Η Τερέζα, μια Αμερικανίδα με μακρινή ελληνική καταγωγή, μεγαλώνει στην Άγρια Δύση, στη Μοντάνα της δεκαετίας του '60. Απομακρυσμένη ψυχικά από τον στρατιωτικό πατέρα της, ζει στο κλίμα της εποχής: πολιτικός αναβρασμός, κοινωνικά κινήματα, περιπλάνηση στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Το καλοκαίρι της Μεταπολίτευσης, στο ταξίδι της ενηλικίωσής της, γνωρίζει στη Μήλο έναν Έλληνα συγγραφέα που θα τη σημαδέψει. Οι δυο τους μπαίνουν σε μια σχέση που αντέχει στον χρόνο, σε μια πολυκύμαντη ιστορία που ανακλά συγκρούσεις κυριαρχίας και υποτέλειας, αφοσίωσης και ελευθερίας, φυγής και ριζώματος στον ίδιο τόπο. Αναμετριούνται με την απόσταση και τις κοινωνικές δεσμεύσεις, ενώ παράλληλα κρύβουν αλήθειες και ψέματα, μυστικά και βαθύτερες επιθυμίες, που αποκαλύπτονται μόνο όταν το τέλος πλησιάζει απειλητικά.
Ένα βιβλίο για τον έρωτα, τη σύνδεση των ανθρώπων με τους τόπους τους, τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τον κόσμο μας. Ένα οικουμενικό μυθιστόρημα δρόμου, που συμπλέει με την ιστορία της ανθρωπότητας τον τελευταίο μισό αιώνα.
Ενα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που πατάει πάνω στο Ηome Faber του Μax Fris και που φέρνει επι σκηνής τον Don Delilo για να βοηθήσει στο έργο
Πραγματεύεται μερικά από τα αγαπημένα μου ζητήματα όπως είναι το δίπολο ανάπτυξη /αποανάπτυξη, οικολογία, Γλώσσα/Λόγος και ορθός Λόγος, πολυπλοκότητα των ερωτικών σχέσεων στο χρόνο και στο χώρο.
Αυτό το τελευταίο μου έφερε για κάποιο λόγο στο νου τη Λέσχη του Τσίρκα.
Μάλιστα νομίζω πως και εδώ οι ανθρώπινες σχέσεις μοιάζει να συμβαδίζουν/περιγράφουν /σχολιάζουν/συμβολίζουν τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ χωρών και οικονομιών στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα.
Με μάγεψε με την ποιητικότητα των περιγραφών του όπου πολύ συχνά εμπεριείχαν επιστημονική /οικολογική ορολογια!
Μου άνοιξε την όρεξη να διαβάσω Claude Levi Strauss αλλά και το βιβλίο του Saito: Ο Μαρξ στο Ανθρωπόκαινο αλλά και Τα Ονόματα του Ντελλιλο.
Ένα μειονέκτημα του βιβλίου, ότι σε αρκετά σημεία μου έπεσε λίγο βαρύφορτωμένο με πολλές πληροφορίες και αναφορές.