What do you think?
Rate this book
El laberint dels extraviats: Occident i els seus adversaris
Une guerre dévastatrice vient d’éclater au cœur de l’Europe, qui ravive les pires traumatismes du passé ; des menaces de cataclysme nucléaire sont constamment agitées, alors qu’on les croyait définitivement écartées ; un bras de fer planétaire se déroule, opposant l’Occident à la Chine et à la Russie… Il est clair qu’un bouleversement majeur est en train de se produire, qui affecte déjà notre mode de vie, et qui remet en cause les fondements mêmes de notre civilisation. Chacun en a conscience, mais personne encore n’a contemplé cette crise avec la profondeur de champ qu’elle mérite.
Comment en est-on arrivé là ? Amin Maalouf remonte, dans ce livre, aux origines de ce nouvel affrontement entre l’Occident et ses adversaires, en retraçant l’itinéraire de quatre grandes nations : d’abord le Japon de l’ère Meiji, qui fut le premier pays d’Asie à défier la suprématie des nations « blanches », et dont la modernisation accélérée fascina l’humanité entière, notamment les autres pays d’Orient, qui tous rêvèrent de l’imiter ; puis la Russie soviétique, qui constitua, pendant trois-quarts de siècle, une formidable menace pour l’Occident, son système et ses valeurs, avant de s’effondrer ; ensuite la Chine, qui représente en ce vingt-et-unième siècle, par son développement économique, par son poids démographique et par l’idéologie de ses dirigeants, le principal défi à la suprématie de l’Occident ; et enfin les Etats-Unis, qui ont tenu tête à chacun des trois « challengers », et qui sont devenus, au fil des guerres, le chef suprême de l’Occident et la première superpuissance planétaire.
L’ensemble de ces récits constitue une grande fresque historique qui éclaire, comme on ne l’avait jamais vu jusqu’ici, les enjeux des conflits en cours, les motivations des protagonistes, et les étranges paradoxes de notre époque.
En exergue du livre, l’auteur cite cette parole si pertinente de Faulkner : « Le passé ne meurt jamais. Il ne faut même pas le croire passé. »
Comment en est-on arrivé là ? Amin Maalouf remonte, dans ce livre, aux origines de ce nouvel affrontement entre l’Occident et ses adversaires, en retraçant l’itinéraire de quatre grandes nations : d’abord le Japon de l’ère Meiji, qui fut le premier pays d’Asie à défier la suprématie des nations « blanches », et dont la modernisation accélérée fascina l’humanité entière, notamment les autres pays d’Orient, qui tous rêvèrent de l’imiter ; puis la Russie soviétique, qui constitua, pendant trois-quarts de siècle, une formidable menace pour l’Occident, son système et ses valeurs, avant de s’effondrer ; ensuite la Chine, qui représente en ce vingt-et-unième siècle, par son développement économique, par son poids démographique et par l’idéologie de ses dirigeants, le principal défi à la suprématie de l’Occident ; et enfin les Etats-Unis, qui ont tenu tête à chacun des trois « challengers », et qui sont devenus, au fil des guerres, le chef suprême de l’Occident et la première superpuissance planétaire.
L’ensemble de ces récits constitue une grande fresque historique qui éclaire, comme on ne l’avait jamais vu jusqu’ici, les enjeux des conflits en cours, les motivations des protagonistes, et les étranges paradoxes de notre époque.
En exergue du livre, l’auteur cite cette parole si pertinente de Faulkner : « Le passé ne meurt jamais. Il ne faut même pas le croire passé. »
368 pages, Paperback
First published October 4, 2023
297 people are currently reading
2802 people want to read
About the author
Amin Maalouf
67 books6,642 followersAmin Maalouf (Arabic: أمين معلوف; alternate spelling Amin Maluf) is a Lebanese journalist and novelist. He writes and publishes primarily in French.
Most of Maalouf's books have a historical setting, and like Umberto Eco, Orhan Pamuk, and Arturo Pérez-Reverte, Maalouf mixes fascinating historical facts with fantasy and philosophical ideas. In an interview Maalouf has said that his role as a writer is to create "positive myths". Maalouf's works, written with the skill of a master storyteller, offer a sensitive view of the values and attitudes of different cultures in the Middle East, Africa and Mediterranean world.
Most of Maalouf's books have a historical setting, and like Umberto Eco, Orhan Pamuk, and Arturo Pérez-Reverte, Maalouf mixes fascinating historical facts with fantasy and philosophical ideas. In an interview Maalouf has said that his role as a writer is to create "positive myths". Maalouf's works, written with the skill of a master storyteller, offer a sensitive view of the values and attitudes of different cultures in the Middle East, Africa and Mediterranean world.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 173 reviews
October 17, 2024
Amin Maalouf’un son kitabı Labirent, “Batı ve Hasımları” alt başlığıyla yayınlanmış, bu alt başlık kitabı çok daha iyi yansıtıyor. “Yolunu yitirmiş insanlığa hızlı bir kuşbakışı atmak” diye tanımlıyor yazar kitabını. “Doğu”yu, Rusya, Çin ve Japonya ile sınırlı tutarken “Batı”yı ise ABD ile tanımlıyor.
Yazar olabildiğince objektif olmaya çalışmış ancak eğitimini aldığı ve kültürünü benimsediği Batı’nın diğer yarısı olan Avrupa (özellikle Fransa) etkisi altında kaldığından, kalemin mürekkebi biraz Amerika kokuyor. Ancak buna rağmen yaklaşık son 150 yılın mükemmel bir fotoğrafını yukarıda adı geçen dört ülke-devlet üzerinden, son derece derli toplu ve gerçekçi olarak aktarmayı başarmış. Yani mürekkebinin kokusu kitabın değerini düşürmemekte.
Kendi adıma oldukça değerli bilgiler edindim, bazı tarihsel olayların seyrini ve birbiriyle ilişkisini daha net oturtum kafamda. Günümüzde Batı (Amerika) ile onun hasımları Doğu (özellikle Çin) arasında oluşan bir labirentte sıkışıp kalmış insanlığın bugününü ve geleceğini çok yalın bir dille anlatmış. Görüşleriyle tam uyum içinde olmak şart değil, ancak bu kitabı okumak bence şart.
Yazar olabildiğince objektif olmaya çalışmış ancak eğitimini aldığı ve kültürünü benimsediği Batı’nın diğer yarısı olan Avrupa (özellikle Fransa) etkisi altında kaldığından, kalemin mürekkebi biraz Amerika kokuyor. Ancak buna rağmen yaklaşık son 150 yılın mükemmel bir fotoğrafını yukarıda adı geçen dört ülke-devlet üzerinden, son derece derli toplu ve gerçekçi olarak aktarmayı başarmış. Yani mürekkebinin kokusu kitabın değerini düşürmemekte.
Kendi adıma oldukça değerli bilgiler edindim, bazı tarihsel olayların seyrini ve birbiriyle ilişkisini daha net oturtum kafamda. Günümüzde Batı (Amerika) ile onun hasımları Doğu (özellikle Çin) arasında oluşan bir labirentte sıkışıp kalmış insanlığın bugününü ve geleceğini çok yalın bir dille anlatmış. Görüşleriyle tam uyum içinde olmak şart değil, ancak bu kitabı okumak bence şart.
March 26, 2024
SENİ ÇOK SEVİYORUM YA AMIN MAALOUF. Çok, çok! Heyecanla beklediğim bu kitabı elime geçer geçmez okumaya başladım ve neredeyse bir macera romanı okur gibi yalayıp yuttum. Ki aslında koca yaşlı dünyamızın macerasını anlattığından, buna çok da şaşırmamalı belki.
Hep söylüyorum "Maalouf'un denemeleri en az romanları kadar iyi" diye. Dünyamızın sürüklendiği yeri en berrak biçimde görebilen isimlerin başında geliyor kendisi bence. Hem doğulu hem batılı olmasının, iki farklı kültürü bizzat deneyimlemiş olmasının bunda etkisi büyük şüphesiz.
Bu kitabı Ölümcül Kimlikler, Çivisi Çıkmış Dünya ve Uygarlıkların Batışı'nın bir devamı gibi görebiliriz. Maalouf yine bu kitaplarda olduğu gibi tarihsel bir perspektif ortaya koyarak içinde bulunduğumuz durumu çözümlüyor. Bu üç kitabı arka arkaya okuyunca kendisinin gitgide umudunu yitirdiğini görmüştüm, ama her şeye rağmen Uygarlıkların Batışı'nda şöyle diyordu: "Farklı dillere veya dinlere sahip olan halkların birbirlerinden ayrı yaşamalarının daha iyi olacağını savunan fikirle mücadele etmekten hiç vazgeçmeyeceğim. Etnisitenin, dinin veya ırkın ulus inşa etmek için meşru temeller oluşturduklarını asla kabul etmeyeceğim."
Labirent'te artık adını koyuyor; "yolunu kaybetmiş insanlık" diyor. Japonya, Rusya, Çin ve ABD'nin tarihlerine göz attığı, bugünlerini anlamak için geçmişlerinde iz sürdüğü dört bölümün ardından da pandemiden, Ukrayna Savaşı'ndan, yapay zekadan dem vurduğu bir son bölüm geliyor. Aslında son romanı Empedokles’in Dostları'nda da yaptığı uyarıyı yapıyor insanlığa burada: durun artık. Durun, kayboldunuz.
Pandemi zamanı deli gibi Maalouf okurken "acaba nasıl yorumluyor tüm bu olup biteni" diye düşünmüştüm, Labirent ile cevabımı kısmen aldım. Güncelden çok tarihsel kısmı ağırlıkta olsa da, satır aralarında bugüne dair pek çok şey bulmak mümkün. Bir de kendisinin bilgi birikimine hayran olmamak mümkün değil - o kadar çok şey öğrendim ki bu kitaptan.
Çizdiği çerçeve, dilinin o çok sevdiğim müthiş akıcılığı (tabii Ali Berktay'ın her zamanki kusursuz çevirisinin de bunda payı büyük), manzaraya devasa bir perspektiften bakabilmesi... Kafamda öyle çok şeyi berraklaştırdı ki. Bayıldım. İyi ki varsın Amin Maalouf ya.
Hep söylüyorum "Maalouf'un denemeleri en az romanları kadar iyi" diye. Dünyamızın sürüklendiği yeri en berrak biçimde görebilen isimlerin başında geliyor kendisi bence. Hem doğulu hem batılı olmasının, iki farklı kültürü bizzat deneyimlemiş olmasının bunda etkisi büyük şüphesiz.
Bu kitabı Ölümcül Kimlikler, Çivisi Çıkmış Dünya ve Uygarlıkların Batışı'nın bir devamı gibi görebiliriz. Maalouf yine bu kitaplarda olduğu gibi tarihsel bir perspektif ortaya koyarak içinde bulunduğumuz durumu çözümlüyor. Bu üç kitabı arka arkaya okuyunca kendisinin gitgide umudunu yitirdiğini görmüştüm, ama her şeye rağmen Uygarlıkların Batışı'nda şöyle diyordu: "Farklı dillere veya dinlere sahip olan halkların birbirlerinden ayrı yaşamalarının daha iyi olacağını savunan fikirle mücadele etmekten hiç vazgeçmeyeceğim. Etnisitenin, dinin veya ırkın ulus inşa etmek için meşru temeller oluşturduklarını asla kabul etmeyeceğim."
Labirent'te artık adını koyuyor; "yolunu kaybetmiş insanlık" diyor. Japonya, Rusya, Çin ve ABD'nin tarihlerine göz attığı, bugünlerini anlamak için geçmişlerinde iz sürdüğü dört bölümün ardından da pandemiden, Ukrayna Savaşı'ndan, yapay zekadan dem vurduğu bir son bölüm geliyor. Aslında son romanı Empedokles’in Dostları'nda da yaptığı uyarıyı yapıyor insanlığa burada: durun artık. Durun, kayboldunuz.
Pandemi zamanı deli gibi Maalouf okurken "acaba nasıl yorumluyor tüm bu olup biteni" diye düşünmüştüm, Labirent ile cevabımı kısmen aldım. Güncelden çok tarihsel kısmı ağırlıkta olsa da, satır aralarında bugüne dair pek çok şey bulmak mümkün. Bir de kendisinin bilgi birikimine hayran olmamak mümkün değil - o kadar çok şey öğrendim ki bu kitaptan.
Çizdiği çerçeve, dilinin o çok sevdiğim müthiş akıcılığı (tabii Ali Berktay'ın her zamanki kusursuz çevirisinin de bunda payı büyük), manzaraya devasa bir perspektiften bakabilmesi... Kafamda öyle çok şeyi berraklaştırdı ki. Bayıldım. İyi ki varsın Amin Maalouf ya.
December 19, 2024
"أحلم بعالم متصالح مع نفسه، وبشمولية متقاسمة لا يقصى منها أحد. أحلم ببشرية تبلغ أخيراً سن الرشاد، وتشعر مكوناتها المختلفة برغبة التبادل، أخذاً وعطاءً، وبرغبة التأثير في الآخرين والتأثر بهم، من دون إهانة أحد ومن دون التعرض للآخرين"
April 17, 2024
Büyük birikim, çaba ve objektiflikle özetlenmiş bir yakın dönem Japonya, Soyvetler Birliği, Çin ve Amerika B.D. tarihi; ancak bir bilgenin yazabileceği bir şaheser.
***
"Dünyadaki ülkelerin çoğunun bir hastalıktan mustarip olduğu söylenebilir: Eğitim, bilgi, öğrenim üzerinde aşırı bir ısrardan çok, cehalete ve eğitimsizliğe sorumsuzca, hatta suç denebilecek düzeyde bir müsamaha gösterilmektedir. Oysa bugün herkes bilmektedir ki modern bir toplumun refah, ilerleme, demokrasi, özgürlük, eşitlik içinde yaşama, diğer toplumlardan saygı görme, ħatta günümüzdeki kadar zorlu bir dünyada hayatta kalma kabiliyetini belirleyen, kadınlarla erkeklerin, gençlerle yaşlıların eğitim düzeyidir."
"Hiçbiri -ne Çin, ne Amerika, ne Rusya, ne Hindistan, ne İngiltere, ne Almanya, ne Fransa, hatta ne de birleşmiş bir Avrupa- ezici bir konumda bulunmayı hak etmiyor. İstisnasız hepsi, ne kadar soylu ilkelere sahip olurlarsa olsunlar, kendilerini kadir-i mutlak bir konumda bulurlarsa, kibirli, yırtıcı, zorba, nefretlik bir çehre takınacaklardır.
Tarihin bize verdiği büyük ders budur ve belki de, dünün ve bugünün trajedilerinin ötesinde, bir çözümün ilk adımları bu noktadan başlayacaktır."
Mao-1919 : "Ülkemiz için asıl tehlike askeri veya mali zayıflığından ya da siyasi kargaşaların getirdiği parçalanma risklerinden kaynaklanmıyor. Asıl tehlike, tüm Çin halkının zihinsel evreninin boşluğu ve yıpranmışlığıdır. 400 milyonluk nüfusun 390 milyonu batıl inançların peşinden gitmektedir. Ruhlara, hayaletlere, kehanete, kadere ve despotizme inanmaktadırlar. Bireyi, kişiyi, gerçeği hiçbir şekilde kabullenmezler. Çünkü bilimsel düşünce gelişmemiştir. Çin sadece isim olarak cumhuriyettir; aslında bir otokrasidir ve bir rejimden diğerine geçilmesi işlerin daha da kötüye gitmesinden başka bir şeye yaramamıştır. Halkımızın büyük çoğunluğunun demokrasinin ne olduğu hakkında en ufak bir fikri bile yoktur."
***
"Dünyadaki ülkelerin çoğunun bir hastalıktan mustarip olduğu söylenebilir: Eğitim, bilgi, öğrenim üzerinde aşırı bir ısrardan çok, cehalete ve eğitimsizliğe sorumsuzca, hatta suç denebilecek düzeyde bir müsamaha gösterilmektedir. Oysa bugün herkes bilmektedir ki modern bir toplumun refah, ilerleme, demokrasi, özgürlük, eşitlik içinde yaşama, diğer toplumlardan saygı görme, ħatta günümüzdeki kadar zorlu bir dünyada hayatta kalma kabiliyetini belirleyen, kadınlarla erkeklerin, gençlerle yaşlıların eğitim düzeyidir."
"Hiçbiri -ne Çin, ne Amerika, ne Rusya, ne Hindistan, ne İngiltere, ne Almanya, ne Fransa, hatta ne de birleşmiş bir Avrupa- ezici bir konumda bulunmayı hak etmiyor. İstisnasız hepsi, ne kadar soylu ilkelere sahip olurlarsa olsunlar, kendilerini kadir-i mutlak bir konumda bulurlarsa, kibirli, yırtıcı, zorba, nefretlik bir çehre takınacaklardır.
Tarihin bize verdiği büyük ders budur ve belki de, dünün ve bugünün trajedilerinin ötesinde, bir çözümün ilk adımları bu noktadan başlayacaktır."
Mao-1919 : "Ülkemiz için asıl tehlike askeri veya mali zayıflığından ya da siyasi kargaşaların getirdiği parçalanma risklerinden kaynaklanmıyor. Asıl tehlike, tüm Çin halkının zihinsel evreninin boşluğu ve yıpranmışlığıdır. 400 milyonluk nüfusun 390 milyonu batıl inançların peşinden gitmektedir. Ruhlara, hayaletlere, kehanete, kadere ve despotizme inanmaktadırlar. Bireyi, kişiyi, gerçeği hiçbir şekilde kabullenmezler. Çünkü bilimsel düşünce gelişmemiştir. Çin sadece isim olarak cumhuriyettir; aslında bir otokrasidir ve bir rejimden diğerine geçilmesi işlerin daha da kötüye gitmesinden başka bir şeye yaramamıştır. Halkımızın büyük çoğunluğunun demokrasinin ne olduğu hakkında en ufak bir fikri bile yoktur."
January 17, 2024
C'est n'était pas longtemps que j'ai commencé à lire les travaux de Amin Maalouf, chaque livre me laisse connaître un homme qui a dédié ses recherches à les sujets les plus importants dans le monde contemporain. Avec Le labyrinthe des égarés, j'ai pu m'investir dans une reconstruction historique fascinante, qui m'a donné des outils pour mieux comprendre des acteurs clé pour notre ordre actuel. La modération et la ponctualité est présente dans chaque ligne. Je continuerai de lire à Monsieur Maalouf dans les années à venir.
July 29, 2025
عمل يضعنا أمام أسس الصراعات الإيديولوجية الحالية وفق قراءة تاريخية .
June 23, 2025
Um ensaio muito lúcido, claro e completo sobre os desafios que o Ocidente tem enfrentado, através das três potências que, nos últimos 150 anos ascenderam para desafiar a hegemonia do poder económico e democracia ocidentais.
Japão, Rússia e China. Três origens diferentes, tal como os seus desfechos. Estes nunca são definitivos (no caso da China então, ainda teremos que ver).
De qualquer forma, Amin Maalouf, de quem eu nunca havia lido nada, mostra neste livro uma capacidade ímpar de contar uma história, relacionar factos, e de, ao interpretá-los, estabelecer conexões. É esta liberdade que distingue 'O Labirinto dos Perdidos' de um simples livro de História. Também é ela que o torna tão atractivo ao leitor comum.
Japão, Rússia e China. Três origens diferentes, tal como os seus desfechos. Estes nunca são definitivos (no caso da China então, ainda teremos que ver).
De qualquer forma, Amin Maalouf, de quem eu nunca havia lido nada, mostra neste livro uma capacidade ímpar de contar uma história, relacionar factos, e de, ao interpretá-los, estabelecer conexões. É esta liberdade que distingue 'O Labirinto dos Perdidos' de um simples livro de História. Também é ela que o torna tão atractivo ao leitor comum.
May 17, 2025
Excellente synthèse de l’histoire de 4 puissances mondiales à ce jour rédigée avec précision et décrivant les erreurs et les victoires de ces pays…
Je retiens cette citation qui m’a donné à réfléchir :
« Je rêve d’un monde réconcilié, d’une universalité partagée, dont personne ne serait exclu. Je rêve d’une humanité qui entrerait enfin dans l’âge adulte, et dont les différentes composantes éprouveraient l’envie de donner et de recevoir, d’influencer les autres et de s’en laisser influencer, sans humilier personne ni se laisser humilier.Bien entendu, on en est loin, la route est longue, mais il n’est pas interdit de regarder l’horizon en marchant. »
5⭐️
Je retiens cette citation qui m’a donné à réfléchir :
« Je rêve d’un monde réconcilié, d’une universalité partagée, dont personne ne serait exclu. Je rêve d’une humanité qui entrerait enfin dans l’âge adulte, et dont les différentes composantes éprouveraient l’envie de donner et de recevoir, d’influencer les autres et de s’en laisser influencer, sans humilier personne ni se laisser humilier.Bien entendu, on en est loin, la route est longue, mais il n’est pas interdit de regarder l’horizon en marchant. »
5⭐️
August 23, 2025
"من الماضي إلى الحاضر: متاهة الصراعات وأثمانها الإنسانية."
عن الصراعات الدائرة بين الغرب نفسه مقابل الآخر ( روسيا، الصين، اليابان، الشرق الأوسط) وكيف لهذه الصراعات المتضخمة مع تقدم الزمن أن خلقت الكثير من المعضلات السياسية والأخلاقية و الإنسانية عدا الأزمات الاقتصادية عبر فترات زمنية مختلفة أثرت على ديمغرافية العالم وعلى الإنسان والإنسانية بشكل عام وكيف يرى ويتعامل كل من الآخر المختلف في الغرب مع نفسه ومع الآخر في البلدان المختلفة كالشرق . وليس بذلك ببعيد عن ما يحدث من صراع اليوم بين أوكرانيا وروسيا والتي ساهمت بشكل او بآخر الولايات المتحدة في تفاقم حدة هذا الصراع، وما يحدث اليوم من حرب إبادة على غزة على مسمع ومرأى العالم؛ ولكن عميت الأبصار التي في القلوب .
الكتاب ليس مجرد سرد تاريخي، بل هو محاولة عميقة لفهم “التيه” الأخلاقي الذي وصلنا إليه، والدعوة إلى بوصلة إنسانية جديدة تعيد للإنسان مكانته فوق كل الصراعات.
والسؤال هو: الإنسان إلى أين؟
عن الصراعات الدائرة بين الغرب نفسه مقابل الآخر ( روسيا، الصين، اليابان، الشرق الأوسط) وكيف لهذه الصراعات المتضخمة مع تقدم الزمن أن خلقت الكثير من المعضلات السياسية والأخلاقية و الإنسانية عدا الأزمات الاقتصادية عبر فترات زمنية مختلفة أثرت على ديمغرافية العالم وعلى الإنسان والإنسانية بشكل عام وكيف يرى ويتعامل كل من الآخر المختلف في الغرب مع نفسه ومع الآخر في البلدان المختلفة كالشرق . وليس بذلك ببعيد عن ما يحدث من صراع اليوم بين أوكرانيا وروسيا والتي ساهمت بشكل او بآخر الولايات المتحدة في تفاقم حدة هذا الصراع، وما يحدث اليوم من حرب إبادة على غزة على مسمع ومرأى العالم؛ ولكن عميت الأبصار التي في القلوب .
الكتاب ليس مجرد سرد تاريخي، بل هو محاولة عميقة لفهم “التيه” الأخلاقي الذي وصلنا إليه، والدعوة إلى بوصلة إنسانية جديدة تعيد للإنسان مكانته فوق كل الصراعات.
والسؤال هو: الإنسان إلى أين؟
July 21, 2025
C’est comme le bon prof d’histoire ou de géopolitique au CÉGEP qui maîtrise tellement bien son propos qu’il te raconte des trucs ultra complexes et nuancés comme s’il te parlait de sa fin de semaine. J’ai lu ce livre au sujet qui peut sembler aride comme un page-turner. Avec aisance et fluidité, ce livre m’a permis de mieux comprendre les trajectoires d’acteurs importants de l’échiquier mondial actuel (Japon, Chine, Russie et États-Unis). Je juge ça essentiel dans la période trouble que nous traversons.
April 13, 2024
Uma excelente lição de história dada por Amin Maalouf (ainda que muito resumida), acerca da evolução política, social e económica do Japão, Rússia, China e Estados Unidos. Linguagem muito apelativa e simples de um desses democratas de espírito conciliador e moderado, que tanta falta fazem nos dias de hoje e são cada vez mais difíceis de encontrar.
Afasto-me, no entanto, de algumas das suas propostas e conclusões presentes neste livro. De um ponto de vista moral, refere pontos que são irrefutáveis e reflectem inquestionavelmente o pensamento de um homem bom e que busca soluções para a paz e harmonia entre os povos.
Já do ponto de vista político, não me identifiquei com uma certa ingenuidade, que parece desejar resolver tudo o que está mal, sem apresentar ideias relevantes, capazes de transformar seja o que for. Apresenta conclusões simplistas sobre questões e acontecimentos extremamente complexos, para além de parecer esquecer-se do principal motor de inúmeras guerras e conflitos históricos da era moderna, incluindo os de hoje e amanhã: o capital e os seus donos.
Em resumo, a radiografia e o diagnóstico resultam numa leitura muito gratificante, apesar das muitas limitações, a meu ver, do tratamento proposto.
Afasto-me, no entanto, de algumas das suas propostas e conclusões presentes neste livro. De um ponto de vista moral, refere pontos que são irrefutáveis e reflectem inquestionavelmente o pensamento de um homem bom e que busca soluções para a paz e harmonia entre os povos.
Já do ponto de vista político, não me identifiquei com uma certa ingenuidade, que parece desejar resolver tudo o que está mal, sem apresentar ideias relevantes, capazes de transformar seja o que for. Apresenta conclusões simplistas sobre questões e acontecimentos extremamente complexos, para além de parecer esquecer-se do principal motor de inúmeras guerras e conflitos históricos da era moderna, incluindo os de hoje e amanhã: o capital e os seus donos.
Em resumo, a radiografia e o diagnóstico resultam numa leitura muito gratificante, apesar das muitas limitações, a meu ver, do tratamento proposto.
August 23, 2024
El bueno de Maalouf.
Bienaventurados los personajes así de clarividentes que te explican la Historia del mundo contemporáneo como si estuvieses en Bachillerato. Fluye muy bien, sin embargo tengo la impresión de que he estado leyendo el Barrio Sésamo de las Relaciones Internacionales. Muchas de sus observaciones, en especial las del epílogo, son sumamente cándidas. Además, la invasión de Ucrania le pilló acabándolo, así que en apenas diez páginas la despacha con cuatro conclusiones apresuradas.
Sospecho que es una obra que se quedará desfasada en breve.
Bienaventurados los personajes así de clarividentes que te explican la Historia del mundo contemporáneo como si estuvieses en Bachillerato. Fluye muy bien, sin embargo tengo la impresión de que he estado leyendo el Barrio Sésamo de las Relaciones Internacionales. Muchas de sus observaciones, en especial las del epílogo, son sumamente cándidas. Además, la invasión de Ucrania le pilló acabándolo, así que en apenas diez páginas la despacha con cuatro conclusiones apresuradas.
Sospecho que es una obra que se quedará desfasada en breve.
January 29, 2025
Amin Maalouf kitapta Batı ile hasımları arasında yaşanan çatışmaların kökenlerini Japonya, Rusya, Çin ve ABD tarihi üzerinden anlatmış. Belki çok yeni bir şey söylemiyor, ancak bugünü anlamak için neden dönüp bir kez daha tarihe bakmak gerektiğini hatırlatmasını değerli buldum...
January 11, 2026
Entretengut i interessant com sempre, al final, Maalouf és un dels genis del nostre temps. Ara, aquella brillantor, aquella mirada punyent del món d’altres llibres seus com Les croades vistes pels àrabs, Lleó l’africà o Samarcanda aquí ja no hi és. Ha tornat gran i ha tornat més conservador. No n’extrec cap gran conclusió que pagui la pena la tesi del llibre, i la història del diàleg civilitzatori, recurrent en l’autor, aquí és una qüestió més aviat sosa i carrinclona.
July 15, 2025
Essai très intéressant sur l'évolution de quatre grandes puissances : le Japon, la Russie, la Chine et les États-Unis. Je ne suis pas d'accord avec tout (je pense que j'en veux un peu aux USA... je ne suis pas objective) mais la partie historique est bien documentée... et j'ai lu cet essai en quelques jours parce que ça me passionnait vraiment.
Bref, une réussite pour moi.
Bref, une réussite pour moi.
August 27, 2025
Je suis à grand fan de Amine Maalouf et j’ai lu la plupart de ces livres. Celui la fut le dernier à être publié, et après avoir terminer de le lire, j’ai honnêtement des émotions mixtes. D’une part, le livre est fascinant et très riches en matière de détails historiques et histoires peu connues sur des empires, personnages et thèmes qui ont marqués l’antiquité jusqu’à notre temps présent. On apprend plein de choses sur l’historie de quatre puissances mondiales qui ont changées le monde parfois positivement et parfois négativement. Mais ce qui m’a déçu en finissant le livre c’est la conclusion de l’auteur. Ayant lu tous ces livres, j’ai noté beaucoup de répétitions dans quelques opinions et situations déjà exploitées par l’auteur. La construction des premiers chapitres était tellement passionnante que je m’attendais à une conclusion totalement différente à celle du livre. Malgré ça, j’ai vraiment aimé ce livre et je le recommande à toutes les personnes qui s’intéressent à apprendre l’histoire d’une façon intéressante, structurée et simple.
January 18, 2024
Un livre rafraîchissant qui apporte un peu de nuance dans la relation de domination Occident-Orient des 500 dernières années. Ce n’est pas un récit à la Ferguson où l’Occident est placé au dessus du reste du monde. Il montre comment chaque grand empire des derniers siècles (Japon, Russie, Chine et USA) s’en est inspiré, s’est révolté contre, ou l’a dépassé. Il ne s’arrête pas à expliquer comment et pourquoi l’Occident à tellement dominé les autres, mais plutôt d’où venait l’inspiration qu’il générait dans les autres civilisations, là où cela a fonctionné, là où il a déçu. Oui, l'Occident a dominé et domine encore, mais ce qui le rendait si unique était sa capacité à inspirer les autres civilisations à vouloir l'émuler. Il finit en observant que cette capacité n'est plus si séduisante, et que la Chine en particulier offre une autre voie de civilisation qui semble correspondre mieux aux objectifs contemporains du reste du monde, voir même de certains éléments de ce même Occident.
December 13, 2024
Dünyanın dört büyük hegamon gücünün tarih sahnesindeki serüvenini kısa fakat dönüm noktalarını es geçmeden kendine has üslubuyla okuyucuyu yormadan keyifli bir ufuk turuna gözler önüne seriyor Maalouf.
Ama Ukrayna savaşı dahil en can sıkıcı gelişmelere rağmen dünyanın bu labirentten geçmişteki büyük trajedilere benzer sonuçlara yol açmadan çıkabileceğine dair değerlendirmelerin yer aldığı SON SÖZ bölümündeki iyimserliğe katılamıyorum.
Zira kitabı bitirdiğim sırada ekranlarda Suriye’de sahneye konan yeni bir tiyatronun fragmanları dönmeye başladı bile.
Ama Ukrayna savaşı dahil en can sıkıcı gelişmelere rağmen dünyanın bu labirentten geçmişteki büyük trajedilere benzer sonuçlara yol açmadan çıkabileceğine dair değerlendirmelerin yer aldığı SON SÖZ bölümündeki iyimserliğe katılamıyorum.
Zira kitabı bitirdiğim sırada ekranlarda Suriye’de sahneye konan yeni bir tiyatronun fragmanları dönmeye başladı bile.
May 8, 2025
Un employé du gouvernement qui nous rappelle quelques faits intéressants de l'histoire tout en nous rabattant les oreilles avec la propagande gouvernementale du moment, comme la démocratie et le changement climatique. Il décrit les événements comme s'ils arrivaient par eux-mêmes, sans aucun instigateur. La guerre a été financée par qui? Les rebelles ont été financés par qui? La révolution a été financée par qui? Ce ne sont pas des éléments qui méritent considération selon l'auteur.
December 10, 2023
Le meilleur d'Amin Maalouf (hors-fiction) que j'ai lu jusqu'à présent. Je les ai tous aimé, mais celui-ci est particulièrement bouleversant, intriguant et inspirant! À lire absolument!
August 6, 2024
Yolunu yitirmiş insanlığa hızlı bir kuşbakışı. Dört büyük ulusun tarihi üzerinden Batı ve hasımları arasındaki çatışmaları anlatıyor.
September 5, 2025
Tarihle, dünya düzeniyle, genel politayla az çok ilgenen herkese tavsiye edeceğim bir kitap. Kitapta 4 bölüm halinde Japonya, Rusya, Çin ve Amerika'nın son 2-3 yüzyıllık tarihleri ve günümüzdeki konumlarına nasıl geldikleri anlatılıyor. Kullanılan dil oldukça sade ve anlaşılır. Konu ağır olsa da kolay okunuyor.
Okurken keşke lisede tarih dersinde bunları da öğretseler diye düşündüm. Hem ülkemiz hem de uygarlık adına alınacak çok ders var.
Okurken keşke lisede tarih dersinde bunları da öğretseler diye düşündüm. Hem ülkemiz hem de uygarlık adına alınacak çok ders var.
January 8, 2026
Une synthèse essayistique (ça se dit, ça?) portant sur quatre grandes puissances et leur évolution au cours du 20e siècle: Le Japon, l'URSS, la Chine et les États-Unis. L'auteur consacre une section distincte à chaque entité et tente de s'en tenir à la trajectoire respective de chacune, mais les entrelacements sont inévitables, alors que de grandes tensions se développent.
On est pas ici devant le travail d'un historien, mais plutôt d'un érudit témoin et acteur de son siècle. Amin Maalouf est doué pour vulgariser les mutations et les dynamiques qui animent ces grandes puissances. Le ton est moins personnel que dans son essai précédent, le Naufrage des civilisations, et l'auteur n'a pas beaucoup gagné en optimisme (et disons-le, l'actualité récente ne nous donne aucune raison de l'être).
Un ouvrage d'une grande accessibilité, que je recommanderais à toute personne qui souhaite consolider ses connaissances sur l'histoire politique du 20e siècle. Comme toujours, c'est bien écrit, carrément limpide. Je ne sais pas exactement comment l'expliquer, mais il y a une certaine humilité dans l'écriture de Maalouf qui rend l'approche de grands sujets beaucoup moins intimidante pour le lecteur curieux.
On est pas ici devant le travail d'un historien, mais plutôt d'un érudit témoin et acteur de son siècle. Amin Maalouf est doué pour vulgariser les mutations et les dynamiques qui animent ces grandes puissances. Le ton est moins personnel que dans son essai précédent, le Naufrage des civilisations, et l'auteur n'a pas beaucoup gagné en optimisme (et disons-le, l'actualité récente ne nous donne aucune raison de l'être).
Un ouvrage d'une grande accessibilité, que je recommanderais à toute personne qui souhaite consolider ses connaissances sur l'histoire politique du 20e siècle. Comme toujours, c'est bien écrit, carrément limpide. Je ne sais pas exactement comment l'expliquer, mais il y a une certaine humilité dans l'écriture de Maalouf qui rend l'approche de grands sujets beaucoup moins intimidante pour le lecteur curieux.
Read
October 31, 2025Análisis geopolítico centrado en 4 potencias China, EEUU, Rusia y Japón y cómo se relacionan entre ellas. Foco en los siglos XIX Y XX; aunque con muchas pinceladas de siglos anteriores que son claves para entender el por qué de las decisiones y sus consecuencias.
- La ascensión de Estados Unidos como potencia global y su relación con las otras tres potencias.
- La Revolución Rusa y su impacto en la geopolítica mundial.
- La expansión imperialista de Japón y su derrota en la Segunda Guerra Mundial.
- La Revolución Comunista en China y su impacto.
Fácil de leer, comprensible, interesante, entretenido. Te anima a seguir indagando.
Muy recomendable con un final muy reflexivo a tener en cuenta para todos.
- La ascensión de Estados Unidos como potencia global y su relación con las otras tres potencias.
- La Revolución Rusa y su impacto en la geopolítica mundial.
- La expansión imperialista de Japón y su derrota en la Segunda Guerra Mundial.
- La Revolución Comunista en China y su impacto.
Fácil de leer, comprensible, interesante, entretenido. Te anima a seguir indagando.
Muy recomendable con un final muy reflexivo a tener en cuenta para todos.
April 29, 2025
Un livre très intéressant pour toute personne s’intéressant aux relations internationales. Amin Maalouf décrit avec précision et sensibilité l’histoire de quatre pays qui ont défini l’ordre international actuel. Ayant très souvent entendu parler de l’auteur lors de mes études, j’avais de grandes attentes sur ces écrits. Je peux aujourd’hui dire que je ne suis pas du tout déçue de cette première lecture. L’auteur a une plume extraordinaire et parle avec une grande simplicité et clarté, ce qui rend la lecture d'autant plus agréable.
Quelques citations dont j'aimerais me souvenir :
"Car l'on fait fausse route si l'on croit que l'humanité doit obligatoirement avoir à sa tête une puissance hégémonique, et qu'il faut seulement espérer que ce sera la moins mauvaise, celle qui nous bafouera le moins, celle dont le joug sera le moins pesant. Aucune ne mérite d'occuper une position aussi écrasante [...]. Toutes, sans exceptions, deviendraient arrogantes, prédatrices, tyranniques, haïssables, si elles se retrouvaient omnipotentes, fussent-elles porteuses des plus nobles principes. Tel est le grand enseignement que nous prodigue l'Histoire, et il y a là peut-être, par-delà les tragédies d'hier et d'aujourd'hui, l'ébauche d'une solution." (p.13-14)
"Je rêve d’un monde réconcilié, d’une universalité partagée, dont personne ne serait exclu. Je rêve d’une humanité qui entrerait enfin dans l’âge adulte, et dont les différentes composantes éprouveraient l’envie de donner et de recevoir, d’influencer les autres et de se laisser influencer par elle, sans humilier personne ni se laisser humilier. Bien entendu, on en est loin, la route est longue, mais il n’est pas interdit de regarder l’horizon en marchant." (p.414)
"Il n’est pas trop tard. Nous avons parfaitement les moyens de sortir de ce « labyrinthe ». Encore faut-il commencer par admettre que nous nous sommes égarés." (p.427)
Quelques citations dont j'aimerais me souvenir :
"Car l'on fait fausse route si l'on croit que l'humanité doit obligatoirement avoir à sa tête une puissance hégémonique, et qu'il faut seulement espérer que ce sera la moins mauvaise, celle qui nous bafouera le moins, celle dont le joug sera le moins pesant. Aucune ne mérite d'occuper une position aussi écrasante [...]. Toutes, sans exceptions, deviendraient arrogantes, prédatrices, tyranniques, haïssables, si elles se retrouvaient omnipotentes, fussent-elles porteuses des plus nobles principes. Tel est le grand enseignement que nous prodigue l'Histoire, et il y a là peut-être, par-delà les tragédies d'hier et d'aujourd'hui, l'ébauche d'une solution." (p.13-14)
"Je rêve d’un monde réconcilié, d’une universalité partagée, dont personne ne serait exclu. Je rêve d’une humanité qui entrerait enfin dans l’âge adulte, et dont les différentes composantes éprouveraient l’envie de donner et de recevoir, d’influencer les autres et de se laisser influencer par elle, sans humilier personne ni se laisser humilier. Bien entendu, on en est loin, la route est longue, mais il n’est pas interdit de regarder l’horizon en marchant." (p.414)
"Il n’est pas trop tard. Nous avons parfaitement les moyens de sortir de ce « labyrinthe ». Encore faut-il commencer par admettre que nous nous sommes égarés." (p.427)
May 3, 2024
من اهم الكتب التى صدرت في هذا العام ٢٠٢٤للمفكر الكبير امين معلوف
في هذا الكتاب يناقش امين معلوف محاولة ثلاث دول او امم تحدي الغرب في القرن العشرين وهي اليابان والاتحاد السوفييتي والصين وكيف نجحوا في البداية ثم تحول النجاح الى اخفاق بعد ذلك لعدة عوامل اهمها تحول هذه الدول الى دكتاتوريات ثم يتحدث في اخر الكتاب عن الولايات المتحدة الأمريكية وكيف كانت نشاتها املا كبيرا لتحرر الامم ثم تحول هذا الامل الى خيبة كبيرةبعد ذلك ،وفي الخاتمة يحاول الكاتب التنبؤ بمستقبل العالم بعد نهاية هذه القوى وبقاء قطب واحد
من الكتب هذه الفقرة
علمني تفحصي للتاريخ ان الذين يرسون سلوكياتهم على الكراهيه المنتظمة للغرب ينحرفون عموما باتجاه الهمجيه والتقهقر وينتهون الى تقليص حجمهم واهميتهم والى انزال العقاب بانفسهم
في هذا الكتاب يناقش امين معلوف محاولة ثلاث دول او امم تحدي الغرب في القرن العشرين وهي اليابان والاتحاد السوفييتي والصين وكيف نجحوا في البداية ثم تحول النجاح الى اخفاق بعد ذلك لعدة عوامل اهمها تحول هذه الدول الى دكتاتوريات ثم يتحدث في اخر الكتاب عن الولايات المتحدة الأمريكية وكيف كانت نشاتها املا كبيرا لتحرر الامم ثم تحول هذا الامل الى خيبة كبيرةبعد ذلك ،وفي الخاتمة يحاول الكاتب التنبؤ بمستقبل العالم بعد نهاية هذه القوى وبقاء قطب واحد
من الكتب هذه الفقرة
علمني تفحصي للتاريخ ان الذين يرسون سلوكياتهم على الكراهيه المنتظمة للغرب ينحرفون عموما باتجاه الهمجيه والتقهقر وينتهون الى تقليص حجمهم واهميتهم والى انزال العقاب بانفسهم
May 11, 2024
Japonya, Sovyetler Birliği, Çin ve ABD'nin sırtındaki geçmişin ve geleneğin yükünü atıp çağdaşlaşma yoluna girişinin tarihi üzerinde durduğu kitabının sonunda ortak bir paydada buluşmaları, dünyanın geleceğine tek başlarına karar almak yerine kapsayıcı bir birliktelikte hedefler koymaları gerektiğini anlatıyor Amin Maalouf. Emperyalist çıkarlardan ve geçmişin yüklerinden kurtularak dünyamızı savaşlardan, ekolojik sorunlardan, ekonomik dengesizlikten, ırkçılıktan, gericilikten kurtarmak için birlikte düşünmeli ve bu yönde kararlaştırılacak hedeflerimiz artık tüm insanlığı ve dünyamızın geleceğini içermeli...
January 20, 2026
Zheng He podria haver passat a la história com el primer d’una línia d’exploradors xinesos, però el seu setè viatge seria l’últim. L’ascensió d’un nou emperador el 1424 havia canviat la situació i havia frenat l’impuls. Es deretà que les expedicions havien estat cares i supèrflues. La flota es descuidà i començà a decaure. Després s’ordenà enderrocar-la, amb l’amenaça de castigar severament qualsevol que intentés reconstruir-la.
La Xina es tancà llavors sobre si mateixa, inflingint-se un llarg estancament debilitant del qual trigaria segles a desprendre’s.//
A la mateixa època, però a l’altra banda del món, s’iniciava el movimient invers. Un príncep europeu, Enric de Portugal, també conegut com a Enrique el Navegant, tot i que havia navegat ben poc, decidia finançar i apadrinar una sèrie d'expedicions costeres cap a l'Àfrica negra. Aquestes començaren amb la descoberta de les Açores el 1427 i seguiren fins al golf de Guinea, on els europeus encara no s’havien aventurat, fins al cap de Bona Esperança.
En les décades següents, tot the capitans, aventurers, comerciants, botànics y missioners provinents de Gènova, Venècia, Porto, Bristol, Amsterdam o Saint-Malo solcarien els oceans. Una vasta empresa d'exploració, colonització, explotació i conquesta, que situaria l'Europa occidental, durant segles, com el centre polític, econòmic i intel·lectual del planeta. pàg.21
[...] i fos possible “saltar aquella etapa” i construir un “paradís” per als treballadors sense passar pel purgatori de l’explotació inhumana, quant patiment s’evitaria L’endemà de la Revolució d’Octubre, la osa semblava plausible, cosa que potser explica l’exaltació ingènua d’aquells anys. Durant la Gran Depressió, aquesta apassionant perspectiva ja no existia.//
La primera conseqüència d'aquest desencís fou l’emergència a Europa d’una criatura política monstruosa que tenia la intenció d’acabar d’una vegada per totes amb l’internacionalisme. Nascut de les frustracions del poble alemany en acabar la Primera Guerra Mundial, el nazisme no hauria conegut el mateix èxit si l’experiència desastrosa del poder a Rússia no hagués aniquilat les esperançes acumulades fins llavors pels “proletaris de tots els països”, que Marx tant estimava.
Però si els bolxevics havien afavorit indirectament l’ascens dels seus enemics més virulets, aquests molt ràpidament els “tornaren la cortesia”, si es pot dir així, ja que es comportaren amb tanta arrogància, tanta brutalitat i tanta crueltad que tornaren a donar un impuls al moviment comunista, i fins i tot, durant un temps, rehabilitaren la imatge de Stalin, malgrat les seves atrocitats.
Hi hauria molt a dir sobre la responsabilitat de l’amo del Kremlin en la ragèdia causada a Europa per el nazisme. Per pervertir i desnaturalitzar l’ideal revolucionari; per haver impedit que els comunistes alemanys s’aliessin amb els socialdemòcrates, cosa que podria haber barrat el camí a Hitler al poder, i per haver conclòs amb aquest, l’agost de 1939, el pacte que li permeté iniciar la Segona Guerra Mundial. El fet és que la Unió Soviètica i el seu líder van sortir crescuts d’aquesta prova. pàg.109
No hem de creure que continuaran sent els nostres aliats, deia en essència, i sobretot no hem d’imaginar que es convertiran en els nostres amics. “Entre el seu sistema i el nostre, l'enfrontament és inevitable, però podem evitar que degeneri en un conflicte armat”.
Kennen afinà l’anàlisi en un article que publicà l’any següent, en el qual demanava “frenar” i “contenir” els intents d’expansió de la Unió Soviètica. Aquesta política de “containtment” de l’antic aliat exigia que se li barrés el camí cada vegada que intentés avançar, que es respongués a la seva propaganda amb una propaganda més eficaç, i més agressiva que la seva, que no es busqués convèncer-lo ni “apaivagar-lo” i que es donés suport per tots els mitjans als governs i als moviments polítics opositors.
Un dels elements d’aquest dispositiu fou “acordonar” el territori soviètic a través d’una xarxa d'aliances militars, començant per l’OTAN, el Tractar de l’Atlàntic Nord. Un altre element, enara més crucial, fou el Pla Marshall, que proporcionà una ajuda econòmica massiva a les nacions europees que la guerra havia arruïnat. D’aquesta manera la meitat occidental del continent fou capaç d’aixecar-se de manera espectacular, i mai més no es deixà cavar la fossa amb la meitat oriental.//
A la diferència en termes de prosperitat s’hi afegí una divergència creixent en l’àmbit polític i intel·lectual. Mentre que a França o a Itàlia les institucions democràtiques tornaven a funcionar normalment després dels anys de dictadura o d’ocupació, els països d’Europa Oriental, fins i tot aquells que havien tingut, abans de la guerra, una democràcia florescent, veieren desaparèixer a poc a poc qualsevol vida política digna d’aquest nom. pàg.115
La Xina es tancà llavors sobre si mateixa, inflingint-se un llarg estancament debilitant del qual trigaria segles a desprendre’s.//
A la mateixa època, però a l’altra banda del món, s’iniciava el movimient invers. Un príncep europeu, Enric de Portugal, també conegut com a Enrique el Navegant, tot i que havia navegat ben poc, decidia finançar i apadrinar una sèrie d'expedicions costeres cap a l'Àfrica negra. Aquestes començaren amb la descoberta de les Açores el 1427 i seguiren fins al golf de Guinea, on els europeus encara no s’havien aventurat, fins al cap de Bona Esperança.
En les décades següents, tot the capitans, aventurers, comerciants, botànics y missioners provinents de Gènova, Venècia, Porto, Bristol, Amsterdam o Saint-Malo solcarien els oceans. Una vasta empresa d'exploració, colonització, explotació i conquesta, que situaria l'Europa occidental, durant segles, com el centre polític, econòmic i intel·lectual del planeta. pàg.21
[...] i fos possible “saltar aquella etapa” i construir un “paradís” per als treballadors sense passar pel purgatori de l’explotació inhumana, quant patiment s’evitaria L’endemà de la Revolució d’Octubre, la osa semblava plausible, cosa que potser explica l’exaltació ingènua d’aquells anys. Durant la Gran Depressió, aquesta apassionant perspectiva ja no existia.//
La primera conseqüència d'aquest desencís fou l’emergència a Europa d’una criatura política monstruosa que tenia la intenció d’acabar d’una vegada per totes amb l’internacionalisme. Nascut de les frustracions del poble alemany en acabar la Primera Guerra Mundial, el nazisme no hauria conegut el mateix èxit si l’experiència desastrosa del poder a Rússia no hagués aniquilat les esperançes acumulades fins llavors pels “proletaris de tots els països”, que Marx tant estimava.
Però si els bolxevics havien afavorit indirectament l’ascens dels seus enemics més virulets, aquests molt ràpidament els “tornaren la cortesia”, si es pot dir així, ja que es comportaren amb tanta arrogància, tanta brutalitat i tanta crueltad que tornaren a donar un impuls al moviment comunista, i fins i tot, durant un temps, rehabilitaren la imatge de Stalin, malgrat les seves atrocitats.
Hi hauria molt a dir sobre la responsabilitat de l’amo del Kremlin en la ragèdia causada a Europa per el nazisme. Per pervertir i desnaturalitzar l’ideal revolucionari; per haver impedit que els comunistes alemanys s’aliessin amb els socialdemòcrates, cosa que podria haber barrat el camí a Hitler al poder, i per haver conclòs amb aquest, l’agost de 1939, el pacte que li permeté iniciar la Segona Guerra Mundial. El fet és que la Unió Soviètica i el seu líder van sortir crescuts d’aquesta prova. pàg.109
No hem de creure que continuaran sent els nostres aliats, deia en essència, i sobretot no hem d’imaginar que es convertiran en els nostres amics. “Entre el seu sistema i el nostre, l'enfrontament és inevitable, però podem evitar que degeneri en un conflicte armat”.
Kennen afinà l’anàlisi en un article que publicà l’any següent, en el qual demanava “frenar” i “contenir” els intents d’expansió de la Unió Soviètica. Aquesta política de “containtment” de l’antic aliat exigia que se li barrés el camí cada vegada que intentés avançar, que es respongués a la seva propaganda amb una propaganda més eficaç, i més agressiva que la seva, que no es busqués convèncer-lo ni “apaivagar-lo” i que es donés suport per tots els mitjans als governs i als moviments polítics opositors.
Un dels elements d’aquest dispositiu fou “acordonar” el territori soviètic a través d’una xarxa d'aliances militars, començant per l’OTAN, el Tractar de l’Atlàntic Nord. Un altre element, enara més crucial, fou el Pla Marshall, que proporcionà una ajuda econòmica massiva a les nacions europees que la guerra havia arruïnat. D’aquesta manera la meitat occidental del continent fou capaç d’aixecar-se de manera espectacular, i mai més no es deixà cavar la fossa amb la meitat oriental.//
A la diferència en termes de prosperitat s’hi afegí una divergència creixent en l’àmbit polític i intel·lectual. Mentre que a França o a Itàlia les institucions democràtiques tornaven a funcionar normalment després dels anys de dictadura o d’ocupació, els països d’Europa Oriental, fins i tot aquells que havien tingut, abans de la guerra, una democràcia florescent, veieren desaparèixer a poc a poc qualsevol vida política digna d’aquest nom. pàg.115
November 24, 2024
Ik leerde het werk van Amin Maalouf kennen in Robert Fisk’s De grote beschavingsoorlog. Hierin wordt verwezen naar Amin’s boek The Crusades through Arab Eyes. Na het lezen van dit intrigerende boek werd ik helemaal fan van deze auteur en zijn bijzondere invalshoeken die hij steeds weer in zijn boeken verwerkt. Bovendien reisde ik af naar Libanon om de historische en fascinerende plaatsen die hij omschrijft in dit werk zelf te zien.
Maalouf is een voormalig journalist, maar in 1983 richtte hij zich voltijds op het auteurschap. Door zijn Frans-Libanese achtergrond heeft zijn non-fictie een bijzondere insteek. Hij brengt zijn lezers niet alleen de Arabische kant van het verhaal, maar ook de Westerse. Zijn werk wordt vooral geprezen om zijn diepgaande inzichten. Nu het conflict in het Midden-Oosten weer opflakkert, zouden we meer moeten luisteren naar mensen zoals Amin om de gemoederen te kunnen bedaren.
Met Een doolhof vol verdwaalden heeft hij een pamflet geschreven over vier grootmachten. Hij begint met Japan, dat in 1905 de Russen verslaat in Mantsjoerije tijdens de Slag in de Straat van Tsushima. Wat voor het Oosten een teken is dat ook zij kunnen winnen tegen het Westen. Als reactie hierop gaan onder andere Iran en de Ottomanen zich verzetten tegen het rijke Westen. Sovjet-Rusland en China zijn de volgende twee grootheden die hij onder de loep zal nemen. Waarbij hij zich blijft focussen op hun relatie met het Westen.
Hij eindigt zijn betoog met de grootste machthebber van dit ogenblik, de Verenigde Staten. Deze is door het vele oorlog voeren uitgegroeid tot ‘de’ leider van het Westen.
De titel van het boek heeft dan ook een duidelijke link naar de inhoud. Het verwijst naar de wereldpolitiek waar kleine en grote landen steeds in verdwalen.
Amin Maalouf heeft er duidelijk een carrière als journalist opzitten. Hij weet als geen ander een groter publiek te boeien met wat anders snel een saai onderwerp zou blijken. Hij hanteert hiervoor duidelijke taal, zonder al te veel franje en gebruikt ophelderende argumenten. Hiernaast haalt hij ook tal van nieuwe feiten aan, van zaken waarvan we dachten alles al te weten. Als je denkt alles te weten over een bepaald onderwerp, dan weet Amin je steeds weer te verrassen met zijn opeenstapeling van nieuwe weetjes, die hij bovendien in een ander daglicht weet te stellen.
Door zijn werk te lezen kijken we niet meer naar de wereld doorheen een roze bril, hij toont ons hoe het er werkelijk aan toe gaat. En mede door zijn Europees-Arabische achtergrond is hij meer dan capabel om ons de wereldgeschiedenis op een ongenuanceerde manier te brengen. Hier geen beschuldigende vinger naar wie de schuldige is van het vele oorlogsvoeren, maar een les naar de toekomst dat we moeten leren uit de geschiedenislessen.
Een doolhof vol verdwaalden is weer een krachtig intellectueel werk uit de pen van Amin Maalouf. Het is een soort uitnodiging tot reflectie over onze huidige wereld. Een must-read voor wie toch wat meer inzicht wil hebben in politiek en de huidige situatie tussen Oost en West.
4 sterren.
Maalouf is een voormalig journalist, maar in 1983 richtte hij zich voltijds op het auteurschap. Door zijn Frans-Libanese achtergrond heeft zijn non-fictie een bijzondere insteek. Hij brengt zijn lezers niet alleen de Arabische kant van het verhaal, maar ook de Westerse. Zijn werk wordt vooral geprezen om zijn diepgaande inzichten. Nu het conflict in het Midden-Oosten weer opflakkert, zouden we meer moeten luisteren naar mensen zoals Amin om de gemoederen te kunnen bedaren.
Met Een doolhof vol verdwaalden heeft hij een pamflet geschreven over vier grootmachten. Hij begint met Japan, dat in 1905 de Russen verslaat in Mantsjoerije tijdens de Slag in de Straat van Tsushima. Wat voor het Oosten een teken is dat ook zij kunnen winnen tegen het Westen. Als reactie hierop gaan onder andere Iran en de Ottomanen zich verzetten tegen het rijke Westen. Sovjet-Rusland en China zijn de volgende twee grootheden die hij onder de loep zal nemen. Waarbij hij zich blijft focussen op hun relatie met het Westen.
Hij eindigt zijn betoog met de grootste machthebber van dit ogenblik, de Verenigde Staten. Deze is door het vele oorlog voeren uitgegroeid tot ‘de’ leider van het Westen.
De titel van het boek heeft dan ook een duidelijke link naar de inhoud. Het verwijst naar de wereldpolitiek waar kleine en grote landen steeds in verdwalen.
Amin Maalouf heeft er duidelijk een carrière als journalist opzitten. Hij weet als geen ander een groter publiek te boeien met wat anders snel een saai onderwerp zou blijken. Hij hanteert hiervoor duidelijke taal, zonder al te veel franje en gebruikt ophelderende argumenten. Hiernaast haalt hij ook tal van nieuwe feiten aan, van zaken waarvan we dachten alles al te weten. Als je denkt alles te weten over een bepaald onderwerp, dan weet Amin je steeds weer te verrassen met zijn opeenstapeling van nieuwe weetjes, die hij bovendien in een ander daglicht weet te stellen.
Door zijn werk te lezen kijken we niet meer naar de wereld doorheen een roze bril, hij toont ons hoe het er werkelijk aan toe gaat. En mede door zijn Europees-Arabische achtergrond is hij meer dan capabel om ons de wereldgeschiedenis op een ongenuanceerde manier te brengen. Hier geen beschuldigende vinger naar wie de schuldige is van het vele oorlogsvoeren, maar een les naar de toekomst dat we moeten leren uit de geschiedenislessen.
Een doolhof vol verdwaalden is weer een krachtig intellectueel werk uit de pen van Amin Maalouf. Het is een soort uitnodiging tot reflectie over onze huidige wereld. Een must-read voor wie toch wat meer inzicht wil hebben in politiek en de huidige situatie tussen Oost en West.
4 sterren.
January 19, 2026
Bugün dünya sahnesinde yer alan tüm büyük güçler, her biri kendi labirentinde yolunu bulmaya çalışırken; gerek rakip devletlerle girdikleri mücadelelerde gerekse kendi ideolojik iç çatışmalarında oldukça kanlı süreçler yaşamıştır. Bir zamanların gözde ülkesi olan Japonya, herkesin umut bağladığı, kendi hırsları ve ahlaki zorbalığı altında giderek zayıflamış ve dünya liderliğini kaldırmamıştır. Aşağılanmış ve uzun süre iç savaşlarla boğuşmuş olan Çin ise zamanla toparlanarak dünyanın en büyük ikinci gücü konumuna yükselmiştir. Yine de lider olarak dünyaya önderlik yapacak bir yetisi yoktur.
Diğer taraftan Sovyetler Birliği, kendi düşünce sistemini geliştirmek yerine mevcut fikirleri kötülemeyi tercih etmiş; bu nedenle dünyaya liderlik edemeden dağılmıştır. Bu süreçte, dünyaya iyi ya da kötü şekilde liderlik edebilen tek ülke ABD olarak kalmıştır; ancak o da bu liderliği çoğunlukla kendi çıkarları doğrultusunda sürdürmüştür.
Sonuç olarak, ülkeler kendi labirentlerinden çıkmayı başarsalar bile, liderlerin hırsları, iktidarı elde tutma arzuları ve güç tutkuları nedeniyle bu kez yöneticilerin labirentlerinde sıkışıp kalmaktadırlar.
Malouf’un bu tarihsel analizini okurken büyük keyif aldım. Ancak metnin oldukça dağınık olması ve tarihsel olayların kronolojik sıraya bağlı kalmadan anlatılması, anlatımın akılda kalıcılığını azaltmakta ve zaman zaman konudan sapılmasına neden olmaktadır. Ayrıca aynı olayların tekrar tekrar ele alınması, kitabın sayfa sayısını artırmak dışında okuma sürecini yorucu hâle getirmiştir.
Diğer taraftan Sovyetler Birliği, kendi düşünce sistemini geliştirmek yerine mevcut fikirleri kötülemeyi tercih etmiş; bu nedenle dünyaya liderlik edemeden dağılmıştır. Bu süreçte, dünyaya iyi ya da kötü şekilde liderlik edebilen tek ülke ABD olarak kalmıştır; ancak o da bu liderliği çoğunlukla kendi çıkarları doğrultusunda sürdürmüştür.
Sonuç olarak, ülkeler kendi labirentlerinden çıkmayı başarsalar bile, liderlerin hırsları, iktidarı elde tutma arzuları ve güç tutkuları nedeniyle bu kez yöneticilerin labirentlerinde sıkışıp kalmaktadırlar.
Malouf’un bu tarihsel analizini okurken büyük keyif aldım. Ancak metnin oldukça dağınık olması ve tarihsel olayların kronolojik sıraya bağlı kalmadan anlatılması, anlatımın akılda kalıcılığını azaltmakta ve zaman zaman konudan sapılmasına neden olmaktadır. Ayrıca aynı olayların tekrar tekrar ele alınması, kitabın sayfa sayısını artırmak dışında okuma sürecini yorucu hâle getirmiştir.
Displaying 1 - 30 of 173 reviews