De beste boekjes in die reeks van Van Oorschot Terloops over wandelingen, zijn vaak toch diegenen waar de auteur zich niet al te strik aan de opdracht houdt. Ook in dit boekje wordt wel wat gewandeld, maar in de eerste plaats biedt het vooral een beschrijving van de plek die – tot haar eigen verbazing - de nieuwe thuis werd van de schrijfster. Die plek bevindt zich nabij de duinrand in Bergen aan Zee. Wat deze uitgave interessant maakt, is dat het naast de nodige persoonlijke bespiegelingen ook korte en boeiend gebrachte biografische uitweidingen bevat over George Hitchcock (de Amerikaanse kunstschilder die een sleutelrol speelde bij het ontstaan van de Egmondse school) en Marie van Reenen (een Duitse die zeer bepalend was voor de ontwikkeling van de kustplaats Bergen aan Zee). Daarnaast gaat dit boekje ook over verlies. Er is het afscheid van haar natuurminnende vader, maar meer nog hakt het verdriet om het onverwachte overlijden van haar hartsvriendin er diep in. Het levert enkele van sentiment gespaarde sterke passages op.
Een kleine opmerking terzijde: Het boekje opent en eindigt met de vraag of er een woord bestaat die het tegendeel uitdrukt van heimwee. Annejet Van Der Zijl concludeert van niet, nochtans bestaat dat woord wel degelijk. Waar heimwee een verlangen naar thuis uitdrukt, staat het Duitse (en ook bij ons gebruikte) Fernweh voor het verlangen om ergens anders, om onderweg, te zijn. Al is dat niet exact wat de auteur hier bedoelt. Zij heeft gewoon een nieuwe thuis gevonden. Ik hoop dat ze vandaaruit nog veel boeiend werk op ons mag loslaten. Ik had nog niet eerder iets van haar gelezen, maar dit was alvast een zeer aangename kennismaking. Bovendien blijken we een paar geliefde artiesten te delen (Roger Eno, Ane Brun).