีปล้นทองมูลค่ามหาศาลที่ติดตามอะไรไม่ได้เลยและกำลังจะหมดอายุความในเร็วๆนี้😳
🛕 : เรื่องนี้คือก็มีทัังจุดที่ชอบและไม่ชอบ เรื่องราวแบบไท้ยไทยน่าติตตาม พ่วง 2 คดี คือคดีปล้นทองในอดีต (เหตุการณ์น่าสนใจมาก) กับคดีปัจจุบันทั้งหายตัวทั้งมรณะภาพ ภาษาไทยแบบมีคำศัพท์เกี่ยวกับพระเยอะแต่อ่านไม่ยากเพราะปล่อยจอยไม่สนความหมาย🤣 ส่วนของบรรยายนั้นเกินสละสลวยไปอ่ะ ฉวัดเฉวียนเกิน😅 และรู้สึกว่าบางจุดมันมีการต่ออ่ะ แบบพูดถึงแล้วก็ทิ้งไปเฉยๆ จริงๆกไม่ได้ทีผลต่อเนื้อเรื่องมาก แต่มันค้างคาใจง่ะจนสงสัยว่าตัวเองอ่านข้ามป่ะว่ะ
พาร์ทเฉลยได้แต่ร้องว้าวกับการไขปริศนาต่างๆ มีการเล่นคำเอย ผวนคำเอย มีการใช้ภาษากาที่คิดเองขึ้นมาอีกเท่สุดๆ ไหนจะเรื่องของสารพิษวิทยาศาสตร์ การจะเขียนเล่มนี้ไม่ใช่ง่ายเลยนะฮะ ชื่นชมมากๆ รู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้มันเท่อ่ะ ทั้งปก รูปเล่ม เซ็ทติ้งของเรื่อง ไขคดีได้แล้วไม่เฉลยนะเก็บไว้ในใจปล่อยให้ไอ้เสืองงหัวแตก แล้วพอบทจะเฉลยฉันก็แบบกิส🤣🤣
⚠️SPOIL⚠️
ชื่นชมความเหล่าพระที่มารวมตัวกันที่นี่โดยมีความเกี่ยวข้องกัน ไหนจะความอดทนที่แบบสมบุกสมบันมาตั้งนานเพื่อกะรอเวลาใช้ทอง ธรรมมะมันไม่ซึมจิตใจบ้างเออะ (ไอ้เสือก็อินเกิน😅)
📚 : #กาสักอังก์ฆาต
✍️ : กิตติศักดิ์ คงคา
⭐⭐⭐✨
#อ่านกับเสือ #รีวิวหนังสือ #แนะนำหนังสือ #วันนี้อ่านอะไรดี #BOOKSTAGRAMTHAILAND

[Dreammmt · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Nnpp PuchPin · Rating 5 out of 5]

นิยายสืบสวนไทยที่มีความคาดเดายาก ชื่อบทเป็นศัพท์ในวงการพระและความน่าอ่านที่อยากป้ายยา
กาสักอังก์ฆาต เรื่องราวของนักสืบซินแคลร์กับสารวัตรเดเมียน สองหนุ่มฝาแฝดกับการสืบคดีที่มีความเชื่อมโยงกันระหว่างคดีปล้นร้านทองในวันครบรอบ 10 ปีเหตุการณ์พฤษภาทมิฬและคดีพระถูกฆ่าตายนอกหอสำนึกตน ซินแคลร์ตัดสินใจออกบวชจากความรู้สึกผิดในคดีล่าสุดแต่ถึงอย่างนั้นก็เกิดความว้าวุ่นใจขึ้นมาเพราะวัดกาสักเกษียนกลับมีการหายตัวไปของพระ 2 รูปจนสัญชาตญาณการเป็นนักสืบในสถานะการเป็นพระจึงต้องเกิดขึ้น
เราชอบในความเล่นคำผวน ภาษาที่ชวนฉงนแต่นักสืบก็เก่งที่พอจะถอดรหัสได้ส่วนเรื่องสารเคมีที่ใช้ในคดีก็ถือว่าหยิบมาน่าสนใจเพราะของที่พระใช้แต่ละคนก็จับฉ่ายมาเป็นอาวุธจนกลายเป็นผู้ต้องสงสัยทุกรูป
ใครที่มองหางานนิยายสืบสวนรสชาติไทยต้องมาที่เล่มนี้เลยค่ะ

[suwa · Rating 2 out of 5]

อ่านแล้วทำให้เรายังมีความอยากรู้ต่อว่ามันจะเป็นยังไงจะจบยังไงก็ถือเป็นใช้ได้แล้วตอนนี้

หนังสือเล่มไม่หนามาก อ่านแปปๆ ก็จบ และส่วนตัวรู้สึกว่าเนื้อหาที่ได้จริงๆ มันสั้นกว่าขนาดเล่มไปอีก ส่วนใหญ่ปริมาณตัวอักษรในเล่มเน้นไปกับการบรรยายและพรรณาโวหารซึ่งถ้าใครชอบก็ชอบ แต่ตัวเราที่อาจจะเป็นใจร้อน อยากให้เนื้อเรื่องมันคืบหน้าไปไวๆ กว่านี้ก็อาจจะรู้สึกว่าช้าไปหน่อย

แต่บทจะจบจะสรุปเฉลยคดีก็ปุบปับมาก
นี่อ่านแล้วก็เฮ่ย สรุปแล้วเรอะ5555555
ตัวคนอ่านที่ชินกับการอ่านนิยายสืบสวนไปแล้วเดา/สืบตามไปด้วยอาจจะอึ้ง มันไม่มีอะไรให้ท่านตามสืบหรือคาดเดาไปพร้อมๆ กันด้วยได้ เบาะแสไม่พอ lol
เค้า give the clue ให้ท่านตอนกำลังจะเฉลยแต่ละปมแล้วเท่านั้น ซึ่งก็โอเค อ่านตามเอาเนื้อเรื่องไปอย่างเดียวก็ได้ เพลินๆ ในอีกแง่หนึ่ง

ปัญหาใหญ่ของเราอันนึงคือการที่พระทั้งแปดรูปบนเกาะใช้สมญาณามนามตามทิศของกุฏิตัวเอง ..นุจำชื่อทิศไม่ได้ค่ะ lol เป็นครั้งแรกที่รู้จักทิศหรดี แต่คือเราจะแก้โดยการมองข้ามเรื่องความเป็นทิศและมาโฟกัสว่ามันเป็นชื่อๆ หนึ่งก็ได้ แต่ก็ยังแอบประสบปัญหาแยกว่าตัวละครไหนเป็นตัวละครไหนในช่วงแรกไม่ออกอยู่ดี มันตึบ

ใดๆ คือขอส่งท้ายด้วยคำบ่นไร้สาระ
1. ติดใจมากที่ตัวทิวากร (พระนักสืบตัวเอกของเล่มนี้) มีความกังวลไม่อยากให้พระรูปอื่นระคายความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับตำรวจที่มาทำคดีที่เป็นฝาแฝดกันตลอดต้นเรื่อง ..คือ ..สงสัยว่าคนอื่นมันจะไม่ระคายได้ไง ก็หน้าเหมือนกันคนจะไม่สงสัยว่าเป็นญาติกันอยู่แล้วเหรอ งง55555555 ถ้ากุเป็นชาวบ้านแถวนั้นต้องมีถามนะ

2. พระบนเกาะในเรื่องมีต้องทำสบู่เองโดยใช้สารเคมีบลาๆ บอกว่าถ้าสบู่ก้อนหมดแล้วต้องขึ้นฝั่งไปซื้อทุกครั้งจะลำบาก ซึ่ง.. กุงงนิดหน่อยตรงที่สบู่ก้อนมันไม่ได้หมดเร็วขนาดนั้นมั้ยนะ หรือไง ทำเองแล้วจะประหยัดกว่า? แต่ตอนหลังๆ ก็มีบอกว่าพระต้องมีไปซื้อเสบียงนอกเกาะทุกสองสัปดาห์อยู่แล้ว.. คือ..? ถ้าสบู่หมดทำ���มไม่ฝ��กซื้อตอนเติมเสบียง มันไม่ง่ายกว่าซื้อโซดาไฟเข้าเกาะมาทำสบู่หรือไง กุงง เหมือนฝืนให้พระแต่ละรูปต้องมีสารเคมีในครอบครองให้ได้เฉยๆ

[nananatte]

คุณหมอทิวกรมีอาชีพเสริมเป็นนักสืบ ไล่ต้อนคนร้ายจนมุม จนคนร้า���ตัดสินใจจบชีวิตลงไปต่อหน้าตัวเอง ด้วยความรู้สึกผิดและทำใจไม่ได้ ทิวกรจึงเดินทางมาบวชที่วัดป่าบนเกาะไกลแสนไกลสุดจะทุรกันดาร ทั้งที่ตั้งใจมาบวชเพื่อทำให้จิตใจสงบ แต่ก็มีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่ มีทั้งพระหายตัวลึกลับ แล้วก็เกิดคดีฆาตกรรม!?

เห็นกระแสเล่ม 'กาสักอังก์ฆาต' โด่งดังเหลือเกินก็เลยหยิบมาอ่านค่ะ คือถ้าเห็นแค่ปกเราจะเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องผีแน่ๆ แต่ไม่มีผีนะ มันคืองานสืบสวนล้วนๆ ตามขนบเลยค่ะ คือมีคนจำนวนหนึ่งอยู่รวมกันในช่วงเวลาหนึ่ง เกิดคดีฆาตกรรม แต่ทุกคนมีพยานที่อยู่ครบ แล้วก็ต้องมาสืบหาฆาตกรกัน โดยที่ตัวละครทั้งหมดในเรื่องเป็นพระ

ในระหว่างที่ตรวจหาหลักฐาน ก็พบว่าพระแต่ละรูปในวัดนี้มี "สารเคมีแปลกๆ" อยู่ในกุฎิทั้งนั้น ซึ่งแต่ละคนรับผิดชอบหน้าที่ต่างกัน เช่น งานครัว งานปลูกผัก เป็นหมอดู หรือดูแลเครื่องยนต์

ความสนุกของคดีนี้คือ มีคดีปล้นทอง 30 ล้านในอดีตที่กำลังจะหมดอายุความในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า และคีย์เวิร์ดสำคัญของคดีนั้นคือคำว่า "กาสัก" ซึ่งเผอิญว่าเป็นชื่อเดียวกันกับวัดที่ทิวกรมาบวช ตัวนักสืบหนุ่มไม่ได้คิดว่าคดีปล้นทองจะเกี่ยวอะไรกับคดีฆาตกรรมในวัด แต่สารวัตรรติพล พี่ชายของเขาไม่คิดอย่างนั้น

เป็นเราเองที่จำทิศในเรื่องไม่ได้ก็เลยจำตัวละครไม่ค่อยได้เท่าไร รู้แค่ว่าคุณนักสืบและพี่ชายนิสัยน่ารักดีทั้งคู่เลย และตอนจบจบดีจบซึ้ง ไม่ได้บีบคั้นอารมณ์ให้ทรมานใจ อ่านได้เพลินๆ สบายๆ เดินเรื่องไวค่ะ

[Nattha · Rating 2 out of 5]

1.5 ปัดขึ้นค่ะ

อาจจะเป็นเพราะเพิ่งได้อ่านหลังจากช่วงที่มัน hype มากๆ เลยคาดหวังไว้มาก + อ่านปกหน้าปกหลังแล้วดูน่าสนใจ แต่เนื้อในเหมือนหลอกเลย ที่บอกว่าฆาตกรโดนขังแต่มีคนตายข้างนอกคือ ฆาตกรก็ไม่ได้โดนขังรึป่าว ที่บอกเป็นห้อง"เปิด"ตายก็ไม่เข้าใจ บอกเป็นห้องปิดตาย (setting เกาะร้างปิดตาย) ยังเข้าใจมากกว่า

เรื่องการเขียนเราแอบติดตรงชื่อเรียกพระเอก คือพี่หลายสรรพนามเกิน เดี๋ยวพระหนุ่ม พระนักสืบ เจ้าของชื่อประจิม นายแพทย์หนุ่ม ศาตราจารย์ ฯลฯ จะเปลี่ยนบ้างตามบริบทเข้าใจได้ แต่นี่เปลี่ยนสลับแทบทุกบรรทัดที่กล่าวถึง เราว่าอ่านแล้วงงค่ะ ฉายาซินแคลร์กับเดเมียนอีก ไม่รู้ใส่มาทำไมเพราะพูดถึงน้อยมากๆ สุดท้ายพี่น้องก็เรียกชื่อจริงกัน หรืออาจจะนำไปเล่มอื่นก็ไม่ทราบค่ะ

เนื้อเรื่อง เราว่าคล้ายบ้านสิบเหลี่ยม/And then there were none แต่เดาค่อนข้างง่าย บางช่วงไปเร็วตามไม่ทัน แต่บางช่วงก็ช้าจนแอบหลับ รหัสคดีก็ บอกไม่ถูกค่ะ คือตอนถอดมันง่ายนะ แต่เราว่าคนอ่านเดาถึงจุดนั้นได้ยาก ซึ่งก็แล้วแต่คนชอบค่ะ แล้วตัวพระเอกคือมีความย้อนแย้งสูงมาก บอกอยากสงบแต่ไปบวชเกาะที่โคตรน่าเกิดคดี ปากบอกไม่อยากยุ่งๆ แต่สืบสวนด้วยทุกช็อต แถมคิดอะไรไม่ค่อยออกอีก

เรื่องภาษา สวยจริงค่ะแต่ฟุ่มเฟือย+ภาษาพระเยอะมากค่ะ ส่วนตัวไม่อิน

[Art Mlang · Rating 3 out of 5]

แนว whodunnit ทั่วๆไป

[Taeriza Jadezy PLOYZ · Rating 2 out of 5]

2.25 / 5

ส่วนตัวไม่รู้จะอธิบายเนื้อเรื่องหรือความรู้สึกจริงๆยังไง อ่านแล้วจะหลับทั้งเล่มเลยค่ะ บางฉากรู้สึกอึดอัดแปลกๆ อาจจะไม่ใช่แนวของเราเลยค่ะ

[Gib Chan · Rating 2 out of 5]

สั้นๆนะ : ไม่หนุกอะ

[Kulkamol Tamjaijitr · Rating 5 out of 5]

มันดีมากๆ เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนที่ชอบสุด❤️❤️
คนเขียนเก่งมากๆ

เดินเรื่องไว ไม่เยิ่นเย้อ สนุกตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย
คดีซับซ้อน อ่านแล้วแบบเคว้งคว้าง เดาอะไรไม่ถูก แต่ผู้เขียนก็วาง clue ไว้นิดๆตลอดทาง

ตอนเฉลยคือแบบขมวดปมเก็บรายละเอียดได้ดีมากๆ
ตอนจบมีน้ำตาซึมหน่อยๆ

ช่วงแรกๆจะงงกับคำศัพท์ กะแผนผังนิดหน่อย
แต่ชอบที่มีสรุปไว้ให้ระหว่างทางเป็นระยะๆ
อ่านจบแล้วรู้สึกว่าต้องกลับไปเก็บรายละเอียดอีกรอบ 555

..เรื่องเกี่ยวกับนักสืบที่สะเทือนใจจากเหตุการณ์ฆ่าตัวตายของคนร้ายต่อหน้าต่อตา เลยตัดสินใจไปบวชที่วัดป่ากลางเกาะที่ห่างไกล ในวัดที่มีพระอยู่ทั้งหมด 7 รูป
แต่ก้ดันเกิดเหตุการณ์พระที่วัดหายตัวไป เลยต้องมาทำหน้าที่สืบคดีที่เกาะแห่งนี้ ซึ่งไปพัวพันกับคดีปล้นทองที่ปิดไม่ลงเมื่อ 20 ปีที่แล้ว...

[A Kuamanee · Rating 2 out of 5]

เป็นเล่มที่ใช้เวลาอ่านนานมาก นึกว่าจะอ่านไม่จบแล้ว เพราะสำนวนภาษาที่ใช้คือไม่ตรงจริตอย่างแรง บวกกับเนื้อเรื่องที่ก็งั้นๆ ไม่อยากบอกว่าเหมือนนิยายสืบสวนทั่วๆไป เพราะนิยายสืบสวนทั่วๆไปทำได้ดีกว่านี้

เปิดเรื่องมาก็งงกับตัวละครพระเอกแล้ว คือฮีจะเอายังไงกับชีวิตกันแน่ ปากบอกอยากหนีจากคดี แต่ดันมาเลือกมาบวชในวัดป่าบนเกาะร้าง กลางมหาสมุทร แถมดูมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างกับคดีชิงทรัพย์ที่โจรกำลังรอให้หมดอายุความอีก ต่อให้เป็นเด็กประถมที่เพิ่งดูโคนันได้ซีซั่นเดียวไม่ต้องเป็นนักสืบสุดอัจฉริยะก็ต้องรู้สึกทะแม่งๆกับวัดนะ แบบนี่คือสถานที่ที่ถูกเซตมาให้เกิดคดีด้วยซ้ำ งง หนีจากคดีแบบใด

อีกอย่างนึงที่รู้สึกขัดใจมากเวลาอ่านคือการใช้คำแทนตัวพระเอก คือบรรทัดนึงพระหนุ่ม อีกบรรทัดนักสืบ ถัดมาอีกนิดศาตราจารย์ซินแคร์ คือเข้าใจว่าไม่อยากให้คำซ้ำ มันจะดูทื่อๆ แต่อันนี้คือเปลี่ยนทุกบรรทัดจนอ่านแล้วรำคาญ บวกกับพึ่งมาเฉลยฉายาพระเอกเอาตอนเกือบท้ายเล่มว่ามาจากการที่เขียนจดหมายหากันกับฝาแฝด อันนี้มันควรจะบอกตั้งแต่ต้นเรื่องมั้ย จะได้อ่านแล้วอ๋อว่าใครเป็นใคร คำเรียกแบบนั้นแบบนี้มาจากไหน

อีกส่วนที่ค่อนข้างรำคาญเวลาอ่านคือเขียนให้ดูตกใจ อึ้ง ทึ่ง เสียว ตลอดเวลาที่ได้เบาะแสใหม่ๆ คืออ่านแรกๆมันก็ตื่นเต้น แต่พออ่านไปเรื่อยๆมันให้ความรู้สึกว่าพระเอกเป��นนักสืบจริงเร้อ ทำไมถึงตกใจกับแทบจะทุกข้อมูล เหมือนเพิ่งสืบคดีแรกยังไงอย่างนั้น ทำให้ไม่อินเลยกับการที่คนเขียนบอกว่าพระเอกเก่งอย่างนั้นเก่งอย่างนี้ เพราะคนเขียนไม่ได้โชว์แต่แค่บอกว่าเก่งนะ ซึ่งพออ่านไปมันก็ทำให้เชื่อไม่ลง

รวมๆคือไม่สนุก แต่ก็ไม่ได้แย่ถึงขั้นอ่านไม่ได้เลย

[Nopnaree Boonsoot · Rating 2 out of 5]

*ความเห็นและรสนิยมส่วนตัว*
- ภาษาฉวัดเฉวียนแต่ไม่ส่งอะไรเลย เป็นคำสร้อยเพิ่มคำเฉยๆ แต่ไม่ได้ช่วยด้านเนื้อเรื่องหรือความรู้สึกแก่ผู้อ่าน ส่วนตัวคิดว่าไม่จำเป็นขนาดนั้น แต่เข้าใจว่าคงเป็นสไตล์ผู้เขียน เราคิดว่ามันมีทั้งคุณและโทษ การที่พยายามใช้ภาษาให้สวยมากเกินไป จนมันกลายเป็นกำแพงที่จะเข้าใจถึงสิ่งที่เรื่องกำลังจะสื่อสาร

- การสร้างปมให้ตัวเอก คิดว่าควรเอาการใช้คำสร้อยทั้งหลายมาอธิบายความรู้สึกนึกคิดของตัวเอกดีกว่า ผู้อ่านคงจะรู้สึกร่วมกับภาวะที่เขาเผชิญมากกว่านี้

- ตัวคดี ส่วนตัวคิดว่ากลางๆ อ่านแบบไม่เอาเป็นเอาตาย คืออ่านไปเรื่อยๆ ถ้าคิดจะเดาคนร้ายก็เดา ไม่เดาก็ไม่เดา แต่พอเฉลยออกมา กลับรู้สึกเฉยๆ

- การเรียกตัวเอก มันหลายสรรพนามมากจนรู้สึกติดใจ อ่านแล้วเข้าใจนั่นแหละว่าหมายถึงตัวเอก แต่พอสลับชื่อบ่อยๆ ก็ทำให้อ่านไม่ค่อยไหลลื่น

[Chawanat · Rating 4 out of 5]

จุดที่ขอติมีอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกคือยังไม่ค่อยรู้สึกว่าตัวนักสืบทิวกร (ซินแคลร์) ของเรานั้นจะเก่งอย่างที่บทพยายามปูว่าเขาคือยอดนักสืบผู้เฉียบแหลมสักเท่าไร ส่วนตัวกลับมองว่าเขาเก่งในการทำงานคู่มากกว่าทำงานเดี่ยว เพราะการปะติดปะต่อเรื่องราวที่ทำให้ไขคดีได้เป็นผลมาจากการทำงานคู่กับพี่ชายฝาแฝดอย่างสารวัตรรติพล (เดมียน) มากกว่า ส่วนอย่างที่สองคือตอนช่วงสืบคดีบนเกาะได้มีการบรรยายถึงความกังวลว่าพระรูปอื่นๆ จะระแคะระคายความเกี่ยวพันระหว่างตัวนักสืบทิวกรที่มาบวชเป็นพระกับตัวสารวัตร ส่วนตัวมองว่ามันน่าจะเลยจุดระแคะระคายไปแต่แรกแล้ว เพราะสองคนนี้เป็นฝาแฝดกัน เมื่อเราเห็นคนหน้าเหมือนกันก็ย่อมเห็นถึงความเกี่ยวโยงกันโดยแทบจะไม่ต้องระแคะระคายเลย

อย่างไรก็ตามจุดที่ต้องขอชมในเล่มนี้มีอยู่เยอะมาก อย่างแรกคือการใช้ภาษาและการเล่าเรื่องที่เอาอยู่มากๆ งานรหัสคดีเล่มนี้เล่าเรื่องได้สนุกและชวนติดตาม แถมยัง cliffhanger เราทุกบทจนวางแทบไม่ลง ตัวผู้เขียนทำการบ้านในแง่ข้อมูลต่างๆ มาอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทางสงฆ์ กลทางภาษา หรือเรื่องทางเคมีและการชันสูตรต่างๆ เห็นถึงความตั้งใจและใส่ใจของผู้เขียน เซตติ้งของวัดบนเกาะร้างก็มีความน่าสนใจและให้บรรยากาศชวนเคลือบแคลงดีจริงๆ และด้วยการเล่าเรื่องที่ชวนติดตามนี้เองที่เป็นจุดแข็งของงานเล่มนี้ อยากบอกว่ามันเพียงพอที่จะทำให้เราอยากอ่านงานรหัสคดีเล่มต่อๆ ไปของคุณกิตติศักดิ์ รวมถึงผลงานก่อนหน้าด้วย