Jump to ratings and reviews
Rate this book

Het sneeuwklokjesbos

Rate this book
Nooit zou ze de stad verlaten, dacht Annejet van der Zijl toen ze nog in hartje Amsterdam woonde. Toch is het glooiende duinlandschap rond Bergen al sinds een aantal jaar de plek waar ze ronddwaalt met haar hond Toby en altijd weer, zoals ze schrijft ‘het tegenovergestelde van heimwee’ voelt.

Het sneeuwklokjesbos is een ode aan de schoonheid van de duinen, de helende kracht van wandelen en het hebben van een hond. Maar het is ook een kleine streekgeschiedenis aan de hand van de levensverhalen van drie buitenstaanders die er terecht kwamen – waarvan één de schrijfster zelf. Daarmee wordt dit boek een intiem en ontroerend verhaal over rouw, troost en ons hardnekkige geloof in het gelukkige einde van sprookjes.

88 pages, Paperback

First published March 7, 2024

Loading...
Loading...

About the author

Annejet van der Zijl

25 books374 followers
Annejet van der Zijl is a Dutch writer. Born in 1962, she studied mass communication at the UVA in Amsterdam and did a MA International Journalism at City University in London. She worked in magazine journalism until 2000, meanwhile publishing her first book Jagtlust, about a ramshackle villa that in the sixties was a meeting place for many artists and poets. Annejet van der Zijl lives in Amsterdam with her husband, a journalist.

(from Wikipedia)

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
71 (22%)
4 stars
183 (58%)
3 stars
51 (16%)
2 stars
7 (2%)
1 star
3 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 48 reviews
Profile Image for Chris.
360 reviews150 followers
March 30, 2024
Annejet van der Zijl schreef het tot nu toe meest persoonlijke en tegelijk het meest veelzijdige deel in de niet te weerstane reeks 'terloopse wandelingen' van uitgeverij Van Oorschot. Ongetwijfeld komt dat door het feit dat de auteur het lange tijd moest laten rijpen, zoals ze in haar dankwoord uitlegt. Zo kon haar eigen verhaal uiteindelijk ingebed worden in het grotere geheel van dit kleine pareltje.

'Het tegendeel van heimwee' zorgt voor begin- en eindpunt. Hoe van der Zijl haar liefde voor de kust beschrijft en hoe die liefde zo organisch haar eeuwig-gedachte band met de stad verdringt, is een korte biografie op zich waar een hond, drie woningen, een plotse dood en een nieuwe liefde richting aan geven. Het voelt als recht uit het hart, maar het is wel degelijk literair gecomponeerd.

De nieuwsgierige biografe in Annejet van der Zijl verbindt haar liefde voor Egmond- en Bergen-aan-Zee ook nog eens met twee andere historische levens. Dat van de rijke Amerikaanse kunstschilder George Hitchcock, grondlegger van impressionistisch geïnspireerde Egmondse School en dat van de Duitse immigrante Marie van Reenen die er aanvankelijk als gouvernante aanspoelde, maar na een bewogen en avontuurlijk begin als burgemeestersvrouw Bergen-aan-Zee op de kaart zette als concurrent voor het mondaine Egmond.

Kortom: verbazingwekkend wat je in 70 pagina's aan boeiends en pakkends hebt afgewandeld langs dat kleine stukje sterke literatuur tussen land en Noordzee.
Profile Image for Robert Lambregts.
911 reviews31 followers
May 25, 2024
Net een heerlijke wandeling gemaakt en deze geluisterd. Wat schrijft Annejet van der Zijl toch fijn. een paar mooie verhalen en wederom weer een fijne Terloops wandeling. Kan ik iedereen aanbevelen!
Profile Image for Mlien.
945 reviews28 followers
February 9, 2026
Luisterboek van de online bibliotheek. Mooi! Was op het einde zelfs even geraakt door het boek. Fijn voorgelezen door Dieuwertje Blok.

Er zijn drie lijnen:
- Het verhaal van Annejet van der Zijl, die verhuist naar de duinen bij Bergen/Egmond aan Zee.
- Twee verhalen uit de geschiedenis over personages uit de geschiedenis van die dorpen.

Die laatste twee waren ook interessant, maar voelden wel een beetje los van het hoofdverhaal (en haalden me er ook een beetje uit). Twijfelde daardoor tussen de 3 & 4 sterren, maar toch... 4.
Profile Image for Romy.
26 reviews6 followers
December 27, 2025
Gehuild in de trein zo mooi 🥹
Profile Image for Roos van zon.
115 reviews
March 11, 2024
Ik heb dit boekje gekocht, omdat ik benieuwd was naar het boekenweek geschenk... dat is dus een week later :/

Jammer dan moet ik nog een boek van Annejet gaan aanschaffen! Balen balen balen
Profile Image for Anne Bergsma.
354 reviews23 followers
March 25, 2024
Een prettig deeltje uit de reeks wandelboekjes van uitgeverij G.A. van Oorschot. Van der Zijl had een deel van dit boekje al eerder geschreven, maar strandde toen haar beste vriendin tijdens een wandeling in Spanje viel en aan de gevolgen daarvan overleed. Ze verhaalt van de wederwaardigheden in Noord Hollandse kustdorpjes: Egmond en Bergen. Het is een mooi verhaal geworden: persoonlijke geschiedenis gekoppeld en vermengde met die van de dorpen.
Profile Image for Nynke.
78 reviews1 follower
December 23, 2025
prettig klein boekje dat me weer even iets meer heeft geleerd over een omgeving waar ik erg graag kom
Profile Image for Eva.
124 reviews2 followers
January 17, 2026
Oooo nu mis ik de duinen heel erg
Profile Image for Elisa Goudriaan.
Author 4 books48 followers
April 17, 2024
Dit verhaal voelt heel dichtbij, omdat het heel persoonlijk en eerlijk is. En toch creëert Van der Zijl ook een mooie afwisseling tussen dat persoonlijke en de geschiedenis van de plek. Dit maakt dat het boekje absoluut tot een van de betere van de reeks behoort. Je voelt dat er aandacht aan besteed is.
Profile Image for Miek.
38 reviews3 followers
January 17, 2025
Wat een prachtig, lief, eerlijk en hoopvol boekje. Ik had meerdere keren kippenvel en ben er een beetje stil van.

“Want wat heeft het oude duinlandschap waar ik iedere dag met mijn hond doorheen loop het me makkelijk gemaakt om er mijn hart compleet aan te verliezen. Het is, om maar iets te noemen, zo’n zacht land. Je kunt er struikelen en vallen en je er toch niet bezeren. Ongeveer zoals wanneer je voelt dat er heel veel van je wordt gehouden.”

6e ster voor Dieuwertje Blok die het audioboek voorleest want dat is gewoon nog een extra knuffel waarvan ik niet eens wist dat ik ‘m nodig had.
Profile Image for Jorien Delanghe.
30 reviews
October 13, 2025
Het boek is mooi geschreven, maar de stukken over het verleden waren heel beschrijvend waardoor ze mij niet konden raken. Dat brak de sfeer die in de andere hoofdstukken gecreëerd werd, waardoor het verhaal mij niet echt meenam.
Ik heb getwijfeld tussen 2 en 3 sterren, maar de leerkracht in mij vond buisen dan weer net te streng.
Profile Image for Diana Willemsen.
1,617 reviews18 followers
February 18, 2025
“Wat is het tegenovergestelde van heimwee?”

Wat een prachtig, klein, kwetsbaar, troostrijk boek. En toch typisch een geschiedenisboek van de auteur. Ik heb weer wat dingen geleerd en mijn hart doet iets minder pijn.

Heerlijk voorgelezen door Diewertje Blok.
Profile Image for Anton Segers.
1,398 reviews24 followers
November 9, 2024
Een eerlijk, kwetsbaar boekje over hoe de natuur en wandelen met je hond de grootste troost kan zijn in momenten van rouw en eenzaamheid.
De schrijfster graaft autobio over hoe ze verliefd werd op een huisje in de duinen in Egmond aan Zee.
Ze maakt haar liefde voor de streek mooi voelbaar. Tevens krijg je wat interessante geschiedenis erbij van de streek, o.a. van de schilderschool van George Hitchcock…
Profile Image for Sabine.
531 reviews10 followers
August 2, 2025
Echt over een wandeling gaat het niet, maar dat is dan ook het enige minpunt dat ik kan bedenken. Wat een prachtige ode aan het duingebied.
243 reviews
April 13, 2026
Mooi opgeschreven verhaal over lopen, vallen, opstaan en weer verder lopen. Eigenlijk dus over het leven. Annejet schrijft over 'haar' Bergen en dr geschiedenis ervan. ook Egmond aan zee komt langs. het leerde me over de geschiedenis van deze zeedorpen en over dat iets meemaken ook kan gaan over een veld met sneeuwklokjes of over hele mooie luchten.
131 reviews
August 3, 2026
7,5
Sommige stukjes prachtig. Ik had liever over emotionele diepgang gelezen na het sterven van haar beste vriendin dan hoe Bergen een kunstenaars dorp is geworden.
Lopen helpt. Dat is ook voor mij een waarheid. En waarom ik dapper blijf proberen te lopen. Soms maar een kilometer op een dag. Maar iedere stap helpt.

NOS:
Schrijfster Annejet van der Zijl loopt uren per dag door de duinen bij Bergen. In haar nieuwe boek Het sneeuwklokjesbos, een wandeling, vertelt ze daarover. Het is een ode aan de duinen, het vertelt hoe lopen helpt bij rouw en verlies en het zegt bovendien iets over de geschiedenis van de streek. Vroege Vogels ging met Van der Zijl op stap.

Het was haar vader die met een grondboor de koop goedkeurde. Schrijver Annejet van der Zijl had een huisje op het oog in de duinen van Bergen, maar durfde het eigenlijk niet aan. Tot haar vader zei dat de grond goed was.

En zo verhuisde ze van het drukke Amsterdam naar de rustige duinen. Daar loopt ze elke dag urenlang met haar hond Toby rond, genietend van de natuur en het leven overdenkend: wat is heimwee precies en wanneer heb je dat? En waar hoor je thuis?

Het sneeuwklokjesbos

Over deze wandelingen schreef ze Het sneeuwklokjesbos, een wandeling. Een ode aan de duinen, hoe lopen in de natuur helpt bij verlies, rouw en hoe wandelen met een hond troost kan bieden. Maar het is ook een kleine streekgeschiedenis. Over de Amerikaanse schilder George Hitchcock die ruim anderhalve eeuw geleden naar Egmond aan Zee kwam om daar te schilderen. Om vervolgens de Egmondse school te stichten, een bloeiende kunstenaarsgemeenschap.

Ook duikt zij in het leven van Tante Tsaar oftewel Marie van Reenen, een vrome society dame van Duitse afkomst, die zoveel heeft betekent voor deze omgeving van Bergen.

Annejet van der Zijl over schrijven, verlies en een onverwachte liefde: 'Geen verdriet zo diep, geen angst zo groot, of gewoon doorlopen helpt'

We kennen ongetwijfeld haar boeken, maar er gaat iets schuil achter schrijfster Annejet van der Zijl. In de nieuwste Nouveau vertelt ze openhartig over haar werk, persoonlijke reis en de onverwachte liefde die haar leven kleur geeft.

Ruth Stuut nouveau
03 sep. '25
7 minuten
Annejet van der Zijl tijdens shoot voor Nouveau
Annejet van der Zijl staat bekend om haar meeslepende biografieën en romans die de lezer niet alleen een verhaal bieden, maar ook een wereld vol kennis openen. Voor haar nieuwste boek dook ze in de geschiedenis van Japan.


Japan

‘Ik wist echt niets van Japan. Maar ik kies altijd expres voor onbekende onderwerpen. Dan sta ik onbevangen tegenover de hoofdpersonen en is het avontuur des te groter.’

Wat haar vooral raakte, was hoe er in isolement een indrukwekkende beschaving ontstond. ‘Wij hebben de neiging om de westerse cultuur als maatgevend te zien. Maar dat veranderde toen ik me verdiepte in Edo-Japan. Op het gebied van vrouwelijke seksualiteit waren de Japanners ons Europeanen ver vooruit.’

Ze verwijst naar de shunga’s, erotische prenten waarop vrouwen zichtbaar genieten. ‘Je ziet ze met gekromde teentjes, een teken dat ze het naar hun zin hebben. In onze christelijke cultuur, met de maagd Maria als middelpunt, hoorden vrouwen natuurlijk nooit te genieten van seks. Maar ook andere aspecten van de Japanse cultuur zetten me aan het denken, bijvoorbeeld over hiërarchie. Voor ons heeft het woord een negatieve klank, maar in Japan begreep ik dat een hiërarchische samenleving ook voordelen heeft: rust, overzicht, beschaafde omgangsvormen.’


Zelfs in het drukste station van Tokyo voelde ze zich veilig. ‘Alles is er perfect georganiseerd. De vrijheid en losheid van Nederland hebben voordelen, maar de wellevendheid en zorg voor de publieke ruimte in Japan zijn ook verslavend.’

Annejet aan tafel tijdens de shoot voor Nouveau
Annejet tijdens de shoot voor Nouveau (Beeld: Feriet Tunc).

De discipline van de schrijfshogun

Dat gevoel van afgeslotenheid herkent ze in haar eigen werk. ‘Als auteur moet ik mijn eigen shogun zijn. Als ik schrijf, sluit ik me op in mijn huisje in Egmond. Voor mij is de wereld waar ik over schrijf dan bijna realistischer dan mijn eigen wereld. Mensen moeten begrijpen dat ze me beter met rust laten als ik werk.’

Schrijven is voor haar een geluk. ‘Ik kan me zo verliezen in mijn werk dat ik alles om me heen vergeet. Ik gun dat iedereen. Maar het is wel prettig als je privéleven dan heel stabiel is.’


‘Ik kies altijd expres voor onbekende onderwerpen. Dan is het avontuur des te groter’
Annejet
Een opeenstapeling van verlies

Die stabiliteit ontbrak toen ze werkte aan Fortuna’s kinderen. Binnen korte tijd verloor ze haar vader, haar beste vriendin Karin en liep haar twintigjarige relatie stuk. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ze ook nog de diagnose borstkanker.


‘Dat was allemaal wel even pittig. Maar ook toen merkte ik hoe heerlijk het was om me te verliezen in een boek. In het ziekenhuis kreeg ik van alles aangeboden: yoga met kanker, praten met kanker, wandelen met kanker. Heel goed en zorgzaam, maar ik wilde het allemaal niet.’

Omgaan met kanker

In plaats daarvan koos ze voor schrijven. ‘Ik dacht: ik kan nu wel de hele dag met die ziekte bezig zijn, maar voor de uitkomst maakt het toch niet uit. Voor mijn genezingskansen leek het me vooral relevant dat ik bij kundige dokters zat. Verder kon ik net zo goed mijn kop in het zand steken. Mijn artsen drongen gelukkig niets op. Ze plooiden de behandeling zelfs om mijn onderzoek in Amerika heen. Zo kon ik meteen na de operaties op reis en toen ik begon met bestraling, was ik bijna alweer vergeten dat ik kanker had gehad.’


Ze relativeert de vaak gehoorde levenslessen na een diagnose. ‘Mensen zeggen dan: nu realiseer ik me dat ik sterfelijk ben. Maar dat had ik al heel hardhandig geleerd door de plotse dood van Karin. De ene dag krijg je een vrolijk appje vanaf het vakantieadres, het volgende moment is ze er niet meer. Haar dood maakte me al duidelijk dat het leven een buitengewoon heikel iets is.’

Die ervaring maakte dat ze de ziekte anders kon dragen. ‘Waar ik bij Karins dood worstelde met het abrupte, ervoer ik bij kanker bijna als een luxe dat ik zelf kon kiezen hoe ik ermee omging. Daarbij, ik ben zzp’er, ik kon me niet eens ziekmelden. Fortuna’s kinderen gaf me afleiding en troost, omdat het draaide om stoere, inspirerende mensen die van elkaar hielden.’


Annejet in haar huis met hond tijdens de shoot voor Nouveau
Annejet tijdens de shoot voor Nouveau (Beeld: Feriet Tunc).
Het sneeuwklokjesbos en een nieuw begin

Over deze periode schreef ze later Het sneeuwklokjesbos. Daarin beschrijft ze hoe wandelen haar hielp. ‘Geen verdriet zo diep, geen angst zo groot, of gewoon doorlopen helpt. Ik had het geluk dat ik een huisje had aan de rand van het Noord-Hollands Duinreservaat en mijn hond Toby. Toen ik ziek bleek, kon ik opeens niet meer tegen de stad. Ik moest slapen onder de dennenbomen. Ik ben dol op Amsterdam, maar ik bedacht dat je niet moet willen wonen op een plek waar je niet eens rustig ziek kunt zijn.’


Ze kocht haar huis in Egmond in vier dagen en begon opnieuw. ‘Achteraf vind ik dat stoer van mezelf, al voelde het toen vooral eenzaam en verdrietig. Na een lange relatie was ik op mijn 56ste weer alleen. Dat was niet mijn bedoeling; ik vind het helemaal niet gezellig om alleen te zijn.’

Een onverwachte liefde

Toch kwam er een nieuwe liefde, uit onverwachte hoek. ‘Mijn huidige partner kende ik al heel lang, we werkten veel samen en waren goed bevriend. Maar er speelde nooit iets, omdat we allebei in een langdurige relatie zaten. En toen was er opeens een moment waarop ik zag hoe hij naar me keek en dacht: hé, hij vindt me misschien wel meer dan leuk.’


Even was het spannend, juist omdat er zoveel vriendschap in het spel was. ‘We hadden afgesproken: als we elkaar nu zoenen en het voelt niet goed, dan blijven we vrienden. Maar het voelde goed en we zijn nu alweer ruim drie jaar buitengewoon gelukkig met elkaar.’

‘Ik had me mijn leven anders voorgesteld, droomde altijd van een lieve man en veel kinderen’
Annejet
Over privé en schaamte

Lang vermeed ze om over haar privéleven te praten. ‘Ik verstopte me liever achter andermans verhalen. Misschien had ik ook meer te verbergen, zoals een relatie die niet was wat ik ervan hoopte, en later die ziekte. Ik was bang dat ik mijn Boekenweekopdracht kwijt zou raken als het bekend werd. En ik wilde geen Nu.nl-kop worden: Schrijfster vecht tegen kanker. Gruwelijk.’


De kust bracht verandering. ‘Op het bospad had ik soms intense gesprekken met mensen die ik nauwelijks kende. In de stad voelde ik dat ik moest meedoen, er goed uitzien. Hier was het beter te dragen dat ik me mislukt voelde. Ook door de natuur: het leven gaat maar door, de nachtegalen komen terug uit Afrika en je bent weer blij.’

Succes en leegte

Het succes van haar werk kon de leegte niet altijd vullen. ‘Ik weet nog hoe enorm alleen ik me voelde toen er voor mij als “boekenbalkoningin” door de Stadsschouwburg werd geapplaudisseerd. Natuurlijk is het fijn als mensen genieten van wat ik doe, maar succes maakt niet gelukkig. Het is een tweesnijdend zwaard.’

Ook haar vroegere partner kon moeilijk omgaan met haar succes. ‘Hij verzuchtte vaak hoe lastig het voor hem was om een succesvolle vrouw te hebben. Dat probeerde ik te compenseren, maar juist daardoor werd ik in relaties kwetsbaar.’


Nieuwe energie

Met haar huidige partner voelt het anders. ‘Hij wist precies waar hij met mij aan begon. Ik heb het gevoel dat mijn geluk ook doorstraalt in dit boek. Kunst speelt een grote rol, het is rijk geïllustreerd, kleurig. Voor mij is dit mijn meest uitbundige boek ooit. Elk boek heeft een kleur en dit is oranje en rood.’

De band met haar vader

Een belangrijk thema in het nieuwe boek is de vader-dochterrelatie. Zelf had ze een sterke band met haar vader. ‘Ik ben absoluut de dochter van mijn vader. Anders dan Oine, de dochter in mijn boek, heb ik altijd het gevoel gehad dat hij veel van mij hield. Het grootste cadeau dat hij me gaf, is de liefde voor de natuur. Hij had de ziel van een kunstenaar. Rondom dit huis zitten veel uilen, dus ik denk dat hij nu zeer tevreden op mij neerkijkt.’

Cover van De Zwevende Hemel
De Zwevende Hemel, het nieuwste boek van Annejet van der Zijl

Geloof in de natuur

Spiritueel noemt ze zichzelf niet, maar wel in relatie tot de natuur. ‘De architect Frank Lloyd Wright zei ooit: “I believe in God, only I spell it Nature.” Dat is precies wat ik hier aan de kust voel. Alles is bezield en verdient zorgvuldigheid. In Japan leerde ik dat terug: daar ben je nooit alleen maar een boom, je bent altijd een deel van het bos.’

Oine en de kracht van perspectief

Wat dit boek haar vooral bracht, is een nieuwe manier van geschiedschrijving. Eeuwenlang draaide het verhaal om de Duitse ontdekkingsreiziger Franz von Siebold, terwijl zijn Japanse dochter Oine slechts een voetnoot was.

‘Door hun levens op gelijke hoogte te plaatsen, krijg je twee heel verschillende perspectieven. Hij bleek een moeilijke man die alles opofferde aan zijn ambities. Zij was een vrouw die ondanks teleurstellingen trouw bleef aan zichzelf. Oine stierf anoniem, maar is nu wereldberoemd in Japan. Er zijn mangastrips, televisieseries en musicals over haar, en in de laatste Nintendo-game speelt ze ook een rol. Het is bijzonder om haar stem eindelijk een plaats in de geschiedenis te geven.’

Annejet van der Zijl

Annejet van der Zijl debuteerde in 1998 met Jagtlust, over het meest roemruchte artistieke broeinest van Nederland. Van haar boek Sonny Boy (2004) werden meer dan een half miljoen exemplaren verkocht. Ook werd het boek verfilmd. In 2012 ontving Annejet van der Zijl de Gouden Ganzenveer voor haar grote betekenis voor het geschreven en gedrukte woord in Nederland.
11 reviews
October 21, 2024
Een pareltje! Klein formaat, schattig. Dun boekje, maar o zo mooi. Levensecht.
Profile Image for Ole.
166 reviews
September 22, 2025
3.8*

Een heerlijk weemoedige en melancholische schrijfstijl heeft Van Der Zijl in deze korte (auto)biografie, onderdeel van de Terloops Wandelreeks.

Een ode aan de schoonheid van de duinen, de helende kracht van wandelen en het hebben van een hond. Maar het is ook een kleine streekgeschiedenis van het gebied rond Bergen aan Zee. Aan de hand van de levensverhalen van drie buitenstaanders die er terecht kwamen – waarvan één de schrijfster zelf en een zeer interessant verhaal over George Hitchcock, de belangrijkste voorman van de Egmondse school en bekend impressionistisch schilder. Daarmee wordt dit boek een intiem en ontroerend verhaal over rouw, troost en ons hardnekkige geloof in het gelukkige einde van sprookjes.

Van Der Zijl ervaart wandelen in de duinen als ‘het tegenovergestelde van heimwee’. Ik denk dat ik ‘t met haar eens ben.
Profile Image for Tonny.
219 reviews6 followers
October 21, 2024
Ik las dit boek als luisterboek, prachtig voorgelezen door Dieuwertje Blok. Over hoe je precies thuis kan zijn ergens, zoiets als het tegenovergestelde van heimwee. En hoe je na zware periodes ook weer thuis bij jezelf kunt komen.
Profile Image for Lilian Schadee.
219 reviews
December 6, 2024
Ergens, ik dacht in de krant, las ik over dit boek. Het zou gaan over rouw overkomen, wandelen, hond.
Misschien is het daarom dat het boek mij tegenviel.
Het is een heel kort boek en daarvan gaat bijna de helft over de geschiedenis. De hond, wandelen en de rouw zijn maar terzijde aanwezig.
Profile Image for Michel Schynkel.
471 reviews11 followers
August 5, 2024
De beste boekjes in die reeks van Van Oorschot Terloops over wandelingen, zijn vaak toch diegenen waar de auteur zich niet al te strik aan de opdracht houdt. Ook in dit boekje wordt wel wat gewandeld, maar in de eerste plaats biedt het vooral een beschrijving van de plek die – tot haar eigen verbazing - de nieuwe thuis werd van de schrijfster. Die plek bevindt zich nabij de duinrand in Bergen aan Zee. Wat deze uitgave interessant maakt, is dat het naast de nodige persoonlijke bespiegelingen ook korte en boeiend gebrachte biografische uitweidingen bevat over George Hitchcock (de Amerikaanse kunstschilder die een sleutelrol speelde bij het ontstaan van de Egmondse school) en Marie van Reenen (een Duitse die zeer bepalend was voor de ontwikkeling van de kustplaats Bergen aan Zee). Daarnaast gaat dit boekje ook over verlies. Er is het afscheid van haar natuurminnende vader, maar meer nog hakt het verdriet om het onverwachte overlijden van haar hartsvriendin er diep in. Het levert enkele van sentiment gespaarde sterke passages op.
Een kleine opmerking terzijde: Het boekje opent en eindigt met de vraag of er een woord bestaat die het tegendeel uitdrukt van heimwee. Annejet Van Der Zijl concludeert van niet, nochtans bestaat dat woord wel degelijk. Waar heimwee een verlangen naar thuis uitdrukt, staat het Duitse (en ook bij ons gebruikte) Fernweh voor het verlangen om ergens anders, om onderweg, te zijn. Al is dat niet exact wat de auteur hier bedoelt. Zij heeft gewoon een nieuwe thuis gevonden. Ik hoop dat ze vandaaruit nog veel boeiend werk op ons mag loslaten. Ik had nog niet eerder iets van haar gelezen, maar dit was alvast een zeer aangename kennismaking. Bovendien blijken we een paar geliefde artiesten te delen (Roger Eno, Ane Brun).
Profile Image for Muizz.
246 reviews7 followers
December 4, 2025
Mooi geschreven klein verhaal van iemand die altijd midden in Amsterdam heeft gewoond maar ontdekt dat ze in haar vakantiehuisje in de duinen veel beter kan aarden.
De mini-biografietjes van de schilder en de burgemeestersvrouw voegden voor mij niet zoveel toe aan het verhaal, hoewel beide levens interessant genoeg zijn voor een volledige biografie. Wellicht een volgend project voor de auteur?
Profile Image for Marion Van Wees.
144 reviews2 followers
March 10, 2026
Een heel lief boekje over de vlucht van de stad Amsterdam naar de duinen waar de schrijfster door veel te lopen met haar hond haar thuis vindt. Omdat ik zelf een jaar in Bergen heb gewoond ken ik die plaats goed en ook de omgeving. Toch komt ze nog met verrassende historische verhalen die het geheel kleur geven.
Met veel plezier gelezen.
Displaying 1 - 30 of 48 reviews