What do you think?
Rate this book
Ik schrijf u vanuit het Vel d'Hiv
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
January 1, 2020
Een boek met originele documenten, bijlagen en extra informatie. In 'Ik schrijf u vanuit het Vel d'Hiv' krijg je verschillende briefjes te lezen. Deze zijn unieke stukken en vertellen (zeer kort) de toestand van vele duizenden mensen. Naast de authentieke boodschappen, wordt er ook wat persoonlijks aan toegevoegd. Zoals foto's of meer informatie over zij die de boodschappen naar buiten lieten smokkelen.
Toen ik dit boek kocht was ik nieuwsgierig. Voornamelijk naar: wat kan dit boek mij nog vertellen. Ik was op zoek naar iets dat ik nog niet wist. Langs de andere kant leek het me ook zeer interessant om eens wat documenten vanuit die tijd te bekijken. Een beetje te zien hoe de sfeer was bij zo'n stiekeme correspondentie met anderen.
Eerlijk is eerlijk, het heeft me oprecht omver geblazen. In de inleiding krijg je een heleboel informatie over de plek aan zich. Je komt ook te weten wat de mensen toen niet wisten, misschien soms zelfs nooit zouden weten. Dat geeft de lezer een soort machtspositie. Je weet meer.
De documenten op zich waren heel fijn om eens te bekijken. Mijn Frans is redelijk, maar ik heb geen flauw idee waarom elk handschrift in die tijden zo moeilijk leesbaar is. Dat vond ik voor mijn leeservaring jammer. Het is niet zo zeer iets algemeen negatief, want de teksten staan er uitgetypt gewoon bij. Je komt nog steeds te weten wat er staat.
Het gedeelte met de foto's vond ik heel aangrijpend. Een verhaal, uitleg of wat geklieder op een papiertje spreken niet dezelfde 'echtheid' als een foto. Het verraste me hoe levendig ik het me kon inbeelden. Hoe ik al die personen daar zag zitten en vooral hun angst kon begrijpen.
De bijlagen achteraan vond ik na het lezen zeker waarde toevoegen. Het hielp namelijk om te begrijpen hoe zo'n gigantische razzia heeft kunnen gebeuren. De organisatie die daarachter zat is ongelofelijk. Zeker iets dat je zal verwonderen hoe zoiets mogelijk kon zijn, zeker als je vergelijkt met hoe georganiseerder we de dag van vandaag zijn.
Je hebt het boek vrij snel uit. Op een uurtje of twee ben je wel rond. Moest je nu niet zo sterk stil staan bij de originele papieren, kan het zelfs sneller. Al is het echt de moeite waard.
Dit was voor mij ook de eerste keer dat ik hoorde dat mensen zich wisten vrij te pleiten. Er zijn ontsnappingsverhalen die de ronde gaan, en we weten dat ze bestonden. Maar dat mensen zich met behulp van enkele diensten echt wisten vrij te pleiten, dat wist zelfs ik niet.
Uiteindelijk gaat het hier maar om een verzamelplek, maar er zijn er toch enkele die weer op vrije voeten kwamen te staan. Sommige werden later toch weer opgepakt, terwijl anderen gewoon de rest van de oorlog een 'normaal' leven konden leiden. Uiteraard in de mate van het mogelijk.
Mijn enige puntje van kritiek is, dat ik mijzelf eraan stoorde dat er geen rekening werd gehouden met culturele aspecten van namen. Er staan zoveel Poolse namen in dit boek, en iedere -ski naam bleef ook -ski. De vrouwelijke achternamen werden niet aangepast naar -ska. Wat mij doet vermoeden dat ook bij de overige nationaliteiten zulke regels genegeerd werden.
Persoonlijk voor mij zeer verwarrend omdat het iets is waar ik vertrouwd mee ben. Dat is een klein detail dat, ondanks dit waarheidsgetrouwe informatieve boek, mij op momenten toch kon storen.
Het is een informatief boek, maar voelt absoluut niet onderwijzend aan. In mijn ogen een echte aanrader als je eens wat persoonlijks wilt vanuit die tijd, en terwijl ook wat nieuwe dingen wil leren.
Toen ik dit boek kocht was ik nieuwsgierig. Voornamelijk naar: wat kan dit boek mij nog vertellen. Ik was op zoek naar iets dat ik nog niet wist. Langs de andere kant leek het me ook zeer interessant om eens wat documenten vanuit die tijd te bekijken. Een beetje te zien hoe de sfeer was bij zo'n stiekeme correspondentie met anderen.
Eerlijk is eerlijk, het heeft me oprecht omver geblazen. In de inleiding krijg je een heleboel informatie over de plek aan zich. Je komt ook te weten wat de mensen toen niet wisten, misschien soms zelfs nooit zouden weten. Dat geeft de lezer een soort machtspositie. Je weet meer.
De documenten op zich waren heel fijn om eens te bekijken. Mijn Frans is redelijk, maar ik heb geen flauw idee waarom elk handschrift in die tijden zo moeilijk leesbaar is. Dat vond ik voor mijn leeservaring jammer. Het is niet zo zeer iets algemeen negatief, want de teksten staan er uitgetypt gewoon bij. Je komt nog steeds te weten wat er staat.
Het gedeelte met de foto's vond ik heel aangrijpend. Een verhaal, uitleg of wat geklieder op een papiertje spreken niet dezelfde 'echtheid' als een foto. Het verraste me hoe levendig ik het me kon inbeelden. Hoe ik al die personen daar zag zitten en vooral hun angst kon begrijpen.
De bijlagen achteraan vond ik na het lezen zeker waarde toevoegen. Het hielp namelijk om te begrijpen hoe zo'n gigantische razzia heeft kunnen gebeuren. De organisatie die daarachter zat is ongelofelijk. Zeker iets dat je zal verwonderen hoe zoiets mogelijk kon zijn, zeker als je vergelijkt met hoe georganiseerder we de dag van vandaag zijn.
Je hebt het boek vrij snel uit. Op een uurtje of twee ben je wel rond. Moest je nu niet zo sterk stil staan bij de originele papieren, kan het zelfs sneller. Al is het echt de moeite waard.
Dit was voor mij ook de eerste keer dat ik hoorde dat mensen zich wisten vrij te pleiten. Er zijn ontsnappingsverhalen die de ronde gaan, en we weten dat ze bestonden. Maar dat mensen zich met behulp van enkele diensten echt wisten vrij te pleiten, dat wist zelfs ik niet.
Uiteindelijk gaat het hier maar om een verzamelplek, maar er zijn er toch enkele die weer op vrije voeten kwamen te staan. Sommige werden later toch weer opgepakt, terwijl anderen gewoon de rest van de oorlog een 'normaal' leven konden leiden. Uiteraard in de mate van het mogelijk.
Mijn enige puntje van kritiek is, dat ik mijzelf eraan stoorde dat er geen rekening werd gehouden met culturele aspecten van namen. Er staan zoveel Poolse namen in dit boek, en iedere -ski naam bleef ook -ski. De vrouwelijke achternamen werden niet aangepast naar -ska. Wat mij doet vermoeden dat ook bij de overige nationaliteiten zulke regels genegeerd werden.
Persoonlijk voor mij zeer verwarrend omdat het iets is waar ik vertrouwd mee ben. Dat is een klein detail dat, ondanks dit waarheidsgetrouwe informatieve boek, mij op momenten toch kon storen.
Het is een informatief boek, maar voelt absoluut niet onderwijzend aan. In mijn ogen een echte aanrader als je eens wat persoonlijks wilt vanuit die tijd, en terwijl ook wat nieuwe dingen wil leren.
February 2, 2018
Moedige mensen!
September 8, 2016
Een zeer aangrijpend boek...
Ikzelf heb het op een paar uurtjes tijd uitgelezen.
Hier en daar zelfs een traan moeten wegpinken... Ik kan me niet voorstellen wat die mensen hebben moeten doorstaan.
Ikzelf heb het op een paar uurtjes tijd uitgelezen.
Hier en daar zelfs een traan moeten wegpinken... Ik kan me niet voorstellen wat die mensen hebben moeten doorstaan.
November 19, 2018
Dit boek verteld vooral over de verwarring en onwetendheid bij de opgepakte joden. Hoe ze hun post of pakketjes weg krijgen of krijgen van familie door de welwillendheid van de gezagdrager.
zeker een interessant boek om te lezen
zeker een interessant boek om te lezen
January 4, 2015
Ik heb dit boek gelezen na aanleiding van de film haar naam was Sarah. Ik was erg benieuwd naar deze gebeurtenis en wilde daar zeker meer over weten. Dit boek bestaat uit brieven en foto's van mensen die in het Velodrome d'Hiver hebben gezeten en de meeste hebben dit niet overleefd.
Dit boek was erg indrukwekkend, het zijn echte verhalen en echte foto's van die tijd. Op die manier kom je veel meer te weten van wat er toen gebeurde dan wat je hoort/leest uit van mensen die hier over vertellen.
Ik raad dit boek zeker aan aan mensen die geinterreseerd zijn in ook de andere kant van WO2.
Dit boek was erg indrukwekkend, het zijn echte verhalen en echte foto's van die tijd. Op die manier kom je veel meer te weten van wat er toen gebeurde dan wat je hoort/leest uit van mensen die hier over vertellen.
Ik raad dit boek zeker aan aan mensen die geinterreseerd zijn in ook de andere kant van WO2.
April 27, 2016
Indrukwekkend
Read
March 26, 2017Het is 4 uur in de ochtend. Ze zijn ons komen halen. Ik zeg u vaarwel, ik heb spijt van alle pijn die ik u kon aandoen en alle problemen die ik u heb gebracht. Weet dat ik van u heb gehouden ofschoon ik het nooit aan u heb kunnen bewijzen. Mijn lieve vrienden, ik omhels u allen. Bid voor mij. Tot spoedig. Uw Edith
In haar aangrijpende bestseller Haar naam was Sarah vertelt Tatiana de Rosnay het waargebeurde verhaal van de Parijse joden, die in de nacht van de 16e juli 1942 door de nazi's werden opgepakt en onder erbarmelijke omstandigheden dagenlang werden ondergebracht in het Vélodrome d'Hiver. De meesten van hen keerden hieruit nooit terug, maar kwamen om in de vernietigingskampen.
In Ik schrijf u vanuit het Vel d'Hiv zijn de brieven, briefjes en naar buiten gesmokkelde kattebelletjes bijeengebracht die de geïnterneerden in haast en vaak ook paniek naar hun achtergebleven familieleden of vrienden schreven. Meestal aangrijpend, soms zakelijk; vol onzekerheid over wat hen te wachten stond, maar altijd hartverscheurend.
Deze brieven, waarvan het merendeel nooit eerder in druk is verschenen, werden van begeleidend commentaar voorzien door Karen Taïeb, archivaris van Mémorial de la Shoah in Parijs, en met een voorwoord ingeleid door Tatiana de Rosnay.
In haar aangrijpende bestseller Haar naam was Sarah vertelt Tatiana de Rosnay het waargebeurde verhaal van de Parijse joden, die in de nacht van de 16e juli 1942 door de nazi's werden opgepakt en onder erbarmelijke omstandigheden dagenlang werden ondergebracht in het Vélodrome d'Hiver. De meesten van hen keerden hieruit nooit terug, maar kwamen om in de vernietigingskampen.
In Ik schrijf u vanuit het Vel d'Hiv zijn de brieven, briefjes en naar buiten gesmokkelde kattebelletjes bijeengebracht die de geïnterneerden in haast en vaak ook paniek naar hun achtergebleven familieleden of vrienden schreven. Meestal aangrijpend, soms zakelijk; vol onzekerheid over wat hen te wachten stond, maar altijd hartverscheurend.
Deze brieven, waarvan het merendeel nooit eerder in druk is verschenen, werden van begeleidend commentaar voorzien door Karen Taïeb, archivaris van Mémorial de la Shoah in Parijs, en met een voorwoord ingeleid door Tatiana de Rosnay.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews