Έχω ένα μυστικό

by Γιάννης Παπαμιχαήλ

«Έκλεισα τα μάτια μου και ονειρεύτηκα όσα η ίδια, ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, πολλά βράδια μου αφηγούνταν για τη ζωή της ή μου διάβαζε από διάφορες σημειώσεις που κρατούσε. Ναι, η Αλίκη για τους ξένους ήταν η “απλησίαστη” σταρ, για μένα όμως, το γιο της, ήταν η πιο γλυκιά και συμπονετική μάνα. Και η ζωή της έμοιαζε από τη μία με αρχαίο δράμα, αλλά από την άλλη είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που την κάνουν παραμύθι. Όπως το παραμύθι της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων...»

461 pages, Paperback

First published January 1, 2008

Reviews

[Eleni · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο χωρίς ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία αλλά ιστορικά και συναισθηματικά πολύτιμο.
Οι "φαν" της Αλίκης δε θα μάθουν κάτι καινούριο για τη ζωή της,σα να βλέπεις μια παλιά ελληνική ταινία του Φίνου που ξέρεις απέξω κι ανακατωτά.
Για τους υπόλοιπους "ποιοτικούς" αναφέρω ενα μήνυμα της σ'ένα νέο ηθοποιό/συγγραφέα που απέκτησε τη κόρη του:
"Να σου ζήσει η κόρη. Απ' αυτή θα πάρω την εκδίκησή μου. Θα σε παρακαλάει να με δει στην τηλεόραση και τότε να δούμε τι θα πεις."

[Ιφιγένεια · Rating 5 out of 5]

Δυσκολεύτηκα να αποφασίσω πόσα αστεράκια να βάλω στο συγκεκριμένο βιβλίο ....Διαβάζετε πανέυκολα και σίγουρα αξίζει να το διαβάσουμε εμείς που αγαπάμε την Αλίκη Βουγιουκλάκη .Δεν ξέρω αν αυτά που διάβασα ήταν 100% αληθινά και κατά πόσο ένας γιος μπορεί να είναι αντικειμενικός όταν γράφει για τη μητέρα του αλλά τα περισσότερα που γράφει είναι πράγματα που είναι γνωστά έτσι κι αλλιώς απλά τα λέει με περισσότερες λεπτομέρειες .Είμαι μεγάλη φαν της Αλίκης και του Παπαμιχαήλ οπότε το απόλαυσα και όταν διάβαζα δεν μπορούσα να το αφήσω .Θα βάλω 5 αστεράκια γιατί το βιβλίο είναι γεμάτο με την αγαπημένη μου ηθοποιό και μου άνοιξε ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι να δω τη ζωή της από μια διαφορετική πλευρά . Ο τρόπος γραφής του Γιάννη είναι σίγουρα απλός, χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο .Ήταν σαν να βγήκα μαζί του για καφέ και άρχισε να μου μιλάει για τη μητέρα του...

[Maria Stefanou · Rating 5 out of 5]

Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα βιβλία που βασίζουν τη μυθοπλασία τους σε ιστορικά , αληθινά γεγονότα και ακόμα περισσότερο, (όσο περίεργο κι αν φανεί αυτό) στις βιογραφίες.

Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι θα δυσανασχετήσουν με τη βαθμολογία μου, ενδέχεται να τη χαρακτηρίσουν υπερβολική για ένα βιβλίο σαν κι αυτό.

Ο λόγος που θέλησα να βάλω πέντε αστεράκια είναι καθαρά συναισθηματικός. Κατ’ αρχάς πρόκειται για την Αλίκη Βουγιουκλάκη που όπως και να το κάνουμε κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ήταν από κάθε άποψη το πιο λαμπρό αστέρι και μάλιστα σε μία μεταπολεμική Ελλάδα που είχε ανάγκη από αυτό το δυνατό φως που εξέπεμπε.

Από την άλλη πλευρά, μέσα από τις περιγραφές, ξαναζούσα έντονα ιστορίες που μου έχει διηγηθεί η μητέρα μου, όπως για παράδειγμα ότι περίμεναν ώρες στην ουρά του σινεμά για να κόψουν εισιτήρια και στη συνέχεια δεν ήταν λίγες οι φορές που αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν όρθιοι μία από τις επιτυχημένες ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Και μάλιστα καθόλου δεν τους πτοούσε αυτό, αντίθετα το απολάμβαναν γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τηλεόραση, δεν υπήρχε διαδίκτυο και ο κινηματογράφος ήταν πραγματική ανάγκη για διασκέδαση και ψυχαγωγία. Τόσο μεγάλη ήταν η λαχτάρα τους που δεν είχε καμία σημασία αν θα αναγκάζονταν να παρακολουθήσουν όλοι την ταινία όρθιοι και τις περισσότερες φορές δεν έφευγαν μόλις η ταινία τελείωνε παρά καθόντουσαν και στην επόμενη αφού με ένα εισιτήριο είχες το δικαίωμα να δεις όσες προβολές ήθελες.

Πολλά και διάφορα λέγονται σε αυτό το βιβλίο για τη μεγάλη σταρ, για τη σχέση της με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, για τις φιλοδοξίες της, το πόσο εργατική ήταν αλλά και για τις αδυναμίες της όταν τα φώτα έσβηναν και η αυλαία έπεφτε για να κρύψει τα πραγματικά της συναισθήματα.

Μου άφησε μία γλυκόπικρη αίσθηση όταν το τελείωσα αν και ήξερα από την αρχή το «τέλος» και μπορώ να πω ότι εκ’ των προτέρων αισθανόμουν μία βαθιά μελαγχολία να υποβόσκει έντονα μέσα μου.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν είναι και θα είναι η εθνική σταρ της πατρίδας μας και θα συνεχίσει να ζει μέσα στις καρδιές μας όσα χρόνια κι αν περάσουν γιατί είναι αδύνατο να επισκιάσει κάποιος έναν ήλιο. Ακόμα και όταν αυτός δύει συνεχίζει να φωτίζει έστω και αχνά τον ουρανό.

[Romina · Rating 3 out of 5]

Για όσους αγαπάνε τη Βουγιουκλάκη διαβάζεται ευχάριστα. Κατα τα άλλα δεν εχει κάποια λογοτεχνική αξία.

[Chris Koul · Rating 5 out of 5]

Αυτό είναι ένα βιβλίο που δίσταζα να διαβάσω και όλο το ανέβαλλα γιατί επρόκειτο για βιβλίο που διάβαζε η γιαγιά μου (το έχει ακόμα στο κομοδίνο της) και το θεωρούσα πάντα «υλικό για μεσημεριανή εκπομπή» και για κόσμο των «ογδόντα και άνω». Εντέλει, τώρα ψήθηκα και το διάβασα. Πρόκειται περί συγκλονιστικής εξομολόγησης. Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ δεν είναι απλά το τέκνο δύο τιτάνων του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά ένα κακοποιημένο παιδί που μοιράζεται τον πόνο του. Ναι μεν εξιστορεί και τον μύθο της μάνας του, που τον ξέρουμε έτσι κι αλλιώς απέξω κι ανακατωτά, αλλά το ζουμί είναι η κακοποιημένη ψυχούλα του. Απομυθοποίησα πρόσωπα και καταστάσεις και τον συμπόνεσα. Να’ναι καλά ό,τι κι αν κάνει σήμερα.

[Κατερίνα · Rating 2 out of 5]

Τις τελευταίες σελίδες τις προσπέρασα γρήγορα. Δεν είναι ΤΟ λογοτεχνικό ανάγνωσμα αλλά έχει το δικό του ύφος και πληροφορίες που δεν γνώριζα. Για μένα it was okay.

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Η λατρεμένη και αγαπημένη μου Αλίκη μέσα από τα μάτια του παιδιού της.